Het idee begint eindelijk een beetje in te kicken, het besef dat ”we” zwanger zijn. Joan had al weer een paar boekjes gekocht en hierbij had ze een lief kaartje geschreven. Ook zij begint te beseffen dat er iets gaat veranderen in ons leven. En ik moet meteen bekennen dat ik sinds we het weten met een grijns op mijn gezicht loop.

Het is een raar maar wel heel erg gaaf idee. En vooral ontzettend spannend. Gewoon het idee dat je vader gaat worden. Na al die jaren (35) dat je eigenlijk alleen voor je zelf hebt hoeven zorgen ga je nu de verantwoordelijkheid aan om dit ook voor een nieuw mensje te doen. En ja naast het spannende gedeelte is er toch ook wel vrees voor wat er gaat komen. Maar ik denk dat dit normaal is. Als die vrees er niet zou zijn dan zou het ook niet spannend zijn.

Joan begon vandaag al over de 9 maanden beurs, tja daar zal ik ook aan moeten geloven ;-)

Alweer een boekje uit was grappig om te lezen maar daar komt dan ook bij kijken dat ik gek ben op quotes. Wat schrijft Bol.com: <’Vaders zijn moeders met ballen’ is een vrolijke collectie van de meest verrassende, grappige of juist tenenkrommende uitspraken over het vaderschap, verzameld door Daphne Deckers. Van David Beckham tot de Dalai Lama en van prins Willem-Alexander tot Frans Bauer – iedereen komt aan bod. Een bloemlezing van Daphnes eigen citaten uit haar boeken en columns mag ook hier natuurlijk niet ontbreken.>

Vandaag ondanks alles toch naar de 9 maanden beurs geweest. Was wat aan de kleine kant, maar opzich wel hele gave dingen gezien en het ziet er naar uit dat we de vloerbedekking voor de toekomstige kinderkamer hebben gevonden.

Tja we zijn dus toch er naar toe gegaan. We hebben allebei de instelling dat we er uiteindelijk toch gewoon voor gaan en dat we uit eindelijk gewoon een kindje gaan krijgen, en dan kan je maar beter goed voorbereid zijn. En met een score van 113 voor de papa-test kan je gewoon niet anders…. Kortom Pisa junior komt er echt wel.

Nog wat leuke boeken gekocht, maar daar schrijf ik later wel meer over.

En verder konden we het niet laten om wat gave knuffels te kopen van Difrax. We hebben de leeuw en de olifant gekocht voor de safari kamer.

Verder hebben we ons wederom zwaar verbaasd over de prijzen van kinderwagens, maar dat schijnt er allemaal bij te horen.

Vorige week kregen we het blije nieuws dat we weer zwanger waren. En dat op een dag dat ik net uit het ziekenhuis kwam waar mijn vader ligt. Ik had net het nieuws gekregen dat mijn vader alsnog aan zijn hart geopereert zou worden. Een operatie met veel risico’s. Toen ik thuis kwam stond Joan te popelen om te testen.

Na een minuut of wat kwam ze beneden met het testertje in haar hand. Enkele ogenblikken later verschenen de verlossende letters op het kleine schermpje. “ZWANGER”.

Vreugde en verdriet tegelijkertijd. Door mijn hoofd continue de gedachte dat het ene leven plaats zou maken voor het andere. Stomme gedachten als ik er naderhand aan terug denk, maar op zo’n moment heel erg logisch. Nu zijn we een week verder. Gisteren een afspraak gemaakt voor de eerste echo. Dit op advies van de dokter gezien het feit we vorige keer alle ellende hebben moeten doorstaan van een mogelijke mola. En beetje bij beetje krijgt de blijdschap de overhand.

Dan het nieuws dat mijn vader toch niet geopereert wordt. Hij doet het beter op zijn medicijnen dan men had verwacht. Blijdschap omdat we niet de ellende van een openhart operatie hoeven door te staan.

En dan de volgende klap. Joan belde me vanmiddag…… een bloeding. Waarschijnlijk een miskraam. Opzich niet zo gek zo vroeg in een zwangerschap, maar emotioneel is de klap erg groot. Morgen maar weer het ziekenhuis bellen om te vragen of de geplande echo door moet gaan. Het schijnt dat ze zowieso willen kijken of al het weefsel weg is.

