Nicki zit heel duidelijk in haar volgende fase, of om in de termen van ‘Oei ik groei’ te spreken in haar volgende sprongetje.

• Ze eet ondertussen in de kinderstoel (en probeert ook al te gaan zitten op de commode)
• Ze krijgt al echt een eigen willetje. (Het liefst houdt ze zelf haar lepel vast)
• Ze gebruikt bewust het woord mama (klinkt nog wel als wawa)
• Ze probeerd te gaan staan in de tummytub (we hebben dus haar box en bed verlaagd zodat ze niet eruit kan vallen)
• Ze heeft ondertussen haar eigen speelgoedkisten. (Deze gooit ze regelmatig leeg en gaat als een wilde tekeer tussen al het speelgoed.)
• Ze is gek op spelen met haar bal. (als je hem naar haar toe gooit wordt ze helemaal wild)
• Ze brabbelt de oren van je kop (Joost mag weten wat ze allemaal te vertellen heeft)
• Ze probeert te kruipen (papa heeft dus traphekjes geplaatst)
• Ze eet zelf al stukjes appel (of banaan, of meloen, of peer, kortom wat je aan haar geeft gaat er in)
• Ze drinkt al thee (helemaal zelf, uit haar tuitbeker of mini flesje)
• Ze vind de kat helemaal geweldig (en volgt hem dan ook daar waar het kan)
• Ze vind alles op de commode erg interessant (en draait dan ook overal naartoe, zodat aankleden erg lastig wordt)
• Ze is gek op wilde spelletjes, en lacht daar uitbundig om (omhoog gooien, jonassen in een deken, op haar kop slingeren, door de lucht vliegen) het kan niet wild genoeg)

En zo zal ik best nog wel een hele hoop vergeten zijn. Het is in ieder geval een genot om dit allemaal te mogen meemaken…..

Bijna allemaal weer beter en in ieder geval beter in ons vel. Mag ook wel na 7 weken af en aan ziek zijn met zijn drieen.

Nicki wordt steeds ondernemender. Kruipen wil nog niet lukken maar dat wat binnen handbereik ligt is niet meer veilig. En madam moe natuurlijk zelf haar boterhammen eten. Met haar eigen handen, hoe kan je anders zien of er nog een boterham onder het bord verstopt zit?

Verder proberen we het kruipen te stimuleren met behulp van “follow me Fred” een liefelijk blaffend hondje dat weg loopt als je hem tegen zijn kont duwt en dan 20 cm verderop weer tot stilstand komt. Nicki vind het maar wat interessant.

Verder natuurlijk lekker in bad en elke dag een andere outfit. Papa en mama hebben mijn naam op de deur geplakt zodat we niet verdwalen. Ik slaap trouwens weer erg goed en mama heeft eindelijk een foto kunnen maken van mij en mijn konijn. Het liefst slaapt ze met het hele oor van konijn achter in haar keel. (het is echt een groot oor).

Tot slot het hoogte punt van de week, tante Steffie kwam haar nieuwe lover voorstellen, Perry, een erg leuke vent maar wel lang hoor. En erg grappig, we hebben een hoop gelachen met zijn allen. Laat ik het maar niet hebben over de Wii filmpjes.

Nicki slaapt in de meest vreemde houdingen en gelukkig kunnen we dat nu ook weer zien omdat het infrarood lampje het weer doet, was toch wel een gemis dat je niet even de camera beelden kon bekijken in het donker. Maar dat is nu gelukkig opgelost.

En tot slot kom niet aan mijn brood want dan bijt ik je in je neus. Ja dat doet best zeer met 1 zo’n tandje….. wat kan ik kwaad kijken he?

Ja ja, onze junior staat in de startblokken om te gaan kruipen. Gisteravond lag ze lekker op de keukenvloer terwijl ik aan het koken was, en toen ik omkeek zat Nicki dus op handen en knieen. Klaar voor de start. Alleen weet ze volgens mij nog niet helemaal hoe de volgende stap moet.

Nou lijkt dit misschien wat laat “zeker als je kijkt naar onze pol” maar de voorwaarste en zijdelingse beweging ging al een tijdje uitstekend, door middel van tijgeren, rollen en tollen. Maar nu is dus eindelijk het kruipen aan de beurt. Op het KDV ziet ze “om zich heen” regelmatig hoe het moet en het zal dan ook niet lang meer duren voor het feest kan beginnen ;-)

Ook staan blijft een favoriete bezigheid, in de Tummytub gaan ze vanuit zitten zelfstandig staan en in de box trekt ze zich op aan haar babygym om er achter te kijken. Het is echt een feestje om te zien, al die nieuwe vaardigheden.

