Papa: “Nicki weet jij hoe een koe een haas vangt?”
Nicki: “Natuurlijk pap”
Papa: “Oh hoe dan?”
Nicki: “Met een straaljager!”
Papa: “Met een straaljager?”
Nicki: “Hij plakt plakband op het gras, de haas stuitert er op, en blijft plakken met zijn grote voeten”
Papa: “Logisch maar waarom dan die straaljager?”
Nicki: “De koe pakt een touw, gooit het uit het raam van de straaljager en vliegt het touw om de haas heen en trekt hem omhoog”
Nicki: “En vreet hem dan op….. zo dus”

Papa zingt een liedje mee met Nicki.

Nicki: “Nee pap zo gaat hij door de war”
Nicki: “en ook door jou”

Mama: “Wil je nog steeds met Bryan trouwen?”
Nicki: “……..”
Nicki: “Daar moet ik nog even over na denken”
Papa: “Is er een andere kaper op de kust?”
Nicki: “hihihihi”
Nicki: “Misschien…..”

Nicki: “Mama, jij bent mijn keukenmini!”

Nicki: “Pap ik heb wel eens een pil in mijn kont gehad. Weet je hoeveel pijn dat deed. Heul veul!”

Papa: “Van nu af aan is er een nieuwe regel – Jullie eten een broodje om en om, eerst hartig, dan zoet, en dan weer hartig”
Nicki: “NEEEE!”
Mama: “Anders ontbijten jullie maar net zo als ik”
Mama: “Geen zoet op je brood, en fruit bij elke maaltijd”
Nicki: “NEEEE!”
Mama: “Wel hoor doen we dat gewoon”
Nicki: “Dan geef ik mama gewoon een schop onder haar kont!”

9.00
Aangekomen in het ziekenhuis en een bed uitgezocht. Nicki heeft net de eerste controles gehad, gewicht: 17,4 kg en lengte 107 cm. Nu maar afwachten wat de dag ons verder gaat brengen

09.45
Gesprek met de dokter, die legt aan ons 3-tjes uit wat er gaat gebeuren. En maakt met papa de afspraak dat als de epi-pen gezet moet worden dat dit dan samen met papa gedaan zal worden – zodat papa dan ervaart hoe dit is. Hier schrikt papa wel erg van en het kost moeite om de traantjes binnen te houden. Na de uitleg van de dokter mogen we meteen door naar de zuster

10.05
Nicki krijgt haar eerste portie Nutella, 0.03 gram. Dat is 3x niets. Met moeite wordt het op een lepeltje geschraapt en mag Nic het oplikken. Papa maakt de fout om te vragen of Nicki kriebels voelt. En ja hoor Nicki geeft aan dat ze iets voelt dus meteen de dokter erbij en die vindt gelukkig niets. Wel wordt er besloten om de eerste portie eerst nog een keer te herhalen en niet meteen de volgende “grotere” portie te geven.

10.40
Tweede portie zit erin. Nicki was huiverig om deze in te nemen. Maar dat was vooral de spanning. En nu was er geen reactie, dus waarschijnlijk reageerde Nicki bij de vorige portie op papa zijn opmerking (die papa toch ook)

11.15
3e portie (dubbele hoeveelheid) ook er in, deze keer samen met papa en Nicki was heel stoer en likte de hele lepel schoon. Voor alsnog lijkt het goed te gaan. Nicki is lekker aan het spelen met al het speelgoed dat op de kamer aanwezig is (en dat is een hoop)

11.50
4e portie gekregen. Nicki klaagt nu over keelpijn en pijn in haar mond. De dokter meent ook een verandering in haar gezicht te zien dus adviseert dat ook de volgende portie een herhaal portie moet worden. Dit mag twee keer gebeuren. Mocht er voor een derde keer een herhaal portie nodig zijn dan is het einde oefening. Een ding weten we zeker, sporen van hazelnoten zijn geen probleem. En dat is al een hele overwinning.

12.20
Portie 5 erin. Een herhaal portie. Nu maar weer afwachten.
Papa zag bultjes, maar deze trokken vrij snel weer weg. Na opnieuw overleg met de dokter toch besloten om de volgende stap te zetten.