Maar simpel samengevat: is het gewoon allemaal kut. Andere woorden heb ik er even niet voor. Een grote emotionele achtbaan, en laat ik nou niet houden van achtbanen….

Vandaag begonnen aan een nieuw boek. (het druk zijn met de baby begint nu al, ik kom niet meer toe aan mijn ‘gewone’ boeken :-) ). De 9 maanden gids voor mannen. Alles wat je als aankomende papa moet weten (met een knipoog)….

Hebben we een hele tijd geleden al gekocht op de 9maanden beurs, maarja toen ging het mis en is dit boek op de grote stapel beland. Joan kwam er gisteren mee aanzetten dat ik het moest opruimen en toen dacht ik verrek die was ik helemaal vergeten. Kortom, ik ga er maar eens aan beginnen.

Hier een recentie van het net: De nieuwe editie van dé aktuele gids die jou 9 maanden langs en door de hormonale opvliegers van de zwangerschap loodst. Hoe reageer je op nesteldrang, vreetkicks en wiebelbenen? Welke rol kun je spelen tijdens de bevalling? Naamkeuze & aangifte doen: alles over het juridische vaderschap. Sex tijdens de zwangerschap & na de geboorte: wanneer kan het & wanneer niet? Hoe hou je de kosten straks in de klauwen? Met de fonkelnieuwe editie van deze gids krijg je alle antwoorden op het juiste moment in je hand. Geschreven door Henk Hanssen, oprichter van IkVader, en voorzien van ongecensureerde adviezen van de heren van het IkVader Forum!

Zodra ik het zelf heb gelezen zal ik mijn eigen recentie hier plaatsen.

Chaos in mijn kop, er raast van alles door mijn hoofd en dat maakt het er niet makkelijker op. Deze week zullen we wellicht weer een hoop nieuwe indrukken krijgen; Verloskundige, Combinatietest, 3e echo. Kortom genoeg om mee bezig te zijn.

Toch ook wel wat zorgen van ons zelf uit. En bij mij konden die nog niet echt weg worden genomen door de verloskundige. Het feit dat zij ook niet de hartslag kon vinden helpt niet echt. We zullen dus echt moeten wachten tot dat we de echo te zien krijgen volgende week dinsdag.

Op dit moment kan ik alleen maar hopen dat we dinsdag een gezonde foetus zien en alles nog volgens plan verloopt, tot die tijd zal er waarschijnlijk nog wel van alles door mijn hoofd spoken. We houden jullie op de hoogte.

rook update: nu bezig aan mijn 3e week niet roken, en ik wordt knettergek. dat je na 2 weken door het zwaarste punt heen bent is dan in mijn optiek volslagen bullshit. Maar ik houd vol en heb nog geen peuk aangeraakt.

Zo juist terug van een bezoekje aan mijn vader. We werden vanmorgen gebelt door het verpleegtehuis dat het echt niet goed ging. We moesten ons er maar op voorbereiden dat het wel eens afgelopen kon zijn. Kortom wij op stel en sprong richting Doorn. Toen we daar aankwamen ging het gelukkig al een stuk beter met hem. Was nog niet helemaal bij maar de momenten dat hij bij was had hij weer praatjes (bij hem altijd een goed teken).

Ik heb hem nog maar eens gewezen op zijn belofte dat hij de geboorte van zijn kleinkind zou meemaken. Laten we hopen dat hij deze belofte waar maakt….

Na een dag als die van gisteren, moet ik toch even kwijt dat ik het geweldig vind dat Bas zo’n extreme stress dag zonder sigaretten heeft weten te doorstaan.

Het is niet niks als je s’ochtends gebeld wordt dat het wel eens afgelopen zou kunnen zijn met je vader, omdat het heel erg slecht gaat en of je zo snel mogelijk naar het verzorgingstehuis kan komen. Gelukkig was die ouwe al weer wat opgeknapt toen we aankwamen, en had hij al weer praatjes. Alsof dat nog niet genoeg is komen we vervolgens een paar uur later als een van de eerste aanrijden bij een frontale botsing en neemt Bas meteen initiatief om een van de slachtoffers bij bewust zijn te houden. Ook dat gaat natuurlijk niet in je koude kleren zitten.

En dit allemaal zonder rokertje erbij, terwijl hij nog maar 3 weken is gestopt.

