Driemaal is scheepsrecht!  We zijn wederom zwanger.

Ik vind het allemaal doodeng als ik heel eerlijk ben. Wederom die onzekerheid over of alles goed gaat. Maar tegelijkertijd de gigantische blijdschap dat het toch weer gelukt is. Ondertussen kan ik het Clearblue staafje wel dromen. En zoals de foto al laat zien. Jackpot!!! We krijgen een nieuwe kans.

We hebben getracht deze keer om onze mond te houden maar met het oog op Joan haar verjaardagsfeestje, waar ze dan niet zou drinken en of roken, hebben we besloten om het toch maar te vertellen. Was meteen een mooie verrassing voor alle aanwezigen.

Maar voor ons veel belangrijker nieuws. We zijn vandaag naar het ziekenhuis geweest voor de eerste echo. En dat was

volgens de dokter positief. We zijn wat vroeg maar gezien alle nare voorgeschiedenissen vond onze huisarts het wel verstandig om niet te lang te wachten. We wisten niet goed wat we zouden zien maar vandaag was het dan zo ver.

Hier onze eerste echo. Wat je ziet is een vruchtzakje (17 mm slechts) met daarin een dooierzakje. En na heel lang turen en staren meende we met zijn drieen ook een pulserend vlekje te zien. Dit vlekje zat volgens de dokter op de goede plaats maar ze vond het nog wat te vroeg om het een en ander uit te sluiten. Maar om met haar woorden te spreken het zag er positief uit.

Op de volgende foto heb ik met een rode pijl aangegeven waar het vruchtje zich vermoedelijk aan het ontwikkelen is.

Kortom daar waar het dooierzakje vast zit aan het vruchtzakje zagen we een vlekje pulseren. Omdat ze nog niets kon uitsluiten mogen we over twee weken al weer terugkomen voor de volgende echo. Ik hou jullie op de hoogte.

Weer een weekje verder, en tevens een jaartje verder.

Net de feestdagen achter de rug (weer kunnen oefenen met Pittie haar kids) en verder eigenlijk weinig gedaan. Joan heeft wel voor het eerst de kleine in haar buik gevoelt en dat zijn dan van die momenten dat ik jaloers ben. Ik moet nog een hele tijd wachten voordat ik wat kan voelen.

rook update: Heb een paar trekjes genomen toen Stef hier was om te kijken hoe ik daarop zou reageren. En ja hoor het is nog steeds lekker. maar gelukkig was ik sterk genoeg om niet meteen weer te beginnen. Kortom, test geslaagd!

Onze laatste feestdagen samen alleen………… En dat vinden we helemaal niet erg! Maar wat ik eigenlijk wilde zeggen was.

Merry X-Mas and a happy new year.

Heel veel geluk voor jullie allemaal en dat 2008 een gezond en fijn jaar mag worden.

Na een hele drukke en gezellige kerstweek waarin we enorm hebben genoten van familie en vrienden zijn we nu dan weer gezellig met zijn tweetjes. Nou ja, een beetje met zijn drietjes als je Vinnepoes meerekend of zelfs met zijn viertjes als je dat kleine wezentje in mijn buik meerekend. Maar voor het gemak houden we het maar even op zijn tweetjes.

Vanavond gaan we dan ook lekker rustig met zijn tweetjes afscheid nemen van een 2007 als stel met huisdier en een 2008 als gezin inluiden.

Iedereen een heel gelukkig, gezond en geweldig 2008 toegewenst.

Nadat ik de kleine vorige week voor het eerst heb gevoeld is het een aantal dagen stil in mijn buik geweest, tot 3 Januari het feest ‘s avonds begon. Vanaf die dag voel ik Puk dagelijks in de vorm van plopjes, bubbels en strelingen langs mijn buik. Het nu al duidelijk dat eigen ruimte erg op prijs wordt gesteld want alles wat op- of tegen mijn buik ligt krijgt een schop.

Dat heeft Pa Bas al mogen ervaren toen hij een schop tegen zijn oor kreeg en ook Vinnepoes ligt opeens een stuk minder vaak op mijn buik, wat tot nu toe altijd zijn favoriete plekje is geweest.

