Even snel een update:
Papa en mama zijn ondertussen al behoorlijk uitgeblust, met Vinnie heb ik ook al kennis gemaakt en ben voor de tweede keer gewogen door de verloskundige. Na 9 dagen zat ik al bijna weer op mijn geboortegewicht en dat is geheel volgens schema.

Borstvoeding is allemaal nog lastig en vooral onwennig, maar mams begint het aardig onder de knie te krijgen, en ikzelf trouwens ook.

Ik heb mijn eerste flesje gekregen van mijn vader en hij heeft me lekker in de tummytub gewassen. En verder probeer ik zoveel als mogelijk te slapen maar dat wil niet altijd lukken. Ik ben nog een beetje op zoek naar mijn ritme. Maarja er zijn dan ook zo veel dingen om te ontdekken op deze wereld…

[toon als diashow]

[View with PicLens]

 

Vol trots, kan ik jullie zeggen dat ik het kaartje helemaal zelf heb ontworpen, verzonnen, getekent en gemaakt. Natuurlijk onder toeziend oog van Joan en verrijkt met haar goede iedeeen. Het enige dat ik niet zelf heb gedaan is het drukwerk (daarvoor dank aan Annette van de Kunstklub (www.kunstklub.nl) voor haar mooie drukwerk en nuttige adviezen.)

Het fotokaartje en de sticker zijn wel geproduceerd in huize Pisa omdat we dat er later pas bij verzonnen hadden.

De voorkant.
Nicki haar naam in het groot, gedragen door de dieren in een grote optocht. (en natuurlijk Vinnie onze kat op de voorste olifant)

De achterkant.
Alle gegevens, wat leuke grapjes en een songtekst van Creed, geschreven door de zanger toen hij te horen kreeg dat hij vader zou gaan worden (uitgekozen door Joan). Verder zit de kaart vol symboliek maar als je daar meer over wilt weten dan moet je ons dat maar persoonlijk vragen.

Een geplastificeerde fotokaart die los in de envelop zat.
Het kaartje heeft de grootte van een creditcard, dit is vooral gedaan voor de oma’s zodat ze meteen een foto in hun portefuille konden doen.

Een sticker die voorop de envelop zat.
We vonden de envelop wat leeg dus heb ik daar nog een extra sticker voor ontworpen in de stijl van de website.

Kortom een volle envelop (kaartje was 8×40cm) en vooral heel veel lieve en gave reacties. Daarvoor allen dank.

Zo onze dochter is vandaag 3 dagen oud en het gaat allemaal super. Wel vinden we het allemaal nog ontzettend eng en wennen maar alles op zijn tijd.
Ze slaapt het beste met haar buik bovenop de grote buik van papa en hij doet dan geen oog dicht. Dus dan maar vol bewondering naar de kleine vingertjes en teentjes kijken. Iets wat de oma’s ook niet konden nalaten.

Al 2x in bad geweest en luier verschonen en aankleden is al zo gewoonte dat dit zonder nadenken gaat. Wel al het eerste spuug ongelukje gehad en de luiers zitten behoorlijk vol, dus ook dat gaat allemaal volgens schema.

Verder al bezoek gehad van Omi en Opoe, Wojis, Herm, Mirjam en de kids. Pittie en de kids, en natuurlijk Coby. Kortom al een hoop indrukken en nieuwe ervaringen.

Vandaag kwam ook nog Wendy (VK) langs om Nicki te wegen. 3380 gram. dus slechts 240 gr lichter dan haar geboorte gewicht en dat is perfect. Nicki slaapt goed, drinken van de borst is allemaal nog onwennig voor zowel moeder als dochter. Maar met de hulp van onze kraamhulp Jolanda, zal het allemaal wel op zijn pootjes terecht komen.

En ze heet Nickita Isadora Carina Pisa.

We noemen haar NICKI.

Moeder en dochter maken het goed. Nicki is geboren op 12-06-2008 om 03:59 AM, weegt 3620 gram en is 51 centimeter lang. Morgen zal ik wel wat meer schrijven want ik heb pas 1 uur geslapen sinds eergisteren. Maar wel alvast even een foto…

Eerste kennismaking met mams….

Nog 7 dagen en dan is het zo ver volgens de teller. En als ik eerlijk ben dan mag ze ook wel komen ook.

Afgelopen weekend druk geweest met klusjes. Nieuwe hal, nieuw washok, nieuwe schuur, nieuwe vitrinekasten, kortom het hele weekend in de weer. Wel lekker bezig en erg bevredigend. Joan blij, en ik eigenlijk ook wel. Verder hebben we het proefje binnen van het geboortekaartje en het ziet er goed uit. Meer zal ik nog niet zeggen….

Zojuist het geboortekaartje naar de drukker gestuurd zodat ze een proefprintje kunnen maken, ik ben benieuwd. Al met al ben ik voor 90% tevreden, en voor mij is dat al heel wat.

Joan begint het nu echt zat te worden, en Vinnie onze kater is erg onrustig de laatste tijd. Ik ga me toch echt afvragen of hij iets merkt (of weet wat wij niet weten). Hij laat Joan geen moment met rust en wil het liefst bovenop haar buik liggen. Okay, okay, als je hem eten voor zet dan wil dat zijn aandacht wel even afleiden maar verder drentelt hij vrolijk om haar heen en gaat hij ’s avonds voor de slaapkamerdeur zitten janken (terwijl ik gewoon beneden zit).(Van je kat moet je het hebben he)

Weer een mijlpaal voor deze week, want we hebben er 37 volle weken op zitten. Puk is nu officieel voldragen. Ze kan en mag vanaf nu en de komende 5 weken elk moment haar intrede doen, en dan mag ik gewoon thuis bevallen. Het laatste atribuut “de ondersteek” is deze week afgeleverd door de thuiszorg en alles staat klaar voor de bevalling. Lekkere massageolie naast het bed, skippybal om de weeen op te vangen ;-) en het matras is beschermd tegen waterschade.