12.55
Nu ook de 6e portie erin. ziet er goed uit, de bultjes komen niet terug en Nicki zit rustig naar een filmpje te kijken. We zijn dus nu zeker van het gegeven dat we niet bang hoeven te zijn voor sporen.

13.30
7e portie, dit is toch wel een half belegd broodje bij elkaar. Na 5 minuten begint Nicki te klagen over pijn in haar keel en buikpijn. Meteen de dokter erbij geroepen en die geeft meteen aan dat ze ook een verandering ziet in haar ogen en gezicht. Kortom er wordt besloten om acuut te stoppen. De dokter luistert naar Nicki haar ademhaling en legt haar aan de hart monitor om hart, ademhaling en bloeddruk in de gaten te houden.

15.00
Nicki ligt nog aan de monitor en moet veel hoesten (kriebel in haar keel). Dit is reden voor de dokter om geregeld haar ademhaling te beluisteren. Voor als nog gaat alles goed.

15.30
De monitor mag losgekoppelt worden en Nicki zit lekker bij mama op schoot. We moeten naar verwachting nog wel tot het einde van de dag blijven om er zeker van te zijn dat er geen verlate reacties optreden. Het ziet er in principe goed uit.

16.00
Net te horen gekregen dat we naar alle waarschijnlijkheid om 18.00 uur naar huis mogen.

Conclusie
Voor alle intimi: Nicki is nu dus ook officieel allergisch voor hazelnoten, echter niet zo erg als voor de walnoten (wel met de voetnoot dat wat niet is nog kan komen, kortom wij zullen goed in de gaten moeten houden of het in de toekomst niet verslechterd) Ze mag dus geen hazelnoot pasta (Nutella), en dat vindt Nickita heel erg jammer, MAAR ze kan dus wel weer andere dingen eten waar misschien sporen in zitten omdat ze daar niet heel erg heftig op reageert. Kortom de berenvriendjes koekjes mogen weer. We zullen de lijst met veilige producten weer updaten en daar waar hij nodig is verspreiden.

We zijn blij dat we weten hoe ze reageert en we zijn blij om ook nu eens in een gecontroleerde omgeving mee te maken hoe de reactie verloopt. Hier leren we van om in de toekomst adequater te reageren.

Toen naar Bryan toen want zijn mama (Cora) was jarig en dat moest natuurlijk gevierd worden. En de dag daarop naar Omie (en Skilla) lekker naar de lage Vuursche om pannenkoeken te eten. Kortom een heerlijke vakantie met een hoop lol.

Papa had mama verrast met een avondje Ballet – Het zwamenmeer. Dus ging Nicki logeren bij Fleur en Nina. ‘s middags mocht Nicki mee met Fleur naar streetdance, en dat vond ze geweldig. De dames hadden erg gezellig samen gespeeld en waren vooral er lief geweest. Papa en mama hadden een heerlijk avondje. Kortom een succes.

Toen was het tijd om Mick zijn verjaardag te vieren, op naar Broek in Waterland en lekker taart eten. Cadeautjes uitpakken en lekker spelen. En aan het einde van de dag als extra verrassing patatjes eten. Lekkere gezellige dag. Het werd wel wat laat maar wat geeft dat als junior na 2 minuten in de auto te zitten al in slaap valt.

Nicki is per 1 februari naar een ander kinderdagverblijf, dus was het tijd om afscheid te nemen van de leidsters bij Beregoed. Dit was niet leuk natuurlijk want we kennen ze al meer dan 4 jaar. Maar ja soms moet je een keuze maken.

Tot slot, was Nickita uitgenodigd voor haar eerste verjaardagspartijtje van een klasgenootje. Natuurlijk super spannend voor ons vanwege de allergie, en uiteraard ook erg spannend voor de ouders van Willemijn. Maar na een instructie van papa en goed overleg is alles super verlopen en heeft Nic een heerlijke middag gehad. Eerst cupcakes versieren, toen naar het poppentheater en aan het einde van de dag lekker eten met z’n allen. Kortom een super partijtje! Elsa en Hans, bedankt! Wat een heerlijkheid om te zien dat er nog mensen zijn die hun best willen doen.

