Vandaag is het dinsdag en Joan is vanochtend weer met Nicki naar de dokter geweest.

Nicki had de hele nacht liggen krijsen als een speenvarkentje, iets wat wijst op het feit dat ze pijn heeft. Kortom pa en ma weer de hele nacht bijna geen oog dicht gedaan. En daarnaast is Joan ook nog niet helemaal opgeknapt van haar griep van de vorige week.

Verder had ze weer koorts en ging het ademhalen erg moeizaam. Hiervoor hadden we gisteren van de dokter al een baby inhaler gekregen met daarin Ventolin. Een middel dat helpt tegen astma en andere ademhalingsproblemen. Maar op het eerste gezicht leek dat niet echt te werken

Volgens de arts die Joan vanmorgen gesproken heeft, heeft Nicki nu ook nog eens aan beide zijden een beginnende oorontsteking, dit is iets wat het gillen van vannacht kan verklaren want oorontstekingen zijn over het algemeen erg pijnlijk. En tevens heeft de arts een antibiotica kuur voorgeschreven. Met het advies om de inhaler toch gewoon 4x per dag te gebruiken omdat het dametje haar hele borstkasje indeukt als ze probeert adem te halen. iets wat wijst op dat de luchtwegen toch erg nauw zijn.

En ‘s avonds een zetpil om de koorts te verlagen zodat ze beter slaapt. En neusspray voor het voeden zodat het door de neus ademen beter gaat en daarmee ook het drinken…

Met andere woorden, madam krijgt nu al een hele rits aan medicijnen en middeltjes, iets wat ons helemaal niet aanstaat. We hopen dan ook dat dit wel snel zijn effect heeft en het allemaal niet voor niets is. Want om zo’n klein mensje zo te zien lijden om iets wat ze totaal niet snapt is hart verscheurend.

Het lijkt wat beter te gaan, afgelopen nacht nog wel een paar keer flink gekrijst, maar toch ook wat geslapen. Eten gaat nog steeds moeizaam en papa en mama lopen op het einde van hun latijn.

Ik heb nou nog niet het idee dat de antibiotica echt z’n werk doet want Nicki lijkt nog erg veel last van haar oren te hebben. Wel hebben we het idee dat ze wat minder slijm produceert en dus ook iets makkelijker ademt.

kortom ze lijkt aan de beterende hand maar het blijft nog ff afzien voor ons alle drie maar vooral voor Nicki

Nicki voelt zich gelukkig weer wat beter. Ze krijgt al weer praatjes en ze kan weer genieten van haar badje.

Joan is vannochtend weer bij de dokter geweest en die was enigzins verbaasd dat zijn collega antibiotica had voorgeschreven. Dat was volgens hem niet nodig geweest. Nicki haar oren zijn wat rustiger en het ademhalen gaat ook veel gemakkelijker. En het aller belangrijkste, ze drinkt weer hele flessen leeg.

Morgen naar het consultatiebureau, dan zullen we zien wat het ziek zijn nu weer heeft gedaan met haar gewicht en groei. Ik ben benieuwd. Maar voor nu een foto waar madam zich prima vermaakt in de tummytub

Nicki is weer helemaal beter. Deze week is ze dan ook weer naar het KDV geweest en daar lag nog een sinterklaas cadeautje te wachten. Verder lekker met mama ‘high tea’ gedronken en vooral weer veel nieuwe smaken ontdekt. En nee niet alles is even lekker… Wat wel erg lekker was, was de antibiotica met sinas smaak. De kuur moesten we afmaken dus daar mocht madam nog even van genieten.

En eindelijk het bewijs dat ik echt onderwater zwem tijdens babyzwemmen. Buiten was het erg koud dus had mama me extra warm aangekleed en zijn we buiten wezen wandelen.

Tot slot, papa, mama en ik hebben een hele leuke kerstkaart gemaakt. Maar dat blijft nog een verrassing.

Weer een weekje verder en Nicki had deze week haar 6e koortsdag kortom terug naar de dokter en daar bleek dat ze weer oorontsteking had.

We kregen dus opnieuw een antibioticakuurtje mee. Echter mochten we wachten tot de volgende dag en als de koorts gezakt zou zijn dan hoefde ze geen kuur. En gelukkig was dit het geval dus we hebben geen kuur hoeven geven.

Aan het einde van de week ging het dan ook alleen maar beter. En was Nic weer de vrolijke zelf. Nu papa en mama nog. Allebei nog niet 100% beter en behoorlijk moe van de afgelopen weken.

Daar boven op heeft mama ook nog een ‘trigger’ duim, een ontstoken pees in haar duim waardoor ze deze niet mag gebruiken en ze met een spalk moet lopen.

We hopen dat we snel allemaal weer helemaal beter zijn….

We zijn eindelijk weer beter. Alleen Papa heeft weer keelpijn, dus nu maar hopen dat we straks niet weer alledrie in de lappenmand liggen. Nicki’s koorts is niet teruggekomen, daarom was er geen antibiotica nodig en ze heeft dus zelf haar oorontsteking bestreden. Ik ben het goed zat want ik ben ondertussen al bijna 5 weken af en aan ziek, maar volgens de huisarts is dit niet ongebruikelijk. Het geven van borstvoeding is een enorme aanslag op je eigen weerstand maar komt de weerstand van je kleintje ten goede.