Nog 22 dagen vertelt de teller mij. Als ik naar Joan kijk en dan vooral naar de bult waar zij de hele dag achteraan loopt. dan lijkt het wel of Junior elk moment kan komen. Ze is enorm (mijn dikkie dik).

Kortom ik ben maar eens van start gegaan met het geboortekaartje. Want als ik mezelf een beetje ken dan ben ik daar wel ffies mee bezig. Het moet natuurlijk weer perfect en vol creatieve zaken. En probeer dat dan maar eens uit te leggen aan je ‘zwangere’ vrouw. Ik dacht dat alleen dochters en zonen dachten dat papa superman was. Joan denkt dat ik ‘alles’ kan tekenen…… helaas niet dus. Gelukkig is ze erg tevreden met het eerste concept (zelfs zonder Vinnie). De voorkant is zo goed als af en vanavond ga ik dan aan de achterkant beginnen. Ik hoop dat deze wat vlotter gaat als de voorkant.

Verder is het allemaal een kwestie van wachten. En voor Joan vooral veel slapen. Het put haar toch wel behoorlijk uit en daarom gaat ze erg vroeg naar bed en heb ik alle tijd voor mijzelf (en het geboortekaartje). De laatste dagen als ‘niet’ papa……. Hehehe, junior ik ben klaar voor je. Oja morgen (20-5-2008) mag ze echt komen want dan zouden we niet naar het ziekenhuis hoeven en mag Joan thuis bevallen.

Weer een mijlpaal voor deze week, want we hebben er 37 volle weken op zitten. Puk is nu officieel voldragen. Ze kan en mag vanaf nu en de komende 5 weken elk moment haar intrede doen, en dan mag ik gewoon thuis bevallen. Het laatste atribuut “de ondersteek” is deze week afgeleverd door de thuiszorg en alles staat klaar voor de bevalling. Lekkere massageolie naast het bed, skippybal om de weeen op te vangen ;-) en het matras is beschermd tegen waterschade.

Bas heeft zich vol enthousiasme, liefde en passie geworpen op, het verkrijgen van het mooiste geboortekaartje dat we ons maar kunnen wensen.

Ik zou zeggen, laat maar komen die kleine meid.

Als laatste kregen we aan het eind van deze week nog een leuke verrassing te horen, want mijn nichtje Maddi, die eind Juni was uitgerekend. Is na een opname met complicaties in het ziekenhuis Maandag 26 Mei bevallen van een gezonde dochter, genaamd Esmee. Moeder & dochter maken het goed, en ik wil Anjo & Maddi vanaf hier van harte feliciteren met hun kleine meid.

Gewicht 74,8 kilo, Buikomvang 113 cm.

Zojuist het geboortekaartje naar de drukker gestuurd zodat ze een proefprintje kunnen maken, ik ben benieuwd. Al met al ben ik voor 90% tevreden, en voor mij is dat al heel wat.

Joan begint het nu echt zat te worden, en Vinnie onze kater is erg onrustig de laatste tijd. Ik ga me toch echt afvragen of hij iets merkt (of weet wat wij niet weten). Hij laat Joan geen moment met rust en wil het liefst bovenop haar buik liggen. Okay, okay, als je hem eten voor zet dan wil dat zijn aandacht wel even afleiden maar verder drentelt hij vrolijk om haar heen en gaat hij ‘s avonds voor de slaapkamerdeur zitten janken (terwijl ik gewoon beneden zit).(Van je kat moet je het hebben he)

Nog 7 dagen en dan is het zo ver volgens de teller. En als ik eerlijk ben dan mag ze ook wel komen ook.

Afgelopen weekend druk geweest met klusjes. Nieuwe hal, nieuw washok, nieuwe schuur, nieuwe vitrinekasten, kortom het hele weekend in de weer. Wel lekker bezig en erg bevredigend. Joan blij, en ik eigenlijk ook wel. Verder hebben we het proefje binnen van het geboortekaartje en het ziet er goed uit. Meer zal ik nog niet zeggen….

En we verklappen nog niet hoe het eruit ziet, dus jullie zullen geduldig moet wezen.

Wel wil ik alvast Annette van de KunstKlub bedanken voor de hulp bij het drukken. Zij maakt zelf trouwens ook hele leuke kaartjes en is erg behulpzaam met tips en dergelijke als je zelf een kaartje ontwerpt (zoals wij). Kijk maar eens op haar website http://www.kunstklub.nl/

Vol trots, kan ik jullie zeggen dat ik het kaartje helemaal zelf heb ontworpen, verzonnen, getekent en gemaakt. Natuurlijk onder toeziend oog van Joan en verrijkt met haar goede iedeeen. Het enige dat ik niet zelf heb gedaan is het drukwerk (daarvoor dank aan Annette van de Kunstklub (www.kunstklub.nl) voor haar mooie drukwerk en nuttige adviezen.)