Ik vind het vooral heel speciaal als dat gerommel in mijn buik, en geniet er met volle teugen van. Ik kan niet wachten tot het echt duidelijk voelbaar is aan de buitenkant, zodat ik het iets vaker kan delen met mijn lieve man.

X 

Gewicht 65.3 kilo

Dit was een behoorlijk heftige week aangezien men bij MI-Swaco heeft besloten mijn contract “welke afloopt tijdens mijn verlof” niet te verlengen. Dit gaf uiteraard de nodige stress en onzekerheden. Dus ben ik een paar daagjes thuisgebleven om een en ander uit te zoeken en vooral mijn husband gerust te stellen.

Het was letterlijk een domper op de feestvreugde die we die ochtend hadden beleeft bij de verloskundige, blijft namelijk een beetje een feestje om die kleine te horen. Met onze Puk gaat alles goed en met mij ook. Mijn slapeloosheid is niets aan te doen, Bas zal tot rond de 30e week moeten wachten voor hij de kleine kan horen en de VK bevestigde dat ik een behoorlijk buik heb ;-)

Verder ga ik vanaf volgende week minder werken zodat ik iets meer rust kan nemen, dit had de VK al eens geadviseerd maar heb ik naast me neergelegd omdat ik het nog wel trok. Maar aangezien mijn inzet en werkzaamheden “zoals nu blijkt” toch niet ten volle gewaardeerd worden, is de extra inzet terwijl ik al oververmoeid ben verspilde energie.

Gewicht 66 kilo (zowaar een weekje niet aangekomen)

Vandaag hebben we nog 100 dagen te gaan tot aan de uitgerekende datum. Ik zag het toevallig op de countdown teller helemaal rechtsonder de pagina. En vond het wel een leuk feitje om te vermelden. Nog ruim drie maanden en dan is het eindelijk zo ver.

Krijgen we een superheldin, een alien of een cartoon figuur?
Junior sloopt Joan haar buik van binnen. Ik kan gewoon zien dat ze een feestje aan het vieren is. Of als ik eerlijk ben denk ik dat ze gewoon alvast aan het oefenen is met het naar buiten klauteren.

Waar ik vooral nieuwsgierig naar ben is of ze zo meteen nog steeds zo druk is en de rest van haar leven als een stuiterbal door de wereld dendert

Weer een mijlpaal, met 33 weken is onze kleine Puk klaar “weliswaar Prematuur” maar als ze nu zou komen, zou ze waarschijnlijk zelfstandig kunnen ademen. Op naar de volgende mijlpaal, want vanaf 37 weken mag ze geboren worden.

Niet alleen de kleine meid was Dinsdag 22-4 klaar, maar ook mijn Trolbeads armband was klaar op deze mooie dag. Mijn lieve man heeft een hele mooie armband voor me samengesteld tijdens de zwangerschap, met een nog mooiere betekenis erachter. Alle bedels hebben een speciale betekenis, en van sommige kreeg ik tranen in mijn ogen. Bij deze nogmaals bedankt lieve schat, je bent een geweldige vent en ik heb het met je getroffen.

Verder ben ik deze week begonnen met Perineumolie om de boel daaronder iets soepeler te maken, baadt het niet dan schaadt het niet. En mijn Yogalerares had gelijk, bij het bezoek aan de VK wist deze te vertellen dat de kleine al een stuk was ingedaald.

Het een erg hectische week, waarin Wojis werd opgenomen met een blindedarmontsteking, we een feestje hadden van ons buurmanneke Levi, we een nieuwe eethoek hebben gekocht en ik ben geconfronteerd met mijn eerste echte zwangerschapskwaal “als je slapeloosheid niet meeteld” brandend maagzuur. Yuk, erg vervelend, maar stoppen met koffie drinken hielp al enigzins.

