Archief van de ‘zeer oud archief’ categorie

De test

Vrijdag 26 januari 2007, nadat Joan 4 dagen over tijd is toch maar een testje doen. Daar zit je dan samen op de bank te wachten op de uitslag. na drie minuten zouden we het moeten weten. Joan leest voor, uit de gebruiksaanwijzing; “in enkele gevallen heeft u al binnen 1 minuut de uitslag”. Voordat ze is uitgesproken verschijnt er al het woord ”zwanger” op de display. Ze is zwanger….. Oh nee WIJ zijn zwanger.

8 maanden geleden besloten dat we toch wel heel graag een kindje wilde. En gezien Joan haar leeftijd was er toch wel wat haast bij. Kortom we begonnen hem al te knijpen, en hebben dus al een afspraak gemaakt bij de gyneacoloog voor een vruchtbaarheidsonderzoek. Want zo bleek uit eerder onderzoek, Bas had zwak zaad. Wat nou zwak zaad? In dat kleine schermpje staat toch erg duidelijk het woord in zwarte letters, ”zwanger”.

We zijn zwanger…. het is volgens mij nog steeds niet tot me door gedrongen. Maar de test zegt het toch echt. En dan begint nu het grote avontuur. wordt vervolgt…….. :-)

7 reacties

  1. Steffi - jan 29, 2007 at 18:16

    Whaaaa Ik word tante! Super. Ik ( zus van Bas ) ben echt ongeloofelijk blij met de komst van deze kleine. Weet alleen niet of Bas en Joan zo blij zijn met mijn overload aan Nijntjejunk, want ja dat komt er! Ik wens jullie heel veel succes de komende 9 maanden en dat er maar een leuk nieuw Pisatje bij mag komen!
    Dikke kus en knuffel Steffi

  2. Martin Rus - jan 30, 2007 at 18:17

    WOW! Wat leuk! GE-FE-LI-CI-TEERD! *smak* *smak* *smak*

    Wat onwijs gaaf! en gelijk ook een website!
    Lang verwacht en toch gekregen. Heel veel geluk en geniet van de zwangerschapsperiode!

    Groetjes,
    Martin (oud collega)

  3. Jacqueline - jan 30, 2007 at 18:18

    Hallo lieverds,
    Wat ongeloofelijk fijn nieuws! Ben helemaal blij voor jullie en hoop dat alles voorspoedig zal verlopen. Heel spannend! ik houd jullie website voor de komende Pisa frummel zeker in de gaten. Echt heel leuk! Leuk idee dat we allebei zwanger zijn nu ;-)

    Dikke kus en veel geluk de komende 9 maanden!
    Jacq

  4. Herm - jan 30, 2007 at 18:18

    Gefeliciteerd, spannend !! maar zeker leuk nieuws, t wordt druk in de straat …

  5. Wendy - jan 30, 2007 at 18:18

    Dit is nog eens goed nieuws op je verjaardag SUPER, GEFELICITEERD en tot gauw XXXXXXXXX

  6. Rob Augustinus - jan 30, 2007 at 18:19

    Inderdaad gefeliciteerd!

    van ons beiden, Rob & Tae Hee…

  7. Ineke - feb 7, 2007 at 13:25

    Lieve Bas en Joan,

    Vind dat jullie met jullie lijfjes goed werk hebben verricht. Hoe de afwerking verloopt zien we de komende negen maanden. En omdat ik een beetje op wolkjes loop, ga ik hierover een aanstaande-oma dagboekje bijhouden. Dit krijgt de baby als het er is.

    Natuurlijk ben ik in de eerste plaats dolgelukkig voor jullie. Omdat ik wist dat dit jullie meest intense wens was. Dikke kussen voor alledrie, Mams.

schrijf ook een berichtje / reactie





Het besef

Het idee begint eindelijk een beetje in te kicken, het besef dat ”we” zwanger zijn. Joan had al weer een paar boekjes gekocht en hierbij had ze een lief kaartje geschreven. Ook zij begint te beseffen dat er iets gaat veranderen in ons leven. En ik moet meteen bekennen dat ik sinds we het weten met een grijns op mijn gezicht loop.

Het is een raar maar wel heel erg gaaf idee. En vooral ontzettend spannend. Gewoon het idee dat je vader gaat worden. Na al die jaren (35) dat je eigenlijk alleen voor je zelf hebt hoeven zorgen ga je nu de verantwoordelijkheid aan om dit ook voor een nieuw mensje te doen. En ja naast het spannende gedeelte is er toch ook wel vrees voor wat er gaat komen. Maar ik denk dat dit normaal is. Als die vrees er niet zou zijn dan zou het ook niet spannend zijn.

Joan begon vandaag al over de 9 maanden beurs, tja daar zal ik ook aan moeten geloven ;-)

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Waarom deze site?

Okay, we zijn nu een paar dagen verder en ik begin al aardig te wennen aan het idee. Misschien wel even verstandig om uit te leggen waarom we deze website ingericht hebben. Wij (Joan en Bas) hebben een jaar geleden besloten dat we graag kinderen willen. Kinderen van ons zelf. Tot die tijd speelde altijd de gedachte dat we zouden adopteren. Maar dan begint het te kriebelen en kom je tot de conclusie dat je toch liever een kindje van jezelf krijgt. Joan is al wat ouder (achter in de 30) en dit brengt een extra risico met zich mee en de kans op succes is ook veel lager. Als je dan daadwerkelijk besloten hebt dat je hiermee door gaat stopt je vrouw met de pil en ga je elke maand hopen dat het raak is. En dan blijft het uit. De tijd begint te dringen en je begint je zorgen te maken of het wel allemaal gaat lukken voor de door jullie gestelde deadline (kindje voor je 40e).

Dan kom je tot de ontdekking dat je vrouw zwanger is en is het toch gelukt (binnen 1 jaar). Alle vrees die je had naar aanleiding van vruchtbaarheidsonderzoeken en ”zwak zaad” verdwijnt als sneeuw voor de zon.

Je kan je voorstellen dat dit een hoop bij een mens los maakt en ik verwacht ook dat er de komende 9 maanden, plus de rest van mijn leven een heleboel gaat veranderen. Het lijkt mij dan ook geweldig om later terug te kunnen lezen wat je allemaal voelde en wat er allemaal speelde. Ook voor de dochter/zoon in spe zal dit een mooi naslag werk zijn.

Maar waarom dan op het internet? Zodat familie, vrienden en andere geinteresserde mee kunnen lezen en vooral reageren en anticiperen. In de hoop dat hierdoor een mooi en vooral interessant naslagwerk zal ontstaan, voor ons en voor de toekomstige nieuwe telg.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





De ouders

Tja de ouders, lange tijd koesterde zij hoop en eindelijk wordt hun wens vervult. Betty kon haar tranen niet binnen houden, Ieneke begon te trillen en Joop had geen adem meer. Of dat nou kwam vanwege het feit dat er een kleinkind onderweg is of vanwege het feit dat ze beseffen dat ze opa en oma gaan worden en de jaren dus weldegelijk toeslaan….. Ik gok maar op het eerste (en stiekem ook een beetje op het laatste) hoe je het ook went of keert de moeders zijn al druk opzoek naar babykleertjes.

2 reacties

  1. Betty - feb 2, 2007 at 19:19

    Dag Bas en Joan wat geweldig, eigenlijk heb ik er geen woorden voor. Een droom is het, echt wat een wonder en ik hoop dat wonder in mijn armen te mogen houden. Joan vindt je het goed dat ik jullie kindje 9 maanden een nickname geef? “Bolletje”, het is nog een heel klein bolletje in je buik en vindt het leuk om het zo te noemen is dat goed zoniet zeg je het dan. .dag lieve drie liefs beth

  2. betty - feb 11, 2007 at 16:53

    Wat eenprachtige kinderkamer geweldig
    en het lampje is ook enig leuk allemaal
    Jullie kunnen ook de kinder kamer wensen ipv kinderwagen toedeloe beth

schrijf ook een berichtje / reactie





Moeder in spe

Het heeft even op zich laten wachten, maar nu laat dan ook de moeder in spe iets van zich horen. Het is heel raar maar ik voel me nog niet echt zwanger, ik weet dat het zo is maar het connect nog niet. Vergis je niet, ik ben heel erg blij met onze op komst zijnde Junior, maar met uitzondering van de uit proportie groeiende voorgevel voel ik me net als voorheen. Ok ok koffie smaakt niet meer, en soja vla is opeens echt smerig “al zullen de meesten van jullie dat zowiezo al vinden”. Nou ben ik ook niet echt het type om meteen op een enorme roze wolk te gaan drijven, dus het zal wel even duren voor ik me echt zwanger ga voelen. Waarschijnlijk pas als je het gaat zien aan mijn dikke toeter en als ik de kleine kan voelen. Maar ik ben zeker van plan om enorm te gaan genieten van deze tijd, en zal iedereen middels deze site op de hoogte houden van de voortgang. Nu geniet ik vooral van de ontzettend leuke en lieve reacties, zusjes die uit hun dak gaan omdat ze tante worden, vrienden en vriendinnen die enorm blij zijn voor ons en collega”s die als een deskundig team met allerlei verhalen komen. Maar vergeet vooral de trillende en huilende, maar vooral dolgelukkige oma”s en opa niet. Jullie zijn allemaal geweldig en bedankt voor alle lieve reacties tot nu toe.

1 reactie

  1. betty gathier - mrt 5, 2008 at 20:04

    nou wat een lief berichtje ,dat je je zwanger gaat voelen komt nog wel hi hi als je je buik op moet tillen als je op je andere zij wil gaan liggen .Deze Oma huilt en trilt nog niet maar ze stikt van de vlinders in haar buik, en is zo gelukkig en dat jij mn. schoondochter bent die mijn kleinkind draagt geweldig trots ben ik op je . liefs Betty

schrijf ook een berichtje / reactie





Eerste kaartje

 

Kaartje van oma ‘to be’

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Grijns

Sinds ik weet dat mijn meisje zwanger is loop ik continue te grijnzen. Als ik er aan denk dan krijg ik een glimlach op mijn gezicht. Maar het gaat nu zelfs verder; als ik om iets anders lach dan moet ik meteen denken aan het gegeven dat er een baby onderweg is. kortom hoe je het ook went of keert, ik denk er continue aan en ik loop de hele dag te grijnzen :-)

1 reactie

  1. Edde - feb 10, 2007 at 09:30

    Hehehe, de bekende “grijs”. Gaat vanzelf over in een andere gezichtuitdrukking: de verbazing/ontzetting bij de eerste keer dat je je kind verschoont hebt, bijna klaar bent en hij/zij begint te plassen. Uiteraard is dan alles nat, want de luier zat nog niet dicht. :)

schrijf ook een berichtje / reactie





negen maanden beurs

———————–8<———————————-
Van 14 t/m 18 februari 2007 vindt weer het grootste evenement plaats op het gebied van zwanger zijn, bevallen en opvoeden in Nederland. De negen-maanden-beurs biedt volop informatie over voeding, gezondheid, verzorging voor moeder en kind, financiën, speelgoed, babykamers en kleding. Dit alles in een inspirerende omgeving en met heel veel leuke beursaanbiedingen. Kortom, een evenement dat je niet mag missen!
———————–>8———————————-

Ik ben benieuwd link

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





vertellen of niet

Een hoop mensen verklaren ons voor gek dat we nu al het nieuws naar buiten hebben gebracht. Persoonlijk zie ik niet in waarom dat nou zo gek is. Zelf heb ik het idee dat een zwangerschap op elk moment fout kan lopen. Natuurlijk is het risico groter aan het begin maar volgens mij is de vreugde ook aan het begin het grootst en waarom zou je deze vreugde niet delen met de mensen om je heen. Iemand zei tegen me dat ze het zo jammer vond dat je pas na 20 weken kan gaan meegenieten. Dat is nou precies mijn idee. Stel dat alles goed verloopt (en daar gaan we wel vanuit) laat de omgeving dan zo gauw mogelijk mee genieten. En stel dat het niet goed verloopt dat weet de omgeving in ieder geval waarom je verdrietig bent en je met een zuur gezicht rondloopt. Ik ben iemand die zijn gevoelens niet graag verstopt en als we te horen zouden krijgen dat het niet goed gaat dan wil ik daar met mensen over kunnen praten zonder ze eerst nog te moeten uitleggen dat we zwanger waren.

Maar vooralsnog gaan we er van uit dat alles goed zal gaan en zijn we volop aan het genieten van het idee dat we gezinsuitbreiding gaan krijgen. Het lijkt me zo ontzettend gaaf om een kleine nozem in huis te hebben. Ik kan niet wachten tot het zo ver is…..

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





De Chinese conceptiekalender

Zou het dan toch een meisje worden?, Deze kalender zou voor 90% nauwkeurig moeten zijn. Ik ben benieuwd (klik er op om de grote versie te zien)

6 reacties

  1. Bas - apr 6, 2008 at 22:56

    Bij ons klopte het dus, een meisje!

  2. anouk - aug 3, 2008 at 23:27

    bij ons klopte het 2x, allebei jongens
    Op naar het meisje????!! haha

  3. Delphine - okt 27, 2008 at 23:32

    bij ons klopte het bij alle 3; 2 meisjes en 1 jongen

  4. Nathalie - dec 16, 2008 at 22:46

    Bij mij klopte het ook..!!! Het is een jongetje .. :)

  5. Emine - dec 18, 2008 at 15:53

    mn zus is zwanger en ze is wel 40 :$ maarr ze wou een jongetje en we hebben het bij een paar chinese kalendersite’s bekeken en naar blij is het ene jongetje,maar bij mij is het anders. Ik ben 35 en ik ben bevallen juli en er staat dat ik een meisje kreeg maar ik heb een zoontje.

  6. farinia - mrt 31, 2009 at 13:35

    nou ben ik toch benieuwd want in de werkelijkheid is het dus zo dat als een baby in china word geboren dan al als een jaar word beschouwd ze zien daar de zwangerschap al als een jaar.
    klopt het bij jullie dan ook sla jullie een jaar wat leeftijd betreft verder kijken.

schrijf ook een berichtje / reactie





Opa

Een trotse opa

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Eerste bezoek gyneacoloog

2007-02-12 10:00


Moodswings

De eerste moodswings beginnen de kop op te steken. Joan heeft de laatste paar dagen steeds vaker last van emotie wisselingen. Ik zeg niet dat het makkelijk is om er mee om te gaan maar gek genoeg heb ik er helemaal geen moeite mee om ze te accpeteren.

Komt waarschijnlijk omdat je van te voren weet dat dit kan gebeuren. Ik denk sowieso dat we (natuurlijk vooral Joan) mazzel hebben dat ze niet misselijk is. Wel erg gauw moe en prikkelbaar ;-) Als we op deze manier de eerste drie maanden moeten doorkomen dan heb ik denk ik behoorlijk veel geluk. Aanstaande maandag naar de gyneacoloog. Dan zullen we wel horen wat de volgende stappen zijn. Tests en dergelijke en hopelijk een eerste (vroege) echo. Ik hou jullie op de hoogte

1 reactie

  1. betty - feb 10, 2007 at 16:26

    Hoi Joan bas en Bolletje,ja meiske al je hormonen vragen je aandacht hoe vervelend ook.Ik hoop dat jullie eerst bezoek bij de gyneacoloog leuk en spannend zijn ,ik vind het heeeeeel
    spannend en zo n echo op zich is al te gek.Nou ik wens jullie een fijne dag met heel veel liefs Betty

schrijf ook een berichtje / reactie





De nieuwe kinderkamer????

Met andere woorden deze lijkt ons wel mooi, dit wordt in ieder geval de stijl die we gaan kiezen. link>>

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Leuk nachtlampje

Is het niet cool wat je allemaal kan vinden op het internet. Dit zou zeker goed passen in onze ‘safari’ kinderkamer.

gevonden bij baby-walz.com een online shop die wel meer gave dingen heeft.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





En dan krijg je rot nieuws

Vandaag naar het ziekenhuis, voor het eerste bezoek aan de gyneacoloog. Na 5 minuten praten al het voorstel om een echo te maken. En dan zie je tot je grote schrik drie vruchtzakken ipv 1. Een drieling? Nee! Helaas zijn ze alledrie leeg.

Kortom wel een zwangerschap maar geen vrucht. En dan ook nog de opmerking dat er misschien sprake is van een ‘mola’. Iets wat niet helemaal duidelijk is. Maar we moesten ons vooral geen zorgen maken. Wel is er bloed afgenomen bij Joan om te kijken wat er nu precies aan de hand is. Volgende week maandag weer terug naar het ziekenhuis en dan kijken hoe verder te gaan.

De terleurstelling is erg groot. En eigenlijk ook het verdriet. Maar tegelijkertijd is er het besef dat het leven gewoon door gaat. En zoals Joan zegt, ‘we hebben in ieder geval bewezen dat we zwanger kunnen worden’. Kortom op naar de volgende poging.

Maar nu ff niet…….

1 reactie

  1. Lizette Tap - feb 16, 2007 at 12:09

    Beste Bas en Joan,

    Ik wens jullie heel veel kracht en liefde in deze zo droevige tijd.

    Warme groet,

    Lizette

schrijf ook een berichtje / reactie





2e bezoek gyneacoloog

2007-02-15 12:00

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Afscheid en verdriet

Gisteren toen we het slechte nieuws kregen, was ik nog niet in staat het te bevatten en er mijn gevoel over uit te laten. Vandaag heeft het iets kunnen bezinken en ben ik hier wel aan toe. De teleurstelling en het verdriet is groot, maar ook de angst dat het om een Mola zwangerschap gaat. En dan niet zo zeer om de medische mallemolen die ik dan in moet, maar vooral omdat onze kinderwens dan weer minimaal 6 maanden moet wachten. Wel heeft deze verdrietige gebeurtenis me een ding doen beseffen, ik wil heel graag een kindje en alle twijfels die ik voorheen nog had zijn als sneeuw voor de zon verdwenen door het verdriet dat ik nu ervaar.

Het is zwaar om afscheid te moeten nemen van het kleintje dat door al mijn zwangere gevoelens en lichamelijke uitingen al zo eigen was. En het voelt nog steeds heel onwerkelijk omdat ik me nog zwanger voel en ik dit in principe ook nog ben. Gelukkig heeft Bas kunnen regelen dat we Donderdag al terecht kunnen voor het tweede bezoek en de eventuele uitslag, want dit onzekere gevoel had ik niet nog een hele week willen hebben. Uiteindelijk zal dit gevoel slijten en een plekje krijgen, maar nu voel ik me nog even zwaar kloten.

Joan

3 reacties

  1. Martin Rus - feb 13, 2007 at 17:25

    Lieve Joan en beste Bas,

    Woorden schieten te kort, ik wens jullie dan ook alle sterkte toe de komende periode…

    Martin Rus

  2. Rienko - feb 14, 2007 at 12:09

    “Zwaar kloten” inderdaad.

    Heel veel sterkte toegewenst.

  3. Jacqueline - feb 14, 2007 at 17:47

    Hallo lieverds,

    Wat een verschrikkelijk klote nieuws zeg! Den en ik vinden het heel vreselijk voor jullie en we denken aan jullie. Ik duim ervoor dat het niet om een Mola gaat. Veel sterkte….

    Liefs en een dikke troostknuf van ons,

    Den & Jacq

schrijf ook een berichtje / reactie





Tweede bezoek gyneacoloog

Vandaag opnieuw naar de gyneacoloog. Na flinke ruzie door de telefoon mochten we gelukkig een paar dagen eerder komen.

Er is opnieuw een echo gemaakt en geen verbetering. Daarnaast bleek het zwangerschapshormoon een waarde van 40.000 te hebben. Dit is te hoog maar is niet de 150.000 die normaal is bij een ‘mola’. Nog steeds waren er meerdere vruchtzakken te zien (zie de echo’s – de donkere vlekken zijn de vruchtzakken)

Dit heeft de dokter doen besluiten om het weg te halen middels een curatage (abortus). En dit gaat 20 februari onder algehele narcose plaatsvinden. Dan is het dus definitief einde zwangerschap. Het weefsel dat ze weghalen zal onderzocht worden door een pathaloog die moet uitsluiten danwel aantonen dat het om een mola gaat. Als dit daadwerkelijk het geval is dan hebben we een heel ander pad te bewandelen maar dat zien we dan wel weer.

Nu eerst aanstaande dinsdag doorkomen wat op zich al spannend genoeg is. In ieder geval wil ik iedereen bedanken voor de steun en medeleven.

1 reactie

  1. Edde & Nannette - feb 17, 2007 at 13:41

    Jezus, wat kut! Het is soms niet eerlijk.
    Heel veel sterkte de komende periode. We leven met jullie mee.

    Nannette & Edde

schrijf ook een berichtje / reactie





Mola zwangerschap

Mocht je willen weten wat een mola zwangerschap is kijk dan eens op deze link>>

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





curretage

2007-02-20 12:00
Mocht je willen weten wat een curretage is kijk dan op deze link >>


Spanning neemt toe

Nou, morgen is het dan zover. De spanning neemt nu toch wel toe, ik heb natuurlijk wel een beetje een idee wat me te wachten staat, maar toch. Ik heb weinig ervaring met ziekenhuizen en vind het best wel eng. De laatste en trouwens enige keer dat ik in het ziekenhuis heb gelegen was toen ik 7 of 8 was, en daar kan ik me alleen nog van herinneren dat ik een hele grote teddy-beer kreeg van mijn  opa en oma.

Het is natuurlijk een ingreep van niks wat betreft tijd enzo, het duurt maar 10 a 15 minuten en je mag dezelfde dag al weer naar huis. Maar ik maak me wel zorgen om de geestelijke klap daarna en de lichamelijk pijn die het misschien achteraf doet. Ik hoop maar dat het allemaal meevalt, en dan vooral de uitslag van het weefsel dat ze gaan onderzoeken. Misschien is dat op het moment zelfs wel mijn grootste zorg, mola of geen mola. Ik hoop zo dat het dat niet is, want dan gaat er weer zoveel tijd overheen voor we het nogmaals mogen proberen. En voor je het weet ben je weer een jaar verder, en die afgelopen 8 maanden duurden voor mijn gevoel al zo lang. Ik krijg gelukkig wel heel veel steun van iedereen, lieve kaartjes en vandaag een mooi bos bloemen van mijn moeder. En natuurlijk mijn allerliefste man die me morgen bijstaat. Verder kan ik er alleen maar het beste van hopen.

X

Joan

1 reactie

  1. Jacqueline - feb 20, 2007 at 22:42

    Hi lieve Joan en Bas,

    Ik hoop dat de ingreep (en uitslag) mee is gevallen en dat je niet teveel pijn hebt, Joan. Ik ga je morgen wel even contacten…even updaten.

    Dikke kus,

    Jacq

schrijf ook een berichtje / reactie





Het ziekenhuis

Dat hebben we ook weer achter de rug. Ik heb Joan vandaag om 13.00 uur naar het ziekenhuis gebracht. En na wederzijds overleg ben ik daarna weer naar huis gegaan. Uiteraart niet zonder snuf achter te laten (geintje tussen Joan en mij). Ik werd echter niet gebeld door de zuster zoals afgesproken dus besloot ik uiteindelijk om zelf maar te bellen. Ik kreeg meteen te horen dat ze wakker was en dat ik naar haar toe mocht. Ze vertelde me tevens dat Joan erg verdrietig was. Kortom, ik natuurlijk kwaad en gefrustreert dat ze me niet eerder hadden gebeld, in de auto gestapt en op weg maar het MCA. Daar lag Joan en alles ging goed. Het scheen dat ze een gesprek had gehad met de dokter zonder dat ze zich hier nog iets van kon herinneren. Een uur later zaten we in de auto opweg naar huis. Lekker hangen op de bank.

Wat betreft de uitslag; daar zullen we anderhalve week op moeten wachten. Wat we wel te horen kregen was dat het weefsel dat ze hadden weggehaalt er normaal uitzag. Dat is dus een pluspuntje, maar sluit helaas nog niets uit. Kortom we zullen moeten wachten op de uitslag. En we weten nog steeds niet of het wel of geen mola is. We houden jullie op de hoogte.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





De dag erna

We zijn nu een dag verder en Joan is weer helemaal op de been. Kortom het gaat eigenlijk best wel goed. We hebben op 2 maart de volgende afspraak en dan krijgen we de uitslag als het goed is.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Bedankt!

Hele mooie bloemen gekregen van iedereen.

We willen iedereen bedanken voor de bloemen en de lieve kaartjes die we hebben gekregen. Ze staan er erg mooi bij en ze geven ons zeker een erg goed gevoel.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Uitslag onderzoek pathaloog

2007-03-02 12:15

4 reacties

  1. Jacqueline - mrt 2, 2007 at 12:48

    Hi Lieverds,

    Ik moet aan jullie denken…hoop zo dat de uitslag voor jullie positief is. Ik houd jullie site in de gaten. Ik duim voor jullie!

    Liefs,

    Jacq

  2. betty - mrt 2, 2007 at 21:20

    Gos lieverds wat een opluchting hartelijk gefeliciteerd
    en nu zeker lekker relaxen .Ik ben geweldig blij dat alle mola uit je lijfje is .En nu weer een nieuwe kans veel succes met alles liefs Betty

  3. betty - mrt 15, 2007 at 16:12

    wanneer krijg je de uitslag van je bloedtest?
    knuffel Betty

  4. betty - jul 28, 2007 at 19:00

    hardstikke vervelend weer voor jullie maar jullie moeten toch geduld hebben totdat jullie kindje wil gaan nestelen ,de natuur is een heel groot wonder en laat zich niet dwingen .Nu jullie vakantie hebben en alles even loslaten is het misschien de tijd ervoor probeer het los te laten en mijn ervaring lieve Bas was dat jij ook een beetje lui was want de vierde zwangerschap zei je oke ik kom wel in jouw wereld ben er nu klaar voor.dusssssss misschien een vakantie baby dag lieverds .komen jullie weer veilig thuis met zn …………..

schrijf ook een berichtje / reactie





Geen MOLA!!!

We hebben de voorlopige uitslag en deze is erg positief. Uit het weefsel is gebleken dat het geen mola betreft. Ze noemen het een voorlopige uitslag maar volgens onze nieuwe dokter is dat zo goed als zeker. Nu nog even wachten op de uitslag van het bloedonderzoek waar aan ze kunnen zien of Joan nog zwangerschaps hormomen in haar lichaam heeft. Als dit niet het geval is dan kunnen we er weer tegen aan.

De dag van de uitslag waren we allebei helemaal op. Waarschijnlijk omdat eindelijk alle spanning weg viel. Nu kunnen we ons weer focussen op de alledaagse zaken. Joan is weer volop begonnen bij haar werk en ik heb een nieuwe opdracht in Amsterdam die mijn volledige aandacht vraagt.

We zijn ons weer voorzichtig aan aan het voorbereiden op een hopelijk volgende zwangerschap. Wel hebben we besloten dat we wat meer gaan testen aangaande vruchtbaarheid en dergelijke. Kortom ik mag het nog een keer bewijzen en afhankelijk van de uitslag zullen we bespreken wat de volgende stappen zijn.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Enorme opluchting

Hehe, ik kan eindelijk weer normaal relaxen. Het is een enorme opluchting dat het niet om een Mola-zwangerschap ging, wel ben ik heel benieuwd wat dan de oorzaak zou kunnen zijn geweest van de aanwezigheid van 3 vruchtwaterzakjes. Helaas ben ik vergeten dit aan de arts te vragen, dus zullen we deze er bij ons volgende bezoek nog maar even ingooien. De curettage is me heel erg meegevallen, ik was snel weer op de been en heb zo goed als geen pijn of bloedverlies gehad. De geestelijke pijn was iets heftiger, want ik was na de ingreep behoorlijk over mijn toeren. Gisteren had ik voor het eerst sinds tijden het gevoel dat het leven weer zijn normale gangetje gaat, ik heb heerlijk uitgebreid gekookt, zelfgemaakte sushi en mexicaanse wraps. Daarna hebben we lekker getafeld met een wijntje erbij en een bakkie na. Ook vandaag was een geslaagde dag, lekker de keuken en de schuurtjes opgeruimd, wat planten gesnoeid in de tuin, een hele dierentuin bij elkaar gekleid voor Elsa en daarna lekker Mc Donalds gehaald met de buren. Kortom, mijn hoofd is weer helder en ik kan er weer met frisse moed tegenaan. Iedereen heel erg bedankt voor alle lieve reacties, en we blijven jullie via de site op de hoogte houden van alles.

1 reactie

  1. Edde & Nannette - mrt 7, 2007 at 00:13

    Geweldig! Dat betekent ook dat jullie in ieder geval niet op medische gronden hoeven te wachten… Maar misschien staat je hoofd er op dit moment toch niet echt naar. Hoe dan ook: goed nieuws.

schrijf ook een berichtje / reactie





Hopelijk de laatste test

Voor mij zit “als alles goed is” de laatste test erop, vandaag moest ik nog 1 keer bloed laten prikken om te kijken of al het zwangerschapshormoon uit mijn lichaam is verdwenen. Om geen risico te lopen vond de arts het toch verstandiger om pas weer zwanger te worden als ik helemaal ontzwangerd ben, gelukkig hoeft dit niet erg lang te duren omdat het niet om een Mola-zwangerschap ging. Blij toe dat ik dit niet vaker hoef te doen, want met maar 1 prikpunt in Heerhugowaard, heb ik vanmorgen ruim een uur moeten wachten tot ik aan de beurt was. Nu alleen nog 1 testje voor Bas en dan 23 Maart een vervolg gesprek met “de reeds de 3e gynaecoloog die we hebben versleten” Dokter Hooker ;-)

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Het waren er 3….

Vorige week voorlopig het laatste bezoek aan het ziekenhuis gehad. We kregen goed nieuws. Het zwangerschaps hormoon is zo goed als verdwenen en nog 1 keer bloed onderzoek en dan mogen we er waarschijnlijk weer tegenaan. Verder blijk ik superzaad te hebben dus daar is ook niets mis mee. Lijkt me dan ook dat er ons niets meer in de weg staat. Dus nu maar hopen dat het allemaal niet zo lang op zich laat wachten.

We kregen echter nog wel anders nieuws. Op de vraag van Joan wat het dan was als het geen mola was, kregen we te horen dat we er dan maar van moesten uitgaan dat het een drieling was. Pfff, wordt je best wel even met je neus op de feiten gedrukt. Twee tegelijk is nog wel te handelen en dan ben je ook meteen klaar in mijn optiek. Maar drie?!?!?!? Ik heb maar twee armen. Wil niet zeggen dat een 3e niet welkom zal wezen. Maar mocht dit de volgende keer weer het geval zijn en het dan wel lukken dan is het wel ff slikken. Maar dan kunnen we zeker volmondig zeggen dat we klaar zijn….

1 reactie

  1. Jacqueline - apr 1, 2007 at 10:02

    Whahahahahaha…geweldig! Ik moest toch wel even erg lachen hoor ;-) Het zou je inderdaad maar overkomen…een tweeling is inderdaad nog tot hier aan toe…maar een drieling overkomt niet zoveel mensen. Ik hoop dat het jullie gauw weer lukt om zwanger te raken. Heel veel succes!

    Liefs en een knuf,

    Jacq

schrijf ook een berichtje / reactie





Hopelijk de laatste test

Vandaag weer naar het prikpunt geweest om bloed te doneren, omdat de laatste keer mijn zwangerschaps hormoon nog niet was gedaald tot onder de 2 moest ik nog een keer. Hopelijk was dit nu echt de laatste keer, op zich daalt het vrij snel dus ik ben wel optimistisch. Van 14 bij de tweede test een maand geleden naar 4 twee weken later lijkt mij een redelijke daling. Blijkt maar weer dat ontzwangeren van een meerling even wat meer tijd nodig heeft.

De prikjuffer heeft er helaas wel een potje van gemaakt, waardoor nu mijn hele arm pimpelpaars is. :-(

Greetz, Joan

1 reactie

  1. Jacqueline - apr 7, 2007 at 11:01

    Hi Joan,

    Irritant he dat prikgedrag van sommige mensen ;-)
    Ik hoop dat alle hormoontjes er weer uit zijn en dat jullie weer ‘aan de slag kunnen gaan’. Ik duim voor jullie!

    Dikke kus weer,

    Jacq

schrijf ook een berichtje / reactie





Coole TV’s

Joan en ik kwamen nog een paar gave tv’s tegen voor op de kinderkamer. Wij vonden ze bij de Mediamarkt (off all places) maar ze zijn vast nog wel op andere plekken te bestellen

Kijk maak op deze link Hannspree

Vooral de dieren tv’s spraken ons aan (de giraf)

Ze komen in vele soorten en maten en de dieren tv’s zijn gemaakt van pluche wat het natuurlijk weer extra grappig maakt.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





De tweede ronde….of toch niet

Vorige week kregen we het blije nieuws dat we weer zwanger waren. En dat op een dag dat ik net uit het ziekenhuis kwam waar mijn vader ligt. Ik had net het nieuws gekregen dat mijn vader alsnog aan zijn hart geopereert zou worden. Een operatie met veel risico’s. Toen ik thuis kwam stond Joan te popelen om te testen.

Na een minuut of wat kwam ze beneden met het testertje in haar hand. Enkele ogenblikken later verschenen de verlossende letters op het kleine schermpje. “ZWANGER”.

Vreugde en verdriet tegelijkertijd. Door mijn hoofd continue de gedachte dat het ene leven plaats zou maken voor het andere. Stomme gedachten als ik er naderhand aan terug denk, maar op zo’n moment heel erg logisch. Nu zijn we een week verder. Gisteren een afspraak gemaakt voor de eerste echo. Dit op advies van de dokter gezien het feit we vorige keer alle ellende hebben moeten doorstaan van een mogelijke mola. En beetje bij beetje krijgt de blijdschap de overhand.

Dan het nieuws dat mijn vader toch niet geopereert wordt. Hij doet het beter op zijn medicijnen dan men had verwacht. Blijdschap omdat we niet de ellende van een openhart operatie hoeven door te staan.

En dan de volgende klap. Joan belde me vanmiddag…… een bloeding. Waarschijnlijk een miskraam. Opzich niet zo gek zo vroeg in een zwangerschap, maar emotioneel is de klap erg groot. Morgen maar weer het ziekenhuis bellen om te vragen of de geplande echo door moet gaan. Het schijnt dat ze zowieso willen kijken of al het weefsel weg is.

Maar simpel samengevat: is het gewoon allemaal kut. Andere woorden heb ik er even niet voor. Een grote emotionele achtbaan, en laat ik nou niet houden van achtbanen….

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Een miskraam….

Even een kleine update: het is dus echt een miskraam. Zojuist kwam het eruit. Hoe gek het ook klinkt ik ben best opgelucht, we weten nu in ieder geval zeker dat het niets is. En zoals Joan zei, het voordeel is dat het er niet weer uit gehaald hoeft te worden middels een curetage.

Een onzekerheid minder, en zoals mijn moeder zei, ‘driemaal is scheepsrecht’, kortom de volgende keer gaat het gewoon lukken…..

1 reactie

  1. Jacqline - aug 19, 2007 at 22:46

    Hey lieve mensen,

    Ik had het natuurlijk al gehoord van jullie buurvrouw. Balen, balen, balen…een ander woord heb ik er niet voor. Maar houd de moed erin! Zoals je moeder al zei…driemaal is scheepsrecht….driemaal moet gewoon scheepsrecht zijn.

