Gisterochtend werd Nicki wakker met een droge luier dus kreeg mama het idee om haar op het potje te zetten.

Eenmaal op het potje, terwijl ze vermaakt werd met een klein puzzeltje, ineens een verbaasde, maar vooral trotse blik. Nicki had geplast. Papa die nog in bed lag hoorde ineens uitbundig gejuig en een hoop hoera’s. Vol trots was Nickita omdat ze nu toch echt een keer op het potje had gezeten en er iets in lag na afloop. Gauw nog even een cee-piertje en snel naar papa om het grote nieuws te vertellen.

En vanmorgen opnieuw op het potje met hetzelfde resultaat. Mama heeft samen met Nicki een stickerkaart gemaakt, en nu maar stickers sparen he. We moeten nog wel even goed nadenken hoe we daar mee omgaan – wanneer een presentje enzo maar daar komen we ook wel uit. Maar opnieuw is het dametje er weer vroeg bij. Ik hoop dat niet alles zo snel gaat.

Het naar bed gaan en slapen is een belangrijk onderdeel van de dag en daarom besteden we daar ook veel aandacht aan. Eerst in bad en dan nog vitamientjes, daarna afdrogen en tanden poetsen.

Nog even hard lachen met zijn drietjes. Het is erg belangrijk om er voor te zorgen dat er in ieder geval goed gelachen wordt voordat je gaat slapen, krijg je fijne dromen van ;-) En dan naar bed, slaapzakje dicht ritsen, papa die een verhaaltje voorleest, mama die een liedje zingt, en dan slapen.

En nu komt; Nickita heeft voor de volgende stap haar geheel eigen ritueel gecreëerd.

• eerst een nachtzoen
• dan neuzen
• en dan even knuffelen

Nicki doet dit meestal in deze volgorde, echter soms doet ze gek en dan geeft ze aan dat het ene eerst moet en dan het andere. Erg komisch om dit te zien. En vooral heerlijk dat ze zo van het knuffelen is. Wat hebben we toch een heerlijke dochter!

Kleine meisjes worden groot en zo ook voeten van kleine meisjes, kortom papa en nicki zijn schoenen wezen kopen en Nicki heeft geholpen met uitzoeken.

Verder gaat alles eigenlijk lekker zijn gangetje. Lekker wezen wandelen met papa, wezen zwemmen. Samen met mama buiten gespeeld. Veel boekjes gelezen en puzzels gemaakt. En natuurlijk heel veel gespeeld.

Vooral spelen in bed als ze eigenlijk moet slapen. We hebben haar de afgelopen week al twee keer betrapt terwijl ze haar hele bed vol had liggen met knuffels. Knuffels zijn sowiezo erg populair. En tasjes, Nicki wil niet de deur uit zonder tasje aan haar arm. En er is geen bezigheid zonder aanwezigheid van een knuffel. Kijk maar naar de foto waar Nicki buiten zit te kleuren, Zlefs Ernie heef een muts op en een das om…..

[toon als diashow]

[View with PicLens]

 

Weer twee weken verder. Alles loopt erg lekker, behalve dan dat Joan een hele week ziek is geweest maar ook dat hebben we weer overleeft. Nicki gaat als een trein en ontdekt continu nieuwe dingen.

Lekker kleuren, de kat eten geven, Sesamstraat kijken (en dan zelf de deken over je heen leggen op de bank), en vooral lekker puzzelen.

We zijn met zijn drietjes naar de Speelmuis geweest een hele grote speelgoedwinkel met alleen maar houten speelgoed en poppenhuizen. En daar hebben mama en papa weer nieuwe puzzels gehaald. En een blokkenwagen, dus lekker samen met papa blokkentorens bouwen en dan natuurlijk omgooien.

Nicki heeft een kaart uit Australie ontvangen van Omie en een valentijnskaart van Oma, ze snapt het concept van een kaart natuurlijk nog niet helemaal maar ze geniet wel van de plaatjes die erop staan.

En tot slot, hebben we een potje aangeschaft, natuurlijk veel te vroeg maar Nicki begon zelf over poep en plas en geeft al aan dat haar luier vol zit. En nu is het zitten op het potje een groot spel geworden. Kortom het potje is zometeen niet eng of raar. EN nu maar wachten tot dat ze hem daadwerkelijk gaat gebruiken.

[toon als diashow]

[View with PicLens]

 

Nicki slaapt al vanaf dag 1 met een konijn, ‘groen konijn’ om precies te zijn. En als konijn kwijt is dan is er drama.