Lieve, lieve man van me, ik ben enorm trots op je. En niet alleen vanwege het stoppen met roken, maar ook vanwege je optreden bij het ongeluk. En ik weet dat als je dit aankan zonder sigaretten, je de hele wereld aankan zonder sigaretten.

Dikke kus,

X – hvj - X

Deze week baby technisch niet zo veel te melden.  Voor zover we kunnen beoordelen gaat alles nog voorspoedig en wordt mijn meissie steeds dikker en dikker.

Naast dit alles loopt het niet helemaal lekker met mijn vader. Hij is weer opgenomen in het ziekenhuis en het was weer kantje boord. Ondertussen is hij wel weer wat opgeknapt, maar helemaal zeker zijn we natuurlijk nooit wat hem betreft. Vocht achter de longen was het dit maal. Hopelijk mag hij over een paar dagen weer terug naar het Zonnehuis (Revalidatie centrum). Daar heeft hij het volgens mij wel naar zijn zin.

Moeilijkste vind ik de gesprekken en opmerkingen dat hij er geen zin meer in heeft. Dat het voor hem wel afgelopen mag zijn. Ik kan hem geen ongelijk geven maar dat gaat natuurlijk niet zonder emoties. Het moeilijkste in deze vind ik om niet te zelfzuchtig te zijn.

Los van het emotionele kant van het verhaal is er voor de ingewijde ook nog de materialistische kant, en dat maakt me echt kwaad. Zeker als je kijkt naar de Nederlandse rechtsstaat. Wat een aanfluiting. Nader onderzoek heeft ons geleerd dat als Pa nu zou komen te overlijden en ik de nalatenschap zou weigeren (schulden en openstaande rekeningen)  De nalatenschap automatisch overgaat op ons ongeboren kindje. Deze is nog niet in staat om de nalatenschap te verwerpen dus als hij (of zij) geboren wordt moet dit als nog gebeuren. Joan en ik staan dus twee keer voor de kosten van verwerpen. Dat maakt me kwaad……

rook update: Week 6 – Nog steeds geen peuk aangeraakt ongeacht het feit het de afgelopen dagen wel erg moeilijk was.

Vandaag nieuw boekje uitgelezen: Papa voor beginners. Een erg leuk boekje met allemaal leuke knutsel tips die je met de kleine kan doen. Skelter bouwen, vlieger maken, kijkdoos plakken. Noem maar op of het staat er in. Hieronder een uitvoerige beschijving die ik bij Bol.com vond.

Een cadeauboek voor vader, waar de kinderen wat aan hebben
Knutsels, trucjes, speelgoed en spelletjes die je het best van je vader leert. Met houten speelgoed, zoals een poppenhuis en een ridderkasteel. Van super-kijkdoos en blaasvoetbal tot hobbelpaard en zweefvliegtuig. Met ideeën voor het inrichten van de babykamer. Geheel in kleur geïllustreerd, met duidelijke werktekeningen. Het enige handboek dat beginnende of aanstaande vaders nodig hebben. Moderne vaders weten heus wel hoe het moet. Mee met zwangerschapsgym. Meepuffen tijdens de bevalling. Meedoen in het huishouden. Allemaal bekend. Maar wat doe je eigenlijk als vader met je kind?

Als deze vraag je het kille angstzweet doet uitbreken, dan is dit boekje voor jou. Wees niet bang: je hoeft niet álles te kunnen wat hier in staat. Maar een aantal zaken moet je wel beheersen. Dat je misschien geen houten kart kunt bouwen, word je niet echt kwalijk genomen. Maar een goed werkend vliegtuigje van papier vouwen? Een kijkdoos maken? Jan-Huigen-in-de-ton zingen en spelen? Ja, die zaken behoren tot de basis-vaardigheden van de moderne vader.
En het grappige is – in tegenstelling tot de meeste basisvaardigheden – het is nog ontzettend leuk ook!