Gewicht 72,8 kilo

Alweer een drukke week, met een BBQ bij Rob en Lien, een verjaardagsfeestje van Herm en de nieuwe eethoek. Waarschijnlijk wel de laatste drukke week, want hierna zal ik het toch eens rustiger aan moeten doen, zeker omdat dat ook het signaal is wat ik van mijn lichaam krijg. Ik heb in elk geval besloten dat deze week mijn laatste Yogaweek is, want ook dit valt me erg zwaar.

De babykamer is helemaal af, de vluchtkoffer staat klaar en we hebben ons bevallingsgesprek met de VK achter de rug. Onze kleine meid is ingedaald en wordt momenteel geschat op 7 pond. Was even slikken toen ik dit hoorde, maar gelukkig zitten ze er met zo’n schatting regelmatig naast. Verder is ze ondanks het gebrek aan bewegingsruimte nog steeds erg beweeglijk. Ik zit dan ook regelmatig vol verwondering te kijken naar mijn buik, waar zomaar knietjes, billetjes etc. uit komen puilen.

Verder is Bas deze week alweer een 1/2 jaar gestopt met roken en ben ik nog steeds enorm trots op hem.

Gewicht 73.8 kilo (Nu in totaal 15,5 kilo erbij)

Vrijdag 27-6-2008 gingen Rob en Lien trouwen in de vondelkerk in Amsterdam en mijn papa moest de trouwreportage schieten. En ik mocht mee!

Allemaal ontzettend spannend voor mij en een heleboel geregel en gesleep voor papa en mama. We moesten erg vroeg naar Ilpendam om foto’s te maken van Rob tijdens zijn voorbereidingen. Ook meteen even kennis gemaakt met rob zijn familie, en de broer en schoonzus van Lien.

En daarna zijn we doorgereden naar Rob zijn huis in Amsterdam om Lien op te halen. Daar aangekomen nog gauw even aan de borst en snel weer slapen terwijl papa aan het fotograferen was voor de trouwreportage.

Tijdens de ceremonie heb ik heerlijk genoten van alle muziek en mooie lichtjes. En heeft mama me goed bezig gehouden terwijl papa weer met zijn camera in de weer was. Het was een erg mooie ceremonie, en Lien zag er geweldig uit.

Na de ceremonie en de receptie zijn mama, papa en ik blijven slapen in het huis van Rob en Carolien. Want, de volgende dag zijn we naar Belgie gereden om daar het feestje van Rob en Lien bij te wonen. Lekker ingepakt in de maxi cosi, en de borst op de achterbank. Rob en Lien hadden in Belgie, (voorbij Bastogne) een heel mooi huis gehuurd met zwembad, bubbelbad, sauna, en een hele grote tuin waar we allemaal lekker buiten konden zitten.
We hadden in deze hele mooie vila, onze eigen kamer en ik had een heel bed voor mij alleen. Dit had ik ook wel nodig na de lange reis. Zelfs nadat ik de gehele weg alleen maar heb geslapen en gegeten. Van het feestje hebben ik en mama na de BBQ niet veel meer meegekregen omdat het toch wel allemaal erg vermoeiend bleek achteraf. Maar gelukkig kwam papa niet al te laat ons gezelschap houden en hebben we met zijn 3-tjes heerlijk geslapen.

De volgende dag nog wat buiten gewandeld en daarna afscheid genomen van Joris (zoontje van Marten en Annelies), en natuurlijk van Rob en Lien.

Daarna terug naar huis voor nog een andere speciale verrassing maar daarover in het volgende bericht meer. Tijdens de rit had mama een hele coole tent gemaakt zodat ik geen last had van de zon en wederom heerlijk kon slapen. En aan het einde van de dag, thuis aangekomen, opnieuw heerlijk in slaap vallen, in papa’s armen.
Al met al was het een hele zware reis maar gelukkig wel ontzettend de moeite waard en hadden we geen van allen dit avontuur willen missen. Ondertussen heb ik thuis al lang weer me ritme teruggevonden. (wat een heerlijk kind ben je toch, en wat een geweldige vrouw heb ik!)

Deze week heeft papa de familie bijtring schoon laten maken en ik ben er maar wat blij mee. Verder werd de tweeling (Salomee en Zionne) 1 jaar, dus hadden we een feestje en dat was erg gezellig.