    Succes.

    Kus,

    Jacq

schrijf ook een berichtje / reactie





Zwanger v3.0

Driemaal is scheepsrecht!  We zijn wederom zwanger.

Ik vind het allemaal doodeng als ik heel eerlijk ben. Wederom die onzekerheid over of alles goed gaat. Maar tegelijkertijd de gigantische blijdschap dat het toch weer gelukt is. Ondertussen kan ik het Clearblue staafje wel dromen. En zoals de foto al laat zien. Jackpot!!! We krijgen een nieuwe kans.

We hebben getracht deze keer om onze mond te houden maar met het oog op Joan haar verjaardagsfeestje, waar ze dan niet zou drinken en of roken, hebben we besloten om het toch maar te vertellen. Was meteen een mooie verrassing voor alle aanwezigen.

Maar voor ons veel belangrijker nieuws. We zijn vandaag naar het ziekenhuis geweest voor de eerste echo. En dat was

volgens de dokter positief. We zijn wat vroeg maar gezien alle nare voorgeschiedenissen vond onze huisarts het wel verstandig om niet te lang te wachten. We wisten niet goed wat we zouden zien maar vandaag was het dan zo ver.

Hier onze eerste echo. Wat je ziet is een vruchtzakje (17 mm slechts) met daarin een dooierzakje. En na heel lang turen en staren meende we met zijn drieen ook een pulserend vlekje te zien. Dit vlekje zat volgens de dokter op de goede plaats maar ze vond het nog wat te vroeg om het een en ander uit te sluiten. Maar om met haar woorden te spreken het zag er positief uit.

Op de volgende foto heb ik met een rode pijl aangegeven waar het vruchtje zich vermoedelijk aan het ontwikkelen is.

Kortom daar waar het dooierzakje vast zit aan het vruchtzakje zagen we een vlekje pulseren. Omdat ze nog niets kon uitsluiten mogen we over twee weken al weer terugkomen voor de volgende echo. Ik hou jullie op de hoogte.

2 reacties

  1. Finita - okt 16, 2007 at 07:49

    Super, Bas en Joan, Hopelijk gaat dit keer alles goed met jullie zwangerschap, ik zal duimen/hopen voor jullie!!! Ik had deze site gisteren gelezen, maar toen stond het goede nieuws er (nog) niet op……en Joan nog gefelicteerd met haar verjaardag ;)

    Groetjes uut Arnhem
    Finita en Bruno en kids….en dogs…en rats :)

  2. Jacqline - okt 18, 2007 at 11:50

    Hallo lieverds!

    Natuurlijk had ik je mailtje al gelezen Bas, maar wil toch hier ook even reageren. Ik heb jullie website stilletjes in de gaten gehouden en vlak voor de verjaardag van Joan nog gekeken. Wat zou het rechtvaardig zijn als nu alles goed zou gaan. Ik duim natuurlijk met jullie mee…Ik zou het leuk vinden jullie weer eens te zien. Ik bel nog wel.

    Veel liefs en een dikke knuf voor de papa en mama to be…

    Jacq.

schrijf ook een berichtje / reactie





2e termijn echo

2007-10-29 16:15 Zwangerschap v3.0 2e echo, kunnen ze als het goed is zien hoe ver de zwangerschap gevordert is


Spannende maandag

Aanstaande maandag is het weer zo ver. Dan mogen we naar het ziekenhuis voor de 2e echo. Nog steeds is alles in een heel vroeg stadium, maar Joan voelt zich goed en we blijven positief denken. Zoals mijn ma al zei. Driemaal is scheepsrecht, dus het gaat nu gewoon goed!!! We houden jullie op de hoogte

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





2e echo zag er goed uit

Vandaag de 2e echo, uitgerekende datum is bekent en it’s looking good.

hier de eerste echo waarop helaas niet zo veel te zien is. De vage vlek aan de linkerkant is het vruchtzakje.

Wel allemaal ontzettend spannend en vooral leuk om het hartje te zien kloppen, maar ik kan niet wachten totdat we meer gaan zien.

Op de tweede echo, zie je in de vruchtzak twee vlekken, de rechter, kleinere vlek is de dooierzak, welke we ook op de 1e echo hebben gezien en de linker vlek is het vruchtje. We hebben heel duidelijk een hartje zien kloppen en dat terwijl het vruchtje slecht 14,9 mm groot is.

Het is uitgerekent op 10-6-2008!!!, kortom we zijn in de 8e week.

We zijn zo ontzettend blij dat we positief nieuws hebben gekregen en ik kan je wel zeggen dat er een hele last van mijn schouders is gevallen. Ik heb mijn grote ‘smile’ weer terug.

2 reacties

  1. Finita - okt 29, 2007 at 18:38

    Super!! Ik ga duimen dat het zo zich voortzet voor jullie!!

  2. betty gathier - nov 3, 2007 at 19:18

    Hallo schattebouten ,wat een enige website en bedankt nog voor de echo s de eerste foto s van mijn kleinkind Puk, ik hoop dat Puk zich goed gaat nestelen en dat Puk zich veilig voelt in zijn wonderlijke wereld van mamma s buik ,ik kijk vol verwachting naar je uitPuk en hoop uit het diepst van mn. hart dat ik je over zeven maanden in mijn armen mag houden en veel van je mag houden dag Bas Joan en Puk.

schrijf ook een berichtje / reactie





week 5 – mama weekboek

Op de eerste dag van deze week, 2 Oktober om precies te zijn hebben we getest. En ja hoor, we zijn weer zwanger. Eigenlijk wist ik het stiekem al, want na de laatste eisprong was mijn temperatuur niet meer gedaald. Verder voel ik me prima en gaan we ervan uit dat zoals gezegd, 3 keer scheepsrecht is. Dus deze keer blijf je lekker bij ons.

Gewicht 58.3 kilo


week 8 – papa weekboek

Alles is een beetje aan het bezinken, heb nu wel echt het gevoel dat ik een zwangere vrouw thuis heb. En verder ben ik lekker met deze website bezig geweest zodat mijn kop ergens anders mee bezig was.

Volgens mij komt het echte besef veel later pas.

Ik ben best wel jalours als ik Joan zo hoor over wat ze voelt. Toch jammer dat je als papa dat allemaal niet meemaakt. Als papa merk je het alleen als je vrouwtje sjacherijnig of moe is. En de leuke gevoelens gaan een beetje aan je voorbij. Zal ik toch moeten wachten tot dat de baby begint te trappelen en je het hartje kan horen. Het kan mij allemaal niet snel genoeg gaan.


week 6 – mama weekboek

Deze week ben ik heerlijk de hele week vrij geweest, dus heb ik alle tijd gehad om een en ander te regelen voor zowel mijn verjaardag als rondom de zwangerschap. Ik ben dan ook bij de huisarts langs geweest, die mij vertelde dat de vage pijn in mijn onderbuik bandenpijn is en niets om me zorgen over de maken. Het is eerder positief omdat bandenpijn betekend dat er groei inzit. Verder heeft de huisarts geregeld dat we Maandag 15 Oktober “deze week nog” onze eerste echo hebben om bij mij een stukje onzekerheid weg te nemen. Mijn 39e verjaardag was een enorm suc6 en we hebben iedereen deze avond verteld dat we zwanger zijn, anders hadden ze het toch wel geraden aangezien ik niet rook en drink. En Joan die op haar eigen verjaardag geen Midnight Margaritas drink klopt natuurlijk niet. De echo was positief, het is natuurlijk nog heel vroeg en kwetsbaar maar we zagen alle drie een lichte pulse. Over 2 weken de volgende echo om te bepalen wanneer ik ben uitgerekend.

 Gewicht 58.6 kilo


week 7 – mama weekboek

Ik ben nog steeds helemaal blij met de uitslag van de echo die we gister kregen, want we zijn nu al verder dan we ooit zijn geweest. Ik blijf een beetje onzeker rondom de zwangerschap, maar dat zal naarmate de tijd verstrijkt vast minder worden. Ik voel me redelijk goed, ben niet misselijk en heb eigenlijk vooral last van erg gevoelige borsten. Verder slaap ik erg slecht, wat doodvermoeiend is. En dat ben ik toch al, enorm moe.

Gewicht 59.2 kilo “ja dat gaat snel he?”


week 8 – mama weekboek

Uit onzekerheid “omdat ik bijna geen bandenpijn meer heb” vanochtend getemperatuurd, en gelukkig is het nog steeds 37,1. Ben ik toch weer een beetje gerustgesteld. Op 29 Oktober om 16:15 hebben we onze tweede echo, waarbij onze “Dad to be” bijna een zenuwinzinking krijgt tegen de deurpost. De arts begint daarom maar snel zodat hij weer ontspannen kan ademhalen, en dat is dus ook het geval. Alles ziet er positief uit, je bent zo groot als je hoort te zijn en we zien nu echt duidelijk je hartje kloppen. Je paps pinkt een traantje weg, nu alle spanning loskomt en ik ben vooral intens gelukkig met dit nieuws. Voor het eerst sinds we zijn gestopt met de pil, krijgen we positief nieuws tijdens een echo en lopen we allebei met een grote grijns op ons gezicht het ziekenhuis uit.

We mogen je rond 10 Juni 2008 verwelkomen in deze wondere wereld.

Gewicht 59.6 kilo


Combinatie test

2007-11-27 15:00 Onze 3e echo en de combinatie test in het ziekenhuis.


week 9 – papa weekboek

Weer een weekje verder. Beetje grieperig deze week maar daar komen we ook wel weer overheen.

Ik kan niet wachten tot het zover is voor de volgende echo. Opzich wel weer een spannend moment omdat we dan ook de combinatie test krijgen waar we even op de uitslag zullen moeten wachten.  Verder valt er niet veel te melden, alles lijkt goed te gaan en Joan voelt zich goed. En ik zie al een buikje bij haar onstaan…..


Naar de verloskundige

Het heeft even geduurd, maar ook de afspraak bij de verloskundige staat geplanned. 22 November om 10:00 worden we verwacht. Heel benieuwd wat daar weer allemaal ter sprake komt. Wel grappig al die eerste keren voor zo’n zwangerschaps leek.

Wat ik ook wel grappig vind, is dat iedereen een andere telling lijkt te hanteren. Volgens de gynaecoloog was ik vorige week Maandag 8 weken en 6 dagen heen en volgens de verloskundige ben ik dat deze Maandag ook nog steeds. Terwijl als ik de daadwerkelijke weken tel, ik nu in eind week 9 zit.

Het zal allemaal wel.

Greetz, a confused mom to be.

1 reactie

  1. Jacqueline - nov 6, 2007 at 23:27

    He vrouw,

    Ben erg benieuwd hoe je je voelt. Ik ben erg blij voor je. Nog maar een paar weekjes en dan zit je eerste trimester er al op. Ik hoop dat je een geweldige zwangerschap zal hebben. Ik vond het in elk geval geweldig om zwanger te zijn en nieuw leven in me te voelen. Ik denk best regelmatig aan je….

    Kus,

    Jacq

schrijf ook een berichtje / reactie





1e bezoek verloskundige

2007-11-22 10:00 eerste bezoek aan de verloskundige, eens kijken wat die allemaal te melden heeft

1 reactie

  1. Jacqueline - nov 20, 2007 at 16:52

    He vrouw,

    Spannend…nog twee dagen en dan naar de verloskundige. Leuk hoor ;-)

    Kus,

    Jacq

schrijf ook een berichtje / reactie





week 10 – papa weekboek

10e week is begonnen, en ik ben gisteren, zoals beloofd, begonnen met het stoppen met roken. Valt me behoorlijk zwaar moet ik zeggen. Als die kleine later gaat roken dan draai ik hem persoonlijk zijn nek om. Verder is er nog niet zo veel verandert. Behalve dat Joan haar buien heeft en dan weet te vertellen dat ik sjacherijnig ben, tja ik buig maar mee op de Kluun manier. Verder is ze hardstikke lief en ben ik super trots op haar.

Het leuke is dat je nu ook echt gaat zien dat ze zwanger is. Nog even en ze kan er echt mee gaan lopen pronken.


week 9 – mama weekboek

Erg rustig weekje gehad, alles gaat zijn gangetje. Ik heb weinig te klagen eigenlijk, nog steeds niet misselijk, wel snel moe maar met genoeg rust is dat ook niet zo’n drama. Alles groeit wel erg snel, waardoor mijn lijf enigzins ongemakkelijk en vreemd voelt. Leukste moment van de week was denk ik wel de Chocolade workshop die we hebben gehad vanuit mijn werk. Dat was intens genieten, want sinds ik zwanger ben heb ik een enorme trek in chocola in alle maten en soorten. Verder heb ik deze week een afspraak gemaakt met de verloskundige, 22 November 10:00 worden we verwacht.

Gewicht 61 kilo, dat gaat snel he? meer dan een kilo deze week, zal de chocola wel zijn ;-)


week 10 – mama weekboek

Weer een rustige week met weinig actie gehad, vooral lekker rustig aan doen is eigenlijk wel het motto. Ik ben wel even lekker wezen shoppen voor wat gemakkelijk kleding, want al die strakke kleding die ik heb zit niet echt lekker meer. Hele leuke zwarte stretchbroek, met zwart/wit jurkje en zwart mohairen vestje gevonden. Hier voelt mijn groeiende buik zich een stuk prettiger in. Het blijkt dat mijn moeder ook al heel snel heel erg groeide, en zij was ook niet misselijk tijdens haar zwangerschap. Misschien toch een stukje genetische aanleg, “zou wel lekker zijn” haar bevalling was namelijk ook relatief makkelijk. Verder hebben we van het weekend een hele mooie Limegroene combiwagen gekocht van Quinny, het was zo’n mooie deal dat we hem niet konden laten staan. En we krijgen hem van mijn Mams, lief he?

Gewicht 61.2 kilo, zie je wel is toch de chocola geweest vorige week.


week 11 – papa weekboek

Sinds ik gestopt ben met roken, nog geen peuk op gestoken. Kortom niet 1 keer gesmokkelt. Moet wel zeggen dat het me erg zwaar valt. Maarja toch nog maar even volhouden.

Sowieso een naar weekje achter de rug. Nog steeds grieperig (nu al de 3e week). De dokter had in mijn oor gesneden om een bultje weg te halen en nu heb ik er een grotere bult voor in de plaats gekregen (kortom, volkomen zinloze actie). En begonnen op nieuwe klus op mijn werk waarvan ik nog niet weet wat ik er van moet vinden. De tijd zal het leren.

Deze week wel de nieuwe kinderwagen/buggy/autostoeltje/maxicosi/boorschappenkar/reiswieg/combi opgehaald en gisteren samen mee lopen experimenteren. Dat ding heeft gewoon te veel opties, vraag me af of we ze ooit allemaal zullen gebruiken. Maar 1 ding weet ik zeker, hij is wel supercool….

Nu is het verder wachten op het eerste bezoek bij de verloskundige volgende week.


week 11 – mama weekboek

Alweer een week erop zitten, en de onzekerheid slaat nog af en toe geheel onverwachts toe. Ik zal dan ook blij zijn als we weer een echo hebben gehad, en hebben gezien dat alles goed is. Ik ben nog steeds erg moe, maar heb daarnaast ook last van slapeloosheid, wat een erg lastige combinatie is. Er is deze week vooral om ons heen veel gebeurd, waaronder de 3e IVF behandeling van 1 van mijn collega’s. Ik heb haar verrast met een Maanstenen hanger om te laten weten dat ik met haar meeleef, en ter ondersteuning van haar vruchtbaarheid. Ik hoop zo voor ze dat het deze keer gaat lukken, ze verdienen het echt na zoveel pech. Ze heeft ook heel erg met mij meegeleefd elke keer als het weer zover was, of als het misging. En het zijn 2 ontzettend leuke, lieve mensen die stapel zijn op kids. Ik draag zelf trouwens ook al vanaf het begin een Maansteen en met zwanger worden hebben we vooralsnog geen problemen gehad. Verder hebben we afgelopen Zaterdag Wojis haar verjaardag gevierd en het was erg gezellig, iedereen verbaasde zich over mijn dikke buik die ook wel enorme proporties aan het aannemen is. Ik heb de nieuwe Harry Potter van mijn man gekregen, en ben emotioneel bij tijd en wijle een kompleet wrak. Maar we slaan ons er wel doorheen.

Gewicht 61.5 kilo


week 12 – mama weekboek

Het was een drukke, hectische en vooral vermoeiende week. De week begon goed met een bezoek vanuit mijn werk aan een landrig en onze mudplant. Dit landrig “de Zuidwending” boord opslagruimtes voor gasopslag, heel leerzaam want ik dacht dat er altijd naar iets werd geboord. Zie  http://www.agbzw.nl/home.html voor meer wetenswaardigheden. Verder hebben we ons eerste bezoek aan de verloskundige gehad, wel jammer dat ze het hartje nog niet kon horen. En de week eindigde erg stressvol toen we even dachten dat onze kleine spruit zonder Opa op zou moeten groeien, en we vervolgens getuige waren van een ongeval. Maar, gelukkig eind goed al goed. Op naar volgende week.

 Gewicht 61.9 kilo


week 12 – papa weekboek

Chaos in mijn kop, er raast van alles door mijn hoofd en dat maakt het er niet makkelijker op. Deze week zullen we wellicht weer een hoop nieuwe indrukken krijgen; Verloskundige, Combinatietest, 3e echo. Kortom genoeg om mee bezig te zijn.

Toch ook wel wat zorgen van ons zelf uit. En bij mij konden die nog niet echt weg worden genomen door de verloskundige. Het feit dat zij ook niet de hartslag kon vinden helpt niet echt. We zullen dus echt moeten wachten tot dat we de echo te zien krijgen volgende week dinsdag.

Op dit moment kan ik alleen maar hopen dat we dinsdag een gezonde foetus zien en alles nog volgens plan verloopt, tot die tijd zal er waarschijnlijk nog wel van alles door mijn hoofd spoken. We houden jullie op de hoogte.

rook update: nu bezig aan mijn 3e week niet roken, en ik wordt knettergek. dat je na 2 weken door het zwaarste punt heen bent is dan in mijn optiek volslagen bullshit. Maar ik houd vol en heb nog geen peuk aangeraakt.

Zo juist terug van een bezoekje aan mijn vader. We werden vanmorgen gebelt door het verpleegtehuis dat het echt niet goed ging. We moesten ons er maar op voorbereiden dat het wel eens afgelopen kon zijn. Kortom wij op stel en sprong richting Doorn. Toen we daar aankwamen ging het gelukkig al een stuk beter met hem. Was nog niet helemaal bij maar de momenten dat hij bij was had hij weer praatjes (bij hem altijd een goed teken).

Ik heb hem nog maar eens gewezen op zijn belofte dat hij de geboorte van zijn kleinkind zou meemaken. Laten we hopen dat hij deze belofte waar maakt….


Bezoek verloskundige

Vandaag 1e afspraak met de verloskundige. Hoop info gekregen, maar eigenlijk niets nieuws. Meeste dingen wisten we al, maarja wat wil je dan ook met een vrouw die zo goed voorbereid is als Joan.

Verder heeft de verloskundige geprobeert om het hartje te horen. Dit is echter niet gelukt. Nu schijnt dat dit heel normaal is in de fase waarin wij nu zitten. Pas na de 13e week zouden we het hartje wat makkelijker moeten kunnen vinden. Gelukkig hoeven we niet zo lang te wachten, daar we aanstaande dinsdag de 3e echo hebben in het ziekenhuis tegelijkertijd met de nekplooi meeting en een bloedtest.

1 reactie

  1. Jacqueline - nov 24, 2007 at 23:55

    Hallo daar,

    Ik had dat ook met 12 weken en zelfs later in de zwangerschap nog eens dat ze het hartje niet konden vinden. Aimee is het bewijs dat alles toch ok was. Draaien ze net telkens van de doptone weg…kleine eigenwijsjes zijn het dan al ;-)

    Ik duim voor jullie dat jullie dinsdag niets dan goeds te horen krijgen!

    Kus,

    Jacq

    P.S. Zet hem op Bas met niet roken…goed van je.

schrijf ook een berichtje / reactie





2e bezoek verloskundige

2007-12-17 08:30 Ons 2e bezoekje aan de verloskundige (controle)

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





week 13 – mama weekboek

De echo was echt heel erg cool, de kleine sprong letterlijk in beeld zodra mijn buik werd geraakt Echt heel onwerkelijk, maar ook wel heel geruststellend deze echo. Hartje klopte goed, 10 vingers, 2 hersenhelften en levendig. Maar vooral een goede nekplooimeting, want daar kwamen we voor. Ze heeft 3 metingen gedaan, 1 x 1.7, 1 x 1.9 en 1 x 2, verhoogd risico heb je boven de 3.5, nu alleen nog de bloedtest afwachten. 

Het slechtste moment van de week was toen ik hoorde dat de IVF behandeling van mijn collega niet is aangeslagen.

En het meest gelukzalige moment was, met mijn hand op mijn bolle buik, terwijl mijn lieve man me een zoen op mijn hoofd geeft, luisteren en kijken naar Andre van Duin die “Ik hou van je” zingt. ;-)

Gewicht 62 kilo


week 13 – papa weekboek

Vandaag is week 13 begonnen, en ik kan je zeggen dat ie erg goed begonnen is. Heb weer grote grijns op mijn gezicht en durf weer een beetje adem te halen. Vandaag een uiterst levendige foetus gezien op de 12 weken echo en we hebben zelfs de vingertjes en duimpjes kunnen tellen.

Kan je nagaan en dan is het nog maar 5,7 cm groot.

Joan slaapt slecht de laatste tijd en dat wordt helaas nog niet beter. Is erg lastig omdat ik juist probeer om vroeger naar mijn werk te gaan. Helaas wordt ze dan ’s morgens vroeg wakker en komt ze dus eigenlijk slaap te kort. Ik hoop voor haar dat dit gauw beter wordt

Afgelopen weekend lekker wezen shoppen, box, kinderkamer, en babybadje. Verder ook maar meteen een babyfoon en andere leuke dingen aangeschaft.

Mijn moeder was zo lief om ons de kinderkamer kado te doen, netzo als een tijdje terug we van mijn schoonma de kinderwagen hebben gekregen. Het is erg leuk om te zien hoe de twee oma’s to be nu al genieten van hun kleinkind

rook update: vandaag aan week 4 begonnen en ik vind het nog steeds moeilijk. Maar nog steeds niet gesmokkelt.


Wederom een kinderkamer gevonden

Kwam een kinderkamer tegen waarbij ze glas en lood hebben verwerkt in de deurtjes van de kast en de commode. En verder heeft dit voorbeeld een beetje dezelfde kleuren die wij in gedachtte hebben.

Hieronder een plaatje en de link naar de website

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





12 weken echo en de 1e helft van de combinatietest

Vandaag naar de gyneacoloog geweest voor de combinatie test. De combinatie test bestaat uit twee onderdelen. 1) een bloedonderzoek van mama en 2) een uitgebreide echo die ze gebruiken om de zogenaamde nekplooi te meten.

Als je de artikelen op het internet moet geloven is het een goed teken als de dikte van de nekplooi niet boven de 3,5mm komt. Bij onze kleine was dit 1,9mm. Dt is dus het eerste goede teken. Maar we moeten realistisch blijven, pas als we volgende week de definitieve uitslag van het bloedonderzoek krijgen, weten we wat de kans is dat Puc down syndroom heeft. (maar ik heb een goed gevoel).

Okay dit waren de serieuze zaken, nu de leuke dingen:

We hebben 8 vingers en twee duimen gezien, twee beentjes en voetjes, twee hersenhelften. We hebben een neus, oogkas en kaak gezien. En bovenop alles we hebben een springer………

Op het moment dat de dokter het apparaat op Joan haar buik plaatste maakte Puc een mega sprong. Zelfs de gyneacologe was verbaasd, en reageerde meteen met de woorden, “Nou dat ziet er levendig uit, dat zit wel goed”. Kortom alle zorgen waren als sneeuw voor de zon verdwenen. En daarmee viel er een gigantische last van mijn schouders.

Zoals Joan eerder vandaag al tegen me zei, is dit weer een mijlpaal….. op naar de volgende mijlpaal.

Ik zal later de echo’s met tekst en uitleg op de site plaatsen.

2 reacties

  1. Jacqueline - nov 28, 2007 at 14:28

    Maar wel heel fijn dat het eerste bericht positief is. We wachten met smart de volgende positieve berichtgeving af.

    Kus,

    Jacq

  2. Nannette - nov 28, 2007 at 16:49

    He moppies,

    Wat fijn om te lezen dat alles zo voorspoedig gaat!
    Geniet er maar lekker van.

    Liefs,
    Nannette, Edde & Daphne

schrijf ook een berichtje / reactie





De echo’s (12 weken)

Op deze pagina vind je de 12 weken echo’s. (als je op de fotootjes klikt openen deze in een groter scherm)

Het plaatje hier rechts was de eerste echo, hierop zie je hem helemaal links het hoofdje en die twee lichte vlekken rechts zijn z’n voeten. De lichte vlek in het midden (boven de buikje) is het linker handje.
 

Op de tweede foto zie je een close-up van het hoofdje. Op de ‘live’ beelden konden we heel duidelijk 2 hersenhelften zien. En 10 vingertjes. (okay 8 vingers en twee duimen) en hij was vooral erg aktief met zijn bewegingen.

De volgende twee echo’s geven net weer even een andere impressie. Voor de meeste kijkers ziet het er waarschijnlijk allemaal hetzlefde uit. Maar ik zie dit als de eerste fotoshoot van mijn kindje.

Het laatste plaatje is een detail van de laatste echo. Hier heb ik het een en ander aangestipt zodat men weet wat wat is.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Uitslag combinatie test

2007-12-06 16:00 Aan het eind van de middag mogen we bellen voor de uitslag van de combinatie test.


negenmaandenbeurs 2008

2008-02-13 00:00 In februari is het weer zo ver, de negenmaandenbeurs in de RAI.

klik hier voor meer info

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





De kinderkamer

Ik ben begonnen aan de kinderkamer. Had een heel weekend vrij dus dacht ik laat ik vast een beginnetje maken.

We hebben de kleurtjes uitgezocht (was een hele exercitie) en ben de kleuren gaan halen. De bruintinten zijn voor de muur en het houten kozijn. Het plafond laten we gewoon wit.

Nu is het zo dat we nog een antiek kastje hebben wat we gaan omdopen tot commode. De deurtjes en de bovenkant krijgen de felle kleurtjes daar waar de kast zelf gewoon de antieke kleuren behoudt.

En tot slot kon ik het niet laten om hele gave gordijnen met sterren te kopen.

Zodra het klaar is zal ik een foto plaatsen. We houden jullie op de hoogte

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





De Kinderkamer – de meubels

Deze zaterdag met mijn moeder op stap geweest en haar de kinderkamer laten zien die we graag willen hebben. En tot onze grote dank, hebben we die van haar gekregen. Hieronder een foto van hoe hij er uit ziet.

We hebben dus een wiegje, commode en kast. Daarnaast hebben we al een andere kast die we gaan gebruiken als badmeubel. (even voor de duidelijkheid, het gaat dus om de meubels en niet om de rest). Om te zien welke kleuren we gebruiken verwijs ik je naar een eerder bericht.

Zondag zijn we nog even terug gegaan aan het babydump filiaal in Beverwijk om meteen een matrasje en dergelijke te bestellen.

We boffen maar toch met zulke moeders: de babykamer van Oma Betty en de kinderwagen van Oma Ieneke.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





De babyfoon.

We hadden een mazzeltje.

Terwijl we aan het kijken waren naar beddegoed voor de kinderkamer, viel het me op dat de ze bij de winkel waar we naar toe gingen, ze de babyfoon hadden die wij graag wilde hebben. Had deze gevonden bij een vage webwinkel voor weinig. En nu wil het dat de winkel waar wij waren prijsgarantie afgaven.

Ze hebben dus de prijs van 170,- euro verlaagt naar 100,-. Dat vind ik erg netjes.

Hieronder een plaatje van de desbetreffende babyfoon.

Hij is echt super cool. Je kan op afstand slapliedjes afspelen, sterretjes laten branden, de temperatuur controleren in de kinderkamer en natturlijk ook nog naar de kleine luisteren. En dat allemaal storings vrij. Heb hem zojuist getest en hij klinkt goed.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





We hebben een box.

We hebben een keus kunnen maken wat betreft de box. Mooi donker bruin met een grote lade er onder.

En omdat Joan hem in de woonkamer wil zetten past hij daar qua kleur goed, en kunnen we de lade gebruiken voor overtollige rotzooi…..

Nu nog een leuk, cool, gaaf, boxkleed en we zijn er helemaal klaar voor. Hiernaast een plaatje van de box.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





week 14 – mama weekboek

Het was een relatief rustige week, de bloeduitslag van de combinatie test was prima. Gezien mijn leeftijd zou deze 1:90 zijn, maar hij is gecorrigeerd naar 1:380 en hiermee hebben we geen verhoogd risico op Down want dit is pas bij een uitslag onder de 1:200 volgens de assistente.

Verder zijn we dit weekend heerlijk wezen baby-shoppen in Groningen met mijn mams, en zijn we langs Pitty, Steven en alle kidzz geweest. Vorig weekend zijn we ook al in Utrecht wezen baby-shoppen met mijn schoonmams, dus de eerste tijd hebben we wel weer genoeg babystuff gezien en gekocht.

Voel me nog steeds goed, mijn buik neemt alleen giga proporties aan voor mijn gevoel, en ik slaap nog steeds erg slecht.

Gewicht 62.7 kilo


week 14 – papa weekboek

We hebben deze week de uitslag van de combinatie test gekregen en deze was positief. Er valt dus wederom een last van mijn schouders. Ik moet wel toegeven dat ik me nog steeds afvraag wanneer het mis gaat. Dit is een gedachte die door mijn hoofd speelt waar ik maar niet vanaf kom. Ik voel me waarschijnlijk pas helemaal gerustgesteld als ik die nozem in mijn armen hou en met mijn eigen ogen zie dat alles goed is. Zo zit ik nu eenmaal in elkaar. 

Verder dit weekend dus lekker wezen shoppen met mijn schoonmoeder en wezen eten bij Pitty en de kids. Allemaal erg gezellig en leuk…..

rook update: week 5 gaat van start en ik vergeet steeds vaker mijn pil in te nemen. Weet niet of dat een goed teken is. Afgelopen weekend had ik het erg moeilijk tijdens het bedrijfsuitje van Joan. Allemaal rokende mensen om me heen en de verleiding was erg groot. Plus dat ik ook die dag vergeten was om mijn pil in te nemen. Maarja ik hou het nog steeds vol…


Baby Pisa – een 10!

We hebben de testresultaten binnen. En we hoeven ons geen zorgen te maken. Een kans van 1:380 en dat terwijl op Joan haar leeftijd de kans normaal 1:90 zou zijn. Kortom erg gunstige uitslag. Als we terug gaan rekenen heb ik dus een vrouw van 35 jaar oud en niet van ….. jaar.

Dus weer een zorg minder en we komen steeds dichter in de buurt van de eindstreep. Moeten we dit weekend maar gaan vieren met mijn schoonmoeder in Groningen. En bij Kitty en de Pits in Friesland. Kortom lekker weekendje weg.

Voor de mensen die meer willen weten over de combinatie test, hieronder een stukje dat ik heb gevonden op het internet dat het een en ander uitlegt.

Wat is de combinatietest?
De combinatietest vindt plaats vroeg in de zwangerschap en bestaat uit (A) bloedonderzoek bij de zwangere en (B) echoscopisch onderzoek bij de foetus voor de meting van de zogenaamde nekplooi (NT-meting).

A. Bloedtest
Tussen de 9e en de 13e week van de zwangerschap wordt bij de zwangere een buisje bloed afgenomen. In het bloed wordt het gehalte van 2 stoffen gemeten (ßhCG en PAPP-A). De bloedtest brengt geen risico voor u of uw kind met zich mee.

B. Nekplooimeting (NT-meting)
Tussen de 11e en de 13e week van de zwangerschap vindt de NT-meting plaats. Er wordt dan een echo gemaakt waarbij de dikte van de zogenaamde nekplooi van uw kind wordt gemeten. De nekplooi is een dun vochtlaagje onder de huid in de nekregio. Dit laagje vocht is altijd aanwezig, ook bij gezonde kinderen. Maar hoe dikker deze nekplooi is, hoe groter de kans is dat het kind het syndroom van Down heeft. Een verdikte nekplooi komt niet alleen voor bij het syndroom van Down maar ook bij andere chromosoomafwijkingen en lichamelijke aandoeningen van het kind. De NT-meting brengt geen risico voor u of uw kind met zich mee.

Het bepalen van de kans op een kind met het syndroom van Down
In de combinatietest bepalen de uitslagen van de bloedtest en de NT-meting samen met de leeftijd van de zwangere de kans op een kind met het syndroom van Down. De combinatietest stelt niet met 100% zekerheid vast of uw kind het syndroom van Down heeft. Deze test geeft alleen informatie over de kans op het krijgen van een levend geboren kind met het syndroom van Down. De hoogte van deze kans wordt met een speciaal computerprogramma nauwkeurig berekend.

Wat is een gunstige testuitslag?
Een gunstige uitslag betekent dat er geen verhoogde kans is dat het kind het syndroom van Down heeft. In dit geval is de kans op een levend geboren kind met het Down-syndroom gelijk aan of groter dan 1 : 250.

Wat is een ongunstige testuitslag?
Een ongunstige testuitslag wil zeggen dat er een verhoogde kans is op het krijgen van een kind met het syndroom van Down. In dit geval is de kans op een levend geboren kind met het Down-syndroom gelijk aan of groter dan 1:250.Het bepalen van de kans op een kind met het syndroom van Down
In de combinatietest bepalen de uitslagen van de bloedtest en de NT-meting samen met de leeftijd van de zwangere de kans op een kind met het syndroom van Down. De combinatietest stelt niet met 100% zekerheid vast of uw kind het syndroom van Down heeft. Deze test geeft alleen informatie over de kans op het krijgen van een levend geboren kind met het syndroom van Down. De hoogte van deze kans wordt met een speciaal computerprogramma nauwkeurig berekend.

Een verhoogde kans is iets anders dan een hoge kans!
Sommige zwangere vrouwen zullen misschien ongerust worden als zij te horen krijgen dat zij een verhoogde kans hebben op het krijgen van een kind met een aandoening. Het is goed om te bedenken dat een verhoogde kans niet per se een grote kans hoeft te betekenen.
Zelfs bij een verhoogde kans is de kans dat er een gezond kind geboren wordt nog vele malen groter dan de kans op een kind met een aandoening.

Voorbeeld: Bij een kans van 1 op 100, is 1 vrouw zwanger van een kind met het syndroom van Down, maar 99 vrouwen niet. Dit betekent dat een groot deel van de zwangere vrouwen met een afwijkende testuitslag toch een kind zonder het syndroom van Down zal krijgen.

3 reacties

  1. Jacqueline - dec 6, 2007 at 23:56

    Yeah! Goed nieuws…ik heb het zo gehoopt voor jullie. Wat fijn…nu kunnen jullie vrijwel onbezorgd genieten van de komende tijd. Heerlijk hoor. Geniet van elkaar en van het leven in je buikie Joan! Wacht maar als je het kan voelen. Ik vind niks bijzonderder dan dat.