Zwanger langs de zijlijn. Wederom een boekje wat ik deze week heb gelezen. Die maffe boekjes lees je in een avond uit. Maar ja wel leuk om te lezen.

opnieuw maak ik me er makkelijk van af door van bol.com de beschrijving te ‘lenen’, zie hieronder:

‘Binnen twee minuten ging het gesprek over baby’s. Tussen de bierviltjes lag zelfs al een echo op tafel. Een streperig plaatje in zwart-wit, waarin met een beetje fantasie en goede wil de contouren van een foetus te herkennen waren. Ik staarde ernaar als naar een foto van een pas ontdekte maan van Jupiter. Behoorlijk ver van mijn bed. Weinig is zo ontluisterend als de rol van buitenstaander bij een onderonsje tussen twee aanstaande vaders. Wie wanneer uitgerekend is, welke geliefde het misselijkst en waar je van die stijlvolle draagdoeken kunt kopen. Katoenen luiers of toch pampers? En die buggy’s die je met é é n voetbeweging in kunt klappen zodat je je handen vrijhoudt voor je kind zijn toch veruit het handigst.’ Korte tijd later is Flip van Doorn zelf zwanger langs de zijlijn en zet hij de eerste wankele stapjes in de richting van het vaderschap.

Vandaag eens zitten nadenken over het feit dat ik ouder ga worden. Dit naar aanleiding van iets dat mijn vrouw afgelopen weekend tegen mij zei, en een malloot die ik op weg naar mijn werk tegen kwam.

Ik zat na te denken over hoe je omgaat met het feit dat je zo meteen een kleine in je auto hebt. Ga je dan anders rijden? Of blijft je rijstijl gelijk? Ik heb altijd de innige overtuiging gehad dat ik goed rij. Ik zal niet volmondig beweren dat ik altijd even netjes rij, maar ik rij wel goed.

Ik ben jarenlang taxichauffeur geweest en heb heel wat kilometers achter de rug. En toch is het regelmatig een punt van discussie tussen mij en Joan wat betreft autorijden. Ik denk dan dat het vooral een discussie is over stijl, en stijl is in mijn optiek weer smaak, en tja over smaak valt te discuseren  zeg ik altijd.

Toch heb ik nu ik er over nadenk de overtuiging dat ik mijn rijstijl zal aanpassen. Ik wil niet zo’n vader zijn die achteloos rond blijft scheuren zonder te beseffen dat hij een andere verantwoordelijkheid erbij heeft gekregen.

Zoals die h8%&ter van vanochtend, die met twee koters op de achterbank, op nog geen meter achter me zat in zijn dikke A8 terwijl we uiteindelijk toch al tegen de 160 km/u aanzaten (Ja, ik reed te hard, maar ik wou van die h8%&ter af). En toen ik eindelijk opzij kon gaf hij nog een dot gas erbij en zat hij denk ik al gauw tegen de 200 km/u aan (0p de A9, max 120 km/u). Met als resultaat dat hij vrij snel al vol in de ankers moest voor een nieuwe voorligger.

Nee ik ben het niet eens met de maximum snelheden zoals deze zijn opgelegd door onze overheid maar ik geloof wel in het naleven van de regels. En ik zou het me zelf nooit kunnen vergeven als iemand iets overkomt door mijn schuld. Dus ik zal waarschijnlijk wel anders rijden over een paar maanden.

Een ding weet ik zeker, ik zal zeker meer zingen in de auto….. maar dat is een ander verhaal

Vandaag hebben we weer een zorg minder en kan de kleine Puk gewoon per 1 September naar de opvang. Moeders heeft namelijk vandaag een nieuwe, oude baan geaccepteerd ;-)

Een nieuwe functie bij mijn huidige baas, ze wilden me toch niet kwijt na mijn verlof en vonden deze functie erg goed bij me passen. Hoe de functie er precies uit gaat zien weet ik nog niet, maar het is er in elk geval 1 met meer zelfstandigheid, verantwoordelijkheid en afwisseling.

Kan Vaders toch straks meteen gaan genieten van zijn Papadag 1 x per week.

X Joan X

Vandaag zijn Joan en ik de hele dag onderweg geweest. Eerst bij mijn vader langs. Hij is naar een andere afdeling verhuist en het gaat redelijk met hem. We hebben hem eindelijk de filmpjes kunnen laten zien van de pret-echo en de foto’s van de kinderkamer, volgens mij vond hij dat wel heel erg leuk.

Daarna zijn we naar mijn moeder gegaan om alvast haar verjaardag te vieren. Lekker uit eten geweest en lekker bijgekletst. Verder heeft ze ons weer verwend met leuke dingen. (klompjes, jurkje, en schoentjes).

Nu weer lekker thuis en weer bijkomen… En morgen weer werken.

