Vandaag opnieuw naar de gyneacoloog. Na flinke ruzie door de telefoon mochten we gelukkig een paar dagen eerder komen.

Er is opnieuw een echo gemaakt en geen verbetering. Daarnaast bleek het zwangerschapshormoon een waarde van 40.000 te hebben. Dit is te hoog maar is niet de 150.000 die normaal is bij een ‘mola’. Nog steeds waren er meerdere vruchtzakken te zien (zie de echo’s – de donkere vlekken zijn de vruchtzakken)

Dit heeft de dokter doen besluiten om het weg te halen middels een curatage (abortus). En dit gaat 20 februari onder algehele narcose plaatsvinden. Dan is het dus definitief einde zwangerschap. Het weefsel dat ze weghalen zal onderzocht worden door een pathaloog die moet uitsluiten danwel aantonen dat het om een mola gaat. Als dit daadwerkelijk het geval is dan hebben we een heel ander pad te bewandelen maar dat zien we dan wel weer.

Nu eerst aanstaande dinsdag doorkomen wat op zich al spannend genoeg is. In ieder geval wil ik iedereen bedanken voor de steun en medeleven.

2007-02-20 12:00
Mocht je willen weten wat een curretage is kijk dan op deze link >>

Hehe, ik kan eindelijk weer normaal relaxen. Het is een enorme opluchting dat het niet om een Mola-zwangerschap ging, wel ben ik heel benieuwd wat dan de oorzaak zou kunnen zijn geweest van de aanwezigheid van 3 vruchtwaterzakjes. Helaas ben ik vergeten dit aan de arts te vragen, dus zullen we deze er bij ons volgende bezoek nog maar even ingooien. De curettage is me heel erg meegevallen, ik was snel weer op de been en heb zo goed als geen pijn of bloedverlies gehad. De geestelijke pijn was iets heftiger, want ik was na de ingreep behoorlijk over mijn toeren. Gisteren had ik voor het eerst sinds tijden het gevoel dat het leven weer zijn normale gangetje gaat, ik heb heerlijk uitgebreid gekookt, zelfgemaakte sushi en mexicaanse wraps. Daarna hebben we lekker getafeld met een wijntje erbij en een bakkie na. Ook vandaag was een geslaagde dag, lekker de keuken en de schuurtjes opgeruimd, wat planten gesnoeid in de tuin, een hele dierentuin bij elkaar gekleid voor Elsa en daarna lekker Mc Donalds gehaald met de buren. Kortom, mijn hoofd is weer helder en ik kan er weer met frisse moed tegenaan. Iedereen heel erg bedankt voor alle lieve reacties, en we blijven jullie via de site op de hoogte houden van alles.

Even een kleine update: het is dus echt een miskraam. Zojuist kwam het eruit. Hoe gek het ook klinkt ik ben best opgelucht, we weten nu in ieder geval zeker dat het niets is. En zoals Joan zei, het voordeel is dat het er niet weer uit gehaald hoeft te worden middels een curetage.

Een onzekerheid minder, en zoals mijn moeder zei, ‘driemaal is scheepsrecht’, kortom de volgende keer gaat het gewoon lukken…..

Deze week weer wat fotos gemaakt van Joan haar buik, kijk maar eens hier. En ik zal in de toekomst wel wat meer fotos plaatsen maar die komen dan uiteindelijk op mijn foto site.

En natuurlijk de 4D echo, de dame in kwestie weigerde om mee te werken. Ik had me er juist zo op verheugd maar ze weigerde om haar snufferd te laten zien. Zoek maar op ‘pret-echo‘ en je vind het artikel vanzelf. Gelukkig mogen we volgende week terugkomen voor een herkansing.

Vrijdag 27-6-2008 gingen Rob en Lien trouwen in de vondelkerk in Amsterdam en mijn papa moest de trouwreportage schieten. En ik mocht mee!

Allemaal ontzettend spannend voor mij en een heleboel geregel en gesleep voor papa en mama. We moesten erg vroeg naar Ilpendam om foto’s te maken van Rob tijdens zijn voorbereidingen. Ook meteen even kennis gemaakt met rob zijn familie, en de broer en schoonzus van Lien.

En daarna zijn we doorgereden naar Rob zijn huis in Amsterdam om Lien op te halen. Daar aangekomen nog gauw even aan de borst en snel weer slapen terwijl papa aan het fotograferen was voor de trouwreportage.

Tijdens de ceremonie heb ik heerlijk genoten van alle muziek en mooie lichtjes. En heeft mama me goed bezig gehouden terwijl papa weer met zijn camera in de weer was. Het was een erg mooie ceremonie, en Lien zag er geweldig uit.

Na de ceremonie en de receptie zijn mama, papa en ik blijven slapen in het huis van Rob en Carolien. Want, de volgende dag zijn we naar Belgie gereden om daar het feestje van Rob en Lien bij te wonen. Lekker ingepakt in de maxi cosi, en de borst op de achterbank. Rob en Lien hadden in Belgie, (voorbij Bastogne) een heel mooi huis gehuurd met zwembad, bubbelbad, sauna, en een hele grote tuin waar we allemaal lekker buiten konden zitten.
We hadden in deze hele mooie vila, onze eigen kamer en ik had een heel bed voor mij alleen. Dit had ik ook wel nodig na de lange reis. Zelfs nadat ik de gehele weg alleen maar heb geslapen en gegeten. Van het feestje hebben ik en mama na de BBQ niet veel meer meegekregen omdat het toch wel allemaal erg vermoeiend bleek achteraf. Maar gelukkig kwam papa niet al te laat ons gezelschap houden en hebben we met zijn 3-tjes heerlijk geslapen.

De volgende dag nog wat buiten gewandeld en daarna afscheid genomen van Joris (zoontje van Marten en Annelies), en natuurlijk van Rob en Lien.

Daarna terug naar huis voor nog een andere speciale verrassing maar daarover in het volgende bericht meer. Tijdens de rit had mama een hele coole tent gemaakt zodat ik geen last had van de zon en wederom heerlijk kon slapen. En aan het einde van de dag, thuis aangekomen, opnieuw heerlijk in slaap vallen, in papa’s armen.
Al met al was het een hele zware reis maar gelukkig wel ontzettend de moeite waard en hadden we geen van allen dit avontuur willen missen. Ondertussen heb ik thuis al lang weer me ritme teruggevonden. (wat een heerlijk kind ben je toch, en wat een geweldige vrouw heb ik!)