En dan ben je Mama, je hebt het gevoel dat je bent overreden door een 10-tonner, je kan niet zitten vanwege een onderkant die bijelkaar wordt gehouden door meters en meters hechtdraad en je huilt emmers vol van geluk, frustratie en niet te vergeten, de hormonen.

Ik zal niet te veel uitwijden over de bevalling, want dat verhaal volgt een andere keer wel. Maar deze is Woensdag 11-juni-2008 begonnen met lichte weeen die al heel snel heftiger werden. Je leest overal over de diepe rust die je moet nemen tussen de weeen door, maar als mijn lief niet eens de tijd heeft om de verloskamer te doorkruizen om een washandje te bevochtigen vraag ik me serieus af over welke tussendoor men het dan over heeft. Verder heb ik alles gekregen wat mijn hartje NIET begeerde. Ziekenhuis bevalling, 4 x bloedafname bij de kleine, catheter, conditie van de kleine die achteruit ging, vacuumverlossing en een knip.

Maar ook zijn mijn grootste wensen in vervulling gegaan, een relatief natuurlijke bevalling zonder pijnmedicatie van een prachtige gezonde dochter. En prachtig is ze, telkens als ik naar haar kijk schiet ik vol en ik kan me geen mooier geschenk voorstellen.

Het is ook een pittig klein ding die zelf ook een behoorlijke klap heeft gehad van de hele bevalling. Hierdoor verliep de borstvoeding de eerste dagen een beetje problematisch, maar dit ging aan het eind van de week al wat beter. Moeder en dochter leren snel.

Welkom in deze wondere wereld mijn lieve kleine Nickita. Zoals ik in het kraambed mijn leven voor je had willen geven, zal ik je altijd blijven beschermen. X

Gewicht 67,7 kilo. (meteen 7,6 kilo lichter)

Nou lekker dan Pa & Ma hebben allebei ongelijk, onze kleine meid komt niet te vroeg en niet op de uitgerekende datum maar te laat. Want week 40 is voorbij gegaan zonder gezinsuitbreiding.

Wel hadden we Maandag avond (de avond voor de uitgerekende datum) een valse start. Van 19:00 tot 23:00 had ik regelmatige harde buiken die wat weg hadden “denk ik” van weeen (Wist ik veel) zo om de 11 minuten met een duur van circa 1 minuut. Bas verheugde zich al op een geboorte op de uitgerekende datum, maar tegen de nacht waren deze harde buiken/weeen al weer voorbij.

Verder hebben we een erg warme dag gehad in het weekend, wat geen lolletje is met zo’n grote buik. Ook het feit dat kleine Puk zo ver is ingedaald en met haar schouders in mijn bekken ligt maakt het leven (en vooral het bewegen) er niet makkelijker op.

Eindelijk nog wat laatste klussen in huis aangepakt, en dit geeft een heerlijk opgeruimd gevoel. De hal is vrij van schoenen en ook de kapstok is aangepakt, waardoor we nu alles van de vloer af hebben en genoeg ruimte voor de kinderwagen. Ook hebben we doormiddel van stellingkasten meer ruimte gemaakt in het washok en de schuur. Mijn lieve man heeft keihard gewerkt en ik wordt helemaal blij van de rust die uitgaat van zo’n opgeruimde leefomgeving.

De kleine neemt de tijd en leeft zich lekker uit in mijn buik, wel wordt ze ondertussen zo sterk dat ze me soms goed pijn doet. Maar ja daar kunnen we weinig aan doen. Ik blijf me elke avond weer verwonderen over de enorme beweeglijkheid van mijn buik en de levendigheid van die kleine. Het blijft “ondanks de pijn” toch een genot om naar te kijken.

Gewicht 75,3 kilo, totaal 17 kilo aangekomen.

