Nickita zit te kleuren aan de keukentafel. Papa pakt een van haar kleurpotloden om mee te kleuren. Zegt Nicki ineens.
“Nee papa, papa helemaal toetert!”
(papa ben je helemaal betoeterd)

Vandaag is papa weer een jaartje ouder geworden en daarom hadden de meiden geregeld dat de keuken versierd was en we een feestje konden vieren.

Nickita heeft zich uitstekend vermaakt met alle toeters en ballonnen. En zij vond dat we alle drie jarig waren.

We hebben twee behoorlijk heftige weken achter de rug, eerst oma naar het ziekenhuis, toen de motorambulance bij ons voor de deur, mama ziek, kortom te veel om op te noemen en om mee te maken.

Papa en mama hebben even hun rust genomen en er voor gezorgd dat er genoeg leuke dingen waren om weer vrolijk van te worden. Zo zijn we naar ‘Sprookjes wonderland’ geweest en hebben we Nicki lekker vewend met leuke cadeaus. Lekker ge-BBQ-ed met Manon, Charlotte, Rachied en Marcel. En vooral heel veel gespeeld. Papa had een tent gebouwd en dat vond Nicki helemaal geweldig. Ook Omie is een paar keer op visite geweest en dat was ook elke keer erg gezellig. En Nicki heeft geleerd om verstoppertje te spelen, erg komisch om dat te zien.

Nicki: “Waar is mama nou”?
Papa: “Mama zit in de auto, ze is onderweg naar oma”.
Nicki: “Mama naar gooninge”?
Papa: “Ja daar waar we ook elke keer de luchtballonnen zien”.
Nicki: “Ja! In de lucht”.

Mama ligt momenteel ziek in bed. Dat is tegelijkertijd goed en slecht nieuws. Slecht omdat dit niet iets is wat mama er nu nog bij kan hebben, en natuurlijk omdat mama zich behoorlijk rot voelt. Goed nieuws omdat ze dezelfde verschijnselen heeft als Nicki had. Koorts, overgeven, zodat we er vrij zeker van kunnen zijn dat er verder niets ernstigs met Nicki aan de hand was en het waarschijnlijk gewoon een hele vervelende buikgriep was.

Kortom nu maar hopen dat mama snel weer beter is en dat papa en mama allebei hun kop even weer leeg kunnen maken zodat we weer al onze aandacht op oma kunnen richten. Oma is dinsdag vertrokken naar een verzorgingstehuis zodat zij kan herstellen van een breukje in haar rug en alle andere perikelen van de afgelopen twee weken. Na regen komt zonneschijn…. ik zou zeggen kom maar op met dat zonnetje!

Na de paniek gisteren is de rust weer aardig teruggekeerd in huize Pisa. Nicki heeft niet meer overgegeven, maar is nog wel erg moe en hangerig. Gelukkig is ze wel weer de oude vrolijke meid die ze altijd is. En wil ze alleen maar spelen (en slapen).

De paniek is dus voorbij maar papa en mama zijn wel helemaal bekaf en proberen wat uurtjes bij te slapen.

Vandaag hadden we even paniek thuis. Joan had haar mamadag met Nicki. Op een gegeven moment is Nicki beneden aan het spelen en klaagt ze opeens over pijn, als Joan haar dan oppakt om te troosten begint zij heel hevig over te geven. Nadat Joan zich om haar bekommert en hun beiden verschoond heeft geeft ze nog meerdere malen over. Nicki begint vervolgens weg te vallen en ook draaien haar ogen telkens weg. Op een gegeven moment reageert Nicki ook niet meer op haar moeder haar stem.
Joan heeft toen meteen de huisarts gebeld maar die was niet direct bereikbaar. Hierop is Joan zo slim geweest om meteen 112 te bellen. Deze stuurde binnen 10 minuten de motorambulance. De ambulancebroeder kon Joan snel geruststellen met de woorden dat er niet een direct levensbedreigende situatie was. Nicki moest nog wel langs een arts. Hierop heeft de motorambulance Joan met Nicki in de auto naar een huisarts in de buurt begeleid, en deze heeft nog wat onderzoekjes gedaan.
Ook zij zag geen verdere reden tot paniek, en vermoedde dat Nicki last had van een buikvirus waardoor zij zo hevig moest overgeven. En verder vertelde zij dat bij kleine kinderen het niet ongebruikelijk is dat ze na hevig overgeven even van de wereld raken. En daarna vooral heel veel en heel diep willen slapen. Kortom eenmaal thuis, papa was ondertussen ook al vanuit zijn werk aangekomen, hebben we Nicki in bed gelegd en heeft ze even geslapen. Om 3 uur werd ze wakker en moest zij opnieuw overgeven. Daarna knapte ze flink op en wilde ze alleen maar spelen. ‘s avond ging er zelfs een boterham en een bak yoghurt naar binnen, en vooralsnog is dit binnen gebleven. Nu ligt ze rustig te slapen en houden we haar goed in de gaten.
Maar wat een paniek ervaar je op zo’n moment. Ik ben meteen in de auto gesprongen en moest me erg beheersen om niet heel erg te hard te rijden. Gelukkig is alles goed gegaan en kon ik eenmaal thuis beide meiden in mijn armen sluiten. Verder moeten we gewoon afwachten hoe het gaat. We houden jullie op de hoogte.

Wow wat een drukke dagen hebben we achter de rug. Als eerste een hele trieste dag, de begrafenis van tante Yvon. Dit was voor ons allemaal een droevige dag maar gelukkig heeft Nicki bij meerdere mensen een lach op het gezicht teweeg gebracht. Na afloop zijn we nog even bij Pitty, Steven en de kids langs gegaan en dat was lekker ouderwets gezellig.

Omdat het zo ontzettend warm was, en ons oude zwembad lek, heeft papa een nieuw bad gekocht en dat was natuurlijk grote pret. Daarnaast de oranje gekte van het WK voetballen (zie Nicki haar handdoek) en ook nog een bedrijfsuitje van mama haar werk (weekendje weg) hebben er al met al voor gezorgd dat we toch nog een hoop hebben kunnen lachen. Nicki heeft zich prima vermaakt tijdens het weekendje in Biddinghuizen. Weer eenmaal thuis, opnieuw lekker in het zwembad en varen in haar opblaas bootje.

Omdat Tante Wendy niet kon komen op Nicki’s verjaardagspartijtje, kwam zij deze week. En wat is Nicki weer verwend. En de dames hebben zich prima vermaakt met het douchen en naar bed brengen. Het volgende weekend lekker BBQ-en bij de buren en dat was een groot feest voor de kids. Vooral op het speeltoestel dat Martin gemaakt had voor Chris en Gijs in hun achtertuin. Wojis, Jeroen, Elsa en Mika waren ook van de partij.

Op weg naar het zwemmen kwamen papa en Nic koeien tegen en die moest Nicki even gedag zeggen. Ze was vooral onder de indruk toen ze ontdekte hoe groot ze van dichtbij waren. De rest van deze twee weken was het vooral erg warm, dus heerlijk strandweer, en verkoeling voor de ventilator was dan ook een aangename verrassing.