Okay, we zijn nu een paar dagen verder en ik begin al aardig te wennen aan het idee. Misschien wel even verstandig om uit te leggen waarom we deze website ingericht hebben. Wij (Joan en Bas) hebben een jaar geleden besloten dat we graag kinderen willen. Kinderen van ons zelf. Tot die tijd speelde altijd de gedachte dat we zouden adopteren. Maar dan begint het te kriebelen en kom je tot de conclusie dat je toch liever een kindje van jezelf krijgt. Joan is al wat ouder (achter in de 30) en dit brengt een extra risico met zich mee en de kans op succes is ook veel lager. Als je dan daadwerkelijk besloten hebt dat je hiermee door gaat stopt je vrouw met de pil en ga je elke maand hopen dat het raak is. En dan blijft het uit. De tijd begint te dringen en je begint je zorgen te maken of het wel allemaal gaat lukken voor de door jullie gestelde deadline (kindje voor je 40e).

Dan kom je tot de ontdekking dat je vrouw zwanger is en is het toch gelukt (binnen 1 jaar). Alle vrees die je had naar aanleiding van vruchtbaarheidsonderzoeken en ”zwak zaad” verdwijnt als sneeuw voor de zon.

Je kan je voorstellen dat dit een hoop bij een mens los maakt en ik verwacht ook dat er de komende 9 maanden, plus de rest van mijn leven een heleboel gaat veranderen. Het lijkt mij dan ook geweldig om later terug te kunnen lezen wat je allemaal voelde en wat er allemaal speelde. Ook voor de dochter/zoon in spe zal dit een mooi naslag werk zijn.

Maar waarom dan op het internet? Zodat familie, vrienden en andere geinteresserde mee kunnen lezen en vooral reageren en anticiperen. In de hoop dat hierdoor een mooi en vooral interessant naslagwerk zal ontstaan, voor ons en voor de toekomstige nieuwe telg.

Zoals je kunt zien is het design van de site flink op de schop gegaan. Ik heb het hele design omgegooit en de website ge-upgrade naar de laatste versie van wordpress.

Maar dat is nog niet alles; de site zal nu 6x per dag veranderen. Kortom het is afhankelijk van het tijdstip waarop je de site bezoekt hoe hij eruit ziet.

Voor de vroege vogels, en nachtvlinders onder ons, heb ik hieronder de verschillende banners onder elkaar gezet. (ik kan me namelijk voorstellen dat als je heel vroeg opstaat je niet echt behoefte hebt om rond middernacht nog achter de pc te zitten)

Hieronder de 6 verschillende dagdelen.

‘afternoon’  

‘dawn’

‘dusk’

‘evening’

‘midnight’

‘morning’

Naast de banner die verandert, verandert ook het hele kleurenschema.

Laat ons weten wat je ervan vindt.

Alles is een beetje aan het bezinken, heb nu wel echt het gevoel dat ik een zwangere vrouw thuis heb. En verder ben ik lekker met deze website bezig geweest zodat mijn kop ergens anders mee bezig was.

Volgens mij komt het echte besef veel later pas.

Ik ben best wel jalours als ik Joan zo hoor over wat ze voelt. Toch jammer dat je als papa dat allemaal niet meemaakt. Als papa merk je het alleen als je vrouwtje sjacherijnig of moe is. En de leuke gevoelens gaan een beetje aan je voorbij. Zal ik toch moeten wachten tot dat de baby begint te trappelen en je het hartje kan horen. Het kan mij allemaal niet snel genoeg gaan.

Kwam een kinderkamer tegen waarbij ze glas en lood hebben verwerkt in de deurtjes van de kast en de commode. En verder heeft dit voorbeeld een beetje dezelfde kleuren die wij in gedachtte hebben.

Hieronder een plaatje en de link naar de website

Joan attendeerde me op een coole luitertas voor pappa’s, hieronder een plaatje en de link naar de website. Trouwens ze hebben wel meer gave luiertassen. Alleen erg jammer dat ze zo prijzig zijn.

Een andere leverancier die erg veel goeie recenties krijgt is http://www.skiphop.com/. Zij hebben ook gave tassen.

Ik heb weer twee nieuwe linkjes toegevoegd aan de link lijst (rechts onder in het menu)

De eerste is the retro Baby. Dit is een website waar je babykleertjes kan bestellen met coole retro prints (the A-team, sesamstraat, en andere ouwe shit)

De tweede is oliebeestje.nl. Deze site heeft gewoon leuke en een beetje traditioneel baby en kinder speelgoed.