    Liefs en veel plezier dit weekend.

    Groetjes aan Pitty en je moeder en een kus voor Noa en Nesta ;-)

    Jacq

  2. maureen - dec 10, 2007 at 19:01

    Van harte!!!! was erg benieuwd hoe het met jullie gaat. Hier ook alles goed alleen mijn comp. was doorgebrand. Ben al mijn bestanden kwijt. Ben heeeeeel erg blij dat alles lekker gaat met de kleine, en met Joan. Bas , ik blijf jullie volgen ,groetjes maureen.

  3. Pieter - jan 16, 2008 at 13:09

    Hai Joan,
    ik hoorde van je site via Jacqueline. Erg leuk allemaal.Verder hoop ik dat alles ok is met je en ik wens je veel goeds in deze spannende tijd. Geniet er van ! Pieter S

schrijf ook een berichtje / reactie





week 15 – mama weekboek

Nog een week waarin weinig te beleven viel, wel zat ik er aan het begin van de week helemaal doorheen. Waarschijnlijk ook door alle stress rondom Schoonpap’s Joop en de drukte van de afgelopen 2 weekenden. Dit resulteerde in zware hoofdpijn en extreme vermoeidheid, ben dan ook een dagje thuisgebleven en heb die hele dag alleen maar liggen chillen en slapen.

Van het weekend Elsa’s 3de verjaardag “alweer” gevierd, en het was erg gezellig. De rest van het weekend hebben we het lekker rustig aan gedaan.

Lichamelijk gaat alles nog steeds goed, de groei zit er nu behoorlijk in. Heb dan ook Zaterdag maar eens een goeie BH aangeschaft, want de dames zijn ondertussen 3 cupmaten groter gegroeid. Ik zal er maar van genieten, want na de bevalling zal ik vast niet weer de kans krijgen om met een cup F te pronken. ;-)

Het bezoek aan de verloskundige was erg leuk, voor het eerst de hartslag van onze Puk gehoord. 152 slagen per minuut en een grote grijns op mijn gezicht.

Gewicht 63.3 kilo


week 15 – papa weekboek

Deze week baby technisch niet zo veel te melden.  Voor zover we kunnen beoordelen gaat alles nog voorspoedig en wordt mijn meissie steeds dikker en dikker.

Naast dit alles loopt het niet helemaal lekker met mijn vader. Hij is weer opgenomen in het ziekenhuis en het was weer kantje boord. Ondertussen is hij wel weer wat opgeknapt, maar helemaal zeker zijn we natuurlijk nooit wat hem betreft. Vocht achter de longen was het dit maal. Hopelijk mag hij over een paar dagen weer terug naar het Zonnehuis (Revalidatie centrum). Daar heeft hij het volgens mij wel naar zijn zin.

Moeilijkste vind ik de gesprekken en opmerkingen dat hij er geen zin meer in heeft. Dat het voor hem wel afgelopen mag zijn. Ik kan hem geen ongelijk geven maar dat gaat natuurlijk niet zonder emoties. Het moeilijkste in deze vind ik om niet te zelfzuchtig te zijn.

Los van het emotionele kant van het verhaal is er voor de ingewijde ook nog de materialistische kant, en dat maakt me echt kwaad. Zeker als je kijkt naar de Nederlandse rechtsstaat. Wat een aanfluiting. Nader onderzoek heeft ons geleerd dat als Pa nu zou komen te overlijden en ik de nalatenschap zou weigeren (schulden en openstaande rekeningen)  De nalatenschap automatisch overgaat op ons ongeboren kindje. Deze is nog niet in staat om de nalatenschap te verwerpen dus als hij (of zij) geboren wordt moet dit als nog gebeuren. Joan en ik staan dus twee keer voor de kosten van verwerpen. Dat maakt me kwaad……

rook update: Week 6 – Nog steeds geen peuk aangeraakt ongeacht het feit het de afgelopen dagen wel erg moeilijk was.


Uitgerekend!!!

2008-06-10 Op deze datum zijn we uitgerekend.

Maar de meeste van jullie wist dat al. Alleen nu staat het ook in de agenda van de site.

1 reactie

  1. Jacqueline - jan 17, 2008 at 01:36

    Best cool! Ik was van Aimee ook 10 juni uitgerekend…..ookal kwam ze 24 mei ;-)

    Grtz,

    Jacq

schrijf ook een berichtje / reactie





100 dagen!

Vandaag een nieuwe mijlpaal. We zijn 100 dagen zwanger vandaag. Nog maar 180 dagen te gaan. Dit kan je allemaal volgen op de ‘widget’ rechtsonder aan de site. Als je op de hoeveelheid dagen/weken klikt dan veranderd deze en zo kan je meerdere opties bekijken. Zo kan je zien hoeveel weken we al gehad hebben, hoeveel dagen en je kan zien hoeveel dagen of weken we nog te gaan hebben.

Het plaatje laat zien in welk stadium de kleine momenteel is (dit groeit dus mee)

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Verloskundige – 2e bezoek

Vandaag voor de tweede keer naar de verloskundige geweest en alles was goed. En we hebben het hartje gehoord. Hartslag klonk erg goed volgens de verloskundige en was zo rond de 152 slagen per minuut. Zal dus wel een druk baasje worden als ik de verhalen op het internet moet geloven.

Verder hebben we vandaag de bevestiging gekregen dan we vanwege Joan haar leeftijd een uitgebreidde echo kunnen krijgen. En dit willen we dan ook dus de verloskundige gaat een afspraak maken met het ziekenhuis. Op deze echo kunnen ze zien of er nog bijzondere afwijkingen zijn. Deze echo vervangt de standaard 20 weken echo dus hij zal zo rond de 20e week plaatsvinden. (nog 5 weekjes wachten dus)

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





3e bezoek verloskundige

2008-01-15 08:40 3e bezoek bij onze verloskundige, gewoon voor controle


week 16 – mama weekboek

Deze week eigenlijk weinig te beleven gehad. Vrijdags naar het Ziekenhuis geweest omdat Schoonpap’s zijn 66ste verjaardag had, gelukkig mag hij aan het eind van de week weer terug naar het verzorgingstehuis om daar van de kerst te genieten. Verder verheug ik me erg op onze laatste kerstdagen met zijn tweetjes, wel jammer dat het weer zo’n pech was met Schoonpap’s gezondheid want hierdoor is de boom er een beetje bij ingeschoten.

Het wordt een drukke tijd de komende week, 1ste kerstdag Schoonmam’s bij ons, 2de kerstdag naar mijn Mam’s en Oma’s verjaardag, tussendoor Steffie op visite en als afsluiter Kitty & the Pitz ;-) te logeren. Ik heb weer wat meer energie dus ik ga er lekker van genieten als die gezelligheid.

Gewicht 63.6 kilo


week 16 – papa weekboek

Hopelijk wordt het deze week een wat blijere week. Het begint in ieder geval al goed. Kregen te horen dat pa a.s. woensdag weer het ziekenhuis uit mag (terug naar het verzorgtehuis) en we hebben eindelijk het hartje gehoord van onze toekomstige koter.  Als ik de verhalen mag geloven op het internet krijgen we, gebasseerd op de hartslag, een meid. Alles boven de 140 slagen per minuut wordt een dame en alles er onder een jongen. Bij ons was het 152 slagen per minuut. En ding is zeker en dat is dat het een drukke koter is. Natuurlijk is het bakerpraat dat je aan de hartslag kan afleiden wat het zal worden. We zullen gewoon moeten wachten tot week 20 als we weer een echo krijgen. Dan kunnen ze ook bepalen wat het gaat worden.

Pa mocht dus nog niet uit het ziekenhuis. Wordt nu volgende week. Gezeur met zijn rolstoel en taxi vervoer en dergelijke. Hij was tevens jarig afgelopen vrijdag. Hij is 66 geworden.

rook update: nog steeds geen peuk aangeraakt en dat terwijl ik steeds vaker mijn pillen vergeet. Ben wel 5 kilo aangekomen, maar dat was te verwachten, ben al lang blij dat het er geen 10 zijn zoals vroeger als ik trachtte te stoppen. Je kan het natuurlijk ook opvatten dat ik in alle aspecten met Joan mee doe (dus zelfs met het buikje)


20 weken echo

2008-01-29 10:30 Op deze datum mogen we naar het ziekenhuis voor de speciale 20 weken echo. Vanwege Joan haar leeftijd zal dit een uitgebreide echo worden waar er op van alles gecontroleert wordt. Ze zullen kijken of de kleine een open ruggetje heeft of een open schedeltje. En andere afwijkingen kunnen ze ook zien. Tevens zullen ze poberen om te kijken of het een kerel of een meid wordt. Weer ontzettend spannend allemaal dus

1 reactie

  1. betty gathier - dec 22, 2007 at 22:19

    29 januari lang nog he als je ouder wordt gaan de jaren zo enorm vlug maar ik denk 2008 wordt een jaar dat heeel lang duurt voor mij zo spannend allemaal en het wordt een gezonde Baby dag lieverds

schrijf ook een berichtje / reactie





week 17 – papa weekboek

Weer een weekje verder, en tevens een jaartje verder.

Net de feestdagen achter de rug (weer kunnen oefenen met Pittie haar kids) en verder eigenlijk weinig gedaan. Joan heeft wel voor het eerst de kleine in haar buik gevoelt en dat zijn dan van die momenten dat ik jaloers ben. Ik moet nog een hele tijd wachten voordat ik wat kan voelen.

rook update: Heb een paar trekjes genomen toen Stef hier was om te kijken hoe ik daarop zou reageren. En ja hoor het is nog steeds lekker. maar gelukkig was ik sterk genoeg om niet meteen weer te beginnen. Kortom, test geslaagd!


week 17 – mama weekboek

Belangrijkste nieuws van deze week is toch wel dat ik 28-Dec de baby voor het eerst heb gevoeld, als een hele lichte streling langs de binnenkant van mijn buik. Ik zat in de auto op Bas te wachten terwijl hij een patatje haalde, en had een hele volle blaas. Die volle blaas zal vast ook hebben meegewerkt, want daardoor was er “denk ik” wat minder ruimte voor de kleine. Ronduit geweldig. Verder een erg gezellige en drukke week gehad.

Heerlijk gegeten met Schoonmam’s 1ste kerstdag, alleen jammer dat ik het tussengerecht heb laten verbranden. 2e kerstdag was het erg gezellig bij Oma, die heerlijk aan het kletsen was over van alles en nog wat, en s’avonds genoten van een heerlijk kerstdiner bij mijn Mam’s. Verwent met mooie kadoos voor de kinderkamer door “Aunt to be” Steffi en met Pitty en Kids naar Safaripark  de Beekse Bergen geweest.

Gewicht 64.2 kilo


week 18 – mama weekboek

Nadat ik de kleine vorige week voor het eerst heb gevoeld is het een aantal dagen stil in mijn buik geweest, tot 3 Januari het feest ’s avonds begon. Vanaf die dag voel ik Puk dagelijks in de vorm van plopjes, bubbels en strelingen langs mijn buik. Het nu al duidelijk dat eigen ruimte erg op prijs wordt gesteld want alles wat op- of tegen mijn buik ligt krijgt een schop.

Dat heeft Pa Bas al mogen ervaren toen hij een schop tegen zijn oor kreeg en ook Vinnepoes ligt opeens een stuk minder vaak op mijn buik, wat tot nu toe altijd zijn favoriete plekje is geweest.

Ik vind het vooral heel speciaal als dat gerommel in mijn buik, en geniet er met volle teugen van. Ik kan niet wachten tot het echt duidelijk voelbaar is aan de buitenkant, zodat ik het iets vaker kan delen met mijn lieve man.

Gewicht 65.3 kilo


week 18 – papa weekboek

Nieuwe jaar is begonnen en ik kan niet wachten tot we weer naar de VK mogen, kan ik het hartje weer horen. verder heb ik geregelt dat we kinderopvang hebben.

Was achteraf toch allemaal weer lastiger dan ik had verwacht, maar het is gelukt. De keuze is gevallen op Beregoed (http://www.bere-goed.nl/index.htm). Ik heb leuk staan kletsen met Graddy een leidster en het klikte. Kortom Joan en ik hebben besloten dat deze het maar moet worden. Mooie is dat ze ook plek hebben op de dagen dat wij willen, vanaf het moment dat wij willen.

rook update: Nog steeds niet gerookt!


Ik heb hem gevoeld…

Ik lag op Joan haar buik te luisteren naar het gerommel, want Joan voelt het namelijk borrelen….., en ineens voelde ik een duw tegen mijn oor. Joan voelde het ook dus ik heb het me niet verbeeld.

Ik heb junior voor het eerst gevoeld wow…….

1 reactie

  1. Jacqueline - jan 8, 2008 at 20:57

    Mooi he? Nu begint het feest pas echt ;-) Joan, geniet er van want dit vind ik nou het leukste aan zwanger zijn…

    Ben weer stiekem jaloers, hehehehe.

    Kus

schrijf ook een berichtje / reactie





week 19 – mama weekboek

Deze week eigenlijk niet veel te melden. Mijn buik neemt enorme proporties aan, en gaat een beetje in de weg zitten. Ik slaap nog steeds erg slecht, maar verder gaat alles gewoon lekker zijn gangetje.

Gewicht 66.1 kilo


week 19 – papa weekboek

Er valt niet echt veel te melden, behalve dan dat ik de kleine wat vaker voel. Al is het heel erg licht.

En we hebben een stethoscope gekocht om te kunnen luisteren. Tot op heden met slechts kleine sucsesjes. Morgen weer naar de VK, en dan heb ik wellicht wat meer te melden.

Oja rook nog steeds niet dus kan nu wel zeggen dat ik ervan af ben. Dus geen nieuwe updates op dat gebied meer.


Verloskundige – 3e bezoek

Vandaag bij de VK geweest (och hemel ik kort nu ook al baby termen af) (VK = verloskundige) En alles was tip top in orde. Joan hartstikke gezond en alle mogelijke kwaaltjes die Joan ervaart waren geen van alle kwaaltjes om je zorgen over te maken.

 

En verder hebben we weer het hartje gehoord. Deze keer was hij 132 slagen per minuut. (zie je, krijg ik toch gelijk, wordt het toch een jongentje).

 

Verder nog even gevraagd of het zinnig was om met een stethoscoop te luisteren. Niet dus! Althans niet voor week 30. Dus nog even wachten dan maar. (en toch denk ik dat ik al wat gehoord heb (klonk namelijk precies zoals het bij de VK klinkt))

 

Verder kregen we de tip om tot na week 25 te wachten met de 4D echo, want dan krijg je het mooiste resultaat. Maar eerst de 20 weken echo op de 29e januari.

 

1 reactie

  1. Jacqueline - jan 17, 2008 at 01:35

    Leuk he dat hartje luisteren. Hahahaha…ik moet erg lachen om dat hartslagen-beredeneergedoe hahahaha…wat jullie kindje wordt of eigenlijk al lang is moet je de 29ste lekker horen en dan weet je het pas zeker. Ik heb je vrouw nog even op de msn gesproken en vond dat erg gezellig en fijn om haar weer even solo gesproken te hebben. We spreken dus gauw wat af…ik bel wel even. Kus, Jacq

schrijf ook een berichtje / reactie





week 20 – mama weekboek

Dit was een behoorlijk heftige week aangezien men bij MI-Swaco heeft besloten mijn contract “welke afloopt tijdens mijn verlof” niet te verlengen. Dit gaf uiteraard de nodige stress en onzekerheden. Dus ben ik een paar daagjes thuisgebleven om een en ander uit te zoeken en vooral mijn husband gerust te stellen.

Het was letterlijk een domper op de feestvreugde die we die ochtend hadden beleeft bij de verloskundige, blijft namelijk een beetje een feestje om die kleine te horen. Met onze Puk gaat alles goed en met mij ook. Mijn slapeloosheid is niets aan te doen, Bas zal tot rond de 30e week moeten wachten voor hij de kleine kan horen en de VK bevestigde dat ik een behoorlijk buik heb ;-)

Verder ga ik vanaf volgende week minder werken zodat ik iets meer rust kan nemen, dit had de VK al eens geadviseerd maar heb ik naast me neergelegd omdat ik het nog wel trok. Maar aangezien mijn inzet en werkzaamheden “zoals nu blijkt” toch niet ten volle gewaardeerd worden, is de extra inzet terwijl ik al oververmoeid ben verspilde energie.

Gewicht 66 kilo (zowaar een weekje niet aangekomen)


week 20 – papa weekboek

Vandaag geprobeert om Joan te fotograferen maar was helaas niet helemaal naar mijn zin. Gelukkig loopt ze nog wel even met een dikke buik. En dik is ie. Lijkt wel of ze volgende week al gaat bevallen. Kan ik haar wel leuk mee plagen, mijn eigen dikkie dik……

Verder niet zo veel te melden, behalve dan dat de kleine rustig wordt van mijn hand. Joan voelt hem trappen en schoppen en als ik mijn hand dan op haar buik leg, wordt ie rustig en kan ik hem niet meer voelen….. zal binnenkort wel beter worden (hoop ik)


Nieuw plaatje van de kinderkamer meubels

Ik kwam vandaag een nieuw plaatje tegen van de kinderkamer (een plaatje wat ik mooier vind) Klik op het plaatje voor een grotere afbeelding

Voor meer info kan je op deze link klikken. Dit is de website van de makers. Even kijken bij babykamers en zoeken naar Sunshine Two.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





voor de kinderkamer

Joan was nog wat leuks tegengekomen, aangezien we nog iets zochten voor naast het ledikantje (we moeten toch ergens dat leuke lampje kwijt kunnen)

En het past natuurlijk erg mooi in het safari thema 

klik hier voor meer info

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Halverwege!

Vandaag zijn we halverwege, 20 weken, 140 dagen. 50%, kortom op naar de tweede helft. Het kan me eigenlijk allemaal niet snel genoeg gaan. Kan niet wachten tot dat ik die kleine in mijn handen heb…..

Met Joan gaat alles nog goed (zoals je in onze weekboek kan lezen) en volgende week weer een echo (eindelijk). We houden jullie op de hoogte.

1 reactie

  1. Jacqueline - jan 27, 2008 at 01:08

    Nog twee dagen!!!!! Spannend hoor…is Joan al een beetje over de schrik van het rot nieuws heen dat het contract niet wordt verlengd? Ik zeg….geef nu maar lekker al je energie aan Pukkie en…ze heeft vast zo weer een baan na de zwangerschap hoor ;-)

    Kus,

    Jacq

schrijf ook een berichtje / reactie





week 21 – mama weekboek

Een erg rustig weekje waarin weinig te beleven viel. Het is trouwens heerlijk om net even een paar uurtjes minder te werken, ik heb nu in de ochtend even meer tijd om rustig op gang te komen en kan als ik erg moe ben een paar uurtjes langer blijven liggen. Maar ik merk wel dat die slapeloosheid me nu toch behoorlijk op begint te breken.

Verder gaat alles goed, onze Puk gaat steeds meer- en harder tekeer in mijn buik, wat ik aan een kant wel heel knus en intiem vind, maar aan de andere kant af en toe ook erg vermoeiend.

Gewicht 66.9 kilo


week 21 – papa weekboek

Volgende week eindelijk de 20 weken echo. En dan zullen we weten of PJ een jongentje of meisje is. Als ik heel eerlijk ben maakt het me niets uit

Ik ben alleen bang dat ik me over een meid meer zorgen ga maken, en zoals mijn moeder zo mooi zei, “ik hoop dat het een jochie wordt, want dan weet ik tenmiste hoe het moet”. Dat gevoel heb ik ook wel een beetje.

Aan de andere kant, zegt iedereen dat meiden altijd naar pa trekken. Ik mag het hopen, sorrie Joan (hehehehe)


week 22 – mama weekboek

Meteen de eerste dag van deze week hebben we onze 20 weken echo gehad en het is “zoals ik al aanvoelde” een meiske. En nog belangrijker, alles zit erop en eraan. (nou ja, dat dus niet ;-)

Paps moest even wennen aan het idee, maar dat duurde niet lang toen hij bedacht dat meisjes vaak meer aan Papa hangen. Het is wel heel erg leuk om nu eindelijk te weten wie of wat mijn buik bewoond, en bewonen is het. Ze is af en toe zo druk dat ik er zelf onrustig van wordt, en wie ooit heeft bedacht dat “je buikbewoner” rustig wordt als jezelf actief bent heeft er bij mij heel erg naast gezeten.

Onze kleine meid :-) is namelijk druk als ik actief ben, druk als ik rustig op de bank zit en druk als ik net in bed lig. Maar geluk zit in een klein hoekje, de weinige momenten dat ik slaap, slaapt ze heerlijk met me mee.

Gewicht 67.3 kilo


week 23 – mama weekboek

Dit was een typische week van nieuwe ervaringen. Ik heb deze week voor het eerst last gehad van een harde buik, heel erg raar verkrampt gevoel is dat en zeer zeker niet prettig. Verder kan je nu “en dat is wel heel erg leuk” ook aan de buitenkant de bewegingen in mijn buik zien.

Verder slaapt Puk nog steeds als ik slaap, wat erg prettig is. Wat ik tijdens deze slaapmomenten gewaar werd, is dat Puk volgens mij al een favoriete slaaphouding heeft. Zodra ik namelijk op mijn andere zij ga liggen en het volkomen rustig is in mijn buik, volgt er kort daarop elke keer dezelfde soort beweging, waarbij het voelt alsof ze zich ook omdraaid.

Gewicht 67.7 kilo


week 22 – papa weekboek

Het wordt dus een dame, en we hebben zelfs al de namen die we gaan geven (maar ik zeg niets, iets moet toch een verrassing blijven).

Kortom ik zal maar vast gaan wennen aan de pokdalige pubers die over 16 jaar op de stoep staan. Jongen of meisje, het maakt me echt niet uit. Ik hoop alleen wel dat het een stoere meid wordt en niet een teutebel. Maar ik heb de stille overtuiging dat de ouders daar invloed op hebben.

Verder gewoon een lekker weekje achter de rug zonder veel bijzonderheden.

Oja nog wel wat coole dingen gekocht voor Puc, ik kon het niet laten.


week 23 – papa weekboek

Joan heeft een griepje, en voelt zich beroerd. Is best wel eng omdat je dan ineens stil staat met het besef dat je vrouw moet oppassen met wat voor medicijnen ze neemt omdat het anders schadelijk voor de kleine kan zijn. Kortom je gaat je ineens beseffen dat je voorzichtig moet zijn met die kleine.

Niet dat ik me dat niet eerder besefte, maar het komt nu gewoon heel erg dichtbij. En tegelijkertijd geeft je dat een goed gevoel, het besef dat je papa aan het worden bent.


4e bezoek verloskundige

2008-02-12 08:40 de 4e keer dat we voor controle naar de VK moeten

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Het is een . . . . .

Vandaag naar het ziekenhuis geweest voor de 20 weken echo, en we weten wat het is. Natuurlijk met een hele kleine kans dat de echo niet alles heeft laten zien en er toch wat anders uitkomt dan verwacht. Maar daar gaan we niet vanuit. Kortom we kunnen met hele grote zekerheid zeggen dat we een….

dochter gaan krijgen. PisaJunior is een meid. Ik zit zo dus met twee van die eigenwijze dames in huis. En ik moet er niet aan denken als ze op die ene leeftijd komt dat ze ineens interesse krijgt voor en van het andere geslacht. Hou nu al mijn hart vast.

Maar kort samengevat, juffie ik kan niet wachten tot je er bent……

Verder zag alles er okay uit en maken we ons dan ook nergens zorgen over (behalve over de etterbak, met die puistenkop, op die brommer over 16 jaar).

Ik zal in het volgende bericht de fotos en filmpjes plaatsen (ja we hebben filmpjes van de echo)

3 reacties

  1. Pieter from Bilthoven - jan 29, 2008 at 13:54

    He Pisaatjes,

    Tof man een meid (hebben wij ook). Ik zou zeggen: Welkom Sophie!. En Bas, misschien valt ze niet op jongens ….

    Anyway, super dat het zo goed gaat.

    Groeten, Pieter.

  2. betty gathier - jan 29, 2008 at 21:27

    Hallo Joan en Bas Oh Oh die Bas 2 meiden thuis 3 groten meiden buitenshuis 2 Grootmoeders en 1 overgrootmoeder hi hi Ja ja Bas wie is er eigenwijs??????????? Maar wat ben ik blij een klein meidje hoop wel een stoere GEWELDIG jongens dankbaar ben ik, dag liefs Betty knuffel voor jullie en mijn kleindochter.

  3. Jacqueline - jan 29, 2008 at 23:12

    Jaaaaaa, ik heb het natuurlijk al eerder vandaag gehoord maar kan het niet nalaten toch nog even een berichtje achter te laten. Ik vind het geweldig hoor dat het een meiske wordt. Ik spreek uit ervaring..meisjes zijn gewoon heel gezellig (tenminste als ze niet de kolder in de kop hebben zo af en toe als ze 2 jaar zijn, hahahaha).

    En, let op mijn woorden: Papa gaat weer helemaal verliefd worden en….dat gaat nooit meer over ;-)

    Geniet van jullie kleine meisje. Ze zit nu nog veilig in mama’s buik maar ik weet zeker dat haar heel wat knuffels en liefde te wachten staat als ze de grote wereld in komt.

    Kus,

    Jacq

schrijf ook een berichtje / reactie





De echo in beweging

We hadden de mazzel dat we een hele aardige echoscopiste hadden die ons liet filmen tijdens het maken van de 20 weken echo.

Klik op lees verder om de videos te zien. Om de filmpjes te starten moet je op de playbutton klikken

Okay hier het eerste filmpje, 

[flashvideo filename=video/echo1.flv width=400 height=300 /]

Op het tweede filmpje zie je dat het daadwerkelijk geen jongentje is (d’r mist wat)

[flashvideo filename=video/echo2.flv width=400 height=300 /]

Op het derde filmpje hoor je het hartje en zie je op het scherm ook de hartmonitor

[flashvideo filename=video/echo3.flv width=400 height=300 /]

Later vannavond zal ik ook de printjes inscannen en deze op de site zetten maar ik denk dat de meeste mensen dit toch het leukst vinden

1 reactie

  1. Edde en Nannette - jan 31, 2008 at 20:35

    Ziet er goed uit! Geinig hoeveel je op die echo’s kunt zien (met wat hulp).

    Nog 131 dagen te gaan, zie ik. Geloof me, die zijn om voor je het doorhebt… en dan kun je je dochter voor het eerst vasthouden en knuffelen. :D

schrijf ook een berichtje / reactie





En dan nu de plaatjes van de 20 weken echo

zoals beloofd een berichtje met de plaatjes van de 20 weken echo. Het zijn er 9 dus meer dan genoeg zou ik zeggen.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Kinderkamer

2008-03-27 12:00 Deze dag wordt de kinderkamer bezorgt


week 24 – mama weekboek

Weer een VK bezoekje gehad, en alles gaat uitstekend. De vele harde buiken die ik heb komen waarschijnlijk door de drukte in mijn hoofd en mijn buik, maar ze wilde voor alle zekerheid laten kijken of het niet door een blaasontsteking kwam. En dat is het dus niet.

Mijn lieve man heeft me enorm verrast met valentijnsdag, ik moest zelfs een traantje wegpinken. Hij heeft ondanks dat hij het nut er niet echt van in zag de Babycooker voor me gekocht. Dit is een kleine blender, stomer en opwarmer in 1. Met de kleine stuiterbal in mijn buik gaat alles ook uitstekend, ze is erg actief en het schoppen & porren neemt behoorlijk in kracht toe.

In het weekend een erg gezellige Baby-shower gehad bij de Buuv “Wojis” met een heerlijke high-tea en de bijbehorende knutselpraktijken ;-) Verder het meerendeel van deze week ziek “verkouden” op bed gelegen, en helaas door omstandigheden de 9 maanden beurs gemist.

X Joan X

Gewicht 68.4 kilo (precies 10 kilo aangekomen)


week 24 – papa weekboek

Weer een weekje verder, en eigenlijk niet veel te melden. Joan geeft wel aan dat Puc erg aktief is en het leuke is dat ik het nu ook kan zien. Je ziet die kleine gewoon bewegen en schoppen en slaan in mama haar buik. Is wel allemaal erg vermoeiend volgens Joan. Ze is dan ook vaak moe de laatste tijd maar daar kan ik me wel iets bij voorstellen als je naar de omvang van haar buik kijkt.

Ik zal binnenkort wel kijken of ik een paar mooie fotos kan plaatsen van de buik….


5e bezoek verloskundige

2008-03-10 14:50 Het 5e bezoek bij de verloskundige


4D echo – Pret echo

2008-03-10 15:00 de 4D echo of te wel de pret-echo. Dan gaan we als het goed is het gezichtje zien van onze dochter in 3D


Verloskundige – 4e bezoek

Vandaag voor de 4e keer naar de verloskundige geweest en eigenlijk valt er niet veel te melden. Behalve dan dat Joan naar de dokter moet om uit te sluiten dat haar ‘harde buik’ van een blaasontsteking komt.

Wederom het hartje gehoord (140 slagen per minuut). En alles gaat volgens plan zegt de VK.

Wat ik veel leuker vind is dat we meteen een afspraak hebben gemaakt voor de pret-echo, 10 maart is de datum. Moeten we daarna de oma’s maar uitnodigen zodat ze hun kleindochter kunnen bekijken.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





week 25 – papa weekboek

Dit weekend bij Jacq en Dennis langs geweest, was erg gezellig en leuk zitten spelen met hun dochters. Alvast een beetje oefenen hoort er ook bij hè. Verder valt er niet veel te melden. Wel nog een beetje zitten zoeken op het internet naar leuke dingen maar er is gewoon te veel leuks. 

En verder is het gewoon afwachten….


week 25 – mama weekboek

Eigenlijk niet veel beleefd deze week. De kleine Puk is af en toe erg beweeglijk, waardoor ik weinig rust krijg. Hierdoor heb ik ook regelmatig een harde buik en slaap nog steeds slecht. Ook heb ik door mijn dikke buik snel last van mijn onderrug en heupgewrichten, maar ach dat hoort er allemaal bij.

Van het weekend heerlijk gegeten bij Jacqueline en Dennis, het was erg gezellig. Wat een heerlijke meiden hebben die twee. En wat een warm & fussie feeling geeft dat toch, als je lekker op de bank zit met zo’n wijfie naast je die aandachtig luistert naar het verhaaltje dat je aan het voorlezen bent. Wat een zaligheid dat ik dat over een paar jaar met onze dochter mag gaan beleven.

Gewicht 69.5 kilo


Kan niet wachten…

Ik kan haast niet wachten tot dat we de 3D echo krijgen. Of eigenlijk moet ik zeggen 4D echo, voor de mensen die nog niet weten wat dit allemaal inhoud, volgt hier onder een korte uitleg:

Wat is “4D” / “4D Ultrasound” ?
“4D” is de afkorting voor vier-dimensionaal – de vierde dimensie is de tijd. Wat betreft echoscopie, is 4D Ultrasound de nieuwste technologie en is exclusief voor GE (General Electric). 4D is bewegend 3D. 4D Ultrasound voegt een tijdselement toe aan drie-dimensionale beelden wat resulteert in “live” actiebeelden van je ongeboren kind.

De voordelen van de 4D techniek:
In tegenstelling tot andere 3D diagnostische beeldprocessen, biedt 4D de echografiste de mogelijkheid om de inwendige anatomie “real-time” weer te geven. Zo kunnen er bijvoorbeeld betere conclusies met betrekking tot de ontwikkeling van een foetus getrokken worden op basis van waargenomen bewegingspatronen.

Als je deze link volgt zie je wat voorbeeld fotos van een 4D echo (dit zijn dus niet foto van ons kindje)

Maar zoals ik dit berichtje al begon….. ik kan niet wachten ;-)

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Jongensnamen (annekdote)

Joan en ik lagen vanmorgen in bed een beetje te kletsen. Zegt Joan op eens; we moeten nog wel even aan een jongens naam denken. Je weet het maar nooit, misschien heeft de echoscopiste zich wel vergist en wordt het toch een jongentje…. Kortom we moeten toch even stil staan bij jongens namen, “Just in case!”

Ik kon het niet nalaten om te reageren: Justin, Kees? nee klinkt niet lekker Justin Kees Pisa, laten we nog even verder nadenken.

Lachen natuurlijk en we wilde jullie deze annekdote niet onthouden….

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





week 26 – mama weekboek

Erg leuke, maar ook zware en emotionele week gehad. Bijna alle collega’s op de admin waren ziek of op vakantie, dus het was goed aanpoten waardoor ik er aan het eind van de week helemaal doorheen zat. Zo erg dat het tranen met tuiten was toen ik een stokbrood liet aanbranden.

Leuke gebeuren was dat ik aan het begin van de week op bed lag en opeens een giga ei op mijn buik voel- en zie verschijnen. Toen ik er zachtjes op drukte was het keihard en waarschijnlijk Puk’s kontje of hoofdje. Jammer dat ze al weer was verdwenen tegen de tijd dat Paps naar boven kwam. Het schijnt ook “uit de boekjes” dat de kleine vanaf deze week Paps zijn stem goed kan horen en hierop enthousiast kan reageren, dus Pa Bas bij deze ben je uitgenodigd om tegen mijn buik te komen kletsen ;-)

Mijn eigen Mams kwam lekker een weekendje bij ons logeren en we hebben een behoorlijke emotioneel ” maar goed en uiteindelijk posititef” gesprek gehad over haar zwangerschap en bevalling. En we hebben uiteraard lekker geshopped.

Last but not least, heb ik vanaf heden elke Maandag Zwangerschap Yoga. Einde van de week mijn eerste les gehad, ik vind het heerlijk ontspannend maar Puk wordt er een beetje onrustig van. Nou, ze went er maar aan ;-)

Gewicht 68.8 kilo (zowaar afgevallen)


week 26 – papa weekboek

Naast het voelen bewegen is het nu ook mogelijk om de kleine te zien als ze beweegt. Joan wordt er gek van om dat het allemaal erg onrustig is in haar buik en het haar vooral wakker houdt tijdens de nachtelijke uurtjes.

Verder gaat het allemaal z’n gangentje voor zover ik kan inschatten. Dit weekend ‘oma’ Ineke over de vloer gehad en de dames hebben zich prima vermaakt (kortom ze zijn wezen winkelen).

Gisteren dagje naar Engeland geweest voor mijn werk en dan besef je ineens toch net even een beetje extra dat je papa wordt. Bepaalde dingen worden minder belangrijk en andere juist weer belangrijker. (maar daar later misschien meer over)


week 27 – mama weekboek

Rustige week gehad, behalve in mijn buik dan. Las in een van mijn boeken dat het soms handig is om een schopschema bij te houden, dit om in een later stadium er alert op te zijn als je de baby langdurig niet voelt. Mijn schopschema was ondanks alles een behoorlijke verassing, onze kleine Puk is maximaal 1,5 uur aaneengesloten te ruste ;-)   

Verder vind ik de Bolle Buik foto’s erg mooi geworden, en heb ik zelfs plezier gehad in het poseren. Bij de Yoga hebben we ons eerste puf-les gehad en voor een beetje afwisseling tijdens het puffen hebben we de A en de O klankt geoefend. Was een beetje een lacherige bedoeling, maar wel leerzaam.