Op visite bij Pitty, Noa, Nesta en Lisa in Friesland. Afscheid nemen van Brigit en Rinna (leidsters van de kinderopvang die helaas moesten vertrekken) Zwemmen met papa en mama in de Waardergolf. Met poes voor z’n jaarlijkse APK (algemene poezen keuring) naar de dierenarts. We zijn enorm trots op hem want hij is 1,5 kg afgevallen. Je haar laten knippen door mama. Kortom weer genoeg beleefd. En een mooi begin van het nieuwe jaar.

Rent je dochter door het huis met moeder de vrouw er achteraan
Nicki: “lik me dan als je kan!”
De rust in huize Pisa is ver te zoeken momenteel – Heerlijk

Nicki: “Papa slaap jij morgen maar uit, dan staan mama en ik vroeg op want wij moeten ons optoeten voor kerstdag”

Papa: “Nicki je bent een boeffie”
Nicki” “Papa jij bent een schurk!”

Er speelt Gregoriaanse muziek over de speakers.
Zegt mama: “Oh daar wordt ik lekker rustig van”
Nicki: “Ikke niet!”
Nicki: “Ik wordt daar super hyper van….”

Nicki legt al haar kleren keurig neer alsof er iemand in zit.
Nicki: “Kijk ik heb een leuk kleren tafereeltje gemaakt”
Nicki kijkt nog eens goed en ziet dat het een mooie zomerjurk is
Nicki: “Kijk het is een zomer tafereeltje”

Nicki: “Ik heb een gevonden voorwerp gevonden”

Loop ik met mijn dochter naar de brievenbus, en het is al donker op straat. Hoor ik ineens naast me van ongeveer 1 meter hoogte.
Nicki: “Papa wat is het donker”, “Ik zie zelfs geen sterren.”
Papa: “Daar zie ik er twee.”
Nicki: “O ja, nu zie ik er ook twee.”, “Dat moeten dan wel mijn opa’s zijn.”, “Die kijken naar mij, of alles goed met me is.”
Papa: “Dat denk ik ook hoor lieverd”
Nicki: “Hey kijk pap daar knippert er eentje”
Papa: “Als hij knippert dan is het waarschijnlijk een vliegtuig, of een satelliet.”
Nicki: “Huh?”
Papa: “Een satelliet.”
Nicki: “Huh?”
Nicki: “Een satelpiet? Is dat een soort vliegpiet?”
Papa: “Nee geen satelpiet maar een satelliet, die vliegen door de ruimte.”
Nicki: “Cool!”

En zo ging het gesprek nog even verder over satellieten en andere hemellichamen. Wat een heerlijk kind heb ik toch….

Eerst bloedprikken, en Nicki was een super stoere dame die zich heel groot hield. Toen was het tijd voor de intocht van Sinterklaas en dat vonden zowel Nicki als papa erg spannend zo samen voor de buis. En zelfs poes kwam een beetje in de stemming. Toen voor de eerste keer schoentje zetten. In de schoen een grote winterpeen en een brief voor de Sint. En ja hoor de volgende ochtend waren zowel Nicki haar schoen en die van mama gevuld en zat er in beide schoenen een brief.

Lekker poffertjes eten, en zwemmen (diploma gekregen) met een nieuwe (knal roze) zwemtas. Nog een keertje schoentje zetten (en heel erg hard zingen). En toen was het al weer feest, Sinterklaas kwam naar Heerhugowaard, dus een geel plein vol met zwarte pieten en natuurlijk een Sinterklaas. Nicki kreeg van de Sint een ‘High Five’ en een ‘Boks’ ze kon haar geluk niet op.

Na het weekend waren de pieten zowaar op school met een heel orkest. Dat was dus een enorme verrassing. Erg leuk om te zien hoe Nicki op school al echte vriendinnetjes krijgt (Larissa en Nienke) Met z’n drietjes hand in hand dansend naar de pietjes kijken. How sweet.

