Twee drukke weken achter de rug maar wel leuke dingen gedaan. Julie werd 4 en we zijn op visite geweest bij Cinthia,Pieter, Dionne, en Vallerie. En we zijn ook nog op visite geweest bij Pitty, Steven en de kids. Kortom erg druk allemaal maar wel gezellig

Nicki heeft een nieuw spelletje geleerd en dat is dat je met je vinger elkaars vingertop aanraakt en dan een hard geluid maakt, de lol die ze daaraan beleeft is niet normaal meer. De papa en mamadag is nog steeds omgeruild, dus zwemmen doen Nicki en mama samen.

Lopen gaat ook steeds beter en Nicki kent bijna geen vrees. Met als gevolg dat ze weer onder de blauwe plekken zat, krassen op haar gezichtje, en nu ook haar eerste blauwe oog. Tja dat krijg je ervan als je een tuinkrukje probeert te koppen

Nicki is behoorlijk verwend. Eerst had papa een kinderorgeltje gekocht. Een enorm succes, Nicki leeft zich helemaal uit en beleeft er een hoop plezier aan. De week daarop kwam papa thuis met een houten poppenwagen thuis. Meteen moest deze uitgeprobeerd worden en moesten alle knuffels en poppen in de wagen zodat het dammetje ermee door de keuken en de hal kon stappen.

Een verrassing van papa, gewoon om lol mee te maken:

En dat Nicki al aardig kan lopen zie je hier, oefening baart kunst:

Nicki is weer enigzins verwend, papa heeft een poppenwagen en een xylofoon gekocht. Allebei een enorm succes en gegarandeerde pret voor 10.

De xylofoon is van het merk Little Tikes. De poppenwagen hebben we gekocht bij de lokale babywinkel. Deze kan je ook op internet kopen. (Onze winkel had hem echter behoorlijk afgeprijst.)

19 maanden zijn er alweer voorbij. En nog bijna wekelijks zien we weer wat nieuws qua ontwikkeling. Nu is het drinken uit een gewone beker, dus zonder tuit of rietje, en dat gaat opmerkelijk goed.
Verder heeft Nicki nu echt het spelen met poppen ontdekt en moeten ze slapen en aangekleed worden. En als ze dan hun kleren aan hebben dan moet dit natuurlijk voor de spiegel bewonderd worden.

Lezen, peutermemory en sleeen zijn natuurlijk ondertussen de gewoonste zaken van de wereld. Eten koken voor de poes (en samen op eten) natuurlijk ook.

De afgelopen twee weken is ook Mick geboren en dat vindt Nickita maar wat interessant. We zijn nu al twee keer op visite geweest en elke keer is Nicki helemaal opgewonden als we er vandaan komen en zit ze achter in de auto te roepen “Micki, Mick, Mick”.

Er was weer sneeuw gevallen (voor de 3e keer deze maand) dus konden we opnieuw sleetje rijden en sneeuwballen maken. Lekker met papa op stap en die had natuurlijk zijn camera op de slee gepakt, het leek wel of we op expeditie gingen met zijn tweetjes.

Aan het einde van de week nog even spelen met Salomee en Zionne, en die hadden twee kinderwagens dus lekker door het huis wandelen met de babies en chips eten met een glaasje limonade. Eenmaal thuis natuurlijk weer lekker koken voor de poes.

3 dagen in de week gaat Nicki naar het KDV (Kinderdagverblijf) en dat doet ze nog steeds met heel veel plezier. We horen regelmatig hele verhalen over Suus (de leidster) en Fleur en andere kids uit haar groep. Ze wordt helemaal blij als ze er ‘s morgens naar toe mag en net zo blij is ze als ze weer ‘s avonds naar huis mag.

En op papadag even met mama bellen is natuurlijk ook erg stoer, netzo als een Kermit de kikker t-shirt. Daarnaast heeft Nicki het verkleden ontdekt en dan mag je natuurlijk niet de kat vergeten. Tja nu de lente is begonnen hebben we die muts en sjaal niet meer nodig dus die mogen in de verkleedkist.

En omdat het mooie weer, weer om de hoek komt kijken, kunnen we ook lekker in de zandbak spelen en de buurtjes deden vrolijk mee. Later die dag nog even stickiers plakken en voor de verandering deze keer op haar eigen hoofd (en in haar neus en mond). Mama had later nog een lekkere lente lunch bereidt en dat was smullen.

En Nicki had haar eerste stickerkaart vol (voor het potje plassen) en kreeg daarom het eerste cadeau, een super gave poppenbuggy, eentje waarmee ze lekker buiten kan gaan wandelen als ze met Anna-bel naar buiten wil.

Als voorbereiding op onze vakantie hebben we ook alvast een nieuwe (Carribies) badpakje voor haar gekocht. En als laatste zijn we deze week weer naar de oogarts geweest voor controlle in verband met het feit dat Nickita af en toe scheel kijkt. We mogen over 6 maanden weer terugkomen, en we hoeven ons voorlopig geen zorgen te maken. (maar wel goed in de gaten houden)