Bas heeft zich vol enthousiasme, liefde en passie geworpen op, het verkrijgen van het mooiste geboortekaartje dat we ons maar kunnen wensen.

Ik zou zeggen, laat maar komen die kleine meid.

Als laatste kregen we aan het eind van deze week nog een leuke verrassing te horen, want mijn nichtje Maddi, die eind Juni was uitgerekend. Is na een opname met complicaties in het ziekenhuis Maandag 26 Mei bevallen van een gezonde dochter, genaamd Esmee. Moeder & dochter maken het goed, en ik wil Anjo & Maddi vanaf hier van harte feliciteren met hun kleine meid.

Gewicht 74,8 kilo, Buikomvang 113 cm.

Nog 22 dagen vertelt de teller mij. Als ik naar Joan kijk en dan vooral naar de bult waar zij de hele dag achteraan loopt. dan lijkt het wel of Junior elk moment kan komen. Ze is enorm (mijn dikkie dik).

Kortom ik ben maar eens van start gegaan met het geboortekaartje. Want als ik mezelf een beetje ken dan ben ik daar wel ffies mee bezig. Het moet natuurlijk weer perfect en vol creatieve zaken. En probeer dat dan maar eens uit te leggen aan je ‘zwangere’ vrouw. Ik dacht dat alleen dochters en zonen dachten dat papa superman was. Joan denkt dat ik ‘alles’ kan tekenen…… helaas niet dus. Gelukkig is ze erg tevreden met het eerste concept (zelfs zonder Vinnie). De voorkant is zo goed als af en vanavond ga ik dan aan de achterkant beginnen. Ik hoop dat deze wat vlotter gaat als de voorkant.

Verder is het allemaal een kwestie van wachten. En voor Joan vooral veel slapen. Het put haar toch wel behoorlijk uit en daarom gaat ze erg vroeg naar bed en heb ik alle tijd voor mijzelf (en het geboortekaartje). De laatste dagen als ‘niet’ papa……. Hehehe, junior ik ben klaar voor je. Oja morgen (20-5-2008) mag ze echt komen want dan zouden we niet naar het ziekenhuis hoeven en mag Joan thuis bevallen.

De titel zal je waarschijnlijk op het verkeerde been zetten, maar ik vond hem wel (ha ha) grappig ;-) Dit berichtje gaat over stenenmagie, en dan met name de stenen die mij bijstaan tijdens deze periode. Het is namelijk tijd voor een wissel van de wacht/steen.

Ik draag al vanaf het begin een Maansteen op mijn buik. Dit omdat de Maansteen al eeuwenlang de steen is voor vrouwen, zij bevorderd vruchtbaarheid en reguleert je maandelijkse cyclus. In een later stadium, (omdat we zoveel tegenslag hadden) ben ik hier een Robijn bij gaan dragen, omdat deze preventief zou werken tegen een miskraam en symbool staat voor de geestelijke en lichamelijke vernieuwing die mijns inziens het moederschap met zich mee brengt. Deze Robijn ga ik nu vervangen.

Omdat ik graag thuis zou willen bevallen, hoop ik uiteraard dat onze kleine niet al te vroeg haar intrede doet. En daarom ga ik de Robijn vervangen voor een Chrysocolla, deze zou prefentief werken tegen een miskraam, maar tevens een vroeggeboorte kunnen voorkomen. Verder zou de Chrysocolla helpen tegen krampen en rugpijn.

De Maansteen blijf ik hierbij ook nog dragen omdat deze naast bovengenoemde werking ook een positieve werking zou hebben op krampen, zwangerschapspijn en borstvoedings problemen.

Okay kinderstoel is besteld en als het goed is onderweg. En natuurlijk onze nieuwe eettafel. Deze komt volgende week vrijdag. Dan mag ik met de kwast (of lap) in de weer om de stoelen en tafel in de olie te zetten.

 Pittie was er dit weekend weer met de kids, en met de kids heeft nu een nieuwe betekenis. Het zijn er ineens 4 geworden. Naast Noa en Nesta hebben we nu ook Jorne en Richard. Kortom met 3 volwassenen en 4 kids aan de BBQ was een hele opgaaf, maar we hebben het overleefd en ik moet eerlijkheidshalve toegeven dat ik blij ben dat wij er met eentje starten en niet eens 4………

Joan is steeds vaker moe en gaat vroeg naar bed. Dit geeft mij de gelegenheid om lekker te rotzooien op de spelcomputer. Even lekker mijn gedachten ergens anders en niet aan een stuk door piekeren. (Is nou eenmaal de aard van het beestje). Verder was de lokale Albert Heijn zo fijn, dat we gratis kratjes voor onder het bed mee mochten nemen (als we ze maar terug brengen) Nog even en de AH gaat echt lijken op een buurtsuper. Ik vond het in ieder geval een erg aardig gebaar.

Kortom, het ziet er naar uit dat we er klaar voor zijn. Nog twee mijlpalen en het zou achter de rug moeten zijn. 37 weken en dan uiteindelijk de geboorte. Ik hou jullie op de hoogte.