Ik kwam vandaag een nieuw plaatje tegen van de kinderkamer (een plaatje wat ik mooier vind) Klik op het plaatje voor een grotere afbeelding

Voor meer info kan je op deze link klikken. Dit is de website van de makers. Even kijken bij babykamers en zoeken naar Sunshine Two.

Oplettende bezoekers is het wellicht opgevallen dat er het een en ander is veranderd op de site.  In de menu’s aan de rechterkant zijn een aantal zaken verdwenen. Er is geen overzicht meer van de laatste 5 posts (beetje onzin daar deze ook gewoon te vinden zijn op de homepage) Ik heb eveneens het lijstje met laatste 5 reacties verwijderd omdat dit erg veel tijd in beslag nam om te laden. Ook de lijsten met links zijn verdwenen en heb ik een nieuw archief toegevoegd. ‘Zeer oud archief’ hier vind je alle oude archief items verdeeld over een aantal submenu’s.

Om nu toch niet alles echt weg te gooien zijn sommige items weer toegankelijk gemaakt middels een aantal vaste pagina’s. Zoals je kan zien in het plaatje aan de linkerkant zijn er een aantal items toegevoegd. ‘archief – artikelen’, ‘archief – polls’, ‘links’, en ‘sitemap’. Dit zijn nieuwe pagina’s die het makkelijker maken om te navigeren over onze website. Kortom neem gerust een kijkje.

Vandaag hebben we nog 100 dagen te gaan tot aan de uitgerekende datum. Ik zag het toevallig op de countdown teller helemaal rechtsonder de pagina. En vond het wel een leuk feitje om te vermelden. Nog ruim drie maanden en dan is het eindelijk zo ver.

(Een verslag van de partneravond bij de zwangerschapsyoga, met dichterlijke vrijheid en een knipoog)

Gisteravond moest ik er dan aan geloven, zwangerschapsyoga, in de yoga zolder bij Patricia. We waren de eerste dus dan heb je de mogelijkheid om alvast een houding aan te nemen en je afwachtend op te stellen. Je gaat er al met een beladen gevoel naar toe, omdat zo’n beetje de hele maatschappij de overtuiging heeft dat mannen de partneravond van de zwangerschapsgym (of yoga) het liefst ontlopen. (En daar moet dan toch een reden voor zijn!) Okay dan sta je in de huiskamer van een voor jou wildvreemd persoon en heb je net je schoenen uitgetrokken, en onder de kapstok gedeponeerd (alsof je thuis bent)

En dan kan je op de eerste verdieping wachten in een klein kamertje. De rest druppelt binnen en je voelt je al wat verder ontspannen bij het aangezicht van al die dikke buiken en onwennige koppies van de mannen. Dan een dame zonder vent, hmm raar, als vent kon je hier toch niet onderuit?…. Lesbisch, nee want dan zou haar partner (in vrouwelijke vorm) er wel bij zijn. Weduwe? Nee! te vrolijk. Tijdens de introductie blijkt dat manlief er echt alles aan had gedaan om te komen maar zijn werk stond dat niet toe. Damn it, er zijn dus toch middelen om er onderuit te komen, waarom lees je daar niets over op het internet? De yogalerares bevestigd dat het totaal niet erg is, daar ze net pas zwanger is en er nog vele partneravonden zullen komen waar hij aan kan deelnemen. Vele partneravonden? Mijn vrouw had me verteld dat er maar 1 was…..

We gaan verder met het voorstel rondje en er wordt aan de vrouwen gevraagd hoe het gaat…. Tja het gaat nou eenmaal om de vrouw hè, bij het zwanger zijn. Maar met mij ging het ook wel goed hoor. Dan krijgen we een les in hoe de zwangerschap zich ontwikkelt. Nou wil ik met alle plezier geloven dat er meer dan genoeg mannen op deze aardkloot rondlopen die het geen bal interesseert, zolang ze maar een kleine kloon van zichzelf krijgen waar ze mee kunnen voetballen. Maar het feit dat ik mee doe aan zwangerschapsyoga (ik was vergeten te vertellen dat yoga helemaal NIET mijn ding is) getuigd voor mij al, dat ik meer dan normale interesse toon in datgene dat er zich afspeelt in de buik van mijn vrouw. En ik allang door mijn moeder (30 jaar geleden) was voorgelicht hoe dit allemaal werkt. Had ik zoiets van tja, is dit nou yoga? Met je billen op een te dun matje zitten terwijl je luistert naar een filmpje van 30 jaar terug. Gelukkig heeft de yogalerares zoveel enthousiasme dat je wel wakker moet blijven, en het haast onmogelijk is om de interesse te verliezen. (Ik ben gek op vrolijke mensen)(En gelukkig is ze helemaal niet zweverig, en draagt ze geen geitenwollen sokken).