Ze sabbelt op zijn oren en zijn staartje. Het probleem is echter dat ‘groen konijn’ nogal erg gaat stinken door al dat gesabbel. Nu hebben we daar een oplossing voor, ‘groen konijn’ is niet alleen, hij is onderdeel van een meerling. En als er eentje dienst doet als sabbelkonijn dan zitten de andere in de was. Op zich werkt dit prima maar mama en papa zouden er geen bezwaar tegen hebben als dit anders kan.

Nou gebeurde vannavond het volgende:
Nicki ligt in haar bedje en roept ‘Nijn’ terwijl ze ‘groen konijn’ aan mama aanbied. Mama snapt het niet helemaal en geeft konijn weer terug aan Nicki. Deze roept heel hard “Nee Nijn, Nee.” en ze geeft ‘groen konijn’ weer aan mama. Mama vroeg of ze konijn mee moest nemen, en hierop antwoorde Nicki volmondig “Ja.” Toen hebben Joan en ik maar besloten om konijn mee te nemen. En nu maar kijken hoe ze de nacht door komt. Met een beetje mazzel heeft Nickita vannavond zelf besloten dat ‘groen konijn’ verleden tijd is

op de foto zie je ‘wit konijn’ maar dat is gelukkig geen sabbelkonijn.

19 maanden zijn er alweer voorbij. En nog bijna wekelijks zien we weer wat nieuws qua ontwikkeling. Nu is het drinken uit een gewone beker, dus zonder tuit of rietje, en dat gaat opmerkelijk goed.
Verder heeft Nicki nu echt het spelen met poppen ontdekt en moeten ze slapen en aangekleed worden. En als ze dan hun kleren aan hebben dan moet dit natuurlijk voor de spiegel bewonderd worden.

Lezen, peutermemory en sleeen zijn natuurlijk ondertussen de gewoonste zaken van de wereld. Eten koken voor de poes (en samen op eten) natuurlijk ook.

De afgelopen twee weken is ook Mick geboren en dat vindt Nickita maar wat interessant. We zijn nu al twee keer op visite geweest en elke keer is Nicki helemaal opgewonden als we er vandaan komen en zit ze achter in de auto te roepen “Micki, Mick, Mick”.

Er was weer sneeuw gevallen (voor de 3e keer deze maand) dus konden we opnieuw sleetje rijden en sneeuwballen maken. Lekker met papa op stap en die had natuurlijk zijn camera op de slee gepakt, het leek wel of we op expeditie gingen met zijn tweetjes.

Aan het einde van de week nog even spelen met Salomee en Zionne, en die hadden twee kinderwagens dus lekker door het huis wandelen met de babies en chips eten met een glaasje limonade. Eenmaal thuis natuurlijk weer lekker koken voor de poes.

[toon als diashow]

[View with PicLens]

 

Vandaag lag er weer een hele laag sneeuw dus waren we blij dat we de slee nog niet hadden opgeruimd. Kortom lekker naar buiten en lekker sleetje rijden. Spelen met sneeuwballen en heel veel hondjes kijken en aaien.
Morgen zal papa wel weer extra lang onderweg zijn vanwege alle files maar dat zien we dan wel weer.

Vandaag ook eindelijk weer Omi via Skype gezien en gesproken, bij haar in Australie is het lekker warm en ze vermaakt zich uitstekend. Het duurt nog wel even voordat ze terug komt.

Op 21 januari 2010 is Mick geboren, de zoon van Rob en Lien. Zaterdag gingen we met zijn 3-tjes op kraamvisitie en maakte Nicki en Mick voor het eerst kennis. Je konden duidelijk zien dat Nicki erg onder de indruk was en alles van dichtbij wilde bekijken.

Op de weg terug naar huis was ze nog steeds onde de indruk en heeft ze de gehele weg “Mick, Mick, Mick’ zitten roepen op de achterbank.

Tijdens het toetje kijkt Nicki naar Sesamstraat en daar heeft ze twee nieuw favoriete vrienden, Koekiemonster en Elmo. In dit filmpje zie je hoe ze reageert op Elmo:

Get the Flash Player to see this content.

Er was een hoop sneeuw gevallen en dus tijd om de slee te pakken, wel vervelend dat sneeuw zo koud is ;-) :

Get the Flash Player to see this content.

En heel stoer van de brug af sleeen:

Get the Flash Player to see this content.

Op oudjaarsavond hadden papa en mama lekker een muziekje op staan,James Brown en tot onze grote verbazing probeerde Nicki mee te zingen (en te dansen)
Hier onder 2 filmpjes als bewijs ;-)

voor het eten:

Get the Flash Player to see this content.

Na het eten:

Get the Flash Player to see this content.