We zijn ondertussen in week 11 beland en alles gaat voorspoedig.

Afgelopen week is er een hoop gebeurd en zijn we een heleboel ervaringen rijker. Nicki is 2x bij het KDV geweest om te oefenen en dat beviel haar prima. Mams had er wat meer moeite mee, maar dat hebben jullie eerder al kunnen lezen.

Verder weer wat nieuwe kleertjes gekocht voor de dame en voor het eerst echt gespeeld met haar boxspeelapparaat op haar kleed dat papa in de keuken had neergelegd. Was wel vermoeiend, dus uiteindelijk lekker in slaap gevallen

Toen het wat mooier weer werd ook lekker buiten op mijn kleed gelegen met m’n vader. Ik heb ook weer gewandeld met mijn moeder en uiteraard weet een hoop gelachen zoals jullie kunnen zien.

Kortom alles gaat lekker…

[toon als diashow]

[View with PicLens]

 

Vandaag de 2e wendag gehad op het KDV, deze keer was het een kwestie van droppen en achterlaten. Dit was een suc6 voor Nicki maar ik vond het maar niks. Zeker omdat tijdens de drop er een kleine man uit zijn kinderstoel sodemieterde, dan ga je toch niet met een fijn gevoel weg. “de vorige wendag liet een andere kleine man ook al een houten rups op de knar van een kleine meid vallen”.

Natuurlijk kunnen dit soort dingen gebeuren, maar toch werd het me even te veel toen ik later in de auto Bas belde. Dus ik in tranen terwijl die lieve schat alles aan het relativeren was, om me op te beuren. Ik heb zelfs nog voorgesteld om kleiner te gaan wonen zodat ik kon stoppen met werken. ;-)

Als troost ben ik maar wat gaan shoppen, leuke dingen voor de kleine meid, nog wat broeken voor mezelf “aangezien ik straks aan het werk moet en nog niet in mijn oude broeken pas” en een kado voor Bas omdat hij me zo’n oppepper heeft gegeven.

Toen ik de kleine meid weer ging halen lag ze net een half uurtje heerlijk te slapen op de gang in een kinderwagen met Coby (haar lievelingsvarken) Ze had weer goed gedronken en zich prima vermaakt. Het lijkt er dus op dat Nicki al gewend is, nu mama nog.

Nou, de eerste wendag op het KDV zit erop. Dit keer met mama, maar volgende keer moeten mama en ik het alleen rooien. Vooral mama vind dit erg moeilijk en dat terwijl het gisteren best goed ging. Na een goed lopend ochtendritueel samen met papa kwamen we om 09:30 aan bij Beregoed en was het tijd voor een slaapje. Dit lukte niet zo goed omdat er een mede KDV genootje heel hard lag te huilen en dan is het motto “if you can’t beat them join them” dus ook maar een goeie keel opgezet.

Mams heeft het een tijdje aangehoord en is toen toch maar even komen troosten, dat hielp niet. Uiteindelijk maar een kort dutje gedaan op mama’s schouder, waarna Wies “1 van de leidsters” de fles heeft gegeven. De hele 200 ml. ging erin als zoete koek, even uitbuiken en spelen in de box en toen weer het bedje in voor weer een potje huilen en een kort dutje. Ook mam’ moest huilen toen Wies vroeg hoe ze het vond dat ze de kleine meid straks 3 dagen per week daar zal moeten laten, daar wordt ze namelijk erg verdrietig van.

Toen om 12:00 naar huis waar ik in mijn eigen bedje nog heerlijk 2 uur heb geslapen, om vervolgens lekker knus een uur+ aan de voedselbron van mijn voorkeur te blijven hangen. Mijn mams

Vandaag had ik mijn eerste papadag, en dat viel me eigenlijk wel zwaar, zeker omdat Joan nog thuis was en dan wordt het toch lastig om dingen helemaal te doen zoals je dat zelf wilt. Je wordt onbedoeld toch beïnvloed door elkaar. Nou had het dametje ook nog een beetje een ‘off-day’ en kwam zij wat vaker voor de voeding dan normaal. Maar gelukkig kon Joan nog even bij springen met een borstvoeding en hebben we geleerd dat we de kolfvoedingen beter, ‘ruimer’, moeten afmeten. Papa kan nou eenmaal niet in nood er gauw even de borst in hangen….

Daarnaast zijn we vandaag met zijn drieen naar het kinderdagverblijf (KDV) geweest voor een eerste kennismaking met Wies en de andere leidsters. Per 2 september gaat junior daar voor het eerst naar toe. Dus volgende week eerst 2 dagen oefenen en daarna voor het eggie…..

Maar de KDV verhalen volgen later nog wel….

Vandaag 10 weken oud en alles gaat nog steeds super. Mama is zich voorzichtig aan het voorbereiden dat ze weer moet gaan werken en morgen heeft papa zijn eerste papadag. Verder is Oma Ien deze week langs geweest en zijn we lekker wezen wandelen.

Verder begin ik door te krijgen hoe ik dingen moet grijpen en begint het roze varkentje mijn lievelings knuffel te worden. En mijn assortiment aan gekke bekken wordt met de week gevarieerder. Verder bleek na een bezoekje aan het consultatie buro dat ik nog steeds volgens schema groei.

[toon als diashow]

[View with PicLens]

 

Het is alweer een tijdje geleden dat ik van me heb laten horen, dus bij deze maar weer eens bericht van Mam’s. Alles gaat hier lekker zijn gangetje en de kleine meid doet het erg goed. Ze begint eindelijk een beetje een vast ritme te krijgen over de dag en is sinds kort van 7 naar 6 voedingen per etmaal overgestapt. Ook de nachtvoeding blijft al een tijdje achterwege. Ze groeit als kool en was bij het laatste bezoek aan het consultatiebureau 5125 gram, dit was op 15-8

Nog 1.5 week en dan moet ik alweer aan de bak. Ter voorbereiding hebben we aankomende Vrijdag het intake gesprek bij het Kinderdagverblijf en de week daarop een Oefendag. Waarna ik de kleine met pijn in mijn hart 3 dagen per week zal moeten afstaan aan een ander. Maar de komende 1,5 week ga ik nog even intens genieten van ons lieve, vrolijke Meisje.