Erg jammer dat onze kleine meid de pret in pret-echo niet met ons wilde delen, ik had me er zo op verheugd. Hopelijk hebben we volgende week meer geluk.

Gewicht 69.4 kilo


week 28 – mama weekboek

Deze week is goed begonnen met de geboorte van ons buur-manneke Mika Kroone op 11 Maart. Verder was het een rustige, bijna saaie week waarover ik niet veel te vertellen heb. Ik heb een telefonisch intake gesprek gehad met de Kraamzorg ” Particura” en ik slaap zo nu en dan redelijk door. Maar het blijft zwaar met me bolle lijf.

Gewicht 70.3 kilo


week 27 – papa weekboek

Deze week weer wat fotos gemaakt van Joan haar buik, kijk maar eens hier. En ik zal in de toekomst wel wat meer fotos plaatsen maar die komen dan uiteindelijk op mijn foto site.

En natuurlijk de 4D echo, de dame in kwestie weigerde om mee te werken. Ik had me er juist zo op verheugd maar ze weigerde om haar snufferd te laten zien. Zoek maar op ‘‘ en je vind het artikel vanzelf. Gelukkig mogen we volgende week terugkomen voor een herkansing.


week 28 – papa weekboek

Wederom een rustig weekje achter de rug (althans voor mij) Kan alleen melden dat de buren een zoontje hebben, Mika is zijn naam, en het is zo’n schatje. Alles is vrij vlot verlopen en ik kan alleen maar hopen dat het bij ons ook zo soepel gaat.

Volgende week 2e poging om de pret-echo goed te krijgen, ik ben benieuwd


Foto update

Hier dan eindelijk weer foto’s van de buik. We zijn nu 27 weken ver en zoals je kan zien is de buik van flinke omvang.

Vind zelf de rechter wel een bijzondere foto. Is weer eens anders als de standaard buik. Door de stethoscoop krijgt het net weer even een andere lading.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Verloskundige – 5e bezoek

Vandaag voor de 5e keer naar de VK geweest en alles was goed. Kortom niet veel te melden. Natuurlijk ook de pret-echo gehad maar daar straks meer over

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Pret-echo mislukt!

Madammeke heeft nu al een eigen willetje en weigerde om mee te werken tijdens de pret-echo. Ze moest zonodig de verkeerde kant op kijken.

Gelukkig was de verloskundige wel erg tevreden met wat ze zag qua gezondheid en compleetheid van Puc. En dat is wat mij betreft nog steeds het belangrijkste. Volgende week mogen we weer terugkomen voor een tweede kans. En natuurlijk hopen we dat het dametje dan wel mee werkt.

Om toch iets te laten zien, hieronder wat (slechte) echo plaatjes.

Okay wat zie je? (van links naar rechts)
Omtrek van het hoofdje (25cm), de bloedstroom in het hartje, een oortje, en een voet

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





herkansing 4D echo

2008-03-18 08:30 2e ronde voor de pret-echo


6e bezoek verloskundige

2008-04-01 08:30 controle bij de VK


Creatief luisteren

Vanmorgen eindelijk met onze eigen stethoscoop het hartje gehoord. Moest wel erg mijn best doen maar als je alle bij-geluiden elimineert hoor je toch een herkenbaar ritme dat vele male sneller is als Joan haar hartslag.

Gelukkig maar want ik dacht dat de stethoscoop al tot foto object verworden was. Blijkt hij toch nog het nut te hebben waar we hem in eerste instantie voor gekocht hebben.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Junior werkt wederom niet mee

Vandaag voor een nieuwe poging naar de VK om te kijken of de pret-echo wilde lukken. Niet dus. Madam weigerde wederom om mee te werken en krop met haar snuffert naar achteren. (Kortom het beeld op zwart ;-) )

Opzich is dit heel goed nieuws. De kans dat het een stuitligging wordt is nagenoeg nul. Echter voor de pret-echo is dit geen goed nieuws. Maar we mogen aanstaande zaterdag terugkomen voor poging 3.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





3e poging pret-echo

2008-03-22 09:30 3e x dat we de pret-echo gaan proberen


week 29 – mama weekboek

Nu we de volle 28 weken erop hebben zitten is onze kleine officieel levensvatbaar volgens alle boeken, weer een mijlpaal gehaald. Dat is het vervelende van een zwangerschap waarbij vooraf al zoveel pech om de hoek is komen kijken. Niets is meer vanzelfsprekend en ik beleef mijn zwangerschap dan ook stapje-voor-stapje oftewel mijlpaal-naar-mijlpaal. De volgende mijlpaal is met 33 weken, dan is de klein af (maar wel prematuur).

Deze week hebben we 2 Pret-echo’s gehad, de eerste keer lag madam zo diep in mijn bekken dat er niets te zien was, dus mochten we Zaterdags terugkomen. Na wat springen en huppen bij de auto en een muziekdoosje op mijn buik als lokkertje liet ze zich dan eindelijk zien, al was het niet van haar beste kant. Al met al geen geweldig resultaat, dus we zullen moeten wachten tot ze eruit is. Nu maar hopen dat ze daar niet ook zo’n tergend langdurend ritueel van maakt ;-(

Verder heerlijk gegeten ter viering van Ostara met Ome Roy & Tante Thea ;-) dus laat de lente nu maar komen.

Gewicht 70.6 kilo


week 29 – papa weekboek

Okay dan, eindelijk een succesje met de pret-echo. Een heel klein succesje. Madam lag eindelijk met haar gezicht de juiste kant op, maar er waren teveel omgevingsfactoren die in de weg zaten, om een mooi en helder beeld te krijgen.

Maar we hebben een plaatje van het gezichtje. Jammer genoeg kan je er weinig uit opmaken en het filmpje wat we erbij hebben gekregen is erg rommelig dus niet echt de moeite waard.

Natuurlijk hebben we wel 3x in zeer korte tijd de kans gehad om naar die kleine te kijken en zag alles er keer op keer goed uit. Dus is het toch niet helemaal voor niets geweest.

En op deze manier blijft het toch nog een beetje een verrassing….


3e keer pretecho

Vanmorgen voor de 3e keer naar de verloskundige, om te kijken of we enigzins een goede shot konden krijgen in 3D.

Het is gelukt, maar het is niet wat ik er van verwacht had. Alles is nog wel erg goed met de kleine en we maken ons totaal geen zorgen. Het is alleen jammer dat we niet echt een mooi plaatje hebben kunnen krijgen tijdens de pret-echo. In dit berichtje toch een afbeelding.

1 reactie

  1. Jacqueline - mrt 24, 2008 at 00:20

    Daar is ze dan…toch wel mooi hoor. Ik ben het eens…het kan mooier maar daar moet je ook een beetje geluk mee hebben. Blijkbaar hebben jullie ook een eigenwijze donderstraal die zelf bepaalt wanneer je naar haar mag kijken. Ach…de ervaring leert dat die eigenwijze dondertjes best leuk zijn hoor!

    Kus weer

schrijf ook een berichtje / reactie





pret-echo(3) in beweging

Okay hier een heel klein filmpje waarop je ziet hoe puc haar mond opent en haar tong een paar keer uitsteekt. Erg gaaf om te zien.

[flashvideo filename=video/28_weken_2d_echo.flv width=400 height=300 /]

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





week 30 – papa weekboek

Eindelijk heeft baby-dump de kinderkamer bezorgd. We hebben er voor gekozen om hem in elkaar te laten zetten, scheelde weer een hoop werk. Ik mocht me nog wel uitleven op de box want die viel niet binnen de in-elkaar-zet service.

Nu alles er eindelijk staat geeft het toch wel een goed gevoel. Op deze manier krijg je toch een beetje het idee dat je er klaar voor bent. Ik moet nog wel het een en ander ophangen maar dat is bijzaak en zal ik dit weekeinde regelen.

Wat betreft het zwanger zijn; niet veel te melden op het standaard stukje na dan dat de kleine erg aktief is en Joan goed wakker houdt.


week 30 – mama weekboek

Deze week is eindelijk de kinderkamer geleverd, ik was die dag vrij en heb me prima vermaakt met schuiven en inrichten. Bas was helaas op cursus dus konden we niet oveleggen, waardoor we later op de avond samen nog een keer alles rond hebben geschoven tot we allebei tevreden waren. En hij is me leuk geworden, we zijn er helemaal happy mee.

Verder begint het lichamelijk nu wel erg zwaar te worden, veel harde buiken en ’s nachts pijn in mijn bekken en nog steeds weinig slaap. Dus heb ik in overleg met mijn werkgever besloten om per 1 April “als mijn vervanger er is” 50% te gaan werken. Ook ga ik iets eerder met verlof 18 April mijn laatste werkdag ipv 30 April. Heerlijk nog even genieten van mijn vrije tijd en de zomer.

Overig nieuws: 25 Maart is “my sweet friend” Pitty op haar verjaardag in ondertrouw gegaan met Steven, over mijlpalen gesproken ;-)

Gewicht 70.9 kilo (gaat gelukkig niet meer zo hard als eerst)


week 31 – papa weekboek

Nu is de kinderkamer echt af, alles wat moet hangen hangt en de draadjes en snoertjes zijn zelf kindveilig weggewerkt. (Okay er rest nog 1 ding (rookmelder) maar dan is het echt klaar).

Verder merk ik aan Joan dat ze sneller moe is en ook de emoties wat heviger worden. Gelukkig ben ik met een hele lieve vrouw getrouwd en kunnen we alles bespreken. Dus lossen we dan ook alles samen op. Wat ik wel heel frappant vind is dat we allebij heel verschillende zorgen hebben. Ik maak me vooral zorgen om de gezondheid van mijn vrouw en onze dochter (zo van, als het maar goed gaat tijdens de bevalling) en m’n meissie maakt zich weer zorgen om hele andere zaken, die voor mij dan weer totaal niet spelen.

Het enige dat ik kan zeggen is dat we wel zullen zien hoe alles loopt en dat ik zeker weet dat we er helemaal klaar voor zijn.

Oja waar ik me pas echt zorgen over maak is de papa yoga avond waar ik vannavond naar toe moet. Ik hou jullie op de hoogte. UPDATE: Het viel dus wel mee, maar ik zal op een later tijdstip verder hierover uitwijden ;-)


week 31 – mama weekboek

Minder werken scheelt toch wel, ik heb iets minder last van harde buiken. En het is wel fijn dat ik in de middag even een tukje kan doen voor ik aan het koken begin, want zelfs nu ik maar 50% werk ben ik wel op aan het eind van de dag.

 Begin van de week weer een VK bezoek gehad, en alles gaat uitstekend. Bloedruk was 110 over 60, ijzergehalte was uitstekend en de kleine dame groeit goed. Doordat ik een behoorlijke plens vruchtwater heb, kan je volgens de VK erg goed voelen hoe de ligging is. Ze lag deze keer met haar ruggetje rechts voor, de beentjes links en haar hoofd in mijn bekken kijkend naar mijn stuitje. Dit zou een prima uitgangspositie zijn voor de bevalling, dus hopen dat ze zo blijft liggen.

Verder ga ik straks met een goed gevoel mijn verlof in, omdat ik na mijn verlof wel kan blijven bij mijn huidige werkgever. Maar dan in en andere “en hopelijk leukere” functie. De wonderen zijn de wereld nog niet uit. ;-)

Last but not least. Heeft Papa Bas me uitstekend bijgestaan tijdens de partner yoga en heeft hij vol enthousiasme meegepuft.

Gewicht 71,2 kilo

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





week 32 – mama weekboek

Mijn op 1 na laatste werkweek en ik begin nu toch echt wel af te tellen. Het inwerken van mijn vervangster ging erg goed deze week, ze pikt het lekker vlot op. Kan ik in elk geval met een gerust hart met verlof gaan.

Mijn lieve man heeft deze week nog wat laatste babystuff gekocht, waaronder een elektrische kruik en een heel mooi 2e hands wiegje. En als ik zo kijk op de uitzetlijst zijn we op een paar kleine dingetjes na klaar voor de komst van onze Puk.

Rest nu nog een deel van de Kraam uitzet en heel belangrijk de vluchttas. Maar gelukkig kan ik straks tijdens mijn verlof vooral uitrusten oftewel “chillen met mijn billen”

Nu maar hopen dat die kleine drukke dondersteen me die rust ook een beetje gunt.

Gewicht 71,8 kilo

Buikomvang 105 cm (dat is even wat anders dan mijn gebruikelijk taille van 70 cm)


De kinderkamer is er

De kinderkamer is bezorgd door Baby-dump.nl en we zijn begonnen met het inrichten. Hieronder een paar plaatjes van hoe het er nu uit ziet.

Binnenkort zal ik meer foto’s maken en op de site plaatsen

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Kinderkamer – het vervolg

Afgelopen weekend lekker bezig geweest met klussen. Beetje boren, beetje schroeven, beetje hameren, en alles hangt.

De klamboe, de plankjes, de mandjes, de videofoon. Kortom wat mij betreft zijn we klaar. Joan is alvast begonnen met inruimen (zie foto rechts), en de finishing touch aan het aanbrengen.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Lief nachtlampje

Deze waren we tegengekomen in een baby winkel ik Groningen. En we konden hem natuurlijk niet laten liggen

Het lampje als hij uit is en als hij aan is.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





De kinderkamer – alle foto’s op een rijtje

De kinderkamer is helemaal klaar. Als je klikt op ‘lees verder’ dan zie je nog meer foto’s van de kinderkamer, een een aantal detailfoto’s.

4 reacties

  1. betty gathier - apr 1, 2008 at 19:32

    Wat een gezellige, lieve, mooie en liefdevolle kamer. Is heel erg mooi geworden

  2. Jacqueline - apr 2, 2008 at 21:26

    Hey lieverds,

    Goed werk geleverd hoor! En wat een leuk idee, die mandjes aan de muur! Het ziet er erg gezellig uit. Ik denk dat Puk hier heerlijk zal slapen.

    Nog even…en dan kan je heerlijk rustig aan doen Joan. We maken. zoals afgesproken, een gezellige afspraak als je met zwangerschapsverlof gaat over een week of twee, drie.

    Kijk er nu al naar uit…ik neem vast wel wat leuks mee ;-)

    Kus,

    Jacq

  3. opoe Snip - jul 5, 2008 at 17:35

    ik heb nu alles van de kinderkamer gezien,wat beeldschoon zeg.ook heb ik alle andere fotos gezien en ik vind het leuk als ze dan ff een beetje huilt zo heb ik net het gevoel dat ze hier vlakbij is.het doet je wel wat als jij je kind ineens in een moeder ziet veranderen die met haar kind aan de borst ligt.super voelt dit aan.lieverds luvyaall xxx

  4. Sandra Tillemans - dec 29, 2009 at 13:35

    Hallo,

    Ik kwam toevallig op jullie website terecht, omdat ik op zoek was naar dit type kamertje, google gaf deze site door aangezien ik bijna niets kan vinden van babykamer sunshine, staat ook nergens op marktplaats of zo
    Het is super mooi geworden, heel mooi kamertje
    Zijn jullie tevreden over de meubeltjes, goede kwaliteit?
    Ik wil dit kamertje ook heel graag maar kan het alleen maar halen in Overijsel en wij wonen in het zuiden des lands.
    Is het trouwens wit of creme?
    Sorry voor het storen.

    Groetjes Sandra

schrijf ook een berichtje / reactie





Verloskundige – 6e bezoek

Joan is vandaag voor de 6e keer naar de verloskundige geweest. En alles was wederom goed.

Kortom baby pisa kreeg opnieuw een 10. Junior ligt goed, Mama haar bloed was goed, bloeddruk goed. kortom alles gaat naar wens. En vandaag hebben we nog slechts 10 weken te gaan. We zijn er bijna

1 reactie

  1. Jacqueline - apr 2, 2008 at 21:30

    Man wat gaat het hard he? Nog maar 10 weekjes en dan is ze er….heerlijk vooruitzicht toch? Kan je eindelijk met Puk knuffelen….zo fijn is dat. ;-)

    Kus,

    Jacq

schrijf ook een berichtje / reactie





7e bezoek verloskundige

2008-04-23 11:40 Joan voor de 7e keer naar de verloskundige


Je gewicht en zwanger zijn

Joan en ik vroegen ons af waaruit het toegenomen gewicht bestond. We wisten dat een zwangere vrouw ommenabij 12 kg aankomt. Vroeger werd er vertelt dat een aanstaande moeder moest eten voor twee en was het dan ook gebruikelijk dat zij 20-25kg aankwamen. Tegenwoordig wordt vrouwen vertelt dat ze veel bewuster om moeten gaan met hun eten en dat 12kg gewichtstoename gezond is. Tegen de geboorte van hun baby zijn de meeste vrouwen zo’n 9 tot 13 kg zwaarder geworden. (Na de bevalling blijft daar 3 tot 6 kg van over.) Nu moet je je ook niet gaan blindstaren op deze cijfers. Hoe zwaar je gaat worden, hangt voornamelijk af van je lichaamsbouw, o.a. je lengte en gewicht dus.

Maar hoe is dat gewicht nu verdeeld?

Gewichtstoename tijdens de zwangerschap:
Gewicht van de baby: 39 procent. 3315 gram.
Extra bloed: 22 procent. 1870 gram.
Baarmoeder: 11 procent. 935 gram.
Vruchtwater: 11 procent. 935 gram.
Placenta: 9 procent. 765 gram.
Borsten: 8 procent. 680 gram.
Totaal: 100 procent. 8500 gram.
Toename vetweefsel: 3500 gram.
Totale gewichtstoename: 12 kg.

Zo nu weten jullie ook waar dit gewicht uit bestaat.

bron: 9maand.com

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





1e partneravond

2008-04-07 20:00 1e partneravond zwangerschapsyoga

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





De yoga zolder

(Een verslag van de partneravond bij de zwangerschapsyoga, met dichterlijke vrijheid en een knipoog)

Gisteravond moest ik er dan aan geloven, zwangerschapsyoga, in de yoga zolder bij Patricia. We waren de eerste dus dan heb je de mogelijkheid om alvast een houding aan te nemen en je afwachtend op te stellen. Je gaat er al met een beladen gevoel naar toe, omdat zo’n beetje de hele maatschappij de overtuiging heeft dat mannen de partneravond van de zwangerschapsgym (of yoga) het liefst ontlopen. (En daar moet dan toch een reden voor zijn!) Okay dan sta je in de huiskamer van een voor jou wildvreemd persoon en heb je net je schoenen uitgetrokken, en onder de kapstok gedeponeerd (alsof je thuis bent)

En dan kan je op de eerste verdieping wachten in een klein kamertje. De rest druppelt binnen en je voelt je al wat verder ontspannen bij het aangezicht van al die dikke buiken en onwennige koppies van de mannen. Dan een dame zonder vent, hmm raar, als vent kon je hier toch niet onderuit?…. Lesbisch, nee want dan zou haar partner (in vrouwelijke vorm) er wel bij zijn. Weduwe? Nee! te vrolijk. Tijdens de introductie blijkt dat manlief er echt alles aan had gedaan om te komen maar zijn werk stond dat niet toe. Damn it, er zijn dus toch middelen om er onderuit te komen, waarom lees je daar niets over op het internet? De yogalerares bevestigd dat het totaal niet erg is, daar ze net pas zwanger is en er nog vele partneravonden zullen komen waar hij aan kan deelnemen. Vele partneravonden? Mijn vrouw had me verteld dat er maar 1 was…..

We gaan verder met het voorstel rondje en er wordt aan de vrouwen gevraagd hoe het gaat…. Tja het gaat nou eenmaal om de vrouw hè, bij het zwanger zijn. Maar met mij ging het ook wel goed hoor. Dan krijgen we een les in hoe de zwangerschap zich ontwikkelt. Nou wil ik met alle plezier geloven dat er meer dan genoeg mannen op deze aardkloot rondlopen die het geen bal interesseert, zolang ze maar een kleine kloon van zichzelf krijgen waar ze mee kunnen voetballen. Maar het feit dat ik mee doe aan zwangerschapsyoga (ik was vergeten te vertellen dat yoga helemaal NIET mijn ding is) getuigd voor mij al, dat ik meer dan normale interesse toon in datgene dat er zich afspeelt in de buik van mijn vrouw. En ik allang door mijn moeder (30 jaar geleden) was voorgelicht hoe dit allemaal werkt. Had ik zoiets van tja, is dit nou yoga? Met je billen op een te dun matje zitten terwijl je luistert naar een filmpje van 30 jaar terug. Gelukkig heeft de yogalerares zoveel enthousiasme dat je wel wakker moet blijven, en het haast onmogelijk is om de interesse te verliezen. (Ik ben gek op vrolijke mensen)(En gelukkig is ze helemaal niet zweverig, en draagt ze geen geitenwollen sokken).

En dan gebeurt het hè, je ziet dat de vrouwen allemaal een soort van trots uitstralen dat hun kerel erbij is, en dat hij mee doet aan iets dat hij, (in ieder geval volgens de maatschappij) totaal niet snapt. De trots van je vrouw, doe je het daar dan voor? Eindelijk komen we bij het yoga gedeelte. We leren (mee)puffen, de weeendans, samen kindje wiegen, klimrek uitbeelden, en poepen als een hondje. Allemaal verrekte interessant en totaal logisch (als je het niet snapt zou ik zeggen: maak je vrouw zwanger en ga naar de partneravond van de zwangerschapsyoga).

We oefenen nog wat en als afsluiting drinken we een kopje thee. Of eigenlijk moet ik zeggen, drinken de dames een kopje thee en gaan alle mannen voor een glaasje water. Logisch volgens één van de dames, het is namelijk kruidenthee…. (biertje of lekker wijntje zat er zeker niet in). Er wordt gedag gezegd en we stappen in de auto.

Met een grote grijns op ons gezicht zitten we samen te puffen en te geinen over wat we geleerd hebben. Of eigenlijk moet ik zeggen wat ik geleerd heb, mijn vrouw wist het natuurlijk allemaal al. Ik zie dat mijn vrouw ontspannen is en erg relaxed, en dat terwijl de kleine al weer haar kickboksoefeningen aan het doen is in de baarmoeder van mams. Kortom ik denk dat ik mag concluderen dat sommige mannen echt wat nieuws leren als ze luisteren naar de theorieles, en dat alle mannen iets leren dat veel belangrijker is. Het feit dat jij je vrouw zal moeten steunen door dik en dun en dat zij het gevoel moet hebben dat jij weet wat je doet. Dat zij er alles aan gedaan heeft om jou voor te bereiden.

Nu moet ik nog gaan nadenken hoe ik ga uitleggen dat ik 26 mei niet kan vanwege mijn werk…. Ik zal even overleggen met mijn yoga master (zie foto rechts).

1 reactie

  1. betty gathier - apr 8, 2008 at 21:04

    nou je hebt het goed begrepen Bas wat leuk dat jullie er samen van genoten hebben, en wat heb je het leuk geschreven , en altijd poepie trots blijf ik op je.

schrijf ook een berichtje / reactie





De vluchtkoffer….

Er worden een hoop vreemde termen gebezigd als men het heeft over de zwangerschap. Denk aan uitdrijving, strippen, weeenstorm, en vluchttas (koffer). Over die laatste wil ik het in dit artikel graag hebben. Al zoekende op het internet kwam ik een aantal suggesties tegen wat betreft de inhoud van deze vluchttas. Een tas die klaar moet staan voor het geval je met spoed naar het ziekenhuis moet. Kortom een tas die je niet op het moment supreme nog gaat staan inpakken heren!

Er zijn verschillende varianten, waarvan ik een combinatie heb samengesteld die mij het meest logisch lijkt. (En deze lijst staat open voor suggesties)

Kortom wat stop je in de vluchttas:

Voor Mama:

  • 2 katoenen t-shirts/nachthemd
  • warme sokken
  • badjas
  • pantoffels/slippers
  • ondergoed
  • eventueel voedings-BH
  • iets te lezen
  • je dagboek
  • toiletartikelen voor jezelf
  • Kleding voor na de bevalling
  • druivensuiker

Voor de baby:

  • kleertjes (2 rompertjes, 2 babypakjes, sokjes, mutsje)
  • warm jasje of omslagdoek voor de baby voor als jullie weer naar huis mogen
  • maxi cosi
  • babycape
  • fles

Voor Papa:

  • extra shirt
  • fototoestel of filmcamera
  • iets te lezen
  • snacks

Extra:

  • indien in je bezit, kopie van de zwangerschapskaart van de verloskundige
  • muntgeld, telefoonkaart, gsm
  • gegevens van de ziektekostenverzekering
  • papieren om je baby aan te geven (als je in een andere gemeente bevalt)
  • ponskaart en ziekenfondspapieren

1 reactie

  1. betty gathier - apr 8, 2008 at 20:56

    leuk die vlucht koffer hetzelfde als vroeger alleen stond er toe geen snacks op hi

schrijf ook een berichtje / reactie





Babies en muziek

Een universiteit in Engeland heeft onderzocht of babies muziek onthouden die ze in de baarmoeder hebben gehoord. En het antwoord is ja. Dit wordt onderbouwd door andere onderzoeken. (lees hier meer)

Los van de bovengenoemde onderzoeken hadden Joan en ik al besloten dat we elke avond een muziekje zouden spelen voor junior. En het leuke is dat ze daar dus op reageert. Joan kan zelfs voelen dat ze naar het geluid toe beweegt. Nu maar afwachten of ze het melodietje herkent na de geboorte. (ik ben overtuigd dat dit het geval is)

Je hebt ook nog de mogelijkheid om een zwangerschaps belletje (een bola) op je buik te dragen. Als de kleine dan geboren is dan kan je met dit belletje de baby geruststellen. (herinneringen aan de tijd in de baarmoeder). Er doen veel geruchten de ronde dat je een hogere kans op een stuitligging hebt als je zo een belletje draagt omdat de baby continue door het geluid wordt gestimuleert en er naartoe draait met het hoofdje.

Ik weet niet wat waar is maar Joan wilde het risico niet nemen en wij spelen dus elke avond een muziekdoosje (en dan houdt Joan hem telkens op een andere plek) En natuurlijk kan de aankomende papa ook nog tegen zijn kleine meid kletsen. Ook daar reageert ze hevig op.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Weetjes (1)

Ik kwam een paar leuke wetenswaardigheden tegen op het net:

Snurken
De kans is erg groot dat je tijdens de zwangerschap (meer) gaat snurken. Je lichaam houdt namelijk meer vocht vast en je aderen zijn beter doorbloedt. Daardoor zwelt je neusslijmvlies op en inderdaad, daar ga je van snurken.

Verkouden?
Ben je grieperig of heb je een koudje opgelopen maak je geen zorgen. Je kindje heeft er geen last van. De placenta houdt namelijk het virus tegen. Heb je koorts dan heeft je kindje daar wel last van. Je kan dan gewoon een paracetamolletje nemen volgens onze verloskundige. Dat werkt koortsverlagend en dan voel je je beter.

Bloedneuzen
De hoeveelheid bloed neemt tijdens je zwangerschap toe, ook in de dunne bloedvaatjes in je neus. Die gaan dus wat vlugger stuk bij hard snuiten of door warmte. Je zal dus vaker last hebben van een bloedneus.

Uitgerekende datum
Secht 4% van de babies komen op de uitgerekende datum ter wereld.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Weetjes (2)

Ik heb nog meer leuke weetjeswaardigheden gevonden op het net:

Foliumzuur
Folium helpt om de kans op een kindje met een open ruggetje, te verkleinen. Je kan het beste beginnen met foliumzuur voor dat je zwanger bent. Maar mocht je het zwanger worden niet plannen dan kan je altijd nog beginnen met het slikken van foliumzuur zodra je ontdekt hebt dat je zwanger bent.

Tandvlees
Je tandvlees is beter doorbloedt als normaal, dus is de kans aanwezig dat dit eerder gaat bloeden. Gebruik dus een zachte tandenborstel dan heb je daar minder last van.

Mee-zwangeren
Sommige mannen krijgen ook last van misselijkheid of zelfs van een opgeblazen buik, als hun vrouw zwanger is.
Dit wordt ook wel het “Couvade-gevoel” genoemd. En nee een bierbuik telt in dit geval niet mee.

Stoppen met roken
Je kan het beste stoppen met roken als je zwanger bent (of wilt worden) Doe je dit niet dan is de kans op een vroeg geboorte groter, of kan het zijn dat je baby een te laag geboortegewicht heeft. Tevens bestaat het vermoedden dat de kans op wiegedood toe neemt. (stoppen dus, en mannen help je vrouw door ook te stoppen)

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Het wiegje

Zoals belooft plaatjes van het wiegje. Dit staat bij ons in de slaapkamer en we zijn van plan om dit de eerste paar maanden daar te gaan gebruiken. Ik heb dit gevonden via Marktplaats en we hebben het compleet kunnen kopen met matrasje en hoeslakentjes.

Gisteren leuke dekentjes en lakentjes gekocht en natuurlijk moesten we meteen even kijken hoe het er uit ziet. Joan heeft bedacht dat ze het wiegje wil bewaren voor als haar dochter later zelf kinderen krijgt…. Ik ga maar vast de schuur leeg ruimen…..;-)

2 reacties

  1. Jacqueline - apr 19, 2008 at 22:32

    Hey daar,

    Wat een prachtig wiegje joh! Echt heel mooi…goede koop hoor! Dekentje komt bekend voor (heb ik zelf ook voor Aimee) ;-) Heel schattig opgemaakt. Enne..toch roze he? Gehehehehe

    Kus,

    Jacq

  2. Bas - apr 22, 2008 at 06:47

    Dan heb je het andere dekentje nog niet gezien, niet roze dus voor elk wat wils ;-)

schrijf ook een berichtje / reactie





week 32 – papa weekboek

Afgelopen weekend wezen shoppen met Joan, en de kinderkamer helemaal afgemaakt. Kortom nu is er echt niets meer te doen en dat geeft me geen lekker gevoel.

Joan is lekker bezig met het zwanger zijn en ik kan alleen maar afwachten. Tot op heden kon ik dat wel opvangen door de benodigde spullen te kopen, of te rommelen in de kinderkamer. Maarja, alles is zo’n beetje gekocht, en de kinderkamer is klaar. Wiegje staat klaar in onze slaapkamer (opgemaakt en al). Het enige wat er nog te regelen valt is de steek en de blokken om het bed te verhogen.

Kortom ik heb niet echt veel meer om handen en daar baal ik van. Ik heb het dan niet over werk, of de dagelijkse dingen die je moet doen, maar over de dingen die met de zwangerschap te maken hebben.

Gelukkig duurt het nog maar acht weken dus dat overleef ik ook wel weer.


Laatste werkdag

Eindelijk zitie erop, mijn laatste werkdag. Vandaag heb ik om 16:30 afscheid genomen van de laatste collega’s en ben in mijn autootje gestapt om aan een paar extra vrije dagen en vervolgens mijn zwangerschapsverlof te beginnen. Hier ben ik ook wel aan toe, want de afgelopen weken vielen me erg zwaar.

Zo’n gigabuik 24×7 meezeulen en elke nacht maar een paar uurtjes slaap breekt je op den duur wel op.

Ik ben met het afscheid lekker verwent met een giga bos bloemen en een mooi Dikkie Dik voorlees boek van iedereen. Saskia en Marian hadden nog een persoonlijk kleinigheidje voor me gekocht, een schattige bijtring en een knuffelschaap. Nu lekker genieten van mijn vrije tijd en het zonnige weer wat er aan zit te komen.

1 reactie

  1. Jacqueline - apr 19, 2008 at 22:26

    He Lekker vrouw! Geniet er lekker van en probeer zoveel mogelijk tukjes te doen als toelaatbaar is ;-)

    Spreek je gauw!

    Den wordt maandagochtend aan zijn hernia geopereerd maar zodra het weer kan maken we even een afspraakje.

    Dikke tuut!

    Jacq

schrijf ook een berichtje / reactie





week 33 – mama weekboek

Mijn laatste werkweek en de laatste voortgangsgesprekken met de Arbo en het UWV zitten er met deze week op. En ik kan dus vanaf volgende week eindelijk gaan genieten van mijn welverdiende rust “hoop ik” mits de kleine meid dat ook een beetje toestaat. Ze is nog steeds erg aanwezig, waardoor het lastig is om tot rust te komen en ik vaak harde buiken heb.

Ik ben op mijn laatste werkdag, zoals al eerder geschreven heerlijk verwend met een giga bos bloemen en leuke cadeaus. Ik heb alles met een gerust hart achter gelaten, en kijk erg uit naar een nieuwe start na mijn verlof.

Verder had Particia van de Yogazolder, afgelopen Maandag het idee dat onze kleine Puk al was ingedaald. Ik ben heel benieuwd of de VK het met dit oordeel eens is.

Gewicht 72,7 kilo


week 33 – papa weekboek

Weer en weekje verder. Het is nu nog 7 weken tot aan de uitgerekende datum. En Puc is erg aktief in Joan haar buik. Zojuist met z’n tweeen zitten kijken hoe haar buik van links naar rechts beweegt. En de kleine stompt en trapt daar waar ze maar kan. Gelukkig is Joan haar zwangerschapsverlof begonnen en kan ze een klein beetje uitrusten. Zij is echt al de weken aan het aftellen. Ik trouwens ook……


8e bezoek verloskundige

2008-05-07 08:30 Voor de achtste keer naar de VK. Deze keer gaan we praten over de bevalling


Verloskundige – 7e bezoek

Vandaag alweer het zoveelste verloskundigen bezoek. Alles gaat uitstekend, goede bloeddruk, kleine groeit goed, heeft een hartslag van 142 en is zowaar al een stuk ingedaald. Had Patricia “mijn Yogalerares” het dus toch goed gezien. Verder vond de verloskundige de beweeglijkheid onder haar handen en mijn golvende buik erg leuk, ik ben hier bij tijd en wijle iets minder van gecharmeerd.

Helaas kon Bas er ook deze keer niet bij zijn, dus heb ik zijn vragen doorgespeeld en gelukkig een paar zorgen weg kunnen nemen. Bekkenpijn hoort erbij en is niet erg indien het je niet beperkt in je dagelijkse bezigheden. Verder zal een echoscopiste of verloskundige je ten alle tijde moeten wijzen op afwijkingen indien deze zichtbaar zijn tijdens een echo. Dus ook schoonmama hoeft zich geen zorgen te maken, er is niets zichtbaar mis met het neusje of mondje van de kleine meid.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Dikke buik fotos

Vandaag zitten we in week 34, en we hebben nog even wat ‘buik’ fotos gemaakt. Ik kon het niet laten om met zo’n bijzonder onderwerp niet even te experimenteren met mijn super groothoeklens.

Ik hoop wel dat jullie beseffen dat dit dus de vertekende werkelijkheid is!

Of toch niet? Onderstaande foto’s zijn met een normale lens genomen en Joan heeft toch wel een enorme buik!

Nog 6 weekjes en dan zou het zover moeten zijn. Ik ben benieuwd hoe lang ik deze mooie buik nog kan vastleggen op de gevoelige plaat (chip)

3 reacties

  1. Edde en Nannette - mei 3, 2008 at 12:53

    OMG! ROFL!