Papa heeft vorge week een heel mooie speciale editie gemaakt van mijn stripdagboek voor opa. Hij heeft hiervoor heel veel oude foto’s ingescanned. Zodoende heeft hij ook mooie foto’s van omie gevonden.

En Cinthia en Pieter, zijn met de kids op visite geweest, Dyonne was enorm gegroeid, en wat een heerlijk dametje is Valerie. Papa heeft weer een heleboel foto’s gemaakt.

Met mama ben ik lekker wezen wandelen en heb bijna de hele rit op mijn buik gelegen zodat ik over het randje kon kijken. En volgens mama zijn we afrikaanse vogels onderweg tegengekomen (fuuten), dus die heeft ze meteen maar vastgelegd op de foto.

Tot slot heeft mama deze week een hele mooie kleding zak voor mij gemaakt zodat mijn kleertjes niet zoek raken op het KDV.

Gisteren was het Sint Maarten en werd de voordeur platgelopen door zingende kinderen die hun portie snoepgoed kwamen opeisen. (toch enigszins een verkapte vorm van chantage, het “als ik geen snoep krijg van jou, dan zal ik jou krijgen, (of nog valser gaan zingen)”, idee).

En zo als een goed Hollands huisgezin betaamt, bereid de familie Pisa hun dochter Nicki voor op de toekomst. Je moet toch ergens beginnen met het verpesten van je kroost.

Kortom we zijn begonnen met het overladen van de kleine met de meest ongezonde vorm van snoepen, zodat ze alvast kan wennen aan het idee. En ja hoor zoals het een goede heden ten daagse koter betaamt, verdwijnt het met suiker overladen kleinood zonder omweg richting de mond. Hieronder het bewijs.

Enkele ogenblikken later gaat de deurbel, Elsa (onze mini buuv) helemaal opgedost, staat luidkeels te zingen voor de deur. Tja dan kan je toch eigenlijk niet anders, en geef je toch maar weer toe aan de maatschappelijke dwang om mee te doen aan dit volks(kinder)feest. Kort daarna besluit papa om toch maar te gaan sporten (is nou eenmaal gezond mama) en wenst hij mama veel succes met de deurbel……

Vandaag weer een papadag voorbij en zo dus ook een weekje verder.
Deze week is lekker rustig verlopen en dat terwijl er wel een hoop dingen gebeurd zijn.

Omdat ik vorige week vrijdag naar de Notaris moest met mijn zusje, voor het verwerpen van de erfenis van mijn vader, was ik niet in de gelegenheid om met Nicki te gaan zwemmen. Dus is Joan gegaan. Zo kon zij het ook een keer ervaren, en de dames hebben genoten. Het zwemmen ging weer super.

Nicki speelt steeds vaker op haar speel(kussen)kleed en zoals je kan zien is ze nu al verslaafd aan TV kijken. En natuurlijk is vliegen met mama of papa helemaal een geweldig spelletje.

Het weekend zijn we lekker wezen shoppen en heeft Nicki een een nieuwe knuffel gekregen, “Muis”. Deze is behoorlijk favoriet geworden gedurende week. Verder was de Buuv jarig en was er een feestje. Erg gezellig en een hoop kinderen om mee te interacten.

Nicki probeert al te staan (nog niet echt met succes) en we zijn begonnen met de eerste fruithap, maar hier kan je alles over lezen in een eerder berichtje. Tevens hebben we gekeken of ze al wil zitten in de Tripp Trapp kinderstoel maar dat is toch nog wat te vroeg.

Het is weer Sinterklaastijd en dat werd breeduit gevierd door papa zijn werk. Integer had zelfs Sinterklaas en een heleboel pieten uitgenodigd. Kortom er was een groot feest, met lekere hapjes en een heleboel pepernoten, voor alle medewerkers en hun familie.

Nicki was ook van de partij met een heleboel andere kinderen. En gelukkig was die kleine meid helemaal nergens bang voor. Zodra zwarte piet langs kwam, moest Nicki meteen met haar vingers over zijn gezicht vegen, met als gevolg dat Nicki zwarte handjes had, en zwarte Piet witte strepen op zijn gezicht.

