Deze week was een lekkere drukke week. Papa is weer aan het werk, waardoor er weer wat meer druk op mama haar schouders komt te liggen. En verder hebben we een lekker weekend achter de rug.

Eerst op vrijdag wezen zwemmen en toen op zaterdag nog een keer, maar deze keer konden we in Heerhugowaard zwemmen. En het leukste van alles, mama mocht mee. Papa had dus de mogelijkheid om wat meer foto’s te maken en we konden lekker spelen in de waterballenbak.

Later dit weekend zijn we eindelijk bij Paula en Wout op bezoek geweest in Amsterdam. Oude kennissen van Mama die ze al 7 haar niet meer gezien had. Dat was erg gezellig en vooral leuk omdat ze twee poezen hebben.

Nicki wordt steeds ondernemender en probeert nu dan ook om rechtop te zitten in de maxi-cosi en ze heeft de ladekast op de overloop ontdekt. En ze begrijpt het concept van ‘gedag zwaaien’ iets wat we dan ook volop oefenen.

En het dametje slaapt nu in een echte pyjama, een prinsessen pyjama wel te verstaan.

]Onze keuken is voor zover mogelijk kid-proof, natuurlijk moet je altijd goed blijven opletten in de keuken, en Nicki kan nog steeds een verdwaald brokje kattenvoer in haar mond stoppen maar de belangrijkste zaken zijn beveiligd.

Om de kastjes te beveiligen hebben we gekozen voor de standaard beveiliging die je in elke doe het zelf winkel kan krijgen. Het zijn de clips die voorkomen dat kleine kinderhandjes kastjes makkelijk open krijgen. Maar dat is niet waar ik het over wil hebben.

Joan kwam op het geniale idee om 1 kastje niet te beveiligen en daar Nicki haar spullentjes in te doen. Het kinderservies, de flessen, drinkbekers en verder allerlei keukengerij dat onbreekbaar en ongevaarlijk is. Kortom Nicki haar eigen kast.

En dat is een enorm succes. Junior heeft een kast waarin ze mag rommelen en spelen, waar ze van alles kan ontdekken en uitproberen, en die niet verboden gebied is voor kleine meisjes. Ze kan dus gewoon mee doen met ons in de keuken. En ze vindt het helemaal geweldig.

Dit is toch wel een week van de tanden. Vorige week kwam het derde tandje door en nu vermoeden we dat ook de volgende klaar staan om door te breken. Maarja daar is op de fotos weinig van te merken.

Zwemmen doen we nog steeds trouw elke vrijdag, en dat blijft dikke pret, behalve dan dat vandaag papa zijn camera nat is geworden en deze kapot is gegaan.

Kruipen gaat steeds beter en dat betekent dat het dametje eindelijk echt op ontdekkingsreis kan gaan. Door de keuken, de woonkamer, de tuin, noem maar op, er is nog zo veel te ontdekken.

Bij ome Roy en tante Thea was het weer super gezellig en vooral Gipsy was een groot feest. Vanwege het mooie weer lekker de hele dag buiten gezeten en van de zon genoten. Zo ook de volgende dag toen we met de fiets het bos in zijn gegaan.

2e paasdag zijn we wezen shoppen en hebben papa en mama nieuwe autostoeltjes gekocht. Deze viel meteen in de smaak en sliep ook nog eens lekker.

Oja het blijkt dat sommige pasta wel erg lekker is, maar dan vooral om mee te spelen en om over je toet te smeren.

Heden morgen wilde Nicki een speeltje pakken waarvan ze wist dat deze in de mand lag die naast haar bed staat. Ik had haar op haar pootjes gezet zodat ze kon oefenen met staan. Het ene speeltje na het andere werd uit de mand geplukt. Na een tijdje viel het dametje op haar gat en was het huilen geblazen. Ik was druk met het uitzoeken van kleertjes dus liet ik haar even begaan.
Voordat ik er erg in had, stond madam op beide benen met haar handjes aan de rand, nog meer speeltjes uit de mand te plukken.

Gauw mama er bij gehaald zodat zij dit niet hoefde te missen. Het staan op zich ging erg goed maar het besef dat je niet met beide handen tegelijkertijd moet los laten om een speeltje te pakken was nog niet echt aanwezig.

Deze week was de week van moederdag, en daar hebben Nicki papa dan ook hun best voor gedaan, maar dat hebben jullie eerder al kunnen lezen. Moederdag zelf was een lekker dagje en de dames hadden een hoop lol samen op bed.

Eten is nog steeds een feestje, en we zorgen er voor dat Nicki nog steeds nieuwe dingen ontdekt. Zo mocht ze zelf haar yogurt beker leeg lepelen (dat lepelen doet ze dan zonder lepel). Of een ijsje eten en er dan achterkomen dat dit erg koud is…..

Verder is ze het hele huis aan het verkennen, en komt ze af en toe even buurten bij papa in zijn kantoor. Kruipen, zitten, het wordt allemaal steeds vanzelfsprekender.

Papa was deze week behoorlijk ziek en we zijn dan ook niet gaan zwemmen. Volgende week weer een kans.

Er is een hoop gebeurd de eerste twee weken na Nicki haar verjaardag. Dus hier een korte samenvatting en natuurlijk de begeleidende foto’s.

Papa is weer lekker aan het fotograferen en experimenteren, dus een hieronder een paar gave foto’s tijdens het eten en buitenspelen. Nicki gaat gelukkig steeds rustiger met de poes om, dus deze blijft zowaar bij tijd en wijlen liggen en laat hij zich door haar aaien.

Nicki kruipt als een bezetene en probeert aan de hand te stappen. Dit laatste lukt aardig en dit heeft tot gevolg dat ze zelf ook probeert te staan en daardoor allemaal nieuwe dingen ontdekt. We laten haar steeds vaker lekker aanklooien met haar eten en dat leidt tot erg grappige momenten. Bijvoorbeeld als je haar bramen te eten geeft, of een broodje appelstroop.

Gelukkig is ze te allen tijde bereid om te helpen met de vaat, als ze maar in de vaatwasser mag kruipen. En als ze niet helpt in de keuken dan speelt ze daar wel. Met een ballon, haar loopauto, de poes. Of ze gaat spelen met haar schep en emmer in de tuin.

Tot slot zijn tante Steffi, Perry en (st)oma Joan op visite geweest. En die hebben een geweldig cadeau mee gebracht. Een boomhuis van V-Tech, een speelhuis vol met dieren en gave geluiden. Nicki was er meteen helemaal wild van. We hebben de dag afgesloten met een BBQ. Gelukkig hadden we het weer mee.

Lekker voorbereiden voor onze vakantie, en tevens een paar dagen vrij voordat we daadwerkelijk weg gaan.

Er is niet echt veel gebeurd de af gelopen twee weken, maar toch even een paar fotootjes. Nicki probeert steeds vaker te eten met haar bestekjes, nog even en ze kan gaan eten met echt bestek (dat van tante Steffi) En verder probeert ze steeds vaker te lopen (langs de muur en tafelrand). Kortom alles loopt lekker. 

Op 21 januari 2010 is Mick geboren, de zoon van Rob en Lien. Zaterdag gingen we met zijn 3-tjes op kraamvisitie en maakte Nicki en Mick voor het eerst kennis. Je konden duidelijk zien dat Nicki erg onder de indruk was en alles van dichtbij wilde bekijken.

Op de weg terug naar huis was ze nog steeds onde de indruk en heeft ze de gehele weg “Mick, Mick, Mick’ zitten roepen op de achterbank.