Ik kwam twee wijze spreuken tegen die me erg aanspreken, en wilde deze met jullie delen.

Ze staan in het boek “Opvoeden voor Dummies” die we een tijdje terug hebben gekregen van Oom Roy & Tante Thea ;-) Een boek vol leuke, grappige, maar ook nuttige weetjes, tips en andere zaken.

Wat in een gelukkig huwelijk telt, is niet zozeer hoeveel overeenkomsten de beide partners hebben, als wel hoe ze met verschillen omgaan.
-George Levinger-

Het belangrijkste wat een vader voor zijn kinderen kan doen, is hun moeder lief te hebben.
-Theodore M. Hesburgh-

Deze laatste gaat uiteraard ook op voor de moeders.

Een klein boekje dat de beginnende vader op weg helpt. Meteen als ik het eerste hoofdstuk lees heb ik zoiets van, he de schrijvers snappen het. Het gaat niet alleen maar over de dingen die je moet doen of waar je aan moet denken. Maar het bespreekt ook de gevoelens die een aankomende vader ervaart (zoals bang zijn voor de bevalling, gevoel van onmisbaar zijn, en zo verder) En ineens heb je als vent het gevoel; ik ben dus niet helemaal gek!

Verder missen alle nuttige, handige, en belangrijke tips zeker niet. Boven op dit alles leest het lekker weg en vind ik het een aanrader.

Hieronder de beschrijving zoals ik deze heb gevonden bij Proxis.be

Vaderschap voor beginners gaat in alle facetten van het aanstaande ouderschap, gezien vanuit het perspectief van de man. Het bestrijkt de periode van de zwangerschap, de bevalling en de eerste weken daarna. Het boek behandelt de praktische zaken waarmee de nieuwe vader te maken krijgt, maar beschrijft ook de psychologische aspecten. Dus niet alleen wat er geregeld, gemaakt, gedaan en gekocht moet worden, maar ook hoe de zwangerschap en het aanstaande vaderschap worden beleefd.

Hoe ga je om met veranderingen in de relatie met je partner, de angst voor verlies vamn je vrijheid, het opzien tegen de bevalling, en de keuze van de juiste zwangerscapcursus. De praktische kant van het boek belicht zaken als kraamhulp, inrichting van de babykamer, de ‘low budget-baby’, kinderopvang, ouderschap en wet, een efficient huishouden en vele andere onderwerpen.

Vaderschap voor beginners is een boek van deze tijd voor vaders (én moeders) van nu.

Eindelijk is hij af. Joan haar Trollbeads armband. Voor diegene die niet bekend zijn met Trollbeads kijk hier maar eens. Trollbeads is een armband die je zelf kan samenstellen (netzo iets als Pandora) Je kan zelf de kralen en bedels kopen of je krijgt ze kado. Zo heb ik voor Joan beetje bij beetje deze armband samengesteld. En alle kralen en bedels heb ik gekocht met een speciale gedachte.

Hieronder zie je alle kralen afzonderlijk met hun beschrijving.

Knoop van Freja
Dit is de sluiting van de armband. Het is de knoop van Freja, de Noorse godin van liefde en vruchtbaarheid. Spreekt voor zich denk ik.

.

.

IJsblauwe dauw druppels
IJs met dauwdruppels. Staat voor het tere van een nieuw leven.

.

.

.

Haas en Schildpad
De Haas en de Schildpad uit de beroemde fabel. Voor mij staat deze voor Joan en mijzelf. De verschillen tussen ons, maar toch onlosmakelijk aan elkaar verbonden. En niet te vergeten, Tom Poes verzin een list…….. en alles lukt je.

.

Caraïben
Dit was een van de eerste kralen die ik kocht. Veel van onze reizen waren in de richting van de Caraïben. Daarom moest ik meteen aan Joan denken.

.

.

Giraffes
Deze staat voor een tweetal andere reizen (lees avonturen) We zijn samen op safari geweest, een heel avontuur op zich. En we zijn aan het avontuur van papa en mama worden begonnen. Dit uitte zich in een kinderkamer in safari stijl. Vandaar de giraffes.

.

Turkoois met groene lenteknoppen
Een kraal met tere lenteknopjes. Het begin van een nieuw leven, een nieuw avontuur.

.

.