  2. Pieter E - mei 3, 2008 at 17:31

    volgens mij hebben jullie je laten neppen, en wordt het een fijne tweeling ;-)

  3. Bas - mei 5, 2008 at 11:51

    De VK heeft mij meerdere malen mogen overtuigen dat het er toch echt maar 1tje wordt. En trouwens niet alleen de grote van de buik doet vermoeden dat het er 2 zijn, maar ook de bewegelijkheid. We zullen het weten over een paar weken ;-)

schrijf ook een berichtje / reactie





Veiligheid en kinderen

Was beetje aan het surfen toen ik de volgende website tegen kwam http://www.veiligheid.nl/. Een leuke site met allemaal handig tips over veiligheid in en om het huis. En het zijn niet alleen maar tips die betrekking hebben op kinderen.

Zelf vond ik de veiligheids test voor de kinderkamer leuk om te doen. Kortom ga eens kijken zou ik zo zeggen.

weetje: Bij kinderen van 0 tot en met 4 jaar oud worden er per jaar 44.000 letsels als gevolg van privé-ongevallen in of om huis medisch behandeld. Dit betekent dat iedere dag ruim honderd kinderen zo ernstig gewond raken door een ongeval in en om huis dat een medische behandeling noodzakelijk is. Deze letsels worden veelal behandeld door de huisarts (32 duizend) of op de Spoedeisende Hulpafdeling van een ziekenhuis (23 duizend).

2 reacties

  1. lisa nems - mei 15, 2008 at 18:51

    heel stom ik zoek leuke weetjes!!!!!!!!!!!!!!!1

  2. dina posan - mei 15, 2008 at 18:52

    Dit was best intresant om te lezen.

schrijf ook een berichtje / reactie





week 34 – mama weekboek

Weer een mijlpaal, met 33 weken is onze kleine Puk klaar “weliswaar Prematuur” maar als ze nu zou komen, zou ze waarschijnlijk zelfstandig kunnen ademen. Op naar de volgende mijlpaal, want vanaf 37 weken mag ze geboren worden.

Niet alleen de kleine meid was Dinsdag 22-4 klaar, maar ook mijn Trolbeads armband was klaar op deze mooie dag. Mijn lieve man heeft een hele mooie armband voor me samengesteld tijdens de zwangerschap, met een nog mooiere betekenis erachter. Alle bedels hebben een speciale betekenis, en van sommige kreeg ik tranen in mijn ogen. Bij deze nogmaals bedankt lieve schat, je bent een geweldige vent en ik heb het met je getroffen.

Verder ben ik deze week begonnen met Perineumolie om de boel daaronder iets soepeler te maken, baadt het niet dan schaadt het niet. En mijn Yogalerares had gelijk, bij het bezoek aan de VK wist deze te vertellen dat de kleine al een stuk was ingedaald.

Het een erg hectische week, waarin Wojis werd opgenomen met een blindedarmontsteking, we een feestje hadden van ons buurmanneke Levi, we een nieuwe eethoek hebben gekocht en ik ben geconfronteerd met mijn eerste echte zwangerschapskwaal “als je slapeloosheid niet meeteld” brandend maagzuur. Yuk, erg vervelend, maar stoppen met koffie drinken hielp al enigzins.

Gewicht 72,8 kilo


week 34 – papa weekboek

Okay, deze week is Joan haar verlof pas echt begonnen. Ik vind het lastig om te zien hoeveel moeite haar alles kost. Maar ik kan helaas die buik niet even overnemen van haar. Ik denk dat de foto die ik heb genomen met de groothoeklens heel goed weergeven hoe zij zich moet voelen.

We zijn er eindelijk uit wat betreft de kinderstoel, dus die kan ik ook gaan bestellen en verder hebben we mazzel gehad en een heel leuk setje kinderstoeltjes (met tafel) op de kop kunnen tikken voor een mooie prijs. Ik zal daar later nog wel wat plaatjes van neer zetten.


Nino en Ideas kindermeubels

We hadden wat mazzel met de aanschaf van deze set. Joan en ik hadden hem al eerder gezien op een website voor veels te veel geld en bijna onmogelijk om te leveren. (hij was telkens uitverkocht). Echter op een gegeven moment liep ik er tegenaan bij de Trendhopper. Voor een mooi prijsje (ongeveer de helft van de prijs waar we hem eerst voor gezien hadden) En alles nog kompleet in de verpakking (hele kleine doosjes) dus kunnen we alles met gemak opbergen totdat Puc groot genoeg is.

Kort samengevat. We hebben een erg leuk setje kindermeubels voor weinig en het past perfect in de safari kinderkamer….

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





week 35- mama weekboek

Dit was een drukke maar erg leuke week waarin we nog even tijd hebben gemaakt voor vrienden en familie. Oma Betty is heerlijk een dagje bij me langs geweest op Dinsdag en op Donderdag zijn wij richting Groningen gereden voor een lekker bakkie bij Oma Ineke. En “last but not least” zijn Pitty & all kidz bij ons komen BBQ-en. 4 kids plus buurjochie is een drukte van jewelste, maar ik heb absoluut genoten en de rest volgens mij ook.

Lekkere kinder BBQ-Tip, smeer wraptortillas in met salsasaus en leg hier per 2 een plak kaas tussen. Dan even grillen op de BBQ en klaar is je Tex-mex pizza.

Deze week is tevens mijn officiele zwangerschapsverlof ingegaan, en zijn we 30 April “Koninginnedag” alweer 2 jaar geleden gestopt met de pil.

Gewicht 74 kilo, Buikomvang 108 cm.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





week 35 – papa weekboek

Okay kinderstoel is besteld en als het goed is onderweg. En natuurlijk onze nieuwe eettafel. Deze komt volgende week vrijdag. Dan mag ik met de kwast (of lap) in de weer om de stoelen en tafel in de olie te zetten.

 Pittie was er dit weekend weer met de kids, en met de kids heeft nu een nieuwe betekenis. Het zijn er ineens 4 geworden. Naast Noa en Nesta hebben we nu ook Jorne en Richard. Kortom met 3 volwassenen en 4 kids aan de BBQ was een hele opgaaf, maar we hebben het overleefd en ik moet eerlijkheidshalve toegeven dat ik blij ben dat wij er met eentje starten en niet eens 4………

Joan is steeds vaker moe en gaat vroeg naar bed. Dit geeft mij de gelegenheid om lekker te rotzooien op de spelcomputer. Even lekker mijn gedachten ergens anders en niet aan een stuk door piekeren. (Is nou eenmaal de aard van het beestje). Verder was de lokale Albert Heijn zo fijn, dat we gratis kratjes voor onder het bed mee mochten nemen (als we ze maar terug brengen) Nog even en de AH gaat echt lijken op een buurtsuper. Ik vond het in ieder geval een erg aardig gebaar.

Kortom, het ziet er naar uit dat we er klaar voor zijn. Nog twee mijlpalen en het zou achter de rug moeten zijn. 37 weken en dan uiteindelijk de geboorte. Ik hou jullie op de hoogte.


9e bezoek verloskundige

2008-05-19 11:50 Joan gaat voor de 9e keer naar de VK

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





verloskundige – 8e bezoek

Joan en ik zijn gisteren voor de 8e keer naar de VK geweest en alles was wederom goed! Tevens hadden we de gelegenheid om het bevallingsplan door te spreken en nog wat onduidelijkheden opgehelderd te krijgen. Joan had een hoop vragen die we allemaal beantwoord hebben gekregen.

Junior groeit goed en hartslag was 132, dus allemaal tip tip in orde. Ze ligt nog steeds in de juiste positie en de VK was weer tevreden.

1 reactie

  1. Jennifer - mei 8, 2008 at 20:54

    Hé Joan en Bas!
    Lees dat alles nog steeds goed gaat; super! Heel veel succes met de laatste loodjes! Hopelijk kun je nog een beetje van het mooie weer genieten, en nog even flink van elkaar, hihi.. Liefs, Jennifer

schrijf ook een berichtje / reactie





Mijn steentje bijdragen

De titel zal je waarschijnlijk op het verkeerde been zetten, maar ik vond hem wel (ha ha) grappig ;-) Dit berichtje gaat over stenenmagie, en dan met name de stenen die mij bijstaan tijdens deze periode. Het is namelijk tijd voor een wissel van de wacht/steen.

Ik draag al vanaf het begin een Maansteen op mijn buik. Dit omdat de Maansteen al eeuwenlang de steen is voor vrouwen, zij bevorderd vruchtbaarheid en reguleert je maandelijkse cyclus. In een later stadium, (omdat we zoveel tegenslag hadden) ben ik hier een Robijn bij gaan dragen, omdat deze preventief zou werken tegen een miskraam en symbool staat voor de geestelijke en lichamelijke vernieuwing die mijns inziens het moederschap met zich mee brengt. Deze Robijn ga ik nu vervangen.

Omdat ik graag thuis zou willen bevallen, hoop ik uiteraard dat onze kleine niet al te vroeg haar intrede doet. En daarom ga ik de Robijn vervangen voor een Chrysocolla, deze zou prefentief werken tegen een miskraam, maar tevens een vroeggeboorte kunnen voorkomen. Verder zou de Chrysocolla helpen tegen krampen en rugpijn.

De Maansteen blijf ik hierbij ook nog dragen omdat deze naast bovengenoemde werking ook een positieve werking zou hebben op krampen, zwangerschapspijn en borstvoedings problemen.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Nog 1 maandje

Nog slechts 1 maandje tot de uitgerekende datum en dan ben ik waarschijnlijk papa. Morgen alvast het bed op de kratjes, en dan volgende week de po bestellen en dan zijn we echt helemaal klaar. Vandaag de nieuwe eettafel en stoelen helemaal in de olie gezet en het staat geweldig. Kortom de keuken is ook al helemaal kid-proof. We houden jullie op de hoogte.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





week 36 – mama weekboek

Alweer een drukke week, met een BBQ bij Rob en Lien, een verjaardagsfeestje van Herm en de nieuwe eethoek. Waarschijnlijk wel de laatste drukke week, want hierna zal ik het toch eens rustiger aan moeten doen, zeker omdat dat ook het signaal is wat ik van mijn lichaam krijg. Ik heb in elk geval besloten dat deze week mijn laatste Yogaweek is, want ook dit valt me erg zwaar.

De babykamer is helemaal af, de vluchtkoffer staat klaar en we hebben ons bevallingsgesprek met de VK achter de rug. Onze kleine meid is ingedaald en wordt momenteel geschat op 7 pond. Was even slikken toen ik dit hoorde, maar gelukkig zitten ze er met zo’n schatting regelmatig naast. Verder is ze ondanks het gebrek aan bewegingsruimte nog steeds erg beweeglijk. Ik zit dan ook regelmatig vol verwondering te kijken naar mijn buik, waar zomaar knietjes, billetjes etc. uit komen puilen.

Verder is Bas deze week alweer een 1/2 jaar gestopt met roken en ben ik nog steeds enorm trots op hem.

Gewicht 73.8 kilo (Nu in totaal 15,5 kilo erbij)


week 36 – papa weekboek

Weer een weekje dichter naar het einde. Van mij mag ze nu wel komen hoor.

De nieuwe tafel is gearriveerd en helemaal in de olie gezet. Staat erg mooi. Ik zal binnekort wel even een foto maken en deze op de site zetten. Ondertussen is Joan druk bezig met de vluchtkoffer en wordt het voor mij tijd om de accu’s van de video en foto camera op te gaan laden. Zorgen dat die ‘vluchtkoffer’ ook klaar staat. Boekje en snackie voor aanstaande papa erin en klaar zijn we.

Verder is onze kat Vinnie raar aan het doen. Ik vraag me af of het beestje aanvoeld dat er wat staat te gebeuren. Of misschien merkt hij wel eerder als Joan zelf dat de kleine er aan komt. De tijd zal het leren.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Drukke buik, drukke baby?

Ik kwam een leuke poll tegen toen ik op zoek was naar het antwoord op de vraag of een drukke baby in je buik ook betekent dat je een druk kind krijgt.

Hieronder heb ik een kopietje gemaakt van de uitslag. Dit is samengesteld op basis van de antwoorden die bezoekers van die site hebben gegeven. (niet wetenschappelijks dus)

drukke baby in de buik en na de bevalling nog steeds druk 43%
drukke baby in de buik en na de bevalling rustiger 28%
rustige baby in de buik en na de bevalling nog steeds rustig 18%
rustige baby in de buik en na de bevalling drukker 9%

bron: zwangerschapspagina.nl

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





10e bezoek verloskundige

2008-05-28 08:30 Joan langs bij de VK

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





11e bezoek verloskundige

2008-06-02 08:50 Joan naar de VK – hopelijk de laatste keer

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





verloskundige – 9e bezoek

Vandaag weer langs geweest bij de VK, waar ik vanaf nu wekelijks naartoe moet. Alles gaat uitstekend en net als vorige keer schat ook Alwine de kleine meid op zo’n 7 pond. Even voor de cijfertjes, mijn bloeddruk is 115 over 75 en Puk heeft een mooie regelmatige hartslag tussen de 140 en 144. Vandaag is de laaste dag dat “als het zou beginnen” ik in het Ziekenhuis moet bevallen, vanaf morgen mag het thuis.

Verder heeft ze nog steeds lekker de ruimte in mijn buik en reageerde erg enthousiast op de handen van de verloskundige. Het lijkt er dus op dat madam het prima naar haar zin heeft daarbinnen, wat zou kunnen betekenen dat ze geen haast zal maken met naar buiten komen.

2 reacties

  1. Jacqueline - mei 19, 2008 at 22:15

    Hey mama!

    Gaat goed he? Nou, stiekem hoop ik voor je dat ze de komende week of daarna besluit dat de wereld daarbuiten toch ook wel lonkt ;-)

    We spreken elkaar gauw!

    Dikke kus!

    P.S. Den vindt je mooi zwanger…is natuurlijk ook zo ;-)

  2. Joan - mei 22, 2008 at 14:00

    P.S. Bas is het helemaal eens met Den ;-) en ik ben er zelf ook wel content mee.

    Jullie alvast gefeliciteerd met jullie dochter, 1 jaar alweer. We komen denk ik niet langs, maar zien elkaar als onze kleine er is. Ik moet ff een stapje terug doen.

    Dikke X Joan

schrijf ook een berichtje / reactie





week 37 – mama weekboek

Heerlijke rustige week gehad, maar ook wel zwaar. Het traplopen en de dagelijkse beslommeringen vallen me steeds zwaarder omdat ik snel last heb van mijn buik en bekken. Maar ja, dit schijnt erbij te horen volgens de VK.

Woensdag heerlijk gelunched met Pitty bij Babylon, sinds lange tijd weer gewoon lekker met zijn tweeen. Op het terras in het zonnetje samen genoten van zeer exclusieve hapjes en veel verkoelende Ice Tea. Een bezoek aan dit restaurant is zeker de moeite waard, zie http://www.caferestaurantbabylon.nl

Vervolgens nog even samen naar de Middenwaard, een beetje rondkijken en ’s avonds na het eten ging ze weer richting Fryslan. Het was een heerlijke meidendag.

Weer een bezoekje aan de VK gebracht en alles gaat uitstekend met ons twee. Dit is de laatste week dat ik “indien de kleine zou komen” naar het ziekenhuis zou moeten voor de bevalling. Ook Alwine schatte de kleine op zo’n 7 pond, wat trouwens redelijk gemiddeld is.

Gewicht 74,6 kilo.


week 37 – papa weekboek

Nog 22 dagen vertelt de teller mij. Als ik naar Joan kijk en dan vooral naar de bult waar zij de hele dag achteraan loopt. dan lijkt het wel of Junior elk moment kan komen. Ze is enorm (mijn dikkie dik).

Kortom ik ben maar eens van start gegaan met het geboortekaartje. Want als ik mezelf een beetje ken dan ben ik daar wel ffies mee bezig. Het moet natuurlijk weer perfect en vol creatieve zaken. En probeer dat dan maar eens uit te leggen aan je ‘zwangere’ vrouw. Ik dacht dat alleen dochters en zonen dachten dat papa superman was. Joan denkt dat ik ‘alles’ kan tekenen…… helaas niet dus. Gelukkig is ze erg tevreden met het eerste concept (zelfs zonder Vinnie). De voorkant is zo goed als af en vanavond ga ik dan aan de achterkant beginnen. Ik hoop dat deze wat vlotter gaat als de voorkant.

Verder is het allemaal een kwestie van wachten. En voor Joan vooral veel slapen. Het put haar toch wel behoorlijk uit en daarom gaat ze erg vroeg naar bed en heb ik alle tijd voor mijzelf (en het geboortekaartje). De laatste dagen als ‘niet’ papa……. Hehehe, junior ik ben klaar voor je. Oja morgen (20-5-2008) mag ze echt komen want dan zouden we niet naar het ziekenhuis hoeven en mag Joan thuis bevallen.


nog 17 dagen…..

of te wel ik zit echt de dagen af te tellen.

Ik heb de komende week nog een paar afspraken ver van huis (voor mijn werk) en daar heb ik eigenlijk helemaal geen zin in. Lijkt me verschrikkelijk als ik door Joan gebeld wordt dat de weeen zijn begonnen en ik dan ‘rustig’ naar huis moet rijden. Maarja het is even niet anders.

Verder alles op orde, moet alleen nog de fototas inpakken. Dat ga ik morgen doen, en dan staat alles klaar om ‘in geval van nood’ snel te vertrekken. Ik hoop echter dat, dat niet nodig is. Dit weekend ook nog wat buik fotos maken voor het geval het zo te laat is. Kortom we zitten te wachten op het moment dat het gaat gebeuren.

2 reacties

  1. betty gathier - mei 26, 2008 at 18:36

    nou ik ook hoor gos ,smorgens bij het wakker worden ,oei niet gebeld misschien bellen jullie me wel als Puc geboren is dat zou pfffffffffffffffff zijn,wacht ik hier op Ineke en gaan we lallend met een fles wijn op weg

  2. Jacqueline - mei 26, 2008 at 20:48

    Ik tel met jullie me hoor. Stiekem hopend erop dat het niet tijdens mijn vakantie gaat gebeuren. Dat zou betekenen dat je over de uitgerekende datum heen zou zijn….en dat hoop ik niet voor je. Ik ben heel benieuwd hoe je bevalling zal gaan en duim voor je dat het geweldig gaat verlopen.

    Ik denk elke dag aan jullie.

    Succes liefies!

    Kus,

    Jacq

schrijf ook een berichtje / reactie





week 38 – mama weekboek

Weer een mijlpaal voor deze week, want we hebben er 37 volle weken op zitten. Puk is nu officieel voldragen. Ze kan en mag vanaf nu en de komende 5 weken elk moment haar intrede doen, en dan mag ik gewoon thuis bevallen. Het laatste atribuut “de ondersteek” is deze week afgeleverd door de thuiszorg en alles staat klaar voor de bevalling. Lekkere massageolie naast het bed, skippybal om de weeen op te vangen ;-) en het matras is beschermd tegen waterschade.

Bas heeft zich vol enthousiasme, liefde en passie geworpen op, het verkrijgen van het mooiste geboortekaartje dat we ons maar kunnen wensen.

Ik zou zeggen, laat maar komen die kleine meid.

Als laatste kregen we aan het eind van deze week nog een leuke verrassing te horen, want mijn nichtje Maddi, die eind Juni was uitgerekend. Is na een opname met complicaties in het ziekenhuis Maandag 26 Mei bevallen van een gezonde dochter, genaamd Esmee. Moeder & dochter maken het goed, en ik wil Anjo & Maddi vanaf hier van harte feliciteren met hun kleine meid.

Gewicht 74,8 kilo, Buikomvang 113 cm.


week 38 – papa weekboek

Zojuist het geboortekaartje naar de drukker gestuurd zodat ze een proefprintje kunnen maken, ik ben benieuwd. Al met al ben ik voor 90% tevreden, en voor mij is dat al heel wat.

Joan begint het nu echt zat te worden, en Vinnie onze kater is erg onrustig de laatste tijd. Ik ga me toch echt afvragen of hij iets merkt (of weet wat wij niet weten). Hij laat Joan geen moment met rust en wil het liefst bovenop haar buik liggen. Okay, okay, als je hem eten voor zet dan wil dat zijn aandacht wel even afleiden maar verder drentelt hij vrolijk om haar heen en gaat hij ’s avonds voor de slaapkamerdeur zitten janken (terwijl ik gewoon beneden zit).(Van je kat moet je het hebben he)


verloskundige – 10e bezoek

Vandaag voor de 10e keer naar de VK, en eigenlijk niets bijzonders te melden. Hartslag van Pucje is 150 en bloeddruk van Joan was wederom perfect.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Mijn bevallings survival kit

Zoals de meesten van jullie wel weten geloof ik heilig in de natuurlijke kracht van kruiden en geuren. Het zal dan ook niemand verbazen dat mijn bevallings survival kit bestaat uit etherische-, massage olieen en kruidenthee. Omdat ik ook vind dat je kennis moet delen, heb ik voor iedereen een overzicht gemaakt van mijn bevallings survival kit.

Olieen, kruiden en geuren die hierin voorkomen zijn onder andere, Lavendel, Roos, Mandarijn, Jasmijn en Arnica.

Lavendel Olie: Een voetmassage of een paar druppels op een zakdoekje geven rust en diepe ontspanning. Ook werkt deze olie indien gebruikt voor een buikmassage weeenversterkend en pijnstillend. Dit laatste zou ook opgaan voor Nootmuskaat en Jasmijn. Leuke bijkomstigheid is dat 1 druppel Lavendel olie op een doekje naast de wieg ook ontspannend is voor je baby.

Mandarijnen Olie: Een rugmassage met deze olie geeft nieuwe energie en vitaliseert. Ook zouden 2 druppels op een zakdoek helpen tegen bevallingsmisselijkheid, dit laatste gaat ook op voor Neroli, Bergamot en Pepermunt. Leuke bijkomstigheid is dat je deze olie “weliswaar verdunt” later ook kan toepassen voor de baby massage.

Arnica Massage Olie: (of Calendula) Verwarmen bij koude en zouden werken tegen buikkramp en spierpijn, ook zou het preventief werken tegen striae en cellulitis. Arnica bevorderd ook nog eens de wondgenezing en zou licht pijnstillend zijn.

Rozen Olie: Een rugmassage ontspant en harmoniseert bij sterke rugweeen. De zelfgemaakte Rozenparfum, gezichtsspray en geurkaars die ik in mijn survival kit heb zijn vooral omdat ik altijd erg opgewekt en blij wordt van de geur van rozen.

Jasmijn Thee: Jasmijn Olie zou “net als Lavendel” pijnstillend en weeenversterkend zijn, ook geeft het nieuwe energie en vitaliseert”net als Mandarijn”. Omdat ik deze 2 olieen al in mijn survival kit heb, heb ik gekozen voor Jasmijn Thee en een lekkere geurkaars.

Kamille Thee: Dit is een zachte thee die ontspanning geeft en verwarmd tijdens de bevalling, later kan je de thee tevens gebruiken als spoeling bij pijnlijke hechtingen. Ook zou de thee, doorgegeven via de moedermelk helpen tegen krampjes bij de baby. Dit laatste zou ook opgaan voor Venkel Thee.

Overige producten: Druivensuiker voor extra energie. Weleda Duindoorn douche heeft een heerlijke geur en is een echte op-pepper. Ook de borstvoeding olie van Weleda vind ik erg prettig in gebruik. Hun Perineum olie vond ik echter zo stinken dat ik mijn eigen variant heb gemengd van een Amandel Basisolie met verzachtende Rozenolie en Geraniumolie ter bevordering van de doorbloeding.

Voor een ieder die geinteresseerd is in kruiden en natuurlijke- of alternatieve geneeswijzen “met name tijdens de zwangerschap”, kan ik zeker het volgende boek aanraden.

Natuurlijke remedies bij kwaaltjes tijdens de zwangerschap, van Denise Tiran

ISBN 90-438-1038-X NUR851

2 reacties

  1. Martin Rus - mei 31, 2008 at 00:19

    Hoi Joan,

    Veel succes de aankomende dagen, zal aan jullie denken!

    Martin

  2. Jacqueline - jun 2, 2008 at 21:51

    Cool! Leuke info ;-)

    Ik moet elke dag aan je denken. Kom op Puc! Mama en papa wachten op je…

    Kus,

    Jacq

schrijf ook een berichtje / reactie





Verloskundige – 11e bezoek

Alweer een bezoek gebracht aan de VK, want dat moet nu wekelijks. Alles was weer uitstekend. Hartslag van de kleine was rond de 148 en mijn bloeddruk was 120 over 70.

De kleine ligt er helemaal klaar voor en zit ruim in het sop, oftewel ik werd er weer eens  op gewezen dat ik veel vruchtwater heb. Vorige week vroeg de VK of we ons matras goed hebben beschermd en ook deze keer kreeg ik te horen dat als mijn vliezen breken “bij wijze van” de sluizen open zullen gaan. 

Verder schijnt het normaal te zijn dat de baby het ene moment dieper ingedaald is dan het volgende. De flexibiliteit van mijn bekken is namelijk bij tijd en wijle “als ze diep ligt” nul, nul.

Verder was ik benieuwd wat voor rooster de dienstdoende verloskundige heeft, zodat ik kan inschatten of er eventueel een wissel van de wacht zal plaatsvinden tijdens mijn bevalling. De verloskundigen uit onze praktijk hebben een 24 uurs dienst van 08:30 tot 08:30. Ik ben heel benieuwd of ik mijn volgende afspraak op 9-Juni ga halen.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





week 39 – mama weekboek

Eindelijk nog wat laatste klussen in huis aangepakt, en dit geeft een heerlijk opgeruimd gevoel. De hal is vrij van schoenen en ook de kapstok is aangepakt, waardoor we nu alles van de vloer af hebben en genoeg ruimte voor de kinderwagen. Ook hebben we doormiddel van stellingkasten meer ruimte gemaakt in het washok en de schuur. Mijn lieve man heeft keihard gewerkt en ik wordt helemaal blij van de rust die uitgaat van zo’n opgeruimde leefomgeving.

De kleine neemt de tijd en leeft zich lekker uit in mijn buik, wel wordt ze ondertussen zo sterk dat ze me soms goed pijn doet. Maar ja daar kunnen we weinig aan doen. Ik blijf me elke avond weer verwonderen over de enorme beweeglijkheid van mijn buik en de levendigheid van die kleine. Het blijft “ondanks de pijn” toch een genot om naar te kijken.

Gewicht 75,3 kilo, totaal 17 kilo aangekomen.


week 39 – papa weekboek

Nog 7 dagen en dan is het zo ver volgens de teller. En als ik eerlijk ben dan mag ze ook wel komen ook.

Afgelopen weekend druk geweest met klusjes. Nieuwe hal, nieuw washok, nieuwe schuur, nieuwe vitrinekasten, kortom het hele weekend in de weer. Wel lekker bezig en erg bevredigend. Joan blij, en ik eigenlijk ook wel. Verder hebben we het proefje binnen van het geboortekaartje en het ziet er goed uit. Meer zal ik nog niet zeggen….


12e bezoek verloskundige

2008-06-09 10:20 Joan langs bij VK

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Komt PisaJunior….

Ik heb vandaag de poll gesloten waar je kon stemmen wanneer junior gaat verschijnen. Met nog minder als een week tot de uitgerekende datum lijkt me dat wel zo eerlijk. En nu maar af wachten wie er gelijk gaan krijgen.

Tot mijn grote verbazing is er nog 1 andere maloot die samen met mij denkt dat ze op de uitgerekende datum komt. (om maar even aan te geven wat de kans is: 2 a 3% komt op de uitgerekende datum). Nu is het natuurlijk een dochter van mij en die komt gewoon volgens planning (hoop ik…) 

de uitslag:
54% – te laat
38% – te vroeg
8% – op de uitgerekende datum

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





De buik in week 39

Nog slechts 2 dagen tot de uitgerekende datum. Dus voor alle geinteresseerde een laatste plaatje van de buik op zijn grootst. Klik op de kleine foto om het orginele exemplaar te zien.

We zitten nog steeds in spanning te wachten op de kleine, maar aanstaande dinsdag is natuurlijk pas de uitgerekende datum dus we zullen nog wel even moeten wachten, en zeker omdat de verwachting is dat ze later komt. We houden jullie op de hoogte…

2 reacties

  1. Oma Ineke - jun 9, 2008 at 08:11

    hoi a.s. pappa en mamma.ik zit met spanning het bericht af te wachten wanneer ik kan af reizen naar de andere a.s. oma om onze nieuwe aanwinst in levende lijve te bewonderen. ook hoop ik voor jullie dat de bevalling een beetje vlotjes verloopt.hugs and kisses voor alle 3.

  2. Jacqueline - jun 9, 2008 at 22:49

    Hi lief,

    Jeetje vrouw wat ben je prachtig zwanger…super foto dit.

    Kussss,

    Jacq

schrijf ook een berichtje / reactie





Verloskundige – 12e bezoek

Vanochtend al weer het 12e bezoek aan de VK gehad, en het wordt een beetje saai maar alles gaat uitstekend. Bloeddruk 120 over 70 en de hartslag van de kleine een luid en duidelijke 135.

Ze is al erg ver ingedaald en zelfs de schoudertjes liggen al behoorlijk diep in mijn bekken, dit is volgens de VK alleen maar positief. Want hoe meer de kleine zelf al is ingedaald, hoe korter de weg die je nog moet overbruggen op je weeen als de bevalling eenmaal begint.

Gewicht schatten ze nog steeds op zo’n 7 a 7.5 pond.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Leuk filmpje van Joan….

Een leuk filmpje van Joan terwijl ze de hangmat probeert. (voor het geval ze erin wil gaan liggen en Bas niet thuis is…..)

[flashvideo filename=video/joan_in_hangmat.flv width=400 height=300 /]

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





En nog een filmpje van Joan met dikke buik

Hier nog eentje uit de oude doos. Joan vond deze tuinbank wel leuk, totdat ze hem ging uitproberen.

[flashvideo filename=video/joan_in_tuinbank.flv width=400 height=300 /]

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





week 40 – mama weekboek

Nou lekker dan Pa & Ma hebben allebei ongelijk, onze kleine meid komt niet te vroeg en niet op de uitgerekende datum maar te laat. Want week 40 is voorbij gegaan zonder gezinsuitbreiding.

Wel hadden we Maandag avond (de avond voor de uitgerekende datum) een valse start. Van 19:00 tot 23:00 had ik regelmatige harde buiken die wat weg hadden “denk ik” van weeen (Wist ik veel) zo om de 11 minuten met een duur van circa 1 minuut. Bas verheugde zich al op een geboorte op de uitgerekende datum, maar tegen de nacht waren deze harde buiken/weeen al weer voorbij.

Verder hebben we een erg warme dag gehad in het weekend, wat geen lolletje is met zo’n grote buik. Ook het feit dat kleine Puk zo ver is ingedaald en met haar schouders in mijn bekken ligt maakt het leven (en vooral het bewegen) er niet makkelijker op.


week 40 – papa weekboek

Morgen zou het zo ver zijn volgens de telling. Ik ben benieuwd. Kortom we hebben de oficieele tijdsduur erop zitten. Het is nu zo dat ik elke keer als ik Joan zie verzitten de vraag stel of het al begonnen is. Het antwoord wat ik continu krijg is dat ze het niet weet.

Ik wou dat ik een glazen bol had en wist wanneer het allemaal zou beginnen. Ik weet het. Het enige dat ik kan doen is afwachten en dat is dan ook maar wat ik doe. Wachten tot dat ik papa word….. Zoals altijd, we houden jullie op de hoogte….


We hebben een dochter….

En ze heet Nickita Isadora Carina Pisa.

We noemen haar NICKI.

Moeder en dochter maken het goed. Nicki is geboren op 12-06-2008 om 03:59 AM, weegt 3620 gram en is 51 centimeter lang. Morgen zal ik wel wat meer schrijven want ik heb pas 1 uur geslapen sinds eergisteren. Maar wel alvast even een foto…

Eerste kennismaking met mams….

1 reactie

  1. Edde en Nannette - jun 12, 2008 at 23:53

    Dag klein meisje!

    Al negen maanden onderweg, maar de echte reis begint nu pas.
    ’t Is hier buiten best leuk; zeker met zo’n lieve papa en mama die voor je zorgen. Wel spannend allemaal, hoor.

    Mooie foto’s èn naam, maar uiteraard komen we je snel in het echt bewonderen! Nu eerst lekker uitrusten met mama – en papa, want die is vermoedelijk ook wel slaap tekort gekomen.

    Edde, Nannette & Daphne

schrijf ook een berichtje / reactie





nog meer fotos…

Hier gauw nog een paar fotos van Nicki, en een erg trotse en vooral stoere moeder.

3 reacties

  1. Caroline en Rob - jun 12, 2008 at 17:28

    We zaten er al op te wachten! Ze is inderdaad erg mooi; geen woord gelogen Bas! Trots op jullie!! Geniet ervan en we hopen dat jullie snel thuis zijn!!

    Liefs Rob en Lien

  2. Jacqueline - jun 12, 2008 at 20:04

    Nou mama, je hebt niks teveel gezegd…wat een prachtig meisje hebben jullie gemaakt!

    Ik hoop gauw nadat we terug zijn langs te mogen komen.

    Hele dikke kus en liefs van ons allemaal,

    Dennis, Jacq, Julie & Aimée

  3. pa - jun 13, 2008 at 22:10

    Joan en Bas van harte gefeliciteerd met die kleine dreumes
    ik hoop jullie spoedig te zien
    leuke fotos van de kleine
    groetjes pa

schrijf ook een berichtje / reactie





Net geboren en nu al de hik….

Nicki was nog net maar een paar uur oud en kreeg toen de hik. Iets wat mams al lang heeft mogen ervaren toen ze nog in haar buik zat, maar voor pa was dit een hele nieuwe gewaarwording

[flashvideo filename=video/de_hik.flv width=400 height=300 /]

7 reacties

  1. Wim en Saskia Meeuwessen - jun 12, 2008 at 21:05

    Halllo Joan en Bas,

    Wat een plaatje !!! Heel erg gefeliciteerd met jullie prachtige dochter. Goed gedaan! Veel geluk, liefde en vooral veel, heel veel mooie momenten toegewenst.

    Heel veel groetjes,

    Wim en Saskia Meeuwessen
    Sebastiaan en Liselore

  2. Frank, Jen, Marian, Sas, Wout, Nicole - jun 13, 2008 at 07:15

    Hi Joan en Bas,

    Van Harte Gefeliciteerd met de geboorte van mooie dochter Nicki. Echt een plaatje.

    Geniet er lekker van,

    MI

  3. Nicole - jun 13, 2008 at 07:18

    Hoi Joan en Bas,

    Van harte gefeliciteerd met dit prachtige wondertje. Geniet er lekker van.

    Veel Liefs,
    Derk, Nicole en Kaylen

  4. Mandy - jun 13, 2008 at 09:57

    Kersverse Papa en Mama Pisa van harte met de geboorte van jullie mooie meid! Hopelijk is alles goed gegaan en kunnen jullie lekker genieten van dit wondertje! Prachtige namen trouwens!
    Groetjes van Mandy

  5. Alex Bosker - jun 13, 2008 at 11:55

    He Bas en Joan,

    Van harte gefeliciteerd met de geboorte van jullie dochter! Ze is een mooi poppetje, aan de foto’s te zien. Ik hoop dat alles goed gaat.