Tja en tot slot naar de allergie dokter. Het goede nieuws was dat Nicki niet reageert op pinda’s en amandelen. Wel zagen ze een reactie op cashewnoten en hazelnoten (en natuurlijk walnoten). Echter de dokter vond het erg raar dat Nic nu ineens reageert op Nutella terwijl ze dit al een hele tijd heeft gegeten zonder daar hevig op te reageren. Kortom; hij weet het niet en wil dus nog niets uitsluiten. Nu is het aan ons om te beslissen of we een provocatie test laten doen. En als het aan Nickita ligt dan dus wel want ze wil zo graag weer Nutella eten.

we houden jullie op de hoogte.

Zoals je kan zien op de foto is dat nogal een verschil of je nou met een fles van 50ml (en een lepel en een plastic zakje er omheen) rond moet lopen of met 4 kleine lichte pilletjes. Kortom, Nic haar epi-pen tasje is ineens een heel stuk lichter geworden en papa en mama zijn daar erg blij mee.

Papa: “Hoe was het op school vandaag?”
Nicki: “Weet ik niet meer” (standaard antwoord)
Papa: “Wat jammer”
Nicki: “Wij hebben twee kassières op school”
Papa: “?”
Nicki: “En die vind ik heel lief, die helpen juf”
Papa: “Ah, de stagiaires!”
Nicki: “Ja, de kassières”

De volgende dag lopen we in de Albert Heijn:
Nicki: “Kijk papa die lieve cassière!”
Papa kijkt en ziet nergens een stagiaire.
Nicki: “HALLO!”
Lieve kassière: “Hallo Nicki, hoe gaat het met jou?”

Tja was het dus de echte kassière, die had pauze en liep zelf te winkelen (Ja Nic en ik ik hebben een favoriete kassière)

Wij hebben kat die nog al kan schreeuwen om zijn eten, letterlijk schreeuwen en dat minimaal 2x per dag

Nicki: “Papa, poes wil mijn broodjes opeten”
Papa: “Nee hoor hij heeft al gegeten”
Nicki: “Oh, daarom is ie zo lekker stil”
Nicki: “…….”
Nicki: “Wat heerlijk rustig”

Nicki: “Papa wie zingt dit?”
Papa: “Dat is Tom Waits”
Nicki: “Is dat een monster?”
Papa: “Nee, dat is gewoon een meneer”
Nicki: “Volgens mij is hij een monster, zo klinkt hij namelijk”
Papa” “…….”

Volgens mij moet ik nog wat doen aan de muzikale opvoeding van mijn dochter. Ik weet dat vele mensen het met haar eens zullen zijn maar twee Tom Waits anti-fans in huize Pisa wordt me toch te gortig!

Het smaakt er niet minder om maar en zachte letter die smelt in je hand is niet echt iets dat ik voor ogen had. Morgen maar weer een poging.

Nicki is in ieder geval erg blij dat Zwarte Piet naar papa het geheime recept heeft gestuurd voor chocolade letters zonder nootjes.

Dit is maar een klein deel van het verlanglijstje. De afspraak was dat ze 1 A4-tje mocht gebruiken maar we hadden niet gezegd dat ze binnen de randjes moest blijven. (Kortom hij paste niet geheel op de scanner)

Hoe allergeen-vrij is allergeen-vrij?
We weten hoe uiterst belangrijk het is om zelfs maar de kleinste hoeveelheid allergenen in onze producten. Wij gebruiken geen allergenen in een van onze recepten.