Een mooi weekje wat het weer betreft en daardoor ook wat de rest betreft. Het dametje wil niet meer haar zonnebril op (moet ze dan ook maar zelf weten), en verder lekker buiten spelen op het speelkleed. Wat een heerlijkheid. Het zelf drinken wil nog steeds niet lukken, alhoewel ze het wel blijft proberen.

Pasta, dat lust ze niet. Ik twijfel soms of het wel een echte Pisa is (geintje) spelen met pasta daarentegen is natuurlijk wel een groot feest. Netzo als kietelen en donderjagen met papa.

Heel af en toe krijgt Nicki een babymassage en daar kan ze intens van genieten, maar omdat ze wat last heeft van haar doorkomende tanden probeert ze wel telkens in de rand van de commode te bijten.

En tot slot, ze begint aanstalten te maken om te kruipen, dat ziet er erg grappig uit en ik hou mijn hart vast als ze echt door het huis gaat racen….

Lekker relaxed weekje, Omie was jarig en dat hebben we in Heerhugowaard gevierd, en Nicki heeft van Omie een hobbelpaard gekregen. Verder hebben papa en mama Omie lekker vewend.

Nicki krijgt steeds meer interesse voor boekjes en kan daar veel plezier aan beleven. Of spelen aan de keukentafel met het tafelkleed en haar slabbetjes. In de box verstopt ze van alles achter haar boxspeelapparatus om dan (deze week voor het eerst) zich op te trekken en dan te gaan staan om te zien waar het gebleven is.

Verder heeft Nicki lekker bij mama in bed gelegen op mamadag en dat was erg gezellig. Tot slot heeft papa allemaal mooie foto’s gemaakt tussen de tulpen en de hyacinten van Nicki en mama, maar daarover later wellicht meer.

Deze week heeft Nicki lekker gespeelt met haar nieuwe speelgoed dat we gekocht hadden op de vrijmarkt. Het Duplo Primo is een succes. Verder had madam een nieuw badpak en dat beviel erg goed. Zwemmen met de bandjes ging al wat beter deze keer.

verder is het een ondernemende belhamel. Overal naar toe kruipen, spelen met haar eten en drinken. Zelfs slapen is al een hele onderneming, en regelmatig zit madam klem tussen de spijlen.

Afgelopen weekend zijn we eindelijk bij tante Steffi op visite geweest en konden we haar nieuwe huisje zien. De dames hebben het goed voor elkaar. En het bezoekje aan het hertenkamp zorgde voor een hoop lol. Maar dat hebben jullie eerder kunnen zien op het filmpje in het vorige bericht.

Verder heeft Nicki van mama een paar samba ballen gekregen en dat is natuurlijk erg leuk speelgoed. Maakt wel een hoop herrie.

Deze week was de week van moederdag, en daar hebben Nicki papa dan ook hun best voor gedaan, maar dat hebben jullie eerder al kunnen lezen. Moederdag zelf was een lekker dagje en de dames hadden een hoop lol samen op bed.

Eten is nog steeds een feestje, en we zorgen er voor dat Nicki nog steeds nieuwe dingen ontdekt. Zo mocht ze zelf haar yogurt beker leeg lepelen (dat lepelen doet ze dan zonder lepel). Of een ijsje eten en er dan achterkomen dat dit erg koud is…..

Verder is ze het hele huis aan het verkennen, en komt ze af en toe even buurten bij papa in zijn kantoor. Kruipen, zitten, het wordt allemaal steeds vanzelfsprekender.

Papa was deze week behoorlijk ziek en we zijn dan ook niet gaan zwemmen. Volgende week weer een kans.

De week begon met een bezoekje van Omie. En zij kon het niet laten om alvast een verjaardagskado mee te nemen. En dat was een erg goede zet wat Nicki is helemaal happy met haar little people boerderij. Verder vindt Nicki het erg leuk om ‘bellen’ te imiteren en boekje te lezen (lees: er een rotzooi van te maken)

Later ging papa een avondje stappen met Rob en hebben mama en Nicki hem uitgezwaaid op het station. Toen papa de volgende dag we terug was zijn we lekker gaan lunchen met zijn drieen bij bakkerij Bart. Dat vindt Nicki altijd een groot feest (bolletje kaas gaat altijd helemaal op).

Tijdens het winkelen hebben papa en mama alvast Nicki haar verjaardagscadeau gekocht en dat moet natuurlijk meteen aan de hele wereld verteld worden middels haar nieuwe telefoon. Zelf toen ze met papa in de hangmat lag was ze nog niet uitgebeld.

Deze week werd Aimee twee en dat was erg gezellig en Nicvki heeft zich prima vermaakt. En Aimee was erg in haar nopjes met haar keukenset en groentevariatie. De rest van de week is rustig verlopen en hebben mama en Nicki nog lekker van het zonnetje genoten. En Nicki heeft de trap ontdekt maar snapt nog niet hoe deze werkt… Gelukkig maar, want het kruipen is al intensief genoeg….