En dan gebeurt het hè, je ziet dat de vrouwen allemaal een soort van trots uitstralen dat hun kerel erbij is, en dat hij mee doet aan iets dat hij, (in ieder geval volgens de maatschappij) totaal niet snapt. De trots van je vrouw, doe je het daar dan voor? Eindelijk komen we bij het yoga gedeelte. We leren (mee)puffen, de weeendans, samen kindje wiegen, klimrek uitbeelden, en poepen als een hondje. Allemaal verrekte interessant en totaal logisch (als je het niet snapt zou ik zeggen: maak je vrouw zwanger en ga naar de partneravond van de zwangerschapsyoga).

We oefenen nog wat en als afsluiting drinken we een kopje thee. Of eigenlijk moet ik zeggen, drinken de dames een kopje thee en gaan alle mannen voor een glaasje water. Logisch volgens één van de dames, het is namelijk kruidenthee…. (biertje of lekker wijntje zat er zeker niet in). Er wordt gedag gezegd en we stappen in de auto.

Met een grote grijns op ons gezicht zitten we samen te puffen en te geinen over wat we geleerd hebben. Of eigenlijk moet ik zeggen wat ik geleerd heb, mijn vrouw wist het natuurlijk allemaal al. Ik zie dat mijn vrouw ontspannen is en erg relaxed, en dat terwijl de kleine al weer haar kickboksoefeningen aan het doen is in de baarmoeder van mams. Kortom ik denk dat ik mag concluderen dat sommige mannen echt wat nieuws leren als ze luisteren naar de theorieles, en dat alle mannen iets leren dat veel belangrijker is. Het feit dat jij je vrouw zal moeten steunen door dik en dun en dat zij het gevoel moet hebben dat jij weet wat je doet. Dat zij er alles aan gedaan heeft om jou voor te bereiden.

Nu moet ik nog gaan nadenken hoe ik ga uitleggen dat ik 26 mei niet kan vanwege mijn werk…. Ik zal even overleggen met mijn yoga master (zie foto rechts).

Eindelijk is hij af. Joan haar Trollbeads armband. Voor diegene die niet bekend zijn met Trollbeads kijk hier maar eens. Trollbeads is een armband die je zelf kan samenstellen (netzo iets als Pandora) Je kan zelf de kralen en bedels kopen of je krijgt ze kado. Zo heb ik voor Joan beetje bij beetje deze armband samengesteld. En alle kralen en bedels heb ik gekocht met een speciale gedachte.

Hieronder zie je alle kralen afzonderlijk met hun beschrijving.

Knoop van Freja
Dit is de sluiting van de armband. Het is de knoop van Freja, de Noorse godin van liefde en vruchtbaarheid. Spreekt voor zich denk ik.

.

.

IJsblauwe dauw druppels
IJs met dauwdruppels. Staat voor het tere van een nieuw leven.

.

.

.

Haas en Schildpad
De Haas en de Schildpad uit de beroemde fabel. Voor mij staat deze voor Joan en mijzelf. De verschillen tussen ons, maar toch onlosmakelijk aan elkaar verbonden. En niet te vergeten, Tom Poes verzin een list…….. en alles lukt je.

.

Caraïben
Dit was een van de eerste kralen die ik kocht. Veel van onze reizen waren in de richting van de Caraïben. Daarom moest ik meteen aan Joan denken.

.

.

Giraffes
Deze staat voor een tweetal andere reizen (lees avonturen) We zijn samen op safari geweest, een heel avontuur op zich. En we zijn aan het avontuur van papa en mama worden begonnen. Dit uitte zich in een kinderkamer in safari stijl. Vandaar de giraffes.

.

Turkoois met groene lenteknoppen
Een kraal met tere lenteknopjes. Het begin van een nieuw leven, een nieuw avontuur.

.

.

Drie in één
De drie-eenheid erg belangrijk ik de wicca en in Joan haar leven. De jeugdige, de volwassene, en de oudere. De vrouw, de moeder,en de godin. Kortom de vrouwelijke drie-eenheid.
Tevens staat deze bedel voor Joan.

.

Turkooizen bloemen
Turkoois en bloemen, dan moet ik wel aan Joan denken. Tevens één van de kralen die ik in de eerste serie heb gekocht. Vooral omdat deze me zo aan Joan doet denken plaats ik hem tussen de kraal die voor Joan staat en die van onze dochter. Het lieve, en zachte, de moeder. Maar ook de natuur, de realiteit, en de werkelijkheid

.