Later mocht madam nog op schoot bij Sinterklaas en ook dat was totaal niet eng. Nicki zat vrolijk naar de goed heilig man te staren en na een tijdje begon ze zelfs met zijn baard te spelen. Het hele feest was geweldig georganiseerd en vond plaats in het AZ stadion.

Aan het einde van de middag kregen alle aanwezige kinderen een cadeautje van Sinterklaas maar daarover later meer (daar hebben we een leuk filmpje van )

Deze week begon zoals gebruikelijk weer met het babyzwemmen. Papa was enigszins bijgekomen van de buikgriep en is met Nicki gaan zwemmen. Na het zwemmen is Nicki altijd helemaal bekaf en valt ze zodra de auto gestart is in slaap en slaapt ze over het algemeen tot dat we weer thuis zijn.

Natuurlijk zijn we doorgegaan met de hapjes en we zijn nu na de fruithap ook aangekomen bij de groentehap. Pompoen was de eerste kandidaat en je zal op de foto’s zien waarom dit niet papa zijn favoriet is.

Zaterdag lekker wezen winkelen in de het plaatselijke winkelcentrum en daar liepen een heleboel zwarte Pieten muziek te maken. Nicki vond het allemaal geweldig en genoot met volle teugen van alle herrie. Echter deze indrukken waren allemaal erg vermoeiend en ze viel inslaap voordat ze de mogelijkheid had om haar knuffel uit haar mond te trekken.

Voor het Sinterklaas feest dat door papa zijn werk werd georganiseerd werd hadden we Nicki speciaal aangekleed. Stoere pet hè? En dan die lekkere warme das, die past er perfect bij. Het Sinterklaasfeest was helemaal geweldig maar dat hebben jullie al eerder kunnen lezen.

Later deze week kreeg mama de griep en moest papa voor beide dames zorgen, dat was wel zwaar (halen en brengen en dan ook nog de boodschappen en koken), maar gelukkig voelt mama zich al weer wat beter. Echter door de drukte zijn we de rest van de week niet echt toegekomen aan het maken van fotos. Volgende keer beter.

Het heeft even geduurd, maar het waren dan ook een hele hoop foto’s die uit gezocht moesten worden en een hele boel leuke dingen zijn er gebeurd.

Mama had een kerst rompertje gevonden voor Nicki, dus zag Nicki er extra feestelijk uit toen Omie langs kwam om kerst te vieren. We hebben heerlijk gegourmet, en Omie heeft Nicki haar hapje gegeven (spruitjes). Later die avond cadeautjes uitgepakt een Omie is blijven slapen. De volgende ochtend vroeg op om te vertrekken richting Groningen. Joan haar oma is jarig op 2e kerstdag en dat wordt meestal groots gevierd. Zo ook dit jaar. Onderweg kregen we pech. De uitlaat was gebroken en papa moest langs de snelweg de knalpot los maken anders waren we die vast en zeker verloren. Gelukkig konden we eerst langs Pitty rijden en mochten we de auto van Steven zijn vader lenen zodat we de reis naar (overgroot)oma konden voorzetten.

Eerst zijn we Oma gaan ophalen en die had ook nog kerstcadeautjes dus weer feest. Snel een soeppie gegeten en toen naar (overgroot)oma. Volgens mij was de hele familie aanwezig dus het was gezellig druk. Er was een ‘high tea’ georganiseerd en dat was echt super. Heerlijk gegeten en een hoop bij gekletst met de familia. Het was wel erg vermoeiend, dus lekker liggen slapen in de buggy. Ook Esmee was doodop en werd naast me geparkeerd. Dus lekker liggen snurken met zijn tweeen.

Op het einde van de dag hebben we Oma haar huis gebracht en zijn we naar Pitty, Steven en de kids gereden. De Kids waren erg blij om Nicki weer te zien en wilde meteen met haar spelen. Steven had heerlijk gekookt dus dat was wederom genieten.

