Gisterochtend werd Nicki wakker met een droge luier dus kreeg mama het idee om haar op het potje te zetten.

Eenmaal op het potje, terwijl ze vermaakt werd met een klein puzzeltje, ineens een verbaasde, maar vooral trotse blik. Nicki had geplast. Papa die nog in bed lag hoorde ineens uitbundig gejuig en een hoop hoera’s. Vol trots was Nickita omdat ze nu toch echt een keer op het potje had gezeten en er iets in lag na afloop. Gauw nog even een cee-piertje en snel naar papa om het grote nieuws te vertellen.

En vanmorgen opnieuw op het potje met hetzelfde resultaat. Mama heeft samen met Nicki een stickerkaart gemaakt, en nu maar stickers sparen he. We moeten nog wel even goed nadenken hoe we daar mee omgaan – wanneer een presentje enzo maar daar komen we ook wel uit. Maar opnieuw is het dametje er weer vroeg bij. Ik hoop dat niet alles zo snel gaat.

Het naar bed gaan en slapen is een belangrijk onderdeel van de dag en daarom besteden we daar ook veel aandacht aan. Eerst in bad en dan nog vitamientjes, daarna afdrogen en tanden poetsen.

Nog even hard lachen met zijn drietjes. Het is erg belangrijk om er voor te zorgen dat er in ieder geval goed gelachen wordt voordat je gaat slapen, krijg je fijne dromen van ;-) En dan naar bed, slaapzakje dicht ritsen, papa die een verhaaltje voorleest, mama die een liedje zingt, en dan slapen.

En nu komt; Nickita heeft voor de volgende stap haar geheel eigen ritueel gecreëerd.

• eerst een nachtzoen
• dan neuzen
• en dan even knuffelen

Nicki doet dit meestal in deze volgorde, echter soms doet ze gek en dan geeft ze aan dat het ene eerst moet en dan het andere. Erg komisch om dit te zien. En vooral heerlijk dat ze zo van het knuffelen is. Wat hebben we toch een heerlijke dochter!

Nicki zit te ontbijten met papa en wijst op haar bolle buik, schuift haar bordje weg met daarop nog een halve boterham en zegt.

papa: :ben je klaar Nic?”
Nicki: “Past niet!”

Ik was Nicki aan het fotograferen met mijn spiegelreflex camera en toen gebeurde er dit

papa: “Nicki kijk eens naar papa”
nicki: “Nee”
papa: “Kom op, dan maakt papa nog een foto”
nicki schud nogmaals nee en wijst naar de camera
nicki: “Papa, oog uit!”

Kleine meisjes worden groot en zo ook voeten van kleine meisjes, kortom papa en nicki zijn schoenen wezen kopen en Nicki heeft geholpen met uitzoeken.

Verder gaat alles eigenlijk lekker zijn gangetje. Lekker wezen wandelen met papa, wezen zwemmen. Samen met mama buiten gespeeld. Veel boekjes gelezen en puzzels gemaakt. En natuurlijk heel veel gespeeld.

Vooral spelen in bed als ze eigenlijk moet slapen. We hebben haar de afgelopen week al twee keer betrapt terwijl ze haar hele bed vol had liggen met knuffels. Knuffels zijn sowiezo erg populair. En tasjes, Nicki wil niet de deur uit zonder tasje aan haar arm. En er is geen bezigheid zonder aanwezigheid van een knuffel. Kijk maar naar de foto waar Nicki buiten zit te kleuren, Zlefs Ernie heef een muts op en een das om…..

[toon als diashow]

[View with PicLens]

 

Weer twee weken verder. Alles loopt erg lekker, behalve dan dat Joan een hele week ziek is geweest maar ook dat hebben we weer overleeft. Nicki gaat als een trein en ontdekt continu nieuwe dingen.

Lekker kleuren, de kat eten geven, Sesamstraat kijken (en dan zelf de deken over je heen leggen op de bank), en vooral lekker puzzelen.

We zijn met zijn drietjes naar de Speelmuis geweest een hele grote speelgoedwinkel met alleen maar houten speelgoed en poppenhuizen. En daar hebben mama en papa weer nieuwe puzzels gehaald. En een blokkenwagen, dus lekker samen met papa blokkentorens bouwen en dan natuurlijk omgooien.

Nicki heeft een kaart uit Australie ontvangen van Omie en een valentijnskaart van Oma, ze snapt het concept van een kaart natuurlijk nog niet helemaal maar ze geniet wel van de plaatjes die erop staan.

En tot slot, hebben we een potje aangeschaft, natuurlijk veel te vroeg maar Nicki begon zelf over poep en plas en geeft al aan dat haar luier vol zit. En nu is het zitten op het potje een groot spel geworden. Kortom het potje is zometeen niet eng of raar. EN nu maar wachten tot dat ze hem daadwerkelijk gaat gebruiken.

[toon als diashow]

[View with PicLens]

 

Zelfs de allerkleinsten dromen tijdens hun slaap, zo ook junior. En waar dromen ze dan over?….

“Vla, vla, etuhhh! Vla!

oftewel Nicki droomt over vla eten, althans als je af gaat op dat wat ze tijdens haar slaap roept.

Nicki slaapt al vanaf dag 1 met een konijn, ‘groen konijn’ om precies te zijn. En als konijn kwijt is dan is er drama.

Ze sabbelt op zijn oren en zijn staartje. Het probleem is echter dat ‘groen konijn’ nogal erg gaat stinken door al dat gesabbel. Nu hebben we daar een oplossing voor, ‘groen konijn’ is niet alleen, hij is onderdeel van een meerling. En als er eentje dienst doet als sabbelkonijn dan zitten de andere in de was. Op zich werkt dit prima maar mama en papa zouden er geen bezwaar tegen hebben als dit anders kan.

Nou gebeurde vannavond het volgende:
Nicki ligt in haar bedje en roept ‘Nijn’ terwijl ze ‘groen konijn’ aan mama aanbied. Mama snapt het niet helemaal en geeft konijn weer terug aan Nicki. Deze roept heel hard “Nee Nijn, Nee.” en ze geeft ‘groen konijn’ weer aan mama. Mama vroeg of ze konijn mee moest nemen, en hierop antwoorde Nicki volmondig “Ja.” Toen hebben Joan en ik maar besloten om konijn mee te nemen. En nu maar kijken hoe ze de nacht door komt. Met een beetje mazzel heeft Nickita vannavond zelf besloten dat ‘groen konijn’ verleden tijd is

op de foto zie je ‘wit konijn’ maar dat is gelukkig geen sabbelkonijn.