Babytrol
En deze kleine babytrol staat voor onze toekomstige dochter. Heel erg kleurrijk, kortom nog niet gekleurd in één specifieke kleur. Op het punt om alles nog te ontdekken. Het verhaal achter de bedel is dat deze ondeugende babytrol haar tong uitsteekt en zit op een erg zeldzame trollensteen. Deze stenen zijn erg moeilijk te vinden. Als een trol er eenmaal een gevonden heeft dat zal deze koste wat kost beschermd en verdedigd worden. En zo zal onze dochter ook haar eigen ik moeten beschermen en verdedigen.

Gouden grot
De gouden grot wordt gezien als de schatkamer. Een kamer met schaduwen en details. Een plek vol fantasieën en historie (lees verhalen). Deze plaats ik bewust tussen de kraal die staat voor mijzelf en onze dochter. Daar ik vaak meer in een fantasiewereld leef en aan het dromen ben. Kortom Joan en ik zijn de ideale balans voor junior.

.

Drie eenheid
Opnieuw een drie-eenheid. Deze staat voor de vader, de zoon, en de heilige geest. Of om in wicca termen te spreken de god. Kortom de mannelijke variant.
Tevens staat deze bedel voor mijzelf.

.

Melkweg
De melkweg, of te wel de sterrenhemel. Het oneindige. Voor mij staat deze kraal symbool voor de oneindigheid van onze liefde voor elkaar.

.

.

Toekomstvoorspeller
Deze bedel kan de toekomst voorspellen. Het zijn eigenlijk twee losse bedels die kunnen draaien ten op zichtte van elkaar. De kant waar je blik het eerste op valt is van betekenis

Elke hand raakt een symbool:
Hand met hand staat voor vriendschap
Hand met ster staat voor magie
Hand met hart staat voor liefde
Hand met schedel staat voor serieuze zaken
Hand met klavertje vier staat voor geluk
Hand met vleugel staat voor vrijheid of een lang leven
Hand met kikker staat voor vruchtbaarheid in meer dan één betekenis

Turkoois met groene stippen
Bij deze kraal moet ik opnieuw denken aan de lente. Een groene weide met turkooizen bloemen. Heerlijk fris en onbezonnen.

.

.

Duimelijntje
Duimelijntje naar het sprookje van Andersen. Het meisje dat geboren werd in een bloem. Voor mij heeft deze een zware betekenis. Hij staat voor de keren dat het niet gelukt is. De keren dat de zwangerschap vroegtijdig beëindigd moest worden. Voor de kinderen die we nooit gekregen hebben. Maar die we zeker niet willen vergeten, ook al hebben we ze nooit echt gekend.

IJsblauwe bloemen
Bloemen gevangen in het ijs. Dit laat zien dat zoiets kouds als ijs toch zoiets moois en teers als een bloem, zijn schoonheid kan doen bewaren. Hard en koud is niet altijd slecht, en kom je soms wel eens tegen op je levenspad.

.

Schatten
De schatten uit de zee. We zijn allebei gek op de zee. En deze herbergt meerdere schitterende schatten die voor velen onbereikbaar zullen blijven, maar waar we wel van kunnen dromen. En dat moeten we dan ook zeker blijven doen.

.

Turkooizen bellen
Luchtbellen in het water. Zonder lucht kan niets leven. Zelfs onderwater niet. De eeuwige brandstof voor ons leven en uiteraard weergegeven in de kleur turkoois.

.

.

Lieveheersbeestje
Het lieveheersbeestje, brenger van goed geluk. Staat voor mij ook voor een nieuwe fase in het leven. Het begin van de volgende stap. Elke keer weer een stipje (stapje) erbij.

.

.

Was beetje aan het surfen toen ik de volgende website tegen kwam http://www.veiligheid.nl/. Een leuke site met allemaal handig tips over veiligheid in en om het huis. En het zijn niet alleen maar tips die betrekking hebben op kinderen.

Zelf vond ik de veiligheids test voor de kinderkamer leuk om te doen. Kortom ga eens kijken zou ik zo zeggen.

weetje: Bij kinderen van 0 tot en met 4 jaar oud worden er per jaar 44.000 letsels als gevolg van privé-ongevallen in of om huis medisch behandeld. Dit betekent dat iedere dag ruim honderd kinderen zo ernstig gewond raken door een ongeval in en om huis dat een medische behandeling noodzakelijk is. Deze letsels worden veelal behandeld door de huisarts (32 duizend) of op de Spoedeisende Hulpafdeling van een ziekenhuis (23 duizend).