De kids waren de hele dag al opgewonden, want vandaag zouden we de pakjes uitpakken. Ze moesten wel wachten tot dat het avond zou worden. Joan en Pitty waren wezen shoppen en hadden sabbelboekje en een bord met zuignap voor Nicki gekocht, beiden een groot succes. Bas en Steven waren naar de kwikfit geweest om de uitlaat te laten maken. En toen, eindelijk pakjes uitpakken.

Nicki wil steeds vaker zelf de fles vasthouden laat dat ook weten ook. Papa laat haar dan even aanklooien om het dan toch maar weer over te nemen.

We verder nog een bezoekje aan het gevangenismuseum gebracht. Het was erg koud buiten dus houden we Nicki goed ingepakt. De volgende dag zijn we weer naar huis gegaan.

Thuis lekker chillen met pa op de bank en bijkomen van de drukte van de laatste paar dagen. Papa had nog wat speelgoed voor Nicki gekocht maar daarover later meer.

Toen was het oud en nieuw. Lekker met zijn drieen gegeten en Nicki was totaal niet onder de indruk van de harde knallen. Poes wel maar dat is een jaarlijks terugkerend drama. Om midden nacht, met zijn drietjes,uit het raam staan kijken naar het vuurwerk. Nicki vond het helemaal te gek en toen mama bij elke pijl ‘oooohhh’ riep, ging Nicki haar na doen. Ons eerste nieuwjaar als gezinnetje……… Kortom op naar het het volgende jaar.

Deze week werd Nicki 9 maanden. Weer een hele stap en vooral daar wat het eten betreft (maar daar moet Joan jullie maar meer over vertellen). In iedergeval mag Nicki nu boterhammen met pindakaas, en daar heeft ze naar uitgekeken (vooral om dat papa deze vaak eet).

Verder was deze week Mika jarig en was er feest. Nicki heeft lekker samen met Mika gespeelt met zijn nieuwe cadeaus. En de Buuv had een super gezellig feest georganiseerd.

Voor Nicki hebben we een zonnebril gekocht, staat ie cool of niet? Deze heeft ze natuurlijk nodig als we gaan fietsen in het nieuwe kinderzitje en de zon schijnt. Het fietsen was nog wel erg wennen en waarschijnlijk kwam dat ook doordat de wind nog heel erg koud was.

In het weekend kwamen Pitty en Steven, met alle kids. We hebben lekker poffertjes gegeten en later patat.

Verder zie je nog op de foto’s hoe Nicki zit te spelen voor haar kast maar daar kon je meer over lezen in het vorige artikel, en Nic met haar nieuwe opblaas ballen voor als we gaan zwemmen.

Een mooi weekje wat het weer betreft en daardoor ook wat de rest betreft. Het dametje wil niet meer haar zonnebril op (moet ze dan ook maar zelf weten), en verder lekker buiten spelen op het speelkleed. Wat een heerlijkheid. Het zelf drinken wil nog steeds niet lukken, alhoewel ze het wel blijft proberen.

Pasta, dat lust ze niet. Ik twijfel soms of het wel een echte Pisa is (geintje) spelen met pasta daarentegen is natuurlijk wel een groot feest. Netzo als kietelen en donderjagen met papa.

Heel af en toe krijgt Nicki een babymassage en daar kan ze intens van genieten, maar omdat ze wat last heeft van haar doorkomende tanden probeert ze wel telkens in de rand van de commode te bijten.

En tot slot, ze begint aanstalten te maken om te kruipen, dat ziet er erg grappig uit en ik hou mijn hart vast als ze echt door het huis gaat racen….

Dit is toch wel een week van de tanden. Vorige week kwam het derde tandje door en nu vermoeden we dat ook de volgende klaar staan om door te breken. Maarja daar is op de fotos weinig van te merken.

Zwemmen doen we nog steeds trouw elke vrijdag, en dat blijft dikke pret, behalve dan dat vandaag papa zijn camera nat is geworden en deze kapot is gegaan.