Weer een mijlpaal voor deze week, want we hebben er 37 volle weken op zitten. Puk is nu officieel voldragen. Ze kan en mag vanaf nu en de komende 5 weken elk moment haar intrede doen, en dan mag ik gewoon thuis bevallen. Het laatste atribuut “de ondersteek” is deze week afgeleverd door de thuiszorg en alles staat klaar voor de bevalling. Lekkere massageolie naast het bed, skippybal om de weeen op te vangen ;-) en het matras is beschermd tegen waterschade.

Bas heeft zich vol enthousiasme, liefde en passie geworpen op, het verkrijgen van het mooiste geboortekaartje dat we ons maar kunnen wensen.

Ik zou zeggen, laat maar komen die kleine meid.

Als laatste kregen we aan het eind van deze week nog een leuke verrassing te horen, want mijn nichtje Maddi, die eind Juni was uitgerekend. Is na een opname met complicaties in het ziekenhuis Maandag 26 Mei bevallen van een gezonde dochter, genaamd Esmee. Moeder & dochter maken het goed, en ik wil Anjo & Maddi vanaf hier van harte feliciteren met hun kleine meid.

Gewicht 74,8 kilo, Buikomvang 113 cm.

Heerlijke rustige week gehad, maar ook wel zwaar. Het traplopen en de dagelijkse beslommeringen vallen me steeds zwaarder omdat ik snel last heb van mijn buik en bekken. Maar ja, dit schijnt erbij te horen volgens de VK.

Woensdag heerlijk gelunched met Pitty bij Babylon, sinds lange tijd weer gewoon lekker met zijn tweeen. Op het terras in het zonnetje samen genoten van zeer exclusieve hapjes en veel verkoelende Ice Tea. Een bezoek aan dit restaurant is zeker de moeite waard, zie http://www.caferestaurantbabylon.nl

Vervolgens nog even samen naar de Middenwaard, een beetje rondkijken en ’s avonds na het eten ging ze weer richting Fryslan. Het was een heerlijke meidendag.

Weer een bezoekje aan de VK gebracht en alles gaat uitstekend met ons twee. Dit is de laatste week dat ik “indien de kleine zou komen” naar het ziekenhuis zou moeten voor de bevalling. Ook Alwine schatte de kleine op zo’n 7 pond, wat trouwens redelijk gemiddeld is.

Gewicht 74,6 kilo.

Alweer een drukke week, met een BBQ bij Rob en Lien, een verjaardagsfeestje van Herm en de nieuwe eethoek. Waarschijnlijk wel de laatste drukke week, want hierna zal ik het toch eens rustiger aan moeten doen, zeker omdat dat ook het signaal is wat ik van mijn lichaam krijg. Ik heb in elk geval besloten dat deze week mijn laatste Yogaweek is, want ook dit valt me erg zwaar.

De babykamer is helemaal af, de vluchtkoffer staat klaar en we hebben ons bevallingsgesprek met de VK achter de rug. Onze kleine meid is ingedaald en wordt momenteel geschat op 7 pond. Was even slikken toen ik dit hoorde, maar gelukkig zitten ze er met zo’n schatting regelmatig naast. Verder is ze ondanks het gebrek aan bewegingsruimte nog steeds erg beweeglijk. Ik zit dan ook regelmatig vol verwondering te kijken naar mijn buik, waar zomaar knietjes, billetjes etc. uit komen puilen.

Verder is Bas deze week alweer een 1/2 jaar gestopt met roken en ben ik nog steeds enorm trots op hem.

Gewicht 73.8 kilo (Nu in totaal 15,5 kilo erbij)

Dit was een drukke maar erg leuke week waarin we nog even tijd hebben gemaakt voor vrienden en familie. Oma Betty is heerlijk een dagje bij me langs geweest op Dinsdag en op Donderdag zijn wij richting Groningen gereden voor een lekker bakkie bij Oma Ineke. En “last but not least” zijn Pitty & all kidz bij ons komen BBQ-en. 4 kids plus buurjochie is een drukte van jewelste, maar ik heb absoluut genoten en de rest volgens mij ook.

