vertellen of niet
Een hoop mensen verklaren ons voor gek dat we nu al het nieuws naar buiten hebben gebracht. Persoonlijk zie ik niet in waarom dat nou zo gek is. Zelf heb ik het idee dat een zwangerschap op elk moment fout kan lopen. Natuurlijk is het risico groter aan het begin maar volgens mij is de vreugde ook aan het begin het grootst en waarom zou je deze vreugde niet delen met de mensen om je heen. Iemand zei tegen me dat ze het zo jammer vond dat je pas na 20 weken kan gaan meegenieten. Dat is nou precies mijn idee. Stel dat alles goed verloopt (en daar gaan we wel vanuit) laat de omgeving dan zo gauw mogelijk mee genieten. En stel dat het niet goed verloopt dat weet de omgeving in ieder geval waarom je verdrietig bent en je met een zuur gezicht rondloopt. Ik ben iemand die zijn gevoelens niet graag verstopt en als we te horen zouden krijgen dat het niet goed gaat dan wil ik daar met mensen over kunnen praten zonder ze eerst nog te moeten uitleggen dat we zwanger waren.
Maar vooralsnog gaan we er van uit dat alles goed zal gaan en zijn we volop aan het genieten van het idee dat we gezinsuitbreiding gaan krijgen. Het lijkt me zo ontzettend gaaf om een kleine nozem in huis te hebben. Ik kan niet wachten tot het zo ver is…..