Drie in één
De drie-eenheid erg belangrijk ik de wicca en in Joan haar leven. De jeugdige, de volwassene, en de oudere. De vrouw, de moeder,en de godin. Kortom de vrouwelijke drie-eenheid.
Tevens staat deze bedel voor Joan.

.

Turkooizen bloemen
Turkoois en bloemen, dan moet ik wel aan Joan denken. Tevens één van de kralen die ik in de eerste serie heb gekocht. Vooral omdat deze me zo aan Joan doet denken plaats ik hem tussen de kraal die voor Joan staat en die van onze dochter. Het lieve, en zachte, de moeder. Maar ook de natuur, de realiteit, en de werkelijkheid

.

Babytrol
En deze kleine babytrol staat voor onze toekomstige dochter. Heel erg kleurrijk, kortom nog niet gekleurd in één specifieke kleur. Op het punt om alles nog te ontdekken. Het verhaal achter de bedel is dat deze ondeugende babytrol haar tong uitsteekt en zit op een erg zeldzame trollensteen. Deze stenen zijn erg moeilijk te vinden. Als een trol er eenmaal een gevonden heeft dat zal deze koste wat kost beschermd en verdedigd worden. En zo zal onze dochter ook haar eigen ik moeten beschermen en verdedigen.

Gouden grot
De gouden grot wordt gezien als de schatkamer. Een kamer met schaduwen en details. Een plek vol fantasieën en historie (lees verhalen). Deze plaats ik bewust tussen de kraal die staat voor mijzelf en onze dochter. Daar ik vaak meer in een fantasiewereld leef en aan het dromen ben. Kortom Joan en ik zijn de ideale balans voor junior.

.

Drie eenheid
Opnieuw een drie-eenheid. Deze staat voor de vader, de zoon, en de heilige geest. Of om in wicca termen te spreken de god. Kortom de mannelijke variant.
Tevens staat deze bedel voor mijzelf.

.

Melkweg
De melkweg, of te wel de sterrenhemel. Het oneindige. Voor mij staat deze kraal symbool voor de oneindigheid van onze liefde voor elkaar.

.

.

Toekomstvoorspeller
Deze bedel kan de toekomst voorspellen. Het zijn eigenlijk twee losse bedels die kunnen draaien ten op zichtte van elkaar. De kant waar je blik het eerste op valt is van betekenis

Elke hand raakt een symbool:
Hand met hand staat voor vriendschap
Hand met ster staat voor magie
Hand met hart staat voor liefde
Hand met schedel staat voor serieuze zaken
Hand met klavertje vier staat voor geluk
Hand met vleugel staat voor vrijheid of een lang leven
Hand met kikker staat voor vruchtbaarheid in meer dan één betekenis

Turkoois met groene stippen
Bij deze kraal moet ik opnieuw denken aan de lente. Een groene weide met turkooizen bloemen. Heerlijk fris en onbezonnen.

.

.

Duimelijntje
Duimelijntje naar het sprookje van Andersen. Het meisje dat geboren werd in een bloem. Voor mij heeft deze een zware betekenis. Hij staat voor de keren dat het niet gelukt is. De keren dat de zwangerschap vroegtijdig beëindigd moest worden. Voor de kinderen die we nooit gekregen hebben. Maar die we zeker niet willen vergeten, ook al hebben we ze nooit echt gekend.

IJsblauwe bloemen
Bloemen gevangen in het ijs. Dit laat zien dat zoiets kouds als ijs toch zoiets moois en teers als een bloem, zijn schoonheid kan doen bewaren. Hard en koud is niet altijd slecht, en kom je soms wel eens tegen op je levenspad.

.

Schatten
De schatten uit de zee. We zijn allebei gek op de zee. En deze herbergt meerdere schitterende schatten die voor velen onbereikbaar zullen blijven, maar waar we wel van kunnen dromen. En dat moeten we dan ook zeker blijven doen.

.

Turkooizen bellen
Luchtbellen in het water. Zonder lucht kan niets leven. Zelfs onderwater niet. De eeuwige brandstof voor ons leven en uiteraard weergegeven in de kleur turkoois.

.

.

Lieveheersbeestje
Het lieveheersbeestje, brenger van goed geluk. Staat voor mij ook voor een nieuwe fase in het leven. Het begin van de volgende stap. Elke keer weer een stipje (stapje) erbij.

.

.