We hebben een zeer strikte Allergeen Management Systeem in de plaats die ervoor zorgen dat er niets wordt aan het toeval overgelaten. We maken gebruik van specifieke strenge controles om te controleren of de producten allergeen-vrij. Al onze producten worden zeer regelmatig getest door een gecertificeerd laboratorium naar sporen van allergenen.
meer informatie vind je op hun website

Nicki: “Homo”
Mama: “Waarom zeg je dat? Weet je wel wat dat betekent?”
Nicki:”Nee”
Mama: “Dan zijn twee mannen verliefd op elkaar”
Nicki: “Ieuw”
Mama: “Dat is niet ieuw, vrouwen kunnen ook verliefd zijn op elkaar”
Nicki: “Ja dat is lesbies”
Nicki: “Roos en ik zijn lesbies want we hebben gezoend”

Nicki: “Papa waarom hebben jongens een piemel en meisjes niet?”
Papa: “Jongens hebben een piemel en meisjes een tut. Anders kan je geen kindjes maken”
Nicki: “Dat weet ik toch!”
Nicki: “Jongens hebben zaadjes in hun buik, dan gaan ze op een meisje liggen, die krijgt dan de zaadjes en een baby in haar buik”
Papa: “euhhhh….. hoe weet je dat?”
Nicki: “Gelezen in een boek op school”
Papa: “……”

“Navraag leert ons dat ze maanden geleden ooit een boekje in de klas hebben gelezen toen een van de juffies zwanger was. Wat ze niet allemaal onthouden”

Nicki: “Het duurt nog heel lang voordat wij sterren zijn hè papa?”
Papa: “Wat bedoel je lieverd?”
Nicki: “Nou ik heb een hemel getekend een daar heb ik twee sterren in getekend voor mijn opa’s”
Papa: “Oh, dat duurt nog heel lang, wij zijn nog lang niet klaar om een sterretje te worden. Eerst moeten we nog stralen als een zonnetje”
Nicki: “Gelukkig maar, want ik hou van jullies”

Nicki: “Papa wie zingt dit?”
Papa: “Dat is Louis Armstrong”
Nicki: “Is dat een piraat?”

Verder lekker fotograferen (ze krijgt nu al dezelfde hobby als papa) spelletjes spelen (junior stratego) en steppen met Mika tijdens het verjaardagsfeestje van de tweeling. Dat zelfde weekend ook nog eens voor het eerst naar de bioscoop, samen met Bryan en de rest. Een film van Tinkerbel, en dat was spannend joh!

Nicki en papa hebben Nicki’s cadeau voor mama haar verjaardag afgemaakt en dat is super mooi geworden. Mika kwam nog een middagje spelen en toen was het tijd voor mama haar verjaardagsfeestje. Ze was super blij met haar mooie cadeau.

En toen was het tijd voor Lynn en Bryan om te logeren. Dat was lekker druk maar wel super gezellig. Kortom twee drukke weken met een hoop belevenissen en avonturen.

Papa: “Nicki waarom slaap je nog niet?”
Nicki: “Omdat ik jou nog een keer wil zoenen!”

Nicki: “Oja papa, ik vind jou verschrikkelijk lief”

Tja dan smelt je hartje toch…

Joan had besloten om een dosis anti histamine te geven en 112 te bellen. 112 stuurde direct een ambulance en voordat we er erg in hadden was Nicki op de EHBO in het MCA te Alkmaar. Na enkele onderzoeken werd er besloten om nog een dosis anti-histamine te geven en dat Nic een nachtje ter observatie moest blijven. Deze keer viel de beurt aan papa en al snel werd er voor hem een stretcher neergezet naast het grote ziekenhuisbed van Nicki.

Ondertussen slaapt het stoere dametje en is de rust wat wedergekeerd. Morgen maar weer kijken hoe nu verder…. Nu was ze al weer bijdehand genoeg om zelf naar de kassajuf toe te stappen ;-)

De afgelopen weken lekker rustig aan gedaan en vooral daar waar mogelijk nog even buiten genoten en veel gespeeld met een grote doos (wat een lol kan je daar mee hebben) Dus hier toch maar even een paar foto’s.

We zitten in een oudbollig hotel met oudbollige stoelen. Papa gaat op een stoel zitten en die kraakt
Nicki: “Kijk papa die stoel kraakt van plezier”

Nicki krijgt een pepermuntje en die is nogal sterkt van smaak.
Nicki: “Ja hoor, hebben ze er peper over gedaan ofzo?”