Het fotokaartje en de sticker zijn wel geproduceerd in huize Pisa omdat we dat er later pas bij verzonnen hadden.

De voorkant.
Nicki haar naam in het groot, gedragen door de dieren in een grote optocht. (en natuurlijk Vinnie onze kat op de voorste olifant)

De achterkant.
Alle gegevens, wat leuke grapjes en een songtekst van Creed, geschreven door de zanger toen hij te horen kreeg dat hij vader zou gaan worden (uitgekozen door Joan). Verder zit de kaart vol symboliek maar als je daar meer over wilt weten dan moet je ons dat maar persoonlijk vragen.

Een geplastificeerde fotokaart die los in de envelop zat.
Het kaartje heeft de grootte van een creditcard, dit is vooral gedaan voor de oma’s zodat ze meteen een foto in hun portefuille konden doen.

Een sticker die voorop de envelop zat.
We vonden de envelop wat leeg dus heb ik daar nog een extra sticker voor ontworpen in de stijl van de website.

Kortom een volle envelop (kaartje was 8x40cm) en vooral heel veel lieve en gave reacties. Daarvoor allen dank.

Hier weer een korte update:
Op aanraden van de buren hebben we een draagdoek aangeschaft die ook fungeert als hangmat. Op de foto zie je Nicki in de doek van de buren, maar ondertussen heeft Nicki haar eigen doek (oranje).

Verder hadden we weer een (heel) klein succesje met de speen maar dat blijft madam maar een vervelend medium vinden en ze geeft nog steeds de voorkeur aan de vinger van Pa of Ma.

Vandaag twee hele leuke dingen.
1) de collegea van mama zijn op kraamvisite geweest. 5 man (vrouw) sterk (ze hadden met nog meer willen komen maar dan was het kantoor onbezet). En we hebben een geweldig kado gekregen. Klompjes voor Nicki waarop details van haar geboortekaartje staan geschilderd. Echt een superkado (Pa werd er even stil van). En verder nog allemaal leuke giraf spullen zoals een slaapzak, kliederdoek, spuugdoek, en nog veel meer.

2) Daarnaast kregen we via de post een geweldig leuk en lief kado van Jacq en Dennis, een knuffeldoek in de vorm van een bloem met een bijtje erin. En met Nicki haar naam erop. Ook super!

Tot slot nog wat fotos van madam zelf terwijl je net wakker gemaakt is voor haar voeding.

Eindelijk waren we in de gelegenheid om Omi haar foto op kanvas te geven. Dus nu kunnen we ook eindelijk de rest laten zien op de site.

Hier boven zie je de doeken die we hebben laten maken van links naar recht, doek voor Omi en 1tje voor Steffi, het geboortekaartje voor in de babykamer, doek voor Oma, en een doek voor Rob en Lien hun trouwerij. (met daar achter dezelfde als de eerste (voor Steffi)).

Ik heb ze laten maken bij www.herrinneringenoplinnen.nl, erg goede prijs en super kwaliteit.

Week 15 zit er op en het was geen leuke week voor ons. Zeker niet omdat vrijdag ochtend wij afscheid hebben moeten nemen van pa, opa en schoonpapa. Mijn vader, Joop Pisa is helaas veels te vroeg op 66 jarige leeftijd overleden.

Wij hebben echter de instelling dat het leven gewoon doorgaat en zo ook de ontwikkeling van Nicki. Dus toch hier een weekoverzicht.

Op het KDV (Kinderdag verblijf) gaat alles goed, de leidsters zijn altijd blij om junior weer te zien en ze gedraagt zich voorbeeldig. Zeker als ze in de bouncher mag. Day is een maxi-cosi die in een net aan een grote veer hangt. Als ze dus beweegt dan gaat ze op en neer, en dat vind madam helemaal geweldig.

Uit Israel hebben een we een hele mooie en vooral zachte deken gekregen, en die was heerlijk warm. En natuurlijk is ihet nog steeds geweldig om bij papa te liggen, en ook hij had hier heel veel aan de afgelopen week. Mijn speelkleed is nog steeds een groot succes en ik kan al redelijk goed dingen ervan af trekken. Spelen met, of eigen plagen van Vinnie is ook gaaf, het maakt niet uit hoe hard ik hem op zijn kop trappel hij blijft gewoon liggen.

Tot slot heeft mama al mijn knuffels in de wieg gelegd, dan zijn ze tenminste een beetje netjes opgeruimd en de wieg daar pas ik toch niet meer in. Papa heeft mijn (grote) geboortekaartje aan de muur gehangen dus mijn kamertje wordt steeds gezelliger.