Toen ik thuis kwam werd ik verrast met een cadeau. Joan en Jolanda hadden samen met Nicki een cadeautje voor vaderdag gemaakt.

Is toch wel bijzonder hoor….. zo’n vaderdag. laat je niet helemaal ongeroerd. En wat een top aktie van Jolanda onze kraamhulp.

We hadden het niet beter kunnen treffen!!!

Vol trots, kan ik jullie zeggen dat ik het kaartje helemaal zelf heb ontworpen, verzonnen, getekent en gemaakt. Natuurlijk onder toeziend oog van Joan en verrijkt met haar goede iedeeen. Het enige dat ik niet zelf heb gedaan is het drukwerk (daarvoor dank aan Annette van de Kunstklub (www.kunstklub.nl) voor haar mooie drukwerk en nuttige adviezen.)

Het fotokaartje en de sticker zijn wel geproduceerd in huize Pisa omdat we dat er later pas bij verzonnen hadden.

De voorkant.
Nicki haar naam in het groot, gedragen door de dieren in een grote optocht. (en natuurlijk Vinnie onze kat op de voorste olifant)

De achterkant.
Alle gegevens, wat leuke grapjes en een songtekst van Creed, geschreven door de zanger toen hij te horen kreeg dat hij vader zou gaan worden (uitgekozen door Joan). Verder zit de kaart vol symboliek maar als je daar meer over wilt weten dan moet je ons dat maar persoonlijk vragen.

Een geplastificeerde fotokaart die los in de envelop zat.
Het kaartje heeft de grootte van een creditcard, dit is vooral gedaan voor de oma’s zodat ze meteen een foto in hun portefuille konden doen.

Een sticker die voorop de envelop zat.
We vonden de envelop wat leeg dus heb ik daar nog een extra sticker voor ontworpen in de stijl van de website.

Kortom een volle envelop (kaartje was 8x40cm) en vooral heel veel lieve en gave reacties. Daarvoor allen dank.

Even snel een update:
Papa en mama zijn ondertussen al behoorlijk uitgeblust, met Vinnie heb ik ook al kennis gemaakt en ben voor de tweede keer gewogen door de verloskundige. Na 9 dagen zat ik al bijna weer op mijn geboortegewicht en dat is geheel volgens schema.

Borstvoeding is allemaal nog lastig en vooral onwennig, maar mams begint het aardig onder de knie te krijgen, en ikzelf trouwens ook.

Ik heb mijn eerste flesje gekregen van mijn vader en hij heeft me lekker in de tummytub gewassen. En verder probeer ik zoveel als mogelijk te slapen maar dat wil niet altijd lukken. Ik ben nog een beetje op zoek naar mijn ritme. Maarja er zijn dan ook zo veel dingen om te ontdekken op deze wereld…

Omi had een heel mooi kado voor ons. We kregen dit het weekend voordat mijn vader overleed. Het was de bijtring waar ikzelf, mijn vader en zijn vader als baby op gesabbeld hebben. Mijn oma heeft hem aan mijn moeder cadeau gedaan toen ik geboren werd, en nu heeft zij hem aan mij cadeau gedaan. Kortom hij is al heel erg oud en nu is hij voor Nicki.

Van Joan heb ik een cadeaubon gekregen voor de juwelier. Ik ben hier meteen langsgegaan en zij gaan hem restaureren en schoonmaken. De bevestiging van de ring is gebroken en hij is erg vies. Aanstaande vrijdag ik hij klaar, ik ben benieuwd hoe het wordt. Links een foto van ons familie erfstuk. (nu 4 generaties oud).

Vandaag naar de juwelier geweest om de bijtring op te halen en ik moet zeggen dat ze erg hun best gedaan hebben, hij is erg mooi geworden.

Ze hebben met een laser de gebroken ring aan elkaar gezet, daar zie je bijna niets meer van. Verder hebben ze hem helemaal gereinigd. En zoals we verzocht hadden hebben ze hem niet helemaal spik en span gemaakt. Kortom hij ziet er niet nieuw uit. De bijtring is ontzettend oud en dat mag je ook zien ook. Ik heb via het internet ontdekt dat mijn opa Nicolaas Johannes Pisa in 1899 geboren is. En volgens de overlevering was hij de eerste die op deze bijtring heeft gesabbeld. Mijn vader is in 1941, geboren en ik zelf in 1971.