Maar het allerleukste was wel ons bezoekje aan het circus. Wat een heerlijkheid om te zien hoe Nickita zat te genieten van al het spannends dat de revue passeerde. We hebben koeien, tijgers, olifanten en nog veel meer gezien. Vooral de acrobaten waren indrukwekkend en de clowns waren erg grappig en vermakelijk. Een ding is zeker, als er weer circus is dan gaan wij er heen.

Zitten we in de loge van het circus, te kijken naar de act van de brandweerclown die uiteraard het vuur niet 1,2,3 uit krijgt. Zegt Nicki ineens:
Nicki: “Hij is toch niet zo slim als ik dacht”

Mama: “Maandag weer lekker naar school”
Nicki: “Oh nee niet weer, ik wordt gek van school”
Mama: “Waarom dan???”
Nicki: “Omdat ik dan altijd stil moet zitten”
Mama: “Wat vind je dan wel leuk?”
Nicki: “Speelgoeddag!”
Mama: “En de kindjes vind je toch ook wel leuk?”
Nicki: “Ja maar ik vind alleen de grote meiden leuk, en niet de kleine kindjes”

Verder die week lekker spelen in de speeltuin met het mooie weer, en buiten een regendans doen als het weer wat minder is (je moet toch wat). Of je gaat gewoon spelen in de indoor-speeltuin van Ballorig. En verder deden Nicki en mama erg geheimzinnig.

En toen werd het allemaal duidelijk. De geheimzinnigheid was allemaal vanwege papa z’n verjaardag. Mama had Nicki geholpen met het maken van een heuse klei taart en papa werd verwend met allemaal mooie cadeaus. (mooie tekeningen, een zelfbouw toren van Pisa, en een mooie fototas)

Op papadag hadden we afgesproken met Rob en Mick om lekker te gaan zwemmen. Met z’n vieren naar zwembad Leeghwater in Purmerend. Een erg leuk zwembad, waar de kids (en papa’s) een hoop lol hadden. Dat weekend vierden we ook nog de verjaardag van Yunah en hebben we lekker pannenkoeken gegeten bij Duinvermaak in Bergen.(nadat we eerst lekker hadden gewandeld in het bos en de duinen)

Verder nog mooie foto van Nicki die haar eigen kinderyoga oefeningen aan het doen is.

Zoals gehoopt, riep de brief weer nieuwe vragen op dus nu maar hopen dat ze nog een brief wil schrijven. Ik hou jullie op de hoogte.

Nicki: “Papa. Ik wil stinkend rijk worden”.
Papa: “Weet jij dan wat dat betekent?”
Nicki: “Dat je heel veel geld wilt hebben”
Papa: “En waarom wil jij heel veel geld hebben dan?”
Nicki: “Omdat ik dan veel kan kopen natuurlijk!”

Dat principe heeft ze al goed door.

Later die week….

Nicki: “Mama, met €24,- ben je stinkend rijk”.
Mama: “Was dat maar waar”.

Wat betreft gebruik is er niet veel veranderd, qua uiterlijk wel. De pennen zien er wat futuristischer uit en voelen een stuk degelijker. Ook de koker waar ze in verpakt zitten zijn een stuk degelijker en maken een aparte tas bijna overbodig. Ik heb ook een foto bijgevoegd van de oude pennen zodat jullie het verschil kunnen zien.

Andere verschillen zijn:

• Het kijkvenster waardoor je kan zien of de inhoud van de EpiPen nog helder is (en dus nog bruikbaar).
• De EpiPen is niet meer rond maar ovaal.
• De kant waar de naald uitkomt is nu oranje en niet meer zwart.
• De kant waar je de beveiligingsdop af moet halen is blauw en niet meer grijs.
• Het lijkt erop dat de houdbaarheid kortstondiger is (de EpiPennen die wij hebben gekregen gaan nog 10 maanden mee).
• De gebruiksaanwijzing staat nu duidelijk op de EpiPen zelf.
• De naald van een gebruikte EpiPen wordt verborgen en deze hoef je dus niet meer om te buigen.
• Ze zien er veel kleurrijker uit, en hiermee voor Nicki ook vrolijker.
• En gelukkig passen ze nog steeds in Nicki haar ‘Epitui’®

Het volgende weekend naar Oma in Groningen. Die had helaas een aanval gehad en was niet helemaal helder. Op zich gelukkig dat we even langs gingen maar voor Nicki was het minder gezellig. Al hoewel daar leek ze zelf weinig last van te hebben.