    Aangezien ikzelf ook zeer recent dezelfde ervaring heb, wens ik jullie vooral een goede nachtrust toe.
    Ga lekker genieten van Nicky, ook van al die ‘onhandige’ eerste-keer-momenten (eerste luier omdoen, eerste keer badje, eerste keer aankleden, …) en maak veel, heel veel foto’s.

    Uiteraard ook namens de Corus-collega’s gefeliciteerd.

    Groeten
    Alex

  6. Rudy, Tea, Anna Louisa en Ruben - jun 15, 2008 at 12:32

    Hallo nieuwbakken Pappa en Mamma en (achter)nicht,

    hartelijke felicitaties en kussen van ons alle vier. En weer is de eerste een meisje! We wisten het, de traditie blijft in stand. Joan en Bas, geniet van dit geweldige geschenk, wat een mooi meisje. Nicky, welkom in onze familie, we komen je snel bewonderen.

    Rudy en Tea, Anna Louisa en Ruben.

  7. opoe snip - jun 20, 2008 at 09:57

    dag lieve schat van mij.je bent het mooiste kleinkind van de wereld maar dat zal elke oma wel vinden.ik loop ook overal te leuren met jou ,want ik heb fotos van je gemaakt op mn mobiel en die kan ik mooi laten zien.ik hou van je en dikke kusjes van opoe

schrijf ook een berichtje / reactie





week 0 een nieuw begin – papa weekboek

Hier eindigt een heel bijzondere tijd en begint er een nieuw avontuur. Mijn dochter is geboren en ik ben papa. En lang gekoesterde wens is in vervulling gegaan en ik loop met de grootste glimlach van de wereld op mijn gezicht.

Ik heb een geweldig mooie dochter, een ontzettende stoere vrouw, en samen met Vinnie de kat een kompleet gezinnetje. Ik ben helemaal voldaan en meerdere malen op een dag schietten mijn ogen vol van geluk.

Ik wil nog wel 1 ding kwijt en dat is het volgende, Papa worden vond ik verschrikkelijk. Papa zijn is geweldig……. Maar daarover schrijf ik later wel meer. Nu ga ik genieten van mijn mooie meiden en ik zal hier en daar wel een fotootje plaatsen of een filmpje.

Iedereen bedankt voor de heerlijke reacties, steun en fijne gedachtes…..


Papa update – Dag 3 van mijn leventje

Zo onze dochter is vandaag 3 dagen oud en het gaat allemaal super. Wel vinden we het allemaal nog ontzettend eng en wennen maar alles op zijn tijd.
Ze slaapt het beste met haar buik bovenop de grote buik van papa en hij doet dan geen oog dicht. Dus dan maar vol bewondering naar de kleine vingertjes en teentjes kijken. Iets wat de oma’s ook niet konden nalaten.

Al 2x in bad geweest en luier verschonen en aankleden is al zo gewoonte dat dit zonder nadenken gaat. Wel al het eerste spuug ongelukje gehad en de luiers zitten behoorlijk vol, dus ook dat gaat allemaal volgens schema.

Verder al bezoek gehad van Omi en Opoe, Wojis, Herm, Mirjam en de kids. Pittie en de kids, en natuurlijk Coby. Kortom al een hoop indrukken en nieuwe ervaringen.

Vandaag kwam ook nog Wendy (VK) langs om Nicki te wegen. 3380 gram. dus slechts 240 gr lichter dan haar geboorte gewicht en dat is perfect. Nicki slaapt goed, drinken van de borst is allemaal nog onwennig voor zowel moeder als dochter. Maar met de hulp van onze kraamhulp Jolanda, zal het allemaal wel op zijn pootjes terecht komen.

1 reactie

  1. Wojis - jun 18, 2008 at 20:24

    Hoi liefies,

    Mijn lieve dochter Elsa sliep ook graag op een buik, helaas was dat die van mij en deed mama geen oog dicht. Maar zeg nou zelf, is het niet de meest geweldige reden om niet te slapenl. Ik kon mijn ogen niet van haar afhouden en als ik zo kijk naar de foto’s kan jij dat vast ook niet pappie Pisa ;)

    Liefs,

    Wojis & Co.

schrijf ook een berichtje / reactie





De mooiste en liefste van allemaal (natuurlijk)

Het papa-virus heeft toegeslagen, ik ben verliefd. En ja ook ik vind dat ik de mooiste, liefste, gaafste, geweldigste, meest bijzondere dochter heb. Maar zeg nou zelf, dat is toch ook niet te ontkennen?

1 reactie

  1. Wojis - jun 18, 2008 at 20:29

    Dag Pappie Pisa,

    Uiteraard heb jij de mooiste liefste geweldigste dochter die er is, dat hebben alle lieve pappies. Vind je ook niet dat het het mooiste gevoel op aarde is om verliefd te zijn op je kindje?!

    En je hebt gelijk hoor het is een plaatje, foto’s maken van Nicki is een makkie ze staat overal mooi op.

    xxx Wojis & Co.

schrijf ook een berichtje / reactie





Foto’s dag 4

Okay, hier nog een paar foto’s van dag 4. Nicki in haar favoriete houdingen, onze mini-buuv Elsa kwam kennismaken en was helemaal verkocht. En tot slot nog wat shots van Nicki en mams.

2 reacties

  1. chantal - jun 16, 2008 at 08:52

    Wat een prachtige site hebben jullie gemaakt zeg! Toevallig kwam ik via google bij jullie terecht. Ik ben onder de indruk van de liefde en toewijding die er van af spettert!
    Ik wens jullie veel geluk toe, gefeliciteerd met jullie dochter.
    Groetjes van Chantal (trotse moeder van 2 zoons van 6 en 8 jaar)

  2. Judith Weijman - jun 16, 2008 at 10:26

    Hallo lieverds!
    Heel hartelijk gefeliciteerd met jullie hele mooie meisje!! (en wat een gezellige naam!) Ik vind haar heel mooi en hoop dat ze een beetje ‘makkelijk’ ter wereld kwam. Heel veel plezier en geniet van haar & van elkaar. Dikke kus Juut

schrijf ook een berichtje / reactie





Hielprik + gehoortest

2008-06-17 10:00 Vandaag het hiel prikje en de gehoortest

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Mooie bloemen

We hebben mooie bloemen gekregen van MI-Swaco (Joan haar werkgever) en uit Engeland (Thanks Phil!!!). Verder hebben we nog een hele bijzondere plant van mijn moeder gekregen (zie onder de plaatjes)

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





De kaartjes zijn verstuurd…….

En we verklappen nog niet hoe het eruit ziet, dus jullie zullen geduldig moet wezen.

Wel wil ik alvast Annette van de KunstKlub bedanken voor de hulp bij het drukken. Zij maakt zelf trouwens ook hele leuke kaartjes en is erg behulpzaam met tips en dergelijke als je zelf een kaartje ontwerpt (zoals wij). Kijk maar eens op haar website http://www.kunstklub.nl/

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Gehoortest uitslag en de hielprik

Vandaag heeft het consultatiebureau een bezoekje gebracht aan Nicki. Dit was noodzakelijk voor de hielprik en de gehoortest.

Wat betreft de hielprik krijgen we als alles goed is geen uitslag. Kortom geen nieuws is goed nieuws. En de gehoortest was okay. Maar dat laatste wisten we al toen de kleine nog bij Joan in haar buik zat.

[flashvideo filename=video/hielprik_en_gehoortest.flv width=400 height=300 /]

Verder maken moeder en dochter het goed. Voeden gaat goed, slapen gaat goed, kortom alles goed!

 

1 reactie

  1. Ernst van der Vliet - jun 17, 2008 at 15:46

    Hoi Bas,

    Hartelijk gefeliciteerd met jullie dochter! Geniet ervan.

    Hartelijke groeten,
    Ernst van der Vliet

schrijf ook een berichtje / reactie





Mijn eerste vaderdag

Toen ik thuis kwam werd ik verrast met een cadeau. Joan en Jolanda hadden samen met Nicki een cadeautje voor vaderdag gemaakt.

Is toch wel bijzonder hoor….. zo’n vaderdag. laat je niet helemaal ongeroerd. En wat een top aktie van Jolanda onze kraamhulp.

We hadden het niet beter kunnen treffen!!!

1 reactie

  1. Alexander van den Eshof - jun 18, 2008 at 11:03

    Hee Bas!

    Welgefeliciteerd met je eerste vaderdag! Jammer dat Nicki nog niets heeft geknutseld voor je, maar dat haalt ze de komende jaren wel in. Mijn dochter heeft een hangkaartje met wel storen/niet storen gemaakt voor op de deur van mijn werkkamer. Slim idee, nietwaar? Ik gebruik hem al.
    Geniet van je dochter en zorg dat je hoofd vooral thuis is en niet bij Corus of Ordina PM of waar dan ook.

    Groet van een waarderende collega!

schrijf ook een berichtje / reactie





week 0 een nieuw begin – mama weekboek

En dan ben je Mama, je hebt het gevoel dat je bent overreden door een 10-tonner, je kan niet zitten vanwege een onderkant die bijelkaar wordt gehouden door meters en meters hechtdraad en je huilt emmers vol van geluk, frustratie en niet te vergeten, de hormonen.

Ik zal niet te veel uitwijden over de bevalling, want dat verhaal volgt een andere keer wel. Maar deze is Woensdag 11-juni-2008 begonnen met lichte weeen die al heel snel heftiger werden. Je leest overal over de diepe rust die je moet nemen tussen de weeen door, maar als mijn lief niet eens de tijd heeft om de verloskamer te doorkruizen om een washandje te bevochtigen vraag ik me serieus af over welke tussendoor men het dan over heeft. Verder heb ik alles gekregen wat mijn hartje NIET begeerde. Ziekenhuis bevalling, 4 x bloedafname bij de kleine, catheter, conditie van de kleine die achteruit ging, vacuumverlossing en een knip.

Maar ook zijn mijn grootste wensen in vervulling gegaan, een relatief natuurlijke bevalling zonder pijnmedicatie van een prachtige gezonde dochter. En prachtig is ze, telkens als ik naar haar kijk schiet ik vol en ik kan me geen mooier geschenk voorstellen.

Het is ook een pittig klein ding die zelf ook een behoorlijke klap heeft gehad van de hele bevalling. Hierdoor verliep de borstvoeding de eerste dagen een beetje problematisch, maar dit ging aan het eind van de week al wat beter. Moeder en dochter leren snel.

Welkom in deze wondere wereld mijn lieve kleine Nickita. Zoals ik in het kraambed mijn leven voor je had willen geven, zal ik je altijd blijven beschermen. X

Gewicht 67,7 kilo. (meteen 7,6 kilo lichter)

1 reactie

  1. [email protected] - okt 21, 2009 at 12:40

    welkom in deze wondere wereld is iets wat ik heel sterk herken en ook dat altijd willen beschermen.je mamma is nu een volwassen vrouw en moeder en nog blijft ze altijd het kind van oma.dat gevoel blijft een moeder dus haar leven lang houden.geweldig om dit nu ook te vinden,ik vind steeds meer leuke dingen op je site en dat is ook de reden dat je van oma soms een een wat verlate reactie krijgtik hoop voor mamma dat de hechtingen snel weer genezen zijn en dat ze weer goed kan zitten.dikke kussen voor alle3 oma

schrijf ook een berichtje / reactie





Het geboortekaartje

Vol trots, kan ik jullie zeggen dat ik het kaartje helemaal zelf heb ontworpen, verzonnen, getekent en gemaakt. Natuurlijk onder toeziend oog van Joan en verrijkt met haar goede iedeeen. Het enige dat ik niet zelf heb gedaan is het drukwerk (daarvoor dank aan Annette van de Kunstklub (www.kunstklub.nl) voor haar mooie drukwerk en nuttige adviezen.)

Het fotokaartje en de sticker zijn wel geproduceerd in huize Pisa omdat we dat er later pas bij verzonnen hadden.


De voorkant.
Nicki haar naam in het groot, gedragen door de dieren in een grote optocht. (en natuurlijk Vinnie onze kat op de voorste olifant)


De achterkant.
Alle gegevens, wat leuke grapjes en een songtekst van Creed, geschreven door de zanger toen hij te horen kreeg dat hij vader zou gaan worden (uitgekozen door Joan). Verder zit de kaart vol symboliek maar als je daar meer over wilt weten dan moet je ons dat maar persoonlijk vragen.


Een geplastificeerde fotokaart die los in de envelop zat.
Het kaartje heeft de grootte van een creditcard, dit is vooral gedaan voor de oma’s zodat ze meteen een foto in hun portefuille konden doen.


Een sticker die voorop de envelop zat.
We vonden de envelop wat leeg dus heb ik daar nog een extra sticker voor ontworpen in de stijl van de website.

Kortom een volle envelop (kaartje was 8x40cm) en vooral heel veel lieve en gave reacties. Daarvoor allen dank.

3 reacties

  1. Jacqueline - jun 30, 2008 at 16:17

    Hi Lieverds,

    Gisteren thuis gekomen en jullie kaartje gezien. Ik vind hem helemaal geweldig! Ik wil graag dit weekend al langskomen en ga jullie dus even bellen of het uitkomt.

    Kusssssss,

    Wat een mooi meisje hebben jullie gemaakt zeg! Goede fabriek hoor ;-)

    Jacq

  2. Pieter Bogaard - jul 9, 2008 at 01:25

    Hoi Joan,

    we kennen elkaar van het werk, ik bij de KPN en jij bij Wanadoo.

    Tijdje terug vertelde Jacq me dat jij (toch) zwanger was, en ze gaf me de link naar deze site.

    Kwam er telkens niet van daar eens te kijken, maar in mijn hoofd liep wel een soort tellertje mee dat je nu ongeveer zo ver moest zijn.

    En ja hoor, gefeliciteerd!!!
    Vind het heel leuk voor jullie, mooi kindje.
    Gaat het jou nu weer een beetje goed na een moeizame aanloop??

    En passant las ik dat Wojis een blindedarm-operatie had. Goed gegaan hoop ik?? Doe haar ook mijn groeten.
    Is haar bevalling goed gegaan??

    Hoi,
    Pieter B.

  3. geboortekaartjes maken - okt 4, 2008 at 14:24

    Mooi gemaakt hoor!

schrijf ook een berichtje / reactie





Dag 10 van mijn leventje

Even snel een update:
Papa en mama zijn ondertussen al behoorlijk uitgeblust, met Vinnie heb ik ook al kennis gemaakt en ben voor de tweede keer gewogen door de verloskundige. Na 9 dagen zat ik al bijna weer op mijn geboortegewicht en dat is geheel volgens schema.

Borstvoeding is allemaal nog lastig en vooral onwennig, maar mams begint het aardig onder de knie te krijgen, en ikzelf trouwens ook.

Ik heb mijn eerste flesje gekregen van mijn vader en hij heeft me lekker in de tummytub gewassen. En verder probeer ik zoveel als mogelijk te slapen maar dat wil niet altijd lukken. Ik ben nog een beetje op zoek naar mijn ritme. Maarja er zijn dan ook zo veel dingen om te ontdekken op deze wereld…

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Verre cadeautjes en onder de douche

Vandaag een mooi cadeau ontvangen vanuit Engeland van Phil. Een geweldige mooie roze, zachte en vooral grote teddybear.

Verder lekker met papa onder de douche geweest en daarna lekker opdrogen in papa zijn grote handdoek.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





zus vs. dochter

En toch vind ik dat Nicki in ieder geval dezelfde neus heeft als mijn zussie Steffi. Over de ogen valt nog te twisten maar de neuzen zijn gelijk. Verder lijkt het erop dat ze mijn haar heeft en de mond en wenkbrouwen van Joan

3 reacties

  1. nathalie torenvliet - jun 25, 2008 at 07:51

    Hoi kersverse pappa en mamma!
    Beetje laat misschien maar ik wil jullie nog even van harte feliciteren met jullie mooie, nee corrigeer, prachtige dochter! Wat een schatje! Mams: heel goed gedaan hoor en paps: idd de neus van je zus. Leuk, dat zoeken naar overeenkomsten. Wij zijn daar na 6 maanden nog steeds mee bezig en een tipje van de sluier: het veranderd telkens :-)
    Veel liefs,
    Nathalie
    collega bij ordina

  2. Wojis Kroone - jun 25, 2008 at 11:58

    Hoi Nicki,

    Nou ik moet zeggen dat je inderdaad op je tantetje lijkt. Maak je geen zorgen dat is helemaal niet erg. Die is erg leuk geworden!

    Wij vinden je in ieder geval een plaatjes.

    Liefs,

    Wojis & Co.

  3. kenissen van betty - jun 25, 2008 at 20:43

    Dag Bas & Joan !
    Van harte gefeliciteerd met de geboorte van jullie prachtige dochter. Het is echt een schatje hoor, we hopen haar een keer in het echt te zien. En onze complimenten voor de geboortenkaart die jullie zelf hebben ontworpen!

    Groetjes David, Elsa & Meron

schrijf ook een berichtje / reactie





Allemaal leuke en gave cadeaus

We hebben allemaal leuke en gave cadeaus gekregen. Hieronder een paar foto’s.

Naast wat je op de foto’s ziet hebben we ook hele stoere en leuke kleertjes ontvangen, en heel veel kaartjes (waarvoor heel veel dank)

Van mijn tante een heel mooi kinderbestek met mijn naam hierin gegraveerd, en leuke voorlees boeken van Joan (mijn stiefoma), en Coby.

Van Rob en Lien een geweldige wiebelvogel voor boven mijn bedje (moet papa nog ophangen). En verder zijn Roy en Thea op bezoek geweest en heb ik van hun een stoer pakje gekregen.

En van papa zijn werk een mooie bos bloemen, een luiertaart en een luiergebakje. (geniaal)

2 reacties

  1. opoe snip - jun 28, 2008 at 22:19

    hoi lieve nicki hoe was je eerste buitenlandse reis,best wel spannend zeker.pappa maakt een prachtige site over alles wat je meemaakt dit is voor oma heel gaaf omdat ze zo ver bij je weg woont en je niet zo vaak ziet,zo kan ze elke dag even naar je kijken.dikke kussen van oma

  2. Mandy - jun 30, 2008 at 08:07

    Er mist nog een geweldig kado! Dat van M-I SWACO! Kunnen we dinsdag 8 juli rond 15.30 jullie hiermee komen verblijden?
    Mandy

schrijf ook een berichtje / reactie





Mijn eerste reis naar het buitenland

Vrijdag 27-6-2008 gingen Rob en Lien trouwen in de vondelkerk in Amsterdam en mijn papa moest de trouwreportage schieten. En ik mocht mee!

Allemaal ontzettend spannend voor mij en een heleboel geregel en gesleep voor papa en mama. We moesten erg vroeg naar Ilpendam om foto’s te maken van Rob tijdens zijn voorbereidingen. Ook meteen even kennis gemaakt met rob zijn familie, en de broer en schoonzus van Lien.

En daarna zijn we doorgereden naar Rob zijn huis in Amsterdam om Lien op te halen. Daar aangekomen nog gauw even aan de borst en snel weer slapen terwijl papa aan het fotograferen was voor de trouwreportage.

Tijdens de ceremonie heb ik heerlijk genoten van alle muziek en mooie lichtjes. En heeft mama me goed bezig gehouden terwijl papa weer met zijn camera in de weer was. Het was een erg mooie ceremonie, en Lien zag er geweldig uit.

Na de ceremonie en de receptie zijn mama, papa en ik blijven slapen in het huis van Rob en Carolien. Want, de volgende dag zijn we naar Belgie gereden om daar het feestje van Rob en Lien bij te wonen. Lekker ingepakt in de maxi cosi, en de borst op de achterbank. Rob en Lien hadden in Belgie, (voorbij Bastogne) een heel mooi huis gehuurd met zwembad, bubbelbad, sauna, en een hele grote tuin waar we allemaal lekker buiten konden zitten.
We hadden in deze hele mooie vila, onze eigen kamer en ik had een heel bed voor mij alleen. Dit had ik ook wel nodig na de lange reis. Zelfs nadat ik de gehele weg alleen maar heb geslapen en gegeten. Van het feestje hebben ik en mama na de BBQ niet veel meer meegekregen omdat het toch wel allemaal erg vermoeiend bleek achteraf. Maar gelukkig kwam papa niet al te laat ons gezelschap houden en hebben we met zijn 3-tjes heerlijk geslapen.

De volgende dag nog wat buiten gewandeld en daarna afscheid genomen van Joris (zoontje van Marten en Annelies), en natuurlijk van Rob en Lien.

Daarna terug naar huis voor nog een andere speciale verrassing maar daarover in het volgende bericht meer. Tijdens de rit had mama een hele coole tent gemaakt zodat ik geen last had van de zon en wederom heerlijk kon slapen. En aan het einde van de dag, thuis aangekomen, opnieuw heerlijk in slaap vallen, in papa’s armen.
Al met al was het een hele zware reis maar gelukkig wel ontzettend de moeite waard en hadden we geen van allen dit avontuur willen missen. Ondertussen heb ik thuis al lang weer me ritme teruggevonden. (wat een heerlijk kind ben je toch, en wat een geweldige vrouw heb ik!)

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





OPA!

Toen we terugkwamen uit Belgie reden we langs Opa, en moesten we dus wel even langs gaan.

Opa en ik hadden nog niet kennis gemaakt dus was dit ontzettend spannend en leuk. Opa noemde me een klein wondertje, en mijn papa en mama zijn het hier roerend mee eens

1 reactie

  1. opoe snip - jul 1, 2008 at 19:36

    echt leuk die foto van joop met zijn kleinkind,wat zal hij trots geweest zijn zijn op de kleine meid.ik hoor dat jullie het ook heel leuk hebben gehad in belgie,een beetje ontspanning is ook wel ff lekker.het was vandaag fijn weer en ik heb lekker aan de plas gelegen.kan mij er nu al op verheugen om daar ooit eens met de kleine meid heen te gaan xxx voor alle3

schrijf ook een berichtje / reactie





Er was eens een…… olifant

Het ziet er naar uit dat mijn papa en mama gek zijn op olifanten. Want overal waar ik kom zie ik olifanten. Er ligt een gele olfant in mijn wiegje, een groene in mijn ledikantje. Ik heb olifanten op mijn deken. En er staat een hele grote olifant in mijn box. Tegen die grote olifant vertelde ik dat ik later wel veel groter zal worden als dat hij nu is, maar hij wilde me niet geloven dus ben ik verhaal gaan halen bij giraf. En die wilde wel luisteren. Later kwam Vinnie bij me langs om ook het verhaal te horen maar toen was ik te moe om het nog een keertje te vertellen, en tja ik lag ook wel heel erg lekker op papa zijn dikke buik.

1 reactie

  1. Jacqueline - jul 5, 2008 at 22:59

    Wow…wat een mooie plaatjes joh! Errug schattig ;-) Cute met Vinnie.

    Kus,

    Jacq

schrijf ook een berichtje / reactie





Wat een poeperd….

Mijn moeder betrapte me toen ik mijn luier aan het vol hoesten was. En nu had dat gekke mens ook nog eens een camera bij zich. (en dat terwijl ze zegt dat mijn pa te veel foto’s maakt).

Maar hieronder het resultaat van mij eerste poepsessie vastgelegd op foto.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Lekker op stap – week 4 begonnen

Ik ben nu 3 weken oud en mijn papa en mama proberen me zoveel mogelijk mee te nemen naar buiten.

Dit weekend, al mee geweest in de auto, we waren te vroeg voor het consultatieburo, dus zijn we de auto gaan wassen. Ik heb toen lekker met mama in de schaduw gezeten.

Verder moest papa weer fotograferen, en deze keer was het op het strand van Luna. Dus ook deze keer mocht ik weer mee en ben ik lekker met mama een paar uurtjes buiten geweest en hebben we door het water gewandeld.

Verder hadden we een klein succesje…. ik heb zowaar even op de speen gesabbeld.

2 reacties

  1. betty gathier - jul 6, 2008 at 21:37

    heerlijk met pappa gepraat over jou natuurlijk en over je lieve mamma,meisje de foto s van jou en mam zijn zo enig.Mamma heeft foto s gemaakt dat je een poepel maakt nou daar krijg je de eerste prijs voor geweldig daar ben je prachtig je uitdukking op je toetje ik kan je wel opeten . De foto s in je box met de olifant te gek ga nu begrijpen wat het oma gevoel is heb je nog maar een keer gezien maar de vlinders in mn buik blijven maar groeien ga mam morgen bellen wanneer ik deze week kom, dag schatteke dikke knuf Omi

  2. betty gathier - jul 7, 2008 at 20:19

    Dag lieve Nicki ik kom as woensdag over een week en ga ontiegelijk van jou genieten als mama niet te moe is hoor. Dag paradijs vogeltje Dag schatteke kusje Omi

schrijf ook een berichtje / reactie





Het relaas van een net papa geworden papa……

Sommige dingen in het leven daar kan je je geen voorstelling van maken. Een bevalling is er daar eentje van. Wat een verschrikking. Voordat je nou rare dingen gaat denken wil ik je vragen wel verder te lezen.

We zijn nu 3 weken verder en ik heb meerdere malen mijn kant van het verhaal mogen vertellen. (zodra Joan weer (lekker) achter de PC kan zitten zal je ook wel haar ervaringen zien verschijnen). Nu is de tijd rijp dat ik het ook eens daadwerkelijk opschrijf.

Het relaas van een net papa geworden papa……

Onverwachts krijg je te horen dat je naar het ziekenhuis moet, enigszins met spoed, want de kleine heeft in het vruchtwater gepoept. Al je vrezen worden bewaarheid. De weg is afgesloten, wegwerkzaamheden, die waren er 90 minuten geleden toen je voor controle via dezelfde route naar het ziekenhuis reed nog niet. Je besluit om er maar gewoon doorheen te rijden anders zit je zo minstens 30 minuten langer in de auto. Gelukkig geen oranje reflecterende mannetjes doodgereden en die bekeuring komt later wel.

19.30 uur: Aangekomen bij het ziekenhuis moet je parkeren, een van de nadelen van de luxe van een auto. Gelukkig het is gratis tot 9.00 uur in de ochtend (dan zijn we wel weer thuis), dus ik hoef me geen zorgen te maken over een parkeerkaartje.

De verloskundige (Wendy) straalt een bepaalde rust uit, dus alles zal wel goed zijn. Euh, nee, we moesten met spoed naar het ziekenhuis, dus er is iets niet goed. De paniek slaat weer toe en je loopt als een kip zonder kop achter je vrouw (in rolstoel) en de verloskundige aan. Overladen met vluchtkoffers, tassen, en foto/video rugzak.

En dan sta je ineens naast een ziekenhuisbed waarin je vrouw ligt. Je bent volledig het besef van de voorgaande minuten kwijt en weet alleen nog maar dat je in een ziekenhuis bent. Dit laatste valt gewoonweg niet te ontkennen, grauwe muren, faal geelkleurig beddengoed, chemische lucht, verstelbaar bed met te veel knoppen en handeltjes, medische apparatuur aan de muur. Tja het is een ziekenhuis, en dat was niet volgens planning.

De verloskundige komt binnen en vraagt of alles goed is…… Tja wat moet je zeggen? Ja! Even later komt er een zuster binnen en die stelt zich voor als Linda, een leuke zelfverzekerde dame, die de klappen van de zweep wat lijkt kennen. De verloskundige weet te melden dat zij er weer vandoor gaat en dat ze ons veel succes wenst. Euh, hoezo gaat zij weg, zij zou toch de bevalling doen. Nee, alleen als het poliklinisch is….. Wat is dit dat we zijn toch ik een ziekenhuis? Hoe klinisch wil je het hebben….? POLI-klinisch! En dat is het momenteel dus niet…..

Zo val je van de ene verbazing in de andere. Verloskundige weg en een zuster die om je heen dartelt. Maar waar is de arts? Enkele ogenblikken later komt de arts (van eerder die avond) even langs en vraagt of alles goed is. Ja hoor antwoord Joan, het gaat wel. Hoezo vrouw het gaat wel, jij ligt lekker in dat bed en ik moet nog van alles regelen. Camera klaar leggen, video controleren, nat washandje regelen, glaasje sap voor mijn vrouw vragen, druivensuiker naast het bed, bevallingsplan aan de zuster doorgeven, je geen zorgen maken….. Hoezo geen zorgen, we zijn potverdorie in het ziekenhuis en dat was niet volgens planning.

Ondertussen worden de weeën heviger en frequenter. Je loopt je de benen uit je lijf om het washandje koel en vochtig te houden, om je vrouw met een rietje drinken te geven, en om mee te puffen. Als je niet al buiten adem raakt van het rennen en regelen dan is het wel van het puffen, je vrouw bepaalt het ritme is je tijdens de zwangerschapsyoga verteld. En als vent heb jij je daar maar aan, aan te passen. Kortom je bent continue bezig met het inhaleren van valse lucht en sterft bijna door ademnood.

Dan komt de dokter weer binnen, met een coassistente (naam onbekend). De coassistente positioneert zich strategisch aan een hoek van het voeteneind en slaat haar armen over elkaar. Dokter Annelies Rep gaat naast het hartfilmapparaat staan en kijkt wisselend naar Joan en naar de strook papier die door het apparaat uitgespuugd wordt. Er verschijnt een zorgelijke blik op haar gezicht en haar voorhoofd betrekt in een frons. Je vraagt wat er is en je krijgt als antwoord dat ze het niet helemaal vertrouwd. Hoezo niet je kijkt naar de strook papier en ziet een regelmatige hartslag en een heleboel pieken die de weeën moeten voorstellen. Deze laatste komen wel erg snel en het is ondertussen al zo erg dat de weeën op zich langer duren, dan de tijd die er tussen zit. De kleine blijft te rustig tijdens een wee. Kortom je begrijpt dat een regelmatige hartslag dus niet goed is. Er komt een tweede dokter bij, dokter Bais, een wat oudere, nette dame, die niets dan ervaring uitstraalt. Ze spreekt weinig en staat voornamelijk naar de strook papier te staren.

Ze moeten de zuurgraad van het bloed controleren van de kleine wat het ziet er niet bevredigend genoeg uit. Een te hoge zuurgraad betekent te weinig zuurstof, en dat betekent spoed. (tang, vacuüm, keizersnede). Er wordt aan Joan gevraagd of zij op haar rug wil gaan liggen. Nee! Dat wil ze niet want dan kan ze de weeën niet opvangen. Ze moet!, dus met tegenzin en angst in haar ogen draait Joan zich op haar rug. Dokter Rep brengt een buis in en roept uit, wat een haar! Ja dat wisten we al van de verloskundige, die kleine heeft een bos vol met donker haar. Dat blijkt dus nadelig te zijn want dan wordt het moeilijker om bloed af te nemen……….. Hoezo? Er wordt uitgelegd dat er een sneetje in hoofdje wordt gemaakt en dat daar dan bloed wordt weggezogen. Okay….. of eigenlijk niet okay! Na even doorvragen hebben we twee keuzes, of bloed afnemen via eerder genoemde manier of hoog risico lopen dat het mis gaat. Tja dan heb je dus eigenlijk weinig keuze.

Het bloed af nemen verloopt moeizaam en voor Joan vooral pijnlijk omdat ze de weeën niet kan opvangen. Uiteindelijk hebben ze voldoende bloed en moeten we twee minuten wacht want zolang heeft het apparaat nodig. Na drie minuten krijgen we de mededeling dat het apparaat geen uitslag heeft gegeven en dat ze het nog een keer moeten proberen. Tranen bij Joan omdat ze opnieuw op haar rug moet liggen. Ikzelf raakte op dat moment behoorlijk gefrustreerd omdat ik enerzijds mijn vrouw over haar toeren zag en anderzijds omdat het idee dat ze opnieuw mijn dochter gingen snijden me totaal niet aanstond. Maar we hadden opnieuw geen echte keuze.

Wat doen die debielen, en sorry, maar ik kan echt geen andere naam verzinnen, nadat ze opnieuw met veel moeite, en voor Joan vooral pijn, bloed hebben afgenomen, ze lopen naar het eerder genoemde apparaat, en plaatsen daarin opnieuw een cassette met bloed van mijn kleine meid. En zoals ik al stilaan begon te vermoedden, wederom geen uitslag. Het toestel was defect.

Als iemand mij kan uitleggen hoe je in een medische omgeving, waar levensbedreigende situaties voorkomen, gewoon zonder na te denken, een toestel voor een tweede keer gebruikt, terwijl het al een keer heeft gefaald, dan zal ik het wellicht snappen. Maar tot op heden is dat nog niemand gelukt. Mijn bloed kookte. En zoals jullie wel kunnen vermoedden, ze kwamen vertellen dat Joan voor een 3e keer op haar rug moest gaan liggen, en er opnieuw een sneetje gemaakt zou worden. Op dat moment werd ik pislink en heb ik werkelijk op het punt gestaan om klappen uit te delen. Ik heb ingehouden omwille van Joan en de hele situatie. Er was echter één grote wijziging in de gehele situatie. We hadden andere keuzes als voorheen, enerzijds Joan, en die kleine voor een 3e keer alles laten ondergaan, of anderzijds een keizersnede. Wel potverdorie, waar kwam die nou ineens vandaan? Een keizersnede was voor Joan echt geen optie, dus stemde zij met veel tegenzin in met een 3e poging. Ikzelf was nog niet overtuigd en dat was iets wat gelukkig door zuster Linda niet onopgemerkt voorbij ging. Ze wist me gerust te stellen door te zeggen dat ze het laboratorium hadden gebeld en dat zij het bloed zouden onderzoeken, ze zouden niet meer het apparaat gebruiken.

Met tranen, en vooral angst en een hoop onrust in haar ogen onderging Joan een 3e poging. 10 minuten later hadden we de uitslag, alles was naar tevredenheid. Ik zag dat Joan een klein beetje kon ontspannen. De beide artsen vertrokken, gevolgd door de coassistente. Ze zouden later terugkomen. O ja, de coassistente. Wat deed die daar ook al weer?

Zuster Linda, stelde ons wat gerust en loste mij enkele malen af daar waar het drank en washandjes corvee betrof. De weeën waren ondertussen zo hevig en frequent dat ze minstens 90 seconde duurde en er slecht 30 seconden tussen zat.

Enige tijd later opnieuw de arts en de coassistente. Ik was nu iets rustiger en begon al te opereren in een automatische piloot modus. Tijd voor foto’s of video was er nog niet geweest en nu had ik er de energie niet meer voor. Kortom ik had iets meer tijd om te observeren wat er allemaal gebeurde. En het viel me op dat Joan een aantal keer een vragende blik had geworpen in de richting van de coassistente die opnieuw strategisch geplaatst stond op een hoek aan het voeteneinde met haar armen over elkaar. Het leek wel een standbeeld en het frustreerde mij enorm dat ze totaal geen respons gaf als Joan haar vragend aankeek. Hoe langer ik hiernaar keek hoe groter de frustratie werd. Ik snap heel goed dat artsen het ook eerst allemaal moeten leren maar als je aan een patiënt z’n bed staat doe dan in ieder geval alsof je interesse hebt in datgene wat er gebeurd. En parkeer jezelf niet als stoïcijnse trut aan het voeteneinde van een bed. Er was bij mij blijven hangen dat je als patiënt en partner gewoon moest zeggen wat je niet aanstond. Dus ik ben naar zuster Linda toegegaan en heb haar mijn frustratie verteld. Zonder blikken of blozen stapte zij op de coassistente af, greep haar stevig bij de elleboog en bonjourde haar zo de kamer uit, breed glimlachend in mijn richting.