Lekkere kinder BBQ-Tip, smeer wraptortillas in met salsasaus en leg hier per 2 een plak kaas tussen. Dan even grillen op de BBQ en klaar is je Tex-mex pizza.

Deze week is tevens mijn officiele zwangerschapsverlof ingegaan, en zijn we 30 April “Koninginnedag” alweer 2 jaar geleden gestopt met de pil.

Gewicht 74 kilo, Buikomvang 108 cm.

Weer een mijlpaal, met 33 weken is onze kleine Puk klaar “weliswaar Prematuur” maar als ze nu zou komen, zou ze waarschijnlijk zelfstandig kunnen ademen. Op naar de volgende mijlpaal, want vanaf 37 weken mag ze geboren worden.

Niet alleen de kleine meid was Dinsdag 22-4 klaar, maar ook mijn Trolbeads armband was klaar op deze mooie dag. Mijn lieve man heeft een hele mooie armband voor me samengesteld tijdens de zwangerschap, met een nog mooiere betekenis erachter. Alle bedels hebben een speciale betekenis, en van sommige kreeg ik tranen in mijn ogen. Bij deze nogmaals bedankt lieve schat, je bent een geweldige vent en ik heb het met je getroffen.

Verder ben ik deze week begonnen met Perineumolie om de boel daaronder iets soepeler te maken, baadt het niet dan schaadt het niet. En mijn Yogalerares had gelijk, bij het bezoek aan de VK wist deze te vertellen dat de kleine al een stuk was ingedaald.

Het een erg hectische week, waarin Wojis werd opgenomen met een blindedarmontsteking, we een feestje hadden van ons buurmanneke Levi, we een nieuwe eethoek hebben gekocht en ik ben geconfronteerd met mijn eerste echte zwangerschapskwaal “als je slapeloosheid niet meeteld” brandend maagzuur. Yuk, erg vervelend, maar stoppen met koffie drinken hielp al enigzins.

Gewicht 72,8 kilo

Mijn laatste werkweek en de laatste voortgangsgesprekken met de Arbo en het UWV zitten er met deze week op. En ik kan dus vanaf volgende week eindelijk gaan genieten van mijn welverdiende rust “hoop ik” mits de kleine meid dat ook een beetje toestaat. Ze is nog steeds erg aanwezig, waardoor het lastig is om tot rust te komen en ik vaak harde buiken heb.

Ik ben op mijn laatste werkdag, zoals al eerder geschreven heerlijk verwend met een giga bos bloemen en leuke cadeaus. Ik heb alles met een gerust hart achter gelaten, en kijk erg uit naar een nieuwe start na mijn verlof.

Verder had Particia van de Yogazolder, afgelopen Maandag het idee dat onze kleine Puk al was ingedaald. Ik ben heel benieuwd of de VK het met dit oordeel eens is.

Gewicht 72,7 kilo

Mijn op 1 na laatste werkweek en ik begin nu toch echt wel af te tellen. Het inwerken van mijn vervangster ging erg goed deze week, ze pikt het lekker vlot op. Kan ik in elk geval met een gerust hart met verlof gaan.

Mijn lieve man heeft deze week nog wat laatste babystuff gekocht, waaronder een elektrische kruik en een heel mooi 2e hands wiegje. En als ik zo kijk op de uitzetlijst zijn we op een paar kleine dingetjes na klaar voor de komst van onze Puk.

Rest nu nog een deel van de Kraam uitzet en heel belangrijk de vluchttas. Maar gelukkig kan ik straks tijdens mijn verlof vooral uitrusten oftewel “chillen met mijn billen”

Nu maar hopen dat die kleine drukke dondersteen me die rust ook een beetje gunt.

Gewicht 71,8 kilo

Buikomvang 105 cm (dat is even wat anders dan mijn gebruikelijk taille van 70 cm)