We hadden wat mazzel met de aanschaf van deze set. Joan en ik hadden hem al eerder gezien op een website voor veels te veel geld en bijna onmogelijk om te leveren. (hij was telkens uitverkocht). Echter op een gegeven moment liep ik er tegenaan bij de Trendhopper. Voor een mooi prijsje (ongeveer de helft van de prijs waar we hem eerst voor gezien hadden) En alles nog kompleet in de verpakking (hele kleine doosjes) dus kunnen we alles met gemak opbergen totdat Puc groot genoeg is.

Kort samengevat. We hebben een erg leuk setje kindermeubels voor weinig en het past perfect in de safari kinderkamer….

Het viel me vandaag op dat de countdown teller (rechtsonder deze pagina) weer aan het optellen is in plaats van aftellen. Kortom de dagen die hij nu aan geeft zijn de dagen dat we over de uitgerekende datum zijn.

Helaas is de teller niet slim genoeg om onderscheid te maken tussen voor en na de uitgerekende datum……

Maar met andere woorden we zijn nog afwachtend. Afgelopen maandagavond dachten we wel even dat het was begonnen maar dat bleek een valse start. Persoonlijk vind ik dat het nu wel tijd is. Laat pukkie maar komen!!!

En we verklappen nog niet hoe het eruit ziet, dus jullie zullen geduldig moet wezen.

Wel wil ik alvast Annette van de KunstKlub bedanken voor de hulp bij het drukken. Zij maakt zelf trouwens ook hele leuke kaartjes en is erg behulpzaam met tips en dergelijke als je zelf een kaartje ontwerpt (zoals wij). Kijk maar eens op haar website http://www.kunstklub.nl/

Vol trots, kan ik jullie zeggen dat ik het kaartje helemaal zelf heb ontworpen, verzonnen, getekent en gemaakt. Natuurlijk onder toeziend oog van Joan en verrijkt met haar goede iedeeen. Het enige dat ik niet zelf heb gedaan is het drukwerk (daarvoor dank aan Annette van de Kunstklub (www.kunstklub.nl) voor haar mooie drukwerk en nuttige adviezen.)

Het fotokaartje en de sticker zijn wel geproduceerd in huize Pisa omdat we dat er later pas bij verzonnen hadden.

De voorkant.
Nicki haar naam in het groot, gedragen door de dieren in een grote optocht. (en natuurlijk Vinnie onze kat op de voorste olifant)

De achterkant.
Alle gegevens, wat leuke grapjes en een songtekst van Creed, geschreven door de zanger toen hij te horen kreeg dat hij vader zou gaan worden (uitgekozen door Joan). Verder zit de kaart vol symboliek maar als je daar meer over wilt weten dan moet je ons dat maar persoonlijk vragen.

Een geplastificeerde fotokaart die los in de envelop zat.
Het kaartje heeft de grootte van een creditcard, dit is vooral gedaan voor de oma’s zodat ze meteen een foto in hun portefuille konden doen.

Een sticker die voorop de envelop zat.
We vonden de envelop wat leeg dus heb ik daar nog een extra sticker voor ontworpen in de stijl van de website.

Kortom een volle envelop (kaartje was 8x40cm) en vooral heel veel lieve en gave reacties. Daarvoor allen dank.

Vandaag hebben we de Colofon pagina en de waarom deze site pagina ge-update. Verder heeft Joan eindelijk de rust gevonden om haar mama weekboek af te maken. Bas had zijn papa weekboek al gesloten.  We zullen moeten gaan nadenken over hoe we nu verder gaan met de site. (suggesties zijn welkom)

We hebben uiteraard ook al de URL www.nickipisa.com gekocht en daar wil ik eigenlijk ook wat mee gaan doen. Maarja zo zijn er zoveel plannen en met een kleine op je schoot is het wat lastig om een website in elkaar te plakken.

Nicki is nu een jaar oud en deze website zelfs al 2,5 jaar. Wat is de tijd toch hard voorbij gegaan. Zo ben je bezig om zwanger te worden en maak je allerlei ellende mee, en zo heb je een mooi damentje van 1 jaar oud door je huis kruipen.
Joan en ik hebben een hoop tijd in deze website gestoken. En tevens een hoop tijd in het maken van de stripboeken. Ik had bedacht dat ik het een behoorlijk stuk rustiger aan zou doen, en slechts eens per maand een stripboek zou maken, dan wel een artikel zou schrijven. Nu moet ik toegeven dat ik het best wel mis. Kortom dit is wat ik met mezelf heb afgesproken; ik ga niet meer wekelijks een stukje schrijven en een stripboek maken maar nog maar 2x per maand. Dat is nog maar de helft zo veel werk en ik blijf er toch nog lekker mee bezig.