Uren verstreken, het leken wel minuten……..

Het viel mij op dat de bezorgde blikken niet verdwenen op de gezichten van de doktoren. Zuster Linda probeerde Joan nog wat gerust te stellen en vertelde haar de ze het beste gewoon de weeën over haar heen kon laten komen en dat ze geen moeite moest doen om ze weg te puffen. Dat scheen Joan te ontspannen en vrij snel daarop begonnen de persweeën. Het was vooral voor mij een hele opluchting wat ikzelf kon eindelijk weer normaal ademhalen en de overvloed aan valse lucht zou eindelijk stoppen. De bedoeling was dat Joan tijdens het persen haar adem zou inhouden, dit bleek echter een erg moeilijke opgave. Totdat dokter Bais, Joan een tik in het gezicht gaf met de woorden, ik zei toch dat jij je adem in moest houden. Dit was de oplossing, en gaf Joan net dat beetje extra energie. Het stomme is dat het mij allemaal niets kon schelen omdat ik de zag dit dokter Bais dit weloverwogen had gedaan en het zeker het gewenste effect had.

Weer een paar bezorgde blikken verder, en toen kwam de ellende. Ze wilde nogmaals bloed afnemen. Het zou nu makkelijker zijn, om dat het hoofdje al zichtbaar was. Met pijn in mijn hart stemde ik in en begon ik met mijn poging om Joan over te halen om ook in te stemmen. Wat vond ik dat verschrikkelijk, je liefde vragen om iets te doen waarvan je weet dat ze heel veel pijn zal ondervinden. Uiteindelijke lukte het en werd er voor de 4e keer bloed bij die kleine afgenomen (achteraf heb ik pas echt beseft dat ze bij die kleine 4 keer een sneetje van een halve centimeter in haar hoofdje hebben gemaakt). De dokter liep al weer naar het defect apparaat, en voor dat ik haar neer kon hoeken, sprong zuster Linda er tussen met de woorden dat ze het laboratorium al had ingelicht, en dat ze snel terug zou zijn met de uitslag. 10 minuten later was het zover.

De uitslag was niet goed, er was haast geboden, er werd besloten om over te gaan op een vacuümbevalling.

Al met al heeft het 10 minuten geduurd, en dat is niet lang. Maar er gebeurde zoveel te gelijkertijd dat het wel een half uur leek. Ze hadden besloten om een siliconen kapje te gebruiken omdat dit minder schadelijk voor de kleine zou zijn. Deze is tot 3 keer aan toe los geschoten. Met als gevolg dat de kleine bij Joan weer naar binnen schoot, en aan Joan haar gejammer te horen was dit niet prettig. Daarnaast hebben ze Joan 12 centimeter ingeknipt. In eerste instantie met een botte schaar die door een luid vloekende arts op de grond werd gesmeten en die vrolijk verder ging met een nieuwe schaar. Na een hoop gesjor, een knie tegen de rand van het bed en een paar ferme rukken kwam de kleine eruit. Nick was geboren, 3 uur 59 in de ochtend, tranen in je ogen van geluk en tegelijkertijd onzekerheid. Je weet nog te vertellen dat jullie willen dat de kleine minstens 1 uur met navelstreng op moeders buik blijft liggen.

Nee, meneer! Wij willen dat u nu knipt, en als u het niet doet dan doen wij het! Hoezo? Wat is er aan de hand dan? Zonder na te denken knip je de navelstreng die je dochter verbind aan je vrouw door en wordt je verteld dat je ze mag volgen naar de kamer ernaast. Je kijkt over je schouder om je vrouw een geruststellende blik toe te werpen maar dat had je beter niet kunnen doen. Je ziet je vrouw met haar benen in de beugels liggen, met een wond van 12 centimeter tussen haar benen. Er onder een emmer waarin het bloed druppelt en wat al nog niet meer. Je probeert de schrik op je gezicht te verbergen, en geeft stoer je vrouw een knipoog.

In de andere kamer zijn er 5 mensen in witte jassen bezig met je dochter. Hoe heet ze? Ja jezus dat vertel ik je zo wel, vertel me maar eerst hoe het met haar is. Abgar score van 5, klote dat is niet goed. Ze huilt niet, je ziet geen ademhaling, er zit geen zichtbaar leven in. Ze pakken een zuurstofmasker met blaasbalg en geven het kleine wezentje een ferme puf. Als een achterlijke begint het borstkastje op en neer te gaan en komt er heel voorzichtig een klein huilgeluidje. Apgar 8, pfff dat klink al een stuk beter, en in plaats van een heleboel onbegrijpelijke medische termen en verontruste blikken begint het medisch personeel te lachen en grapjes te maken. Ik weet ze te vertellen dat mijn dochter Nicki heet.

Wat er daarna allemaal gebeurde zal ik jullie besparen (2,5 uur wachten totdat je gehecht wordt, artsen die geen tijd hebben, slechte communicatie) Wel wil ik nog zeggen dat ongeacht de dingen die ik anders had gezien ik toch heel blij was met de artsen die ons hebben geholpen, en vooral met zuster Linda (die het trouwens roerend met me eens was wat betreft de coassistente), die was echt onze steun en toeverlaat.

4 reacties

  1. betty gathier - jul 7, 2008 at 19:51

    pffffffffffffffffffffff gosallemachtig doet me ergens aan denken Bas wat een top stel zijn jullie tweetjes wat geweldig en wat een geluk dat jullie zo n mooie gezonden nicki hebben gekregen, en Nicki wat een geluk dat jij zulke prachtig prachtige ouders hebt heel veel geluk jullie drieen.liefs Omi

  2. betty gathier - jul 7, 2008 at 20:15

    Nicki Nicki Nicki ohhhhhhhhh wat ben ik blij zo blij allemaal vlinders van jou dag lief kindje knuffeltje Omi

  3. [email protected] - okt 14, 2009 at 14:31

    jemig nu zie ik dit pas uitgebreid.heerlijk dat dit kleine wezentje er is en
    wat heben jullie al veel gein aan elkaar gehad,gelukkig is nu het (onzekere)voor iedereen eraf en kunnen jullie elkaar volop knuffelen.
    luvya3 oma

  4. [email protected] - okt 28, 2009 at 14:22

    BEWONDERING EN LIEFDE VOOR JULLIE DRIEEN DAAR IS MIJN HART MEE VERVULT SCHATTEN VEEL KUSSEN VAN OMA EN MAMS

schrijf ook een berichtje / reactie





2e bezoek consultatieburo

Joan is vandaag voor de 2e keer naar het consultatieburo geweest omdat we daar afgelopen vrijdag te horen hadden gekregen dat Nicki slecht 55 gram was gegroeid.

We zijn gaan bijvoeden en in de afgelopen 3 dagen is ze 200 gram aangekomen. Dus alles weer op schema. Tevens is Joan meer gaan kolven en dit zorgt ervoor dat Nicki meer ‘achtermelk’ krijgt als we dit met de fles geven.

Verder was het wel even prettig om met onze vragen bij onze wijkverpleegster Reini terecht te kunnen, dit heeft bij zowel mij als Joan heel wat onzekerheden weggenomen.

Nicki weegt nu 3875 gram.

Trouwens dit was de eerste keer dat moeder en dochter alleen op stap gingen. Pa is trots op zijn dames.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Eerste teken van leven na de bevalling van Mams

Ook ik leef nog, maar dat hebben jullie aan de foto’s al kunnen zien. Wel heeft het en behoorlijke tijd geduurd voor ik weer een beetje lekker in mijn vel zat. Moeilijk op gang komen van de borstvoeding, 2 weken niet kunnen zitten vanwege een megaknip en veel tranen en onzekerheden wat betreft het nieuwe moederschap vielen me erg zwaar. Maar ik heb het overleeft en had vandaag een erg goede dag. Heerlijk met de kleine in de auto op pad, goed nieuws bij consultatieburo, Nicki heeft goed geslapen en had zowaar vandaag geen bijvoeding nodig. We gaan de goede kant op. ;-)

2 reacties

  1. omam - jul 8, 2008 at 10:10

    wijfie ik begrijp helemaal hoe jij je gevoeld hebt de eerste weken want je krijgt er geen gebruiksaanwijzing bij en de pijn is ook niet prettig. in de toekomst zul je nog vaak voor vraagtekens komen te staan, speciaal met je eerst kindje is alles vreemd en elk e baby is anders dus kan men je eigenlijk niet zeggen zo moet het. je komt hier zelf achter en naarmate je rustiger bent is nicki dat ook. ik ben blij dat de hechtingen weer genezen zijn en ik weet dat je een geweldige moeder bent. ik hou van je en dikke kussen van mams

  2. [email protected] - okt 21, 2009 at 12:24

    hi nicki, nu zijn we al anderhalf jaar verder en mamma en jij zijn heerlijk aan elkaar gewend en jullie lijfjes zijn weer in een conditie waar je wat mee kunt.mamma heeft inmiddels bewezen een gweldige mamma te zijn en jij bent een geweldige kleindochter die ook de nodige pit heeft.voor mamma is het zwaarste nu achter de rug omdat je niet meer zo teer en breekbaar bent,ik weet nog dat ik het met mamma ook heel zwaar vond toen ze nog zo klein was en naarmate ze groter werd kreeg ik er meer vertrouwern in.papa is ook een superbink en je hebt het heel erg getroffen met dit stel wijffie.oma is stapelgek op jullie 3 en heeft dan ook heel wat knuffels en kussen voor jullie in het berichtje meegestuurd

schrijf ook een berichtje / reactie





update 8-7-2008

Hier weer een korte update:
Op aanraden van de buren hebben we een draagdoek aangeschaft die ook fungeert als hangmat. Op de foto zie je Nicki in de doek van de buren, maar ondertussen heeft Nicki haar eigen doek (oranje).

Verder hadden we weer een (heel) klein succesje met de speen maar dat blijft madam maar een vervelend medium vinden en ze geeft nog steeds de voorkeur aan de vinger van Pa of Ma.

Vandaag twee hele leuke dingen.
1) de collegea van mama zijn op kraamvisite geweest. 5 man (vrouw) sterk (ze hadden met nog meer willen komen maar dan was het kantoor onbezet). En we hebben een geweldig kado gekregen. Klompjes voor Nicki waarop details van haar geboortekaartje staan geschilderd. Echt een superkado (Pa werd er even stil van). En verder nog allemaal leuke giraf spullen zoals een slaapzak, kliederdoek, spuugdoek, en nog veel meer.

2) Daarnaast kregen we via de post een geweldig leuk en lief kado van Jacq en Dennis, een knuffeldoek in de vorm van een bloem met een bijtje erin. En met Nicki haar naam erop. Ook super!

Tot slot nog wat fotos van madam zelf terwijl je net wakker gemaakt is voor haar voeding.

1 reactie

  1. Wim en Saskia Meeuwessen - jul 9, 2008 at 22:19

    Hoi,

    Wat een plaatje is het toch. Als het lukt met die speen, dan kan ik jullie vertellen dat het label label doekje dat jullie aan de speen hebben hangen echt goud waard is!!! Onze kinderen konden dankij dat doekje al heel snel zelf hun speen vinden in bed en dat scheelt een hoop heen en weer geloop straks midden in de nacht. De doekjes van koeka voor aan de speen zijn ook geweldig!

    Groetjes van Sas

schrijf ook een berichtje / reactie





Mijn eerste twee gezichten

Mijn papa en mama beginnen al twee gezichten te herkennen. Na het eten als ik voldaan ben dan ga ik lachen zodra ik hun zie en ze tegen me beginnen te praten. Zodra ik hen niet meer hoor of zie stop ik met lachen.

En verder zet ik voor het eten vaak mijn (zoals mama dat noemt) zuinige mondje op. Helaas zijn de foto’s niet van super kwaliteit maar papa was nog een beetje slaperig toen hij ze maakte

1 reactie

  1. betty gathier - jul 11, 2008 at 17:41

    oh wat gewelding nicki je lijkt daar op je mamma wat enig wat ben je verandert wat wijs ben je al wat een leuke foto weer ,wat een leuke oogjes pret oogjes heb je nou ga ze vergroten ,ik heb elke dag een andere foto van je op mn laptop nu ga ik die er weer op zetten oke,de laatste foto maak je vlg mij een geluidje bij ! dag lieverd dag schatteke,dag paradijsvogeltje je Omixxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

schrijf ook een berichtje / reactie





Slapen met papa

Heerlijk in slaap gevallen met mijn papa. Mama maakte zich wel een beetje zorgen over papa zijn vinger. Maar ja zonder val ik nog niet in slaap en hij kennelijk ook niet.
Maar 1 ding is zeker we waren allebij hard aan slapen toe, en we hebben dan ook heerlijk liggen tukken.

4 reacties

  1. betty gathier - jul 13, 2008 at 09:26

    slapen met pappa wat een heerlijk veilig gevoel liefs Omi

  2. betty gathier - jul 13, 2008 at 09:32

    wacht elke dag op nieuwe foto s s morgens of s avonds laat vlug nog even kijken fijn hoor om naar te kijken, droomde vannacht Nicki dat je een grote stenen trap opliep je was zeven maanden, en mama vond het goed hi hi, niet zoooooooo vlug groot worden hoor dag lieverd knuffeltje Omixxxxxxx

  3. betty gathier - jul 13, 2008 at 20:01

    nou verder geen nieuwe foto s vandaag ik neem mn foto toestelletje mee wil je op de muur plakken, kan wel de hele dag naar je kijken ,dag lief meisje dag lief babytje dag paradijsvogeltje,dag schattekind Omi

  4. Jacqueline - jul 13, 2008 at 20:49

    Wat een grote ‘aaahhhhh’-factor heeft deze foto zeg. Superfoto!

    Heb nog wat leuke kleertjes liggen voor Nicki. Gaan we binnenkort weer even daten dan kan ik het even aam jullie geven en kan je uitzoeken wat je hebben wilt ;-)

    Kussss,

    Jacq

schrijf ook een berichtje / reactie





Eerste keer naar de baby dokter.

Vandaag naar dokter Mieke op het consultatieburo geweest. En alles was dik in orde. Reflexen waren goed, Nicki volgde de dokter goed met haar ogen. En ook de groei is volgens schema. Nicki groeit precies volgens de gemiddelde groeicurve. (je kunt dit bij houden op de nieuwe pagina’s (ontwikkeling – gewicht en ontwikkeling – lengte) in het menu aan de rechterkant. Je kunt ook hier en hier klikken)

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





1 maand oud….

En Nicki heeft al weer een heleboel mee gemaakt. We zijn dit weekend naar Groningen geweest waar we (overgroot)oma hebben gezien. Kortom we konden de 4 generatie foto maken die Joan zo graag wilde hebben. Tevens hebben we kennis gemaakt met het dochtertje van Maddi en Anjo, Esmee. (achternichtje van Nicki) Esmee is achterkleinkind nummer 17 van oma en Nicki is nummer 18, Kortom de familie is flink aan het uitdijen.

Verder zijn we dit weekend bij Pitty, Steven en de kids wezen logeren. Was erg gezellig en Steven heeft heerlijk voor ons gekookt. Vooral Richard vond het erg leuk dat Nicki er was.

Er gebeurde nog wel iets grappigs en dat was dat Nicki zelf haar fles wilde vast houden en dit lukte ook nog. Het is een bijzonder kind en dat is ze….

P.S. Verder staat papa me te wassen in de wasbak nadat ik mijzelf helemaal onder gepoept had. En ik met een blik van, hoezo mijzelf ondergepoept?

1 reactie

  1. betty gathier - jul 18, 2008 at 18:43

    Wat een prachtige foto van vier generatie geweldig met nicki haar overgrootmoeder, en die mooie oude handen die nicki dragen geweldig,wat een mooi pakje heb je gekregen , en die 2 kleintjes samen geweldig allemaal wat een top foto s Dag liefs Betty

schrijf ook een berichtje / reactie





Even tijd

Ja ik weet het, jullie horen niet erg veel van deze nieuwbakken Mama. Maar tussen de voedingen en de slaapjes door (ook die van mij) blijft er voor mijn gevoel erg weinig tijd over. De dagen vliegen voorbij zonder dat er iets uit mijn handen komt, maar dat zal er wel bij horen in deze periode. Wel heb ik eindelijk het gevoel dat we in een iets regelmatiger ritme komen, vandaar dat ik nu dan ook even tijd heb.

Nicki ligt na de ochtendvoeding en haar speelkwartiertje nu al een paar uur lekker te tukken en ik heb eindelijk mijn Mama Weekboek afgemaakt. Het speelkwartiertje (kan ook langer zijn) is na elke voeding weer een genot, want de kleine meid gaat steeds meer lachen en geniet duidelijk van alle aandacht. Ik heb ook af en toe nog een behoorlijk dip, want de vermoeidheid slaat om de zoveel dagen toe en dan kan ik net even minder incasseren. Ook is mijn lijf als ik teveel doe nog steeds pijnlijk, waardoor ik helaas geen lange wandelingen met haar kan maken. Gelukkig doet Papa erg zijn best om me hier en daar te ontzien. Verder is onze lieve Nicki als ze geen krampjes heeft het zonnetje in huis en prijs ik me erg gelukkig met onze kleine meid.

1 reactie

  1. betty gathier - jul 18, 2008 at 18:38

    Hoi nieuw bakken mamma nou je doet het geweldig hoor en met je hormonen komt het ook wel weer goed ,je lijfie heeft al die maanden nogal wat te verduren gehad en je bevalling ,jullie doen het hardstikke goed en traantjes moeheid geprikkelheid ook voor pappa hoort erbij maar niemand vertelt dat he,dat boek is voor iedereen nieuw de een vind het leuk de ander spannend enz.Joan wat heb ik geweldig genoten lieverd is goed zo ik ga zo tevreden weg met 3 mensen in mn hart ,en met heel veel plezier 5 weken terug denk bedankt meisje voor de heerlijke uren met je dochter geweldig liefs voor jullie hoop dat mn zoon zich wat beter voelt.dag meisje liefs Betty

schrijf ook een berichtje / reactie





Omi was op bezoek

Omi was een middagje op bezoek en heeft zich rijkelijk vermaakt met haar kleindochter. Lekker flesje gegeven, luier verschoont (hoe ging dat ook al weer?) en samen kletsten ze de oren van elkaars kop.

Als laatste nog even een foto van madam in haar favoriete slaappositie

1 reactie

  1. betty gathier - jul 19, 2008 at 18:50

    ja klopt , hoe ging dat ook alweer,leuk , misschien mn brilletje beneden laten liggen zoon ?????????heerlijk genoten van jullie principessa , wat heeft ze heerlijk in mn kuiltje liggen slapen he joan, wat is ze enorm lief dag schatteboutje Omi gaat nu even weg maar neem je in mijn hart mee dag paradijsvogeltje dag mooi kind met je heerlijke pret oogjes dag allessie van me hvl je omi

schrijf ook een berichtje / reactie





zes weken oud

Hier weer een kleine update van onze kleine meid: De eerste foto, madam was lekker in bad geweest en ligt hier klaar om afgedroogt te worden.

Op de tweede foto is goed te zien hoe veel haar Nicki heeft en vooral dat het nu middels een kuif recht overeind blijft staan. (lijkt me nou nog niet de leeftijd voor gel)

De volgende fotos laten zien dat madam een nieuwe favoriete slaapplaats heeft in de avonduren. Namelijk bij ons in de woonkamer en dan het liefst ook nog bij ons in de armen. De box is een goed tweede alternatief.

Het dametje heeft er nog al een handje van om haar gezicht open te krabben dus slaapt ze nu met handschoenen aan. Dit werkt erg goed en de krassen in haar gezichtje zijn al bijna verdwenen. Evenals de baby acne. Ook dit is aan het afnemen (gelukkig)

Last but not least. Joan heeft de deur van de kinderkamer versiert met de kaartjes. Hier alsvast een voorproefje. 

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Nicki en papa spelen samen

Het speeluurtje van papa en nicki voor het slapen gaan. Dit leidt regelmatig tot de slappe lach van mama.. Klik op onderstaande video om te kijken.
[flashvideo filename=video/week6_lachen_met_papa.flv width=400 height=300 /]

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Wandelen met mama

Deze week al meerdere keren lekker buiten gewandeld met mams, dit zodat ik wat frisse lucht kreeg en mams de nodige beweging. Dinsdag naar de verloskundige gewandeld voor de nacontrole, Woensdags naar de Apotheek voor een vette zalf om op mijn “door baby-acne en krabben” gehavende snoet te smeren en Donderdags naar de AH voor wat lekkers te snoepen. De laatste dag was voor ons allebei wat teveel van het goede, want ik moest een groot deel van de wandeling huilen en mams kwam bij thuiskomst de trap bijna niet meer op. Het was die dag ook wel erg warm en benauwd.

Bovenstaande fotos zijn in het park gemaakt, tussen het huilen door.

1 reactie

  1. betty gathier - jul 27, 2008 at 19:49

    hallo paradijsvogeltje omi uit spanje die dagelijks aan je denkt en erg blij is dat er weer nieuwe foto zijn geweldig ik mis je meisje maar dat hoort ook zo he. Lieverd je wordt als maar mooier en wat ben je weer gegroeid, en de film van jou en pappa geweldig, ben ik ook erg blij mee dat ik je zo kan zien heerlijk bedank pap en mam maar voor me. Ik hoorde dat het zo warm was in nederland maar aan je te zien in de kinderwagen geloof ik dat niet zo Henk pest me altijd met het weer.Omi heeft het hier 40 graden en ik geniet met volle teugen de zee en de golven zijn zo warm dat je helemaal de zee niet uit wil ik lig er uren in, als je zes bent vraag ik of ik je mee mag nemen met de vakantie. Lieverd elke keer krijg ik de foto’s van je op mn netvlies je lieve smoeltje en geweldige pretoogjes kriebels vlinders er gebeurt van alles in mn buik dag paradijsvogeltje dag schatteke hele hele grote omarming embrasso en besos in het spaans dag mn lieve meisje kusje voor mam en pap daag Omi

schrijf ook een berichtje / reactie





Nog meer foto’s

Hier nog een paar foto’s van deze week.

Ze spreken denk ik voor zich. Nicki in de wipstoel, met haar blote buik in bed. (is momenteel 27 graden celcius in de kinderkamer, en niet koeler te krijgen. En daarom ligt ze ook wat vaker op ons bed. In de hoop dat ze wat afkoelt.

En tot slot een poging om in het baby badje te gaan (ook vanwege de hitte, buiten in de tuin was het 35 graden!) maar dat was nog geen succes.

2 reacties

  1. betty gathier - jul 29, 2008 at 18:43

    wat een grappige serie weer enig ze licht echt te schateren he wat prachtig. Je ziet er letterlijk maar ook figuurlijk cool uit hoor, hoop dat het beter gaat dag heel veel liefs van Omi

  2. Bep en Jan van Kouwen - sep 22, 2008 at 20:23

    Hallo ‘fam’ Pisa.
    Van harte gefeliciteerd met de geboorte van jullie dochter.
    We hebben zaterdag het geboortekaartje van jullie dochter Nicki gekregen van Joan (heel leuk kaartje overigens) dus onze felicitaties zijn wat aan de late kant maar daarom niet minder gemeend. We wensen jullie dan ook héél véél geluk in jullie verdere leven, voor de hele familie. Groetjes van Bep en Jan.

schrijf ook een berichtje / reactie





Fotomodelletje…

Vanwege de warmte konden papa en ik eindelijk wat mooie studiofoto’s maken. Lekker warm dus ik kon geen kou vatten en lag gewoon lekker behagelijk op het vachtje. Vooral het berenbond beviel me goed.

En natuurlijk moest poes zich er ook weer mee bemoeien.

2 reacties

  1. Jacqueline - jul 27, 2008 at 23:09

    Helemaal leuk! Wat een mooie plaatjes…gehehe..wanneer ga je mijn meiden fotograferen? Als ik je was zou ik hier mijn werk van maken ;-)

    Enne…jurkje staat Nicki helemaal stoer en lief

    Tot gauw!

    Kus,

    Jacq

  2. betty gathier - jul 29, 2008 at 18:52

    wat een prachtige fotos toppie hoor ben in okt jarig fotoboek wil ik met al haar foto s Leuk Nicki voor later ook gevaarlijk als je een eng. leraar krijgt zal pappa je wel eens uitleggen dag lieve lieve nicki Besos para Omi xxxxxxx

schrijf ook een berichtje / reactie





Intake KDV

2008-08-22 12:00 Eerste gesprek op het kinder dag verblijf met Wies.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Opnieuw de studio in…

Dit weekend opnieuw wat foto’s gemaakt. Ook Mika, Elsa en Levi waren van de partij.

Deze keer had Nicki wat minder zin en zijn de fotos van haar dan ook niet helemaal naar wens. Gelukkig heb ik wel een mooie foto kunnen maken van Joan en Nicki samen.

En ik denk maar zo, ze wordt vanzelf ouder, en dan gaat het vanzelf makkelijker ;-)

2 reacties

  1. betty gathier - aug 4, 2008 at 19:17

    wat een schattige fotos weer van nicki gos wat verandert ze snel voor jullie niet denk ik maar als je haar zo lang niet ziet, mooi samen met mn schonedochter prachtig hoor, en leuk de andere kindjes .dag lieve nicki omi mist je als ik al die babies hier met de potekes in de zee zie trappen tsoep daar is je lieve smoeltje er weer dag heerlijk lief kindje dag schatteke van hele dikke kus van Omi.

  2. betty gathier - aug 4, 2008 at 19:22

    kom nog even terug weet je dat de laatste foto op pappa gaat lijken voor het eerst als ik zo naar je toetje kijkt zag ik pappa in je gezichte terug. weet je nicki geeft niet op wie je lijkt hoor maar ik kreeg een flits van heeeeeeeeee bassie .lieverdje hoop dat het niet meer zo warm is voor je, en of je al goed gaat drinken hoop voor je dat het achter de rug is.dag mooi heel mooi meisje Omi

schrijf ook een berichtje / reactie





afspraak – Eerste prikjes

2008-08-05 08:45 Nicki krijgt haar eerste inenting. (DKTP+Hib)

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Wel of niet inenten, wat te doen?!?!

Joan en ik stonden vandaag voor het eerst echt voor een ouder dilemma. Morgen wordt Nicki voor de eerste keer geënt, en we hadden nogal wat vraagtekens bij het nut hiervan.

Mijn moeder heeft vroeger de meeste inentingen voor mij geweigerd, (met alle juridische gevolgen van dien), en ik heb nooit tijdens mijn jeugd een kinderziekte gehad. Ongeacht dat ik speelde met andere kinderen die wel ziek waren. Dus wat is het nut dan? Mid 30 kregen Joan en ik tegelijkertijd de waterpokken maar daar is het dan wat mij betreft dan ook wel mee gezegt.

Nu hebben we zelf een dochter en moeten we de beslissing nemen wat te doen. Heden ten dagen is het geen wettelijke verplichting meer om te enten. Kortom je hebt een keuze, en dat is best lastig.

Ik ben gaan zoeken en kwam op de volgende site http://www.nvkp.nl. Nederlandse Vereniging Kritisch Prikken. Dit is een vereniging die kritische vragen stelt daar waar dit het entingsprogramma van de Nederlandse overheid betreft.

We hadden al besloten om te enten met DKTP+Hib, maar we twijfelde nog over Pneu

D.K.T.P. = difterie, kinkhoest, tetanus, pokken
Hib = haemophilus influenza type B bacterie
Pneu = pneumokokkeninfecties

Nu heeft een artikel op www.nvkp.nl ons doen besluiten om toch niet voor Pneu te enten. ( link naar het artikel ).

De belangrijkste reden is dat het een relatief nieuw vaccin is en het maar een heel klein gedeelte van de vele verschillende pneumokokkeninfecties bescherming biedt. Daarnaast is een pneumokokkeninfectie te bestrijden met antibiotica. Dus hoeveel zooi wil je in je kindje laten spuiten? Wij houden het voor als nog bij de DKTP+Hib.

2 reacties

  1. betty gathier - aug 4, 2008 at 19:07

    goed hoor jongens dktp. je bent niet geent voor kinderziektes Bas en die heb je dan ook niet gehad. Je hebt alleen mazelenprik gekregen omdat je peusdo kroep gehad hebt. Die prik moest je hebben je hebt zelf je boekje nog waar alles instaat hoor. Succes, een prik is beter als die enge ziektes hoor die toch weer terugkomen tbc bv, maar jullie denken er in indergeval goed over na he ,sterkte met mn kleine meisje dag liefjes liefs van betty

  2. Deborah - aug 21, 2008 at 20:52

    Ik heb het boek Wat artsen je niet vertellen en heb de site van Tinus Smits http://www.tinussmits.nl goed doorgenomen. Mijn dochter is nu 1 jaar en ik heb haar nog steeds niet ingeent. Weet ook niet of ik het nog van plan ben.
    Zelfs dokter Moolenburg die al 50 jaar huisarts is heeft er geen goede dingen over te zeggen in zijn boek Op je gezondheid.
    Persoonlijk denk ik dat we allerlei welvaarstziektes hebben ingeruild voor een paar ziektes die al lang op hun retour waren door een verbeterde hygiene. De vaccin industrie gooit vele leugens erin en speelt in op de angsten en emoties van ouders om de status quo te hanhaven omdat het een basis-behandeling waar ze miljarden mee opstrijken. Daarbij enten ze steeds jonger en steeds meer, terwijl er echt wel neveneffecten zijn. Dat roept bij mij ook vraagtekens op.
    Drs Vierra Schreibner heeft aangetoond dat ieder vaccinatie bij een baby iets met het hartje doet. Shaken baby syndrome en wiegendood zijn volgens haar grotendeel te wijden aan vaccinaties. Gelukkig wordt er in Nederland geen kwik in de vaccins gedaan.
    Naar mijn idee hebben vaccins haast geen nut en doen ze veel meer kwaad (ook al zie je het niet) dan het baat.
    Dit is trouwens een goede docu. En als je kiest voor vaccinatie zijn dit ook goede richtlijnen.

    http://www.natuurlijk-welzijn.org/artikel/Vaccinatie171.html

    http://video.google.com/videoplay?docid=-6351515212287981735&hl=en

schrijf ook een berichtje / reactie





Vaccinatie en bezoek MI-Swaco

Vandaag was het dan zover dat Nicki haar eerste prik kreeg en weer werd gewogen en gemeten. Ze is 300 gram aangekomen sinds 25/7 en zo’n 4 cm gegroeid sinds 15/7. Ze hield zich heel stoer en huilde alleen toen de prik werd gezet en was daarna meteen weer lekker aan het lachen tegen Reini (de wijkverpleegkundige). Reini vond haar een blije, vrolijke meid en was erg tevreden over haar vooruitgang. Vooral het opheffen vanaf de buik was ze erg van onder de indruk en ze vroeg of we hadden geoefend “Niet dus”.

Na de vaccinatie zijn we nog even op bezoek geweest bij MI-Swaco, (waar Mams werkt) zodat ook de collega’s die niet op kraamvisite zijn geweest het kleine meiske even konden aanschouwen en natuurlijk om de nodige felicitaties in ontvangst te nemen. ;-)

Thuisgekomen leek Nicki wat huileriger en vermoeider, dus na de voeding lekker snel naar bed en hopen dat de vaccinatie niet al te veel ongemak met zich mee brengt. Gelukkig heeft ze meest pijnlijke prik “Pneu” niet gehad.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





bad video’s

De filmpjes spreken voor zich denk ik ;-)

[flashvideo filename=video/MVI_1149.flv width=400 height=300 /]

[flashvideo filename=video/MVI_1150.flv width=400 height=300 /]

1 reactie

  1. betty gathier - aug 6, 2008 at 19:41

    hallo lieve allemaal ,wat een fijne filmpjes wat enig wat een rustig tevreden baby ben je daar heerlijk in pappa zijn grote sterke veilige handen geweldig,en maar tegen mamma lachen leuk hoor .Hoop dat je goed sñaapt op je prikje en er niet teveel last van hebt.zo de filmpjes 3 keer beken is 9 uur en ga koken anders wordt het te laat.dag prinsipessa dag omi s kind mucho s besos ,heb zin om je te knuffelen en te zien ,3 maanden australie hum hum, dag vrouwtje dag lieverdje hvl van omi

schrijf ook een berichtje / reactie





week 7 is voorbij

Weer een week verder. Gisteren was Nicki al weer 8 weken oud. Time flies when you are having fun…

Er is een hele hoop gebeurd, en sommige dingen hebben we al eerder verteld, maar toch hier een kleine opsomming van afgelopen week.

Vanwege de hitte wat probleempjes met slapen dus lekker veel bij mama en papa gelegen, en ook veel in de woonkamer op de loveseat bij papa.

Papa had voor mama het zwembad neergezet. Maar op een gegeven moment lag hij er zelf in te relaxen en toen mocht ik er van mama bij. Was wel erg leuk, maar omdat het al wat later op de avond was toch ook wel een beetje koud.

Omdat ik me zo druk maak, voornamelijk door de krampjes moet ik dus ook veel slapen en dat lukt niet altijd even makkelijk. gelukkig hebben mijn ouders een lekker groot bed en kan ik lekker bij ze wegkruipen. En de poes is dat helemaal met me eens. Alleen als hij zo dichtbij mij ligt dan kriebelt hij me wel met zijn oor in mijn oor, en ja dan doe ik geen oog dicht.

Gisteren was er heel erg hard onweer en de poes is dan heel erg bang. Hij komt dan direct schuilen onder mijn wiegje, want ik ben nergens bang voor en slaap overal doorheen.
Het blijft en gekke kat, althans dat zegt mijn vader altijd, die kat spoort niet.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





2e prik bij het CB

2008-09-05 11:00 Nicki haar tweede prikje

1 reactie

  1. betty gathier - aug 8, 2008 at 18:11

    nou alweer nieuwe foto s van jou mamma en pappa, lijkt wel of pappa meespeelt in baantjer als hij in bad ligt.Vinny schuilt bij jou als het onweert je heet niet voor niets nicki.Morgen is je lieve pappa jarig he alleen zal jij het nog niet beseffen.Nou vrouwtje nogmaals hoop dat je je prikken goed doorstaat op de foto s is niets te merken je bent en blijft prachtig en die mooie lieve prachtige ogen van je gos meiske wat kan jij kijken geweldig dag lief mensje dag lief tevreden vrouwtje dag allessie je omi

schrijf ook een berichtje / reactie





Nicki in kaart gebracht…

Dit is even een testje om foto’s op een kaart te plaatsen.

1 reactie

  1. betty gathier - aug 11, 2008 at 19:38

    grappig bas zo heb ik even nicki haar geb.plaats laten zien en nederland erg leuk

schrijf ook een berichtje / reactie





week 8, de foto’s

Beetje druk geweest hier en daar dus niet echt aan de foto’s toe gekomen. Maar nu dan toch….

Was een raar weekje, Nicki had een paar dagen dat ze helemaal ontregelt was, met alle drukte vandien. En ze was dan ook vaak wakker. En altijd bereid om aandacht te vragen ongeacht de vermoeidheid.

Verder met mams wezen winkelen omdat papa jarig was, en er een kadootje gekocht moest worden. De grote verrassing was dat mama mijn rompertje versierd had en de hele keuken vol had gehangen met slingers.

