Ik krijg een hoop vragen over hoe ik de foto’s van Nicki onderwater heb kunnen maken. Dit is relatief vrij eenvoudig.

Naast mijn grote (professionele) Canon 5d digital spiegelreflex camera, hebben we ook nog een klein klikklak cameraatje van Canon. De digital IXUS 75. Ik besef dat dit voor veel mensen al een hele camera is maar voor mij is dit een kant en klaar, klikklak (ik hoef even niet na te denken) apparaatje.

Voor dit relatief kleine toestelletje kan je een onderwaterhuis bestellen. Nu is zo’n onderwaterhuis niet goedkoop. Je betaald al gauw 220,- EUR voor het kleinood in Nederland. Als je de mogelijkheid hebt om dit te laten opsturen vanuit de US dan ben je klaar voor 117,- EUR (150,- USD) + 10,- EUR voor de verzendkosten.

Wat heb je dan? Een klein plastic kastje waar je camera in past en wat je de mogelijkheid geeft om alle knoppen te bedienen. Zonder dat je camera nat wordt. (dit is gegarandeerd tot een diepte van 40 meter). Ik weet niet of ik het ooit zo diep zal uittesten.

Op de camera heb ik een ‘underwater’ setting die rekening houd met de geringe hoeveelheid licht en andere lichtkleur. Water breekt het licht waardoor dit van kleur veranderd. En hoe dieper je gaat hoe meer kleur er tegen gehouden wordt.

Om er voor te zorgen dat je flitser goed werkt wordt er een diffuser bij geleverd. Dit witte matglas, dat je voor je flitser plaatst zorgt ervoor dat je licht beter verspreidt word, en je dus geen schaduw ziet van de uitstekende lens.

Persoonlijk ben ik erg te spreken over deze gadget. Wat wel een beetje jammer is, is dat je voor elk model camera een ander onderwaterhuis nodig hebt. En als je deze in Europa koopt je meer betaalt voor het plastieken kastje dan voor de camera die erin past. Alles oogt degelijk en zit kwalitatief goed in elkaar. Al met al is het een kastje waar ik met een gerust hart mijn cameraatje in durf te stoppen zodat ik leuke plaatjes van die kleine in het water kan schieten.

Papa en Nicki gaan elke vrijdag samen zwemmen, babyzwemmen. Zoals de trouwe lezers vast wel gezien hebben staan er ook meerdere foto’s op de site van deze geweldige bezigheid. Maar ik heb de laatste keer ook een filmpje gemaakt en dit wilde ik jullie niet onthouden.

Weer een weekje ouder, de tijd vliegt voorbij. Deze week weer lekker wezen zwemmen en dat was zoals gewoonlijk een groot feest. Onderwaterzwemmen doe ik nu ook al met een speeltje in mijn hand.

Eindelijk waren papa en mama in staat om een foto te maken van mijn eerste twee tandjes die aan het doorkomen zijn. Ondertussen is mijn derde tand ook al aan het doorkomen maar dat is best wel een drama, pijnlijk, koortsig en weinig eten (maar dat hoort er schijnbaar allemaal bij)

Vinnie de kater ga ik steeds interessanter vinden en ik weet ook al dat hij ‘Poes’ heet. dus als pa of ma vraagt waar is de poes dan weet ik wie ik moet zoeken. Verder hebben papa en ik een nieuw spelletje ontdekt – ‘mama in een doosje’. Als mama er niet is dan bellen we haar en dan mag ik met het doosje waar ze in zit spelen. Erg boeiend allemaal.

Afgelopen weekend was tante Wendy jarig en toen zijn we op visite geweest bij haar en Huub. En vooral bij Fons de hond. Wat een reus, en wat was hij leuk en lief.

Tante Wendy woont in het huisje uit het sprookje van Hans en Grietje (ze heeft belooft dat ze de volgende keer een pak koekjes op het dak zal leggen) En bij Wendy woont Fons, een gigantisch grote, en speelse hond die erg veel interesse had in Nicki. En hij had ook veel interesse in haar boterham. Verder moest en zou Fons in de gaten houden waar Nicki was en deed hij erg zijn best om over haar te waken. Nicki moest heel hard om hem lachen als hij aan haar vingers likte en ze vond het allemaal erg geweldig. Het was dan ook een erg gezellige dag en de lange reis meer dan de moeite waard.

Verder vond papa het leuk om Nicki in haar wasmand te zetten voordat ze in bad moest. (iets wat ook nog steeds een groot feest is met alle bad speeltjes)

Week 34 zit er op en naar het lijkt laat het 3e tandje toch nog even op zich wachten. Het is dan ook geen precieze wetenschap, maar we dachten toch echt alle symptomen te herkennen.

Wat is er verder gebeurd? Natuurlijk weer wezen zwemmen en toen papa probeerde om een portrait onderwater te maken moest Nicki zich natuurlijk weer verstoppen achter de bal.

Verder moesten we voor controlle naar het consulatiebureau en was alles goed, Reini was zelfs trots op papa en mama hoe goed ze het deden. Nick was weer gegroeid en zwaarder geworden maar dat kan je natuurlijk allemaal volgen op de volgende pagina’s lengte en gewicht

Nu met het koude weer komt overgrootoma haar jasje erg goed van pas want dat is het lekker warm. En Nicki is er heel blij mee.

Mama heeft geprobeert om Nicki te laten drinken uit een rietjes beker maar dat was nog iets te vroeg, Nicki maakt nog geen onderscheid tussen blazen en zuigen. Eten daarin tegen gaat een stuk beter, hetzij niet minder rommelig….

Hier staan alle (gelukte) fotos van het baby zwemmen van de babygroep – (vrijdag’s 10 uur) Gemaakt tijdens het zwemmen bij de zwemschool van Jos Koelemeijer. Ik zal proberen om elke keer dat ik fotos maak om ze hier bij te zetten. (ga ervan uit dat dit minstens 1 week duurt) De nieuwste foto’s staan bovenaan.

En laat even een berichtje achter als je de foto’s download, vinden we wel zo leuk. (Dat kan helemaal onderaan de pagina) En voel je vrij om de rest van de website ook te bekijken. Als je boven op het pisajunior logo klikt ga je naar de hoofdpagina.

Downloaded in heel makkelijk. Klik eerst met je linkermuisknop op de foto om deze te vergroten, daarna moet je met je rechtermuisknop in het midden van de foto klikken, zodat je een aantal opties krijg en een daarvan is opslaan als, (of save as) vandaar moet het verder wel lukken denk ik. Belangrijk is dat je in het midden klikt met je rechtermuisknop.

Groetjes Nicki, Joan en Bas Pisa.

Deze fotos mogen vrij gebruikt worden door de personen die erop afgebeeld staan (of hun ouders), gebruik door derden is niet toegestaan en de copyrights behoren aan Bas Pisa © 2008-2009

We zijn vandaag weer lekker naar babyzwemmen geweest. Hier onder een paar foto’s. Vorige week zijn we ook al wezen zwemmen maar toen was de batterij van de camera leeg.

Nicki drijft nu al opzich zelf met een kurkband om haar middel en zwembandjes om haar armen. Je kan zien dat ze er erg relaxed onder is en er best wel van geniet. Vooral onderwaterzwemmen en door de lucht gegooit worden zijn haar favoriet. (Het kan niet wild genoeg he….)