Verder heeft papa een nieuwe TV gekocht, een 3D-TV en dat vind Nicki maar wat gaaf. Stoer zo met een 3D-brilletje op je neus. Deze week ook nog met mama naar haar werk waar je lekker hebt zitten kleuren en kletsen met Jelle. En vanwege het mooie weer had mama je zwembad neergezet en dat was natuurlijk groot feest. Je werd sowieso verwend door mama, lekker naar de McDonalds, tompoezen eten bij de Hema, en samen spelen met nagellak en lippenstift. Wat een feest!

Verder ben je met papa naar de tandarts geweest en dat was eerst heel spannend maar daarna erg leuk. Je moet wel een beetje beter poetsen, dus daar gaan we aan werken.

Al met al twee hele drukke weken maar wel erg leuk!

Verder was er deze week ook het kabouterpad. Op school gaan de kinderen dan een uurtje onder begeleiding van de juf en een paar ouders leuke opdrachten doen in de natuur. Deze keer vond het plaats in de mooie achtertuin van een oude juf (Juf Joke). Kijk vooral ook even naar de speciale editie van het stripdagboek.

Nicki heeft bij de familie Filmer gelogeerd omdat papa en mama naar de introductie avond moesten van de pleegzorg bij Parlan in Alkmaar. en later die week bleef Bryan bij ons logeren omdat zijn papa en mama een feestje hadden. erg gezellig allemaal. En de kids waren erg blij toen papa patatjes ging halen.

Verder hebben we nog een avontuur beleefd. Op uitnodiging van mama haar werk mochten we met alle colega’s (en partners en familie) logeren op de SS Rotterdam, in Rotterdam. Eerst hebben we lekker geluncht in de Euromast en later hadden we nog een mooie rondleiding door de machinekamers van dit mooie schip. ‘s avonds hebben we op de boot gegeten en was er een feestje. En als toefje op de taart heeft Nicki de kleurwedstrijd gewonnen. Kortom, twee lekkere weken.

Natuurlijk was het ook nog vaderdag en had Nicki op school het zomerfeest. Op school gaat het goed, en Nic vindt het erg leuk om er naar toe te gaan. Ze heeft twee leuke juffen en ze begint zelfs al vriendjes te maken.

En verder hebben we in totaal 5x Nicki haar verjaardag gevierd.
1) toch nog toen ze terug kwam uit het ziekenhuis, 2) met Omie op de dag zelf, 3) een week later het grote (uitgestelde) feest, 4) het volgende weekend kwamen Pitty, Steven en de kids, want die konden er niet bij zijn de week ervoor. 5) en dit weekend was Fleur er met haar familie. Vijf keer feest, vijf keer verwend, en vijf keer gezelligheid.

Nu op naar een geweldig jaar met een hoop nieuwe avonturen.

Nicki: “Papa waar is Kroepoek van gemaakt?”
Papa: “Van garnalen”
Nicki: “Hmm lekker.”
Nicki: “En waar is popcorn van gemaakt, want dat vind ik ook lekker”
Papa: “van mais”
Nicki: “Maar dat lust ik helemaal niet”
Papa: “Tja dat is raar he”
Nicki: “Ja dat is het zeker”

Papa: “Wat wil je later worden Nicki?”
Nicki: “Danseres”

Kortom al met al toch nog een een leuke tijd de laatste 2 weken als peuter. Tegen de tijd dat papa dit schrijft ben je al jarig geweest en ben je een hele kleuter. Kortom op naar een volgend jaar!

Mama stapt onder de douche vandaan:

Mama: “Zo daar knapt mama van op.”
Nicki “Waarvan?”
Mama: “Van douchen, daar knap ik van op. En waar knap jij van op Nicki?”
Nicki: “Van spelen, douchen, en mijn buik wassen. Maar niet van de trap af vallen.”