Daarna weer veel behoefte aan aandacht van mama en zelf een dagje behoorlijk overgegeven. De eerste poltergeist-kots was een feit.

Maar ongeacht alle slapeloze momenten en het overgeven, zijn er toch voornamelijk vorlijke momenten en lach ik een hoop. Verder hangt er boven mijn box een hele leuke mobiel waar ik helemaal door geobserdeerd ben. En als mama de jungle-geluidjes aanzet heb ik helemaal geen aandacht meer voor de rest om mij heen.

En tot slot heb ik een nieuw spelletje geleerd, kiekeboe…. dat is pas lachen, verstoppen onder de knuffel en dan doe ik al zelf de knuffel opzij. Kortom het loopt allemaal lekker….

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Wakker worden

Als nicki wakker wordt dan is zij vrijwel altijd meteen alert, en vooral erg vrolijk. Het lijkt erop dat ze erg blij is dat ze ons ziet. Joan heeft dit vastgelegt op video en hieronder het resultaat.

[flashvideo filename=video/week9wakkerworden1.flv width=400 height=300 /]

maar ja dan moet je natuurlijk niet de hik krijgen…….

[flashvideo filename=video/week9wakkerworden2.flv width=400 height=300 /]

1 reactie

  1. betty gathier - aug 15, 2008 at 19:10

    wat geweldig jouw wakker worden heerlijk weer een noeuwe dag, wordt misschien eentonig maar ik vindt het weer geldig,helaas heb ik er geen geluid bij, weet niet waar het aan licht,maar ben hier alleen en kan het niemand vragen, maar je bent om op te eten , over een 10 dagen ben ik weer thuis in bilthoven ,zal ik wel eerst een afspraak moeten maken om je te zien, nou merk het wel ,dag lieverdje dag prachtih meisje ,Omi heeft het wel heeeeeeeel fijn hoor aan de zee en zon 40 graden heerlijk ben helemaal warm van binnen nergens pijn meer kan je dus heeeeel goed knuffelen en krijg ik misschien een lachje van je dag paradijsvogeltje dag prinsipessa dag allessie Omi

schrijf ook een berichtje / reactie





Update van Mam’s

Het is alweer een tijdje geleden dat ik van me heb laten horen, dus bij deze maar weer eens bericht van Mam’s. Alles gaat hier lekker zijn gangetje en de kleine meid doet het erg goed. Ze begint eindelijk een beetje een vast ritme te krijgen over de dag en is sinds kort van 7 naar 6 voedingen per etmaal overgestapt. Ook de nachtvoeding blijft al een tijdje achterwege. Ze groeit als kool en was bij het laatste bezoek aan het consultatiebureau 5125 gram, dit was op 15-8

Nog 1.5 week en dan moet ik alweer aan de bak. Ter voorbereiding hebben we aankomende Vrijdag het intake gesprek bij het Kinderdagverblijf en de week daarop een Oefendag. Waarna ik de kleine met pijn in mijn hart 3 dagen per week zal moeten afstaan aan een ander. Maar de komende 1,5 week ga ik nog even intens genieten van ons lieve, vrolijke Meisje.

1 reactie

  1. betty gathier - aug 20, 2008 at 21:05

    Fijn dat het goed gaat joan zullen best moeilijke weken voor jullie drietjes geweest zijn ,je moet zo wennen he aan elkaar en jullie nieuwe leven maar vol vertrouwen heb ik me daarin berust. Ik wens je heel veel sterkte lieverds als jullie haar aan andere gaan overdragen maar ook dat komt weer goed en je weet ben altijd bereid om op je prachtige lieve kleine meisje te passen hoor ,vanaf zondag ben ik paraat oke misschien kan ik nog een keer komen voor ze gaat goed dag lieverds veel liefs van betty

schrijf ook een berichtje / reactie





week 9 is voorbij…

Vandaag 10 weken oud en alles gaat nog steeds super. Mama is zich voorzichtig aan het voorbereiden dat ze weer moet gaan werken en morgen heeft papa zijn eerste papadag. Verder is Oma Ien deze week langs geweest en zijn we lekker wezen wandelen.

Verder begin ik door te krijgen hoe ik dingen moet grijpen en begint het roze varkentje mijn lievelings knuffel te worden. En mijn assortiment aan gekke bekken wordt met de week gevarieerder. Verder bleek na een bezoekje aan het consultatie buro dat ik nog steeds volgens schema groei.

1 reactie

  1. betty gathier - aug 23, 2008 at 20:07

    prachtige plaatjes weer gos wat ziet ze er altijd leuk uit al die kleurtjes en het staat haar zo goed erg leuk hoor. en gefotografeerd worden is niet erg vlg nicki zo hardstikke leuk, wat een smoeltje heeft ze toch en ze verandert zo je ziet haar groeien , leuk dat haar oma er was dat was zeker genieten, joan ziet er ook hardstikke goed uit lekker hoor.Nou nicki de vakantie reaktie zijn ten einde en hoop je weer in het echt te zien dag lieverdje dag schatteke hele dikke knuf van Omie

schrijf ook een berichtje / reactie





Eerste papadag en KDV

Vandaag had ik mijn eerste papadag, en dat viel me eigenlijk wel zwaar, zeker omdat Joan nog thuis was en dan wordt het toch lastig om dingen helemaal te doen zoals je dat zelf wilt. Je wordt onbedoeld toch beïnvloed door elkaar. Nou had het dametje ook nog een beetje een ‘off-day’ en kwam zij wat vaker voor de voeding dan normaal. Maar gelukkig kon Joan nog even bij springen met een borstvoeding en hebben we geleerd dat we de kolfvoedingen beter, ‘ruimer’, moeten afmeten. Papa kan nou eenmaal niet in nood er gauw even de borst in hangen….

Daarnaast zijn we vandaag met zijn drieen naar het kinderdagverblijf (KDV) geweest voor een eerste kennismaking met Wies en de andere leidsters. Per 2 september gaat junior daar voor het eerst naar toe. Dus volgende week eerst 2 dagen oefenen en daarna voor het eggie…..

Maar de KDV verhalen volgen later nog wel….

2 reacties

  1. Oma Ineke - aug 22, 2008 at 21:55

    wat fijn dat ju8llie zo met zn 3en aan dat hele proces van pappadag en kinderdagverblijf kunnen wennen voor dat alles voor het eggie gaat dan is het niet zo moe9ilijk meer om haar achter te laten.kusjes voor alle3 oma

  2. betty gathier - aug 23, 2008 at 20:20

    grrrrrrrrrrrr wat moeilijk he bas voor het eerst alleen met je kind en dan is je vrouw nog in de buurt, joan heeft die fase al achter de rug he,leuk hoor een hele dag alleen met nic spannend en wat geweldig voor haar ook zo n pappa dag heerlijke tijd voor deze kindjes dag verblijf moet ik aan wennen maar een hele dag alleen met je pappa moet toch wel byzonder zijn, en dat mamma het vertrouwen heeft dat pappa ook altijd voor zijn dochter kan zorgen.nou wens jullie uiteraard veel sterkte en dat alles fijn mag gaan dag liefjes dikke knuf van mij en nicki een hele hele dikki van je omie dag liefs van betty

schrijf ook een berichtje / reactie





Wendag Kinderdagverblijf

Nou, de eerste wendag op het KDV zit erop. Dit keer met mama, maar volgende keer moeten mama en ik het alleen rooien. Vooral mama vind dit erg moeilijk en dat terwijl het gisteren best goed ging. Na een goed lopend ochtendritueel samen met papa kwamen we om 09:30 aan bij Beregoed en was het tijd voor een slaapje. Dit lukte niet zo goed omdat er een mede KDV genootje heel hard lag te huilen en dan is het motto “if you can’t beat them join them” dus ook maar een goeie keel opgezet.

Mams heeft het een tijdje aangehoord en is toen toch maar even komen troosten, dat hielp niet. Uiteindelijk maar een kort dutje gedaan op mama’s schouder, waarna Wies “1 van de leidsters” de fles heeft gegeven. De hele 200 ml. ging erin als zoete koek, even uitbuiken en spelen in de box en toen weer het bedje in voor weer een potje huilen en een kort dutje. Ook mam’ moest huilen toen Wies vroeg hoe ze het vond dat ze de kleine meid straks 3 dagen per week daar zal moeten laten, daar wordt ze namelijk erg verdrietig van.

Toen om 12:00 naar huis waar ik in mijn eigen bedje nog heerlijk 2 uur heb geslapen, om vervolgens lekker knus een uur+ aan de voedselbron van mijn voorkeur te blijven hangen. Mijn mams

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Weer een weekje verder…

We zijn ondertussen in week 11 beland en alles gaat voorspoedig.

Afgelopen week is er een hoop gebeurd en zijn we een heleboel ervaringen rijker. Nicki is 2x bij het KDV geweest om te oefenen en dat beviel haar prima. Mams had er wat meer moeite mee, maar dat hebben jullie eerder al kunnen lezen.

Verder weer wat nieuwe kleertjes gekocht voor de dame en voor het eerst echt gespeeld met haar boxspeelapparaat op haar kleed dat papa in de keuken had neergelegd. Was wel vermoeiend, dus uiteindelijk lekker in slaap gevallen

Toen het wat mooier weer werd ook lekker buiten op mijn kleed gelegen met m’n vader. Ik heb ook weer gewandeld met mijn moeder en uiteraard weet een hoop gelachen zoals jullie kunnen zien.

Kortom alles gaat lekker…

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Weekendje weg met MI-Swaco

Dit weekend zijn we met MI-Swaco (Joan haar werkgever) naar Koudum geweest. Hier konden we skutjesilen en fierljeppen. Beide dingen hebben we niet aan meegedaan omdat we op die kleine moesten passen maar het was wel even lekker ontspannend en we hebben heerlijk ge-BBQ-ed aan het einde van de dag. Het was wel erg jammer dat er zo veel wespen waren.

Nicki heeft zich ook prima vermaakt en we hadden een heerlijke hotelkamer, kompleet met bedje voor Nicki. En natuurlijk weer even met papa op bed in slaap vallen (lijkt thuis wel)

verder kan Nic steeds meer grijpen en in haar mond stoppen, en blijft ze lachen.

1 reactie

  1. betty gathier - sep 4, 2008 at 19:10

    Dag vrouwtje dag schatteke mooie foto s weer van jou en mamma enig, jullie waren weer de hort op het weekend ,waar je op de foto staat met mamma s mooie wapperende haren kijk je wel een beetje lullig of kijk je in het zonnetje grapje hoor al de foto s en filmpjes zijn geweldig en wat wordt je groot je groeit als kool ben blij als ik je weer eens zie. je oogjes worden als maar leuker zo ondeugend,en blauw he lieverd prachtig zijn ze.Pappa heeft me gister geholpen met de comp dus nu heb ik eindelijk copieen kunnen aken en zaterdag gaat omie naar een vriendin die haar boot wordt gedoopt en ga ik lekker met je pronken ,dag principessa dag poppedijntje dag omie s liefje daaaaag Omie xxxxxxxxxxxxxxxxxx

schrijf ook een berichtje / reactie





Ik ben 12 weken

We zitten nu op twaaf weken, week 11 was een drukke maar erg leuke week.

Papa had zijn eerste papadag zonder dan mama hem hielp en dat ging echt super. Het weekend zijn we met MI-Swaco naar Friesland geweest (weer een land dat ik op mijn kaartje kan zetten)(mijn papa zegt dat Friesland buitenland is).

En voor het eerst deze week naar het KDV en dat vond mijn mams wel erg vervelend. Maar ik heb het prima naar mijn zin gehad en heb goed gegeten en geslapen. Maar mams is lekker gaan shoppen en heeft wat lekkers voor papa gekocht en leuke kleren voor mij. Ze heeft ook een slaapzak gekocht van sesamstraat en daar slaap ik echt super in.

Op papa zijn papadag was het mooi weer dus heeft hij mij lekker in de tuin de fles gegeven en zijn we wezen shoppen bij de intertoys omdat we volgende week naar allemaal verjaardagen toe moeten.

En ikke, ik kan al hardop lachen, en dingen vastpakken en in mijn mond stoppen. Ik vind het heerlijk als ik in bad ga en als papa of mama een liedje voor me zingen, dan moet ik vooral heel erg hard lachen. Vooral als ze het puntje van mijn neus aanwijzen ga ik helemaal uit mijn dak..

Oja Vinnie de poes heeft mijn voedingskussen geconfisceerd. Ik krijg hem nog wel als ik later groot ben.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Lachuh

Nicki is nu echt aan het lachen met een hoop geluid, en haar gekke papa op de achtergrond

[flashvideo filename=video/lachen_met_papa_week11.flv width=400 height=300 /]

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Eerste papadag en tweede prikje

Vandaag de eerste echte papadag dat mama helemaal niet aanwezig is. En uitgerekent vandaag moet die kleine naar het consultatie buro voor de tweede enting.

Eerst gewogen (5985 gram) en gemeten (61 cm) en toen tot 3x toe de hele luier ondergeplast voordat deze aan was. Arme papa, want toen was hij door de voorraad schone luiers heen.

Daarna moesten we naar dokter Mieke en is Nicki onderzocht. Papa heeft nog wat vragen gesteld en gezamelijk kwamen ze tot de conclusie dat het super gaat met madam. Ze is iets langer als gemiddeld, en evenredig daaraan dus ook zwaarder. Ze ontwikkelt zich goed.


Toen kwam de prik en daarvan moest junior hevig huilen. Het bleef deze keer ook wat bloeden dus kreeg ze haar eerste pleister. Onderweg naar huis is ze, nadat ze een tijdje op haar vinger had gesabbeld in slaap gevallen….

Thuis was ze wat drammerig maar niets wat een fles kon verhelpen….

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Consultatie buro

2008-10-03 11:30 Afspraak bij Reini

1 reactie

  1. betty gathier - sep 5, 2008 at 19:55

    hallo nicki,oma heeft eigenlik woorden te kort voor alle leuke foto s en het enige filmpje prachtig wat leuk lachebekje mamma op de achtergrond heerlijk om jullie zo met zn drieen te horen en te zien .Wat krijg je een bolle toet zeg en een bolle buik het puppe vet begint er aan te komen he, nou dat kruip je er straks weer af je bent een prachtig meisje er zijn veel mensen trots op je dat weet ik zeker je bent zo leuk. Wat omie zich af vraagt is de stripboeken die je pappa maakt, gaat hij die afdrukken en laten maken want die zijn echtgrandioos orgineel nou ja jij geeft me nog geen antwoord he ik hoop het wel.Nou lief vrouwtje dit weekend ga je weer weg he, wou dat je je rijbewijs had dan kwam je mischien omie s kant op ha ha .Dag mooi byzonderkind dag schatteke dag principessa dat mn kleindochter er zo prachtig uit zou zien had ik nooit kunnen dromen je bent om op te eten dag lief dikke knuffel liefs Omie

schrijf ook een berichtje / reactie





Week 12 zit er op

Vandaag weer een papadag en Joan zit ziek thuis. Kortom we doen het een klein beetje samen.

Dus weer tijd voor het week nieuws:
Het weekend begon goed nadat ik wat extra moe was van mijn prikje dat ik op papadag had gekregen. En vrijdag kwam tante steffi op bezoek en die had een heel gaaf speelgoed paard meegenomen. Dier hebben we dan ook maar meteen omgedoopt to Steef het paard. Ik kan hem heel makkelijk vasthouden en op hem sabbelen, wat ik dan ook met plezier doe.

Steffie heeft me gevoed, in bad gedaan en verschoond en we hebben vooral een hoop gelachen. Ik hoop dat ze gauw komt oppassen.

Later dat weekend zijn we naar Ureterp (Friesland) gereden om de verjaardag van Nesta en Richard te vieren. Ook dat was weer erg gezellig. De kids waren blij met kun kado’s en Richard moest weer alles weten over mijn ontwikkeling.

Gedurende week weer naar het KDV en die hadden het voor elkaar gekregen om me op een speen te laten sabbelen. Iets wat mama meteen heeft voortgezet en op de foto heeft vastgelegd.

Tot slot heeft papa wat leuke speelgoedjes voor me gekocht en nieuwe kleren en slaapzakjes. Ik ga steeds beter dingen grijpen en wil steeds meer vermaak. Gelukkig vind ik alle nieuwe speeltjes erg leuk en voor al de 3-poot van papa en Steef van tante Steffi.

Oja dat leeuwen t-shirt hebben mama en papa heel lang geleden van Omi gekregen, die wist toen al dat ik er aan kwam. En nu ben ik er al weer uit gegroeit.

1 reactie

  1. betty gathier - sep 13, 2008 at 17:12

    hoi poppedijntje nou filmster je nieuwe sessie is weer geweldig, met je knappe tante stef heel erg leuk, ja wanneer mag ze op je passen ,ik eerst hoor stef dan oma de andere en dan tante stef . Wat lief dat mam en pap dat dat t-shirt bewaard hebben en wat goed dat je er al uitgegroeid bent goed teken he . Omie wil zo graag wat nieuws voor je kopen ,maar je hebt al zoveel leuke dingen wat zie je er altijd vrolijk uit lieverd mamma en pappa heben een leike smaak hoor.Nou dag vrouwtje dag schatteke hvl. Omie

schrijf ook een berichtje / reactie





Week 13 rustig verlopen

Week 13 zit er op. En het was een rustig weekje. Wel heb ik volgens mijn papa en mama weer een sprongetje gemaakt (bron: Oei ik groei). Dit komt er op neer dat ik weer klaar ben om nieuwe dingen te leren. Wat deze week dan ook opviel was dat ik veel bezig was met proberen om me om te draaien en dingen te grijpen.

Het lukt me nu ook om zonder handen (van papa of mama) rechtop te blijven zitten in mijn tummy tub. Papa is hier meteen op in gesprongen en heeft nieuwe speeltjes voor me gekocht. Een speelkleed en een cool ding voor in de box. Maar mijn grote favorieten blijven toch echt Steef het paard en Coby het varken. (Gekregen van respectievelijk Steffi en Coby). Alhoewel mijn birdie (een dikke vogel) ook wel heel erg leuk is. Als ik hem op zijn kop mep maakt ie een heleboel geluid..

Verder ben ik eindelijk van mijn berg af (een soort babyroos). Papa en mama hadden een tip gelezen dat ze mijn hoofd met olie moesten insmeren en dan de volgende dag dit er pas af boenen. En ja hoor weg was mijn berg, plus dat ik voor een tijdje wel een heel apart kapsel had.

Verder heeft papa nog wat foto’s ge-upload waar ik het omdraaien aan het oefenen ben…En waar ik mama aan het helpen ben met mijn schrift

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Een Mamadag

Elke Maandag heb ik een hele dag met Mama, ze noemen dat een Mamadag, zo heb ik ook een Papadag op Vrijdag. Op Mamadag wordt ik “zoals elke dag” rond 06:30 wakker “sinds 2 nachtjes zelfs alleen in mijn eigen kamertje” en krijg ik de borst, waarna ik alleen mag spelen in mijn bed met een veelvoud aan knuffels & leuks. Meestal val ik tot mijn grote spijt, en na wat mopperen en verzet tijdens het spelen een uurtje in slaap, ook Mama doet dan meestal nog een dutje. 

Rond 10:00 wil ik dan mijn bed uit en iets leuks ondernemen. Vandaag hebben we gekeken welke kleertjes nog pasten en ben ik officieel uit mt. 50/58 gegroeid. Toen heeft Mama ontbeten en ik me op mijn speelkleed in de keuken vermaakt, eerst op mijn buik al kijkend in de spiegel en toen nog even op mijn rug toekijkend hoe Mama zat te genieten van de eitjes van Omie’s kippetjes. Ook moesten er natuurlijk weer foto’s gemaakt worden voor mijn avonturen strip. Rond 11:00 luste ik wel een flesje en om 11:45 moest ik even bijkomen tijdens mijn middagslaapje.

Om 14:15 was ik lekker uitgeslapen, Mama maakte weer wat foto’s en toen zijn we op bezoek geweest bij de buurmeisjes Zionne & Salomee, waarna ik geduldig heb zitten wachten op mijn fles in de wipper. Na de fles 10 minuten knus uitbuiken bij Mama, terwijl we kijken naar Bim & Bam in de dierenwereld op Baby TV. Daarna lekker kletsen, lachen en knuffelen om vervolgens nog even kort tot rust te komen in de box, alvorens ik weer een uurtje ga slapen rond 16:00. En als ik dan rond 17:00 wakker wordt is Papa al weer bijna thuis en onze Mamadag voorbij.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





14 weken oud

Ik ben ondertussen 14 weken oud, op het moment dat papa dit bericht schrijft heeft hij erg slecht nieuws gekregen maar daarover kan je meer lezen in een volgend bericht. Toch heeft hij besloten om gewoon door te gaan met de site en dus ook de week berichtjes….

Deze week kwam omi op bezoek en die heeft intens van me genoten. Ze kon niet wachten tot dat ik wakker was…… Toen ik eindelijk wakker was heeft ze me de fles gegeven en lekker in bad gestopt.

Omdat ik het al steeds beter voor elkaar krijg om me om te draaien vonden mijn mama en papa het niet meer verantwoord dat ik nog in mijn kleine wiegje bleef slapen. Dus nu lig in ’s nachts niet meer bij hen op de kamer maar in mijn eigen ledikant. Mama heeft gelukkig wel al mijn speelgoed meeverhuisd.

Kiekeboe speel ik ook steeds vaker uit me zelf en het speelkleed vind ik echt helemaal geweldig. De bijtring die je op de foto’s ziet is heel bijzonder maar ook daar zal papa op een later tijdstip meer vertellen.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





De familie bijtring

Omi had een heel mooi kado voor ons. We kregen dit het weekend voordat mijn vader overleed. Het was de bijtring waar ikzelf, mijn vader en zijn vader als baby op gesabbeld hebben. Mijn oma heeft hem aan mijn moeder cadeau gedaan toen ik geboren werd, en nu heeft zij hem aan mij cadeau gedaan. Kortom hij is al heel erg oud en nu is hij voor Nicki.

Van Joan heb ik een cadeaubon gekregen voor de juwelier. Ik ben hier meteen langsgegaan en zij gaan hem restaureren en schoonmaken. De bevestiging van de ring is gebroken en hij is erg vies. Aanstaande vrijdag ik hij klaar, ik ben benieuwd hoe het wordt. Links een foto van ons familie erfstuk. (nu 4 generaties oud).

2 reacties

  1. betty gathier - okt 2, 2008 at 14:40

    wat lief joan de kadobon voor de bijtring , dorst die juwelier het ook niet aan om namen in te graveren? dat is wel jammer he maar ja, het zal best wel mooi worden . Wat erg dat Bas schrijft hij is erg vies schaam me de mik mak , maar wist niet wat jullie er mee wilde , heb hem wel altijd gepoetst hoor Bas hi hi.Dag lieve schatten hoop dat het een beetje gaat ,dag liefs Betty

  2. Oma Ineke - okt 5, 2008 at 17:05

    wat leuk van die bijtring,die viezigheid zal wel meevallen betty kennende.ik heb weer ff zitten genieten van de nieuwe fotos van nicki en jullie allemaal.wat wordt mijn kleine wijffie groot zeg en het is net of ze steeds knapper wordt.dag lifis hou jullie taai and luvya3 mams

schrijf ook een berichtje / reactie





15 weken

Week 15 zit er op en het was geen leuke week voor ons. Zeker niet omdat vrijdag ochtend wij afscheid hebben moeten nemen van pa, opa en schoonpapa. Mijn vader, Joop Pisa is helaas veels te vroeg op 66 jarige leeftijd overleden.

Wij hebben echter de instelling dat het leven gewoon doorgaat en zo ook de ontwikkeling van Nicki. Dus toch hier een weekoverzicht.

Op het KDV (Kinderdag verblijf) gaat alles goed, de leidsters zijn altijd blij om junior weer te zien en ze gedraagt zich voorbeeldig. Zeker als ze in de bouncher mag. Day is een maxi-cosi die in een net aan een grote veer hangt. Als ze dus beweegt dan gaat ze op en neer, en dat vind madam helemaal geweldig.

Uit Israel hebben een we een hele mooie en vooral zachte deken gekregen, en die was heerlijk warm. En natuurlijk is ihet nog steeds geweldig om bij papa te liggen, en ook hij had hier heel veel aan de afgelopen week. Mijn speelkleed is nog steeds een groot succes en ik kan al redelijk goed dingen ervan af trekken. Spelen met, of eigen plagen van Vinnie is ook gaaf, het maakt niet uit hoe hard ik hem op zijn kop trappel hij blijft gewoon liggen.

Tot slot heeft mama al mijn knuffels in de wieg gelegd, dan zijn ze tenminste een beetje netjes opgeruimd en de wieg daar pas ik toch niet meer in. Papa heeft mijn (grote) geboortekaartje aan de muur gehangen dus mijn kamertje wordt steeds gezelliger.

2 reacties

  1. betty gathier - okt 3, 2008 at 21:47

    hallo lievertje wat een prachtige serie weer van jou, je bent toch om op te eten oh oh kom in heerhugowaard wonen hoor. Zo schattig met mam en vinny op bed, en je wiegje met al je beesten leuk, en je vlinders bij je geboorte schilderij, al die vlinders die grote nou die fladderen als maar in mijn buik ga Israel even bellen dat ze naar je moet kijken hoe blij je met je zachte dekentje bent , dag aller aller aller liefste kleindochter, heb een mooie meetlat voor je gekocht van nijntje en die ga ik borduren voor je honnepon. oei kon ik maar even aan je snuffelen op mamas verjaardag he, dag allesie dag mooi lief lachebekje, je lijkt op mama als je lacht. Dag schatteke dikke zoen van Omie

  2. betty gathier - okt 5, 2008 at 12:40

    goeiemorgen prinsepessa ogos azules zei ik vanmorgen tegen de laptop,hallo lieverd heb al een paar keer gekeken maar er zijn geen nieuwe foto s van je, ga naar tante loes en ga met je pronken dag schatteke dikke knuf Oja heb een boek voor je gekocht en de schrijver Koos Meinders en Anette Fienieg hebben in je boek geschreven leuk he dag allessie liefs Omie

schrijf ook een berichtje / reactie





De familie bijtring is opgepoetst

Vandaag naar de juwelier geweest om de bijtring op te halen en ik moet zeggen dat ze erg hun best gedaan hebben, hij is erg mooi geworden.

Ze hebben met een laser de gebroken ring aan elkaar gezet, daar zie je bijna niets meer van. Verder hebben ze hem helemaal gereinigd. En zoals we verzocht hadden hebben ze hem niet helemaal spik en span gemaakt. Kortom hij ziet er niet nieuw uit. De bijtring is ontzettend oud en dat mag je ook zien ook. Ik heb via het internet ontdekt dat mijn opa Nicolaas Johannes Pisa in 1899 geboren is. En volgens de overlevering was hij de eerste die op deze bijtring heeft gesabbeld. Mijn vader is in 1941, geboren en ik zelf in 1971.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





3e prikje

Het is zo goed gegaan dat ik het helemaal ben vergeten te vermelden. Afgelopen vrijdag ben ik op mijn papadag met Nickita naar het consulatiebureau geweest voor de 3e prik. Daar is madam gewogen en gemeten en heeft ze dus weer een vaccinatie gekregen. Deze keer zonder te huilen.

Wil je weten hoe lang en zwaar de dame is kijk dan maar op de overzichtspagina’s aan de rechterkant
Ontwikkeling – Gewicht
Ontwikkeling – Lengte
Of klik op bovenstaande linkjes

1 reactie

  1. betty gathier - okt 7, 2008 at 13:57

    hallo princepessa dag zonnetje,pappa huide ook bijna nooit alleen voor infusen dan gilde hij alles bij elkaar .Lief ben je zo lief en wat ben je gegroeid zeg , weet je hoe dat komt omdat je mama fijne melk drinkt en dat je zoveel liefde krijgt geloof je ook niet nou ik wel hoor pappa en mamma doen het gelweldig met ,dag lieverdtje tot zondag he zoals we afgesproken hadden he zie ik je al voor de zesde keer hou nou op met tellen hoor tot zondag ga van je genieten dag troeltje liefs Omie

schrijf ook een berichtje / reactie





Week 16 – een rustig weekje

Deze week heeft papa de familie bijtring schoon laten maken en ik ben er maar wat blij mee. Verder werd de tweeling (Salomee en Zionne) 1 jaar, dus hadden we een feestje en dat was erg gezellig.

Papa heeft vorge week een heel mooie speciale editie gemaakt van mijn stripdagboek voor opa. Hij heeft hiervoor heel veel oude foto’s ingescanned. Zodoende heeft hij ook mooie foto’s van omie gevonden.

En Cinthia en Pieter, zijn met de kids op visite geweest, Dyonne was enorm gegroeid, en wat een heerlijk dametje is Valerie. Papa heeft weer een heleboel foto’s gemaakt.

Met mama ben ik lekker wezen wandelen en heb bijna de hele rit op mijn buik gelegen zodat ik over het randje kon kijken. En volgens mama zijn we afrikaanse vogels onderweg tegengekomen (fuuten), dus die heeft ze meteen maar vastgelegd op de foto.

Tot slot heeft mama deze week een hele mooie kleding zak voor mij gemaakt zodat mijn kleertjes niet zoek raken op het KDV.

1 reactie

  1. betty gathier - okt 11, 2008 at 17:42

    hai princepessa wat een mooie bijtring heb je pappa is er nu blijer mee als baby hi .Wat een knappe mamma heb jij zo n prachtige kleding zak, misschien heeft ze morgen echt iets aan haar verjaardag s kado.Vanavond over een een uurtje gaat Omie je Oma van de trein halen gaan we uit eten dan naar huis gauw slapen en dan kom ik weer naar je toe met Oma heerlijk lieverd gaan mijn ogen weer pijn doen van het kijken naar jou verheug me er echt op. ik kan maar niet genoeg van je krijgen vrouwtje elke dag kijk ik naar al je foto s heerlijk. Wat leuk de foto van Cinthia en fam, als je groter bent ga je met ze spelen heerlijke toekomst ga je met mam en pap tegemoet heerlijk, leuke foto s allemaal, goh omie was toen dertig jaar en 4 weekjes in verwachting van jou aller allerliefste pappa leuk enig hoor .Kan pappa eens een foto maken van jouw met mam en pap ga ik morgen vragen of dat mag. Dag schoonheid jouw geboorten plant de rose orchidee bloeit weer prachtig bij Omie zal een foto maken kan pap hem fotograferen zo mooi net zo mooi als jij .Dag lief meisje heb alweer bubbels in mn buik voor morgen, de vlinders zijn weer druk dag allessie je Omie

schrijf ook een berichtje / reactie





Hiep hiep hoera, mijn mama is jarig

Vandaag is mijn mama jarig en papa heeft daarom deze keer een mooi t-shirtje voor mij gemaakt

Het was erg lastig om dit voor elkaar te krijgen omdat papa niet zo’n textielkunstenaar is als mama, maar hij was best trots op het eindresultaat. (En let ook even op mijn “I love mama” sokken!) Hieronder zie je ook de achterkant (ja, papa heeft zich echt uitgeslooft)

Hiep hiep hoera voor mama!

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Fam. Pisa heeft de griep

Heb je een kleine, wordt die ziek, steekt ze jou ook aan. Ben je mooi klaar mee.

Kortom we hebben alledrie de griep en dat is geen pretje want die kleine gaat gewoon door. Gelukkig voelt Joan zich beter in de avond en ik in de ochtend. Voor Nicki vind ik het vooral zielig. Loopneus (neusspray) ontstoken oogje (moet elke keer schoon gemaakt worden), niezen, hoesten, niet willen eten, en vooral niet weten wat je overkomt.

Maarja daar worden ze groot van.

1 reactie

  1. Caroline en Rob - okt 16, 2008 at 13:28

    Lieve familie Pisa,

    Da’s niet zo best natuurlijk. En onder het mom van beter laat dan nooit: Joan, van harte gefeliciteerd nog met je verjaardag!!! Verjaardagen kan je ook echt niet aan de mannen overlaten, echt te suf en cliche, maar oh zo waar in het geval van Roeleveld…

    Hoop dat jullie nog wel een leuke dag hebben gehad en dat de familie snel weer op de benen is!!

    Veel liefs Caroline (& Rob)

schrijf ook een berichtje / reactie





Grieperig weekje 17

Week 17 zit er op en Nicki is deze week de 4 maanden marker gepasseerd. Het was een vermoeiende week omdat Zowel Nicki als wij zelf geveld waren door de griep. Hierdoor zat Nicki haar oogje telkens dicht vanwege een ontsteking en moesten mama en papa aan de slag met de neusspray omdat haar neus keer op keer overliep. Door dit alles dronk het damentje niet zoals gebruikelijk dus was wel even lastig.

Ook zijn papa en Nicki deze week naar de notaris geweest om het een en ander te regelen ivm opa zijn overlijden, maar we moeten nog wachten op de notaris voordat we daar verder mee kunnen.

Verder is Joan weer een jaartje ouder geworden. En vanwege haar verjaardag waren beide oma’s op bezoek. Tevens werden we op maandagavond verrast door een onverwachts bezoekje van mijn (andere) tante Wendy, de zus van mama. Dat was een hele grote verrassing, zeker omdat Nicki deze tante nog niet had ontmoet. Maar het was heel erg gezellig en de dames vonden elkaar wel heel erg leuk. Voor mama was het in ieder geval een hele leuke verrassing. (En natuurlijk allemaal leuke cadeautjes)

Ik heb voor 1x mijn flanellen pyama aangehad en toen was hij al te klein, erg jammer, maar ja ik groei dan ook als kool. En Vinnie is dol op mijn speelkleed, hij probeert het elke keer in te pikken.

1 reactie

  1. betty - okt 20, 2008 at 19:44

    He he eindelijk de griep over en weer nieuwe foto s Omie elke dag kijken maar nee hoor en NU Ja heerlijk nieuwe plaatjes van mijn troeltje en ze zijn natuurliijk weer enig.Leuke nieuwe tante,Omie heeft je voor'” t eerst een zelf verzonne verhaaltje verteld, over jou zelf, Nicki was bij omie logeren en Omie wilde graag paddestoelen ragout maken, dus nicki ging naar het grote Bos bij Omie helemaal alleen met haar mandje en ging cantharelle zoeken en ze liep en liep en ja hoor daar stonden er een paar, goed kijken of het echte cantharelle zijn anders zijn ze gevaarlijk om te eten, Nicki deed het prima, ze kwam nog een egeltje tegen en 2 konijntjes maar Nic moest toch wel een beetje opschieten, “stop met het verhaaltje zegt papa, nicki moet slapen” oke Pap jammer maar ik vertel het de volgende keer wel verder Nicki. Afijn het was in iedergeval een hele fijne dag bij Jou Nicki Omie heeft weer geweldig genoten vol van warme gevoelens ga ik altijd bij je weg Nicki weer met een smile van oor tot oor zit ik in mn autootje langs de mooie wegen van Noord Holland helemaal gelukkig dat ik jou in mijn leven gekregen heb, ben zo blij met jou lieverdje je lacht en lacht maar tegen me heerlijk nou Bas en Joan bedankt nog voor de fijne dag. Dag Princepessa dag mooi wonder