Kruipen gaat steeds beter en dat betekent dat het dametje eindelijk echt op ontdekkingsreis kan gaan. Door de keuken, de woonkamer, de tuin, noem maar op, er is nog zo veel te ontdekken.

Bij ome Roy en tante Thea was het weer super gezellig en vooral Gipsy was een groot feest. Vanwege het mooie weer lekker de hele dag buiten gezeten en van de zon genoten. Zo ook de volgende dag toen we met de fiets het bos in zijn gegaan.

2e paasdag zijn we wezen shoppen en hebben papa en mama nieuwe autostoeltjes gekocht. Deze viel meteen in de smaak en sliep ook nog eens lekker.

Oja het blijkt dat sommige pasta wel erg lekker is, maar dan vooral om mee te spelen en om over je toet te smeren.

Lekker aktief weekje achter de rug. Voor het eerst zwemmen met zwembandjes. De avond ervoor was het nog drama toen we de bandjes probeerden maar tijdens de zwemles was er niets aan de hand en vond Nicki het eigenlijk wel prima.

Tevens hebben we een fietshelm gekocht en dat is helemaal nog wennen. De eerste keer op de fiets was tijdens koninginnendag en dat vond madam nog behoorlijk lastig.

Het dametje is ondertussen zo groot dat ze in het winkelwagentje past en dat is natuurlijk ontzettend spannend, vooral als ze dingen mag vasthouden.

Wat ook heel erg leuk is, is TV kijken met mama en papa in bed in het weekend. Nicki haar volle aandacht gaat dan naar het beeldscherm en dat is erg grappig om te zien.

Dit is tevens de week dat Nicki voor het eerst in haar bed is gaan staan om speelgoed uit de mand naast haar bed te pakken. Je kon duidelijk merken dat ze er trots op was dat dit gelukt was.

In het weekend zijn we bij Rob en Lien wezen eten omdat Rob jarig was geweest. Lien had heerlijk gekookt en het was erg gezellig. Voor Nicki waren er zelfs poffertjes maar daar had ze helaas minder trek in.

Deze week was het ook de week van koninginnendag. Nicki’s eerste en ze had uiteraard een oranje outfit. We zijn lekker naar de vrijmarkt geweest en hebben wat leuk speelgoed gevonden waar ze erg blij mee was. We hoorden thuis pas dat er een aanslag op de koningin was gepleegt, en dat er vijf doden waren gevallen. Wij hebben in iedergeval een heerlijke dag gehad en zijn zelfs nog even wezen picknicken.

De week begon met een bezoekje van Omie. En zij kon het niet laten om alvast een verjaardagskado mee te nemen. En dat was een erg goede zet wat Nicki is helemaal happy met haar little people boerderij. Verder vindt Nicki het erg leuk om ‘bellen’ te imiteren en boekje te lezen (lees: er een rotzooi van te maken)

Later ging papa een avondje stappen met Rob en hebben mama en Nicki hem uitgezwaaid op het station. Toen papa de volgende dag we terug was zijn we lekker gaan lunchen met zijn drieen bij bakkerij Bart. Dat vindt Nicki altijd een groot feest (bolletje kaas gaat altijd helemaal op).

Tijdens het winkelen hebben papa en mama alvast Nicki haar verjaardagscadeau gekocht en dat moet natuurlijk meteen aan de hele wereld verteld worden middels haar nieuwe telefoon. Zelf toen ze met papa in de hangmat lag was ze nog niet uitgebeld.

Deze week werd Aimee twee en dat was erg gezellig en Nicvki heeft zich prima vermaakt. En Aimee was erg in haar nopjes met haar keukenset en groentevariatie. De rest van de week is rustig verlopen en hebben mama en Nicki nog lekker van het zonnetje genoten. En Nicki heeft de trap ontdekt maar snapt nog niet hoe deze werkt… Gelukkig maar, want het kruipen is al intensief genoeg….

Nadat we terug kwamen van Texel werd het weer gelukkig wat beter en kon Nicki lekker buiten spelen met haar nieuwe tent. Ze had nog meer dan genoeg energie over dus dat ging er wild aan toe.

Verder wilde ze graag voor het eerst zelf eten met een lepel. En zoals je je kan voorstellen is pasta misschien niet helemaal het juiste gerecht voor zo’n eerste try-out. Het levert in ieder geval wel mooie plaatjes op. En gelukkig hebben we snoetenpoetsers. Echter wordt Nicki daar niet helemaal gelukkig van.

Mama heeft een traktatie gemaakt zodat Nicki kan trakteren op het kinderdagverblijf. Kleine zakjes gevuld met een nijntjekoekje, een ballon en een badspeeltje. Deze zal ze de donderdag voor haar verjaardag uitdelen omdat ze vrijdag natuurlijk vrij is vanwege de papadag.

Omdat het zulk mooi weer was wilde we gaan BBQ-en, helaas begon het te regenen. Gelukkig konden we er nog wel een feestje van maken omdat we de keuken aan de tuin hebben.

Tot slot hebben we een nieuwe (kinderveilige) salontafel in de woonkamer. Eindelijk zijn we van de glazen tafel af. Ook Nicki heeft haar goedkeuring gegeven.

Vandaag is onze kleine meid 1 jaar geworden. En dat gaan we ook vieren ook. Vanmiddag de familie en morgen een kinderfeestje.

Als ik erbij stil sta dan verbaas ik me (hoe clichee het ook is) over hoe snel het afgelopen jaar voorbij is gevlogen. En wat een heerlijk gezinnetje we hebben. En geweldige dochter, een super vrouw en een gekke kat. Wat een heerlijkheid.

En nu is het tijd voor een PHEESSIE!!!

De laatste week van het eerste jaar zit er op.  Nicki is 1 jaar en dat hebben we groots gevierd. De fotos zeggen genoeg dus zal ik hier niet al te veel schrijven.

Zoals beloofd zou ik eens per twee weken een stukje schrijven en er zijn weer twee weekjes voorbij.

Het gaat allemaal heerlijk, Nicki kruipt sneller als ooit, maar daarnaast is ze ook druk doende met stappen en staan. Ze gaat steeds vaker staan, en loopt zelfs al uit zichzelf langs de tafel. We zijn nog een keer wezen zwemmen voor de zomervakantie, en we hebben toen de cabrio gepakt. Het damentje heeft toen de hele heenweg alleen maar liggen slapen. Op de terugweg keek ze wel de ogen uit haar koppie.

En vanwege het mooie weer hadden we meerdere malen de gelegenheid om het kinderbadje in de tuin te zetten, iets wat Nicki een groot feest vond. Ze heeft zich lekker kunnen uitleven in het koele water.

Oma is nog op visite geweest op een mamadag en dat vonden de 3 dames erg gezellig. Ze hebben lekker gegeten bij Bakkerij Bart, en zijn daarna gaan shoppen. En hebben ze leuke kleren gekocht voor Nicki.

Het volgende weekend zijn we langs geweest bij Omie. En Omie die heeft twee kippen Puc en Pet in de achtertuin. Deze zag Nicki voor het eerst en ze vond ze helemaal te gek. Vooral toen ze ze mocht voeren. Later die dag lekker gespeeld met Romy en in bad geweest. Nicki was nog helemaal hyper in de auto, en heeft geen oog dicht gedaan. Eenmaal thuis viel ze als een blok in slaap.

Hi lieve schatten,

Even een snel berichtje vanuit Hannover. Mama mist jullie allebei heel erg en is blij dat ze vanavond al weer thuis is. Gisteravond heeft Mama haar verjaardag toch nog een beetje kunnen vieren met een paar collega’s, inclusief Midnight margaritas.

Dikke kussen en knuffels.

Nickita is vandaag 2 jaar geworden en er was natuurlijk een groot feest.
Bijna iedereen was er en het was super gezellig. Papa had pasta gemaakt en we hadden weer een geweldige taart.

Nickita is enorm verwend, en ontzettend blij met haar cadeaus, en natuurlijk iedereen daarvoor bedankt.

Hieronder alvast een paar foto’s en de speciale editie van het stripdagboek zal snel volgen.