19 maanden zijn er alweer voorbij. En nog bijna wekelijks zien we weer wat nieuws qua ontwikkeling. Nu is het drinken uit een gewone beker, dus zonder tuit of rietje, en dat gaat opmerkelijk goed.
Verder heeft Nicki nu echt het spelen met poppen ontdekt en moeten ze slapen en aangekleed worden. En als ze dan hun kleren aan hebben dan moet dit natuurlijk voor de spiegel bewonderd worden.

Lezen, peutermemory en sleeen zijn natuurlijk ondertussen de gewoonste zaken van de wereld. Eten koken voor de poes (en samen op eten) natuurlijk ook.

De afgelopen twee weken is ook Mick geboren en dat vindt Nickita maar wat interessant. We zijn nu al twee keer op visite geweest en elke keer is Nicki helemaal opgewonden als we er vandaan komen en zit ze achter in de auto te roepen “Micki, Mick, Mick”.

Er was weer sneeuw gevallen (voor de 3e keer deze maand) dus konden we opnieuw sleetje rijden en sneeuwballen maken. Lekker met papa op stap en die had natuurlijk zijn camera op de slee gepakt, het leek wel of we op expeditie gingen met zijn tweetjes.

Aan het einde van de week nog even spelen met Salomee en Zionne, en die hadden twee kinderwagens dus lekker door het huis wandelen met de babies en chips eten met een glaasje limonade. Eenmaal thuis natuurlijk weer lekker koken voor de poes.

[toon als diashow]

[View with PicLens]

 

Vandaag lag er weer een hele laag sneeuw dus waren we blij dat we de slee nog niet hadden opgeruimd. Kortom lekker naar buiten en lekker sleetje rijden. Spelen met sneeuwballen en heel veel hondjes kijken en aaien.
Morgen zal papa wel weer extra lang onderweg zijn vanwege alle files maar dat zien we dan wel weer.

Vandaag ook eindelijk weer Omi via Skype gezien en gesproken, bij haar in Australie is het lekker warm en ze vermaakt zich uitstekend. Het duurt nog wel even voordat ze terug komt.

Tijdens het toetje kijkt Nicki naar Sesamstraat en daar heeft ze twee nieuw favoriete vrienden, Koekiemonster en Elmo. In dit filmpje zie je hoe ze reageert op Elmo:

Er was een hoop sneeuw gevallen en dus tijd om de slee te pakken, wel vervelend dat sneeuw zo koud is ;-) :

Get the Flash Player to see this content.

En heel stoer van de brug af sleeen:

Get the Flash Player to see this content.

Weer twee weken verder. lekker bijgekomen van de feestdagen en Omi is vertrokken op haar droomreis. (3 maanden Australie)

Wij hadden ook ver bezoek (uit de USA), Erik, Jonneke en Marnix kwamen op visite en dat was erg gezellig. Nicki en Marnix konden het prima met elkaar vinden, en hebben lekker samen zitten spelen. En wat ons betreft gaan we dit nog een keertje herhalen maar dan in de States.

Verder leuke weken met een hoop leuke bezigheden, verven, knutselen, tekenen, lezen, domino-en, memory-en en noem maar op. En niet te vergeten verkleden in de nieuwe tango jurk uit Barcelona.

Omdat er nog een hoop sneeuw lag konden we ook lekker sleetje rijden (papa had eindelijk een slee gekocht) Nicki genoot zichtbaar.

Mama heeft Nicki haar haar geknipt en het zit nu weer helemaal netjes.

En Nicki is ‘over’ naar de volgende groep op het kinderdagverblijf. Er zijn twee groepen. 0-1,5jr en 1,5-4jr. Dus tijd voor Nicki om door te stromen en dat gaat erg goed. Als bedankje heeft nicki een mooie tekening gemaakt vol met stickers en een mooie foto.

[toon als diashow]

[View with PicLens]

 

Het heeft even geduurd, maar we hadden te kampen met een computerstoring (de zoveelste harde schijf die het begaf)

Maar hier zijn dan de foto’s van de twee weken rond de feestdagen.
Een hoop sneeuw, en in eerste instantie vond Nicki het helemaal niets (koud aan je handjes he). Maar op een gegeven moment had mama een paar sneeuwballen mee naar binnen genomen en dat was toch wel interessant. Zeker toen er eentje kwam die net zo groot al Nicki haar hoofd was.

Verder hebben we deze twee weken lekker gegeten en omdat papa en mama vrij waren, een hoop lol gehad. Rond de kerstdagen zaten we in Friesland bij Pittie, Steven en de kids. En overgrootoma was natuurlijk jarig op 2e kerstdag. Dit jaar was omi er ook bij. Toen overgrootoma haar verjaardag voorbij was zijn we naar oma haar huis gegaan en hebben we lekker gegeten samen met Oma en Omi.

Nog een paar dagen bij Pittie gebleven, naar de kermis geweest, en toen weer naar huis. Nog een paar vrije dagen en lekker gespeeld bij Ballorig.

En toen was het oudjaarsavond. Om 12 uur hebben papa en mama Nicki wakker gemaakt en hebben we met zijn 3-tjes naar het vuurwerk staan kijken, Nicki vond het net als vorig jaar weer erg boeiend.

[toon als diashow]

[View with PicLens]

 

Heel mooi al die sneeuw, maar helaas ook een groot Papagemis voor onze kleine meid. Gisteravond was al de 2e avond op rij dat de kleine prinses naar bed moest zonder kus van Papa. Het heeft zoveel gesneeuwd en gevroren dat de wegen grote glijbanen zijn, met veel files als gevolg. Eergister was Papa pas om 21:00 thuis en als we toen al dachten dat het erg was, sloeg gister echt alles toen hij pas om 23:50 binnen kwam. Helemaal kapot van een rit van 7 uur met 28km file op de A9 en 18km bij Amsterdam. We missen Papa heel erg ’s avonds en hopen dat het weer snel verbeterd. Alsnog 2 dikke nachtzoenen vanaf hier.

Zoals ondertussen gebruikelijk deze week weer begonnen met babyzwemmen en opnieuw kon je die kleine overduidelijk zien genieten. En papa geniet er ook intense van.

Echter werd papa later deze week erg ziek en hing hij meer boven een emmer dan dat ie met Nicki kon spelen. Gelukkig kon mama een heleboel opvangen en dat terwijl ze ook nog eens voor papa zorgde. Het heeft de hele week geduurt voordat papa weer een beetje onder de levende was.

We zijn natuurlijk doorgegaan met de fruithap, en zijn we van de peer, via de banaan, ondertussen al aanbelandt bij de appel. Het lijkt er op dat tot op heden appel de favoriet is. Nic geeft ook duidelijk aan als ze genoeg heeft gehad, lippen stijf op elkaar en spelen met de lepel is toch wel het eerste signaal.

En toen begon eerst te hagelen en de volgende dag te sneeuwen, en die gekke vader van me vond dat ik hagel moest ervaren dus heeft hij een schaalthe gevuld waar ik mijn handje in kon stoppen, erg koud, maar wel verrekte interessant. De volgende dag begon het te sneeuwen. En toen heeft die gekke moeder van mij me een skipak aan getrokken en buiten in de tuin gezet. Warm dat ik het had! Behalve het puntje van mijn neus dan.

[toon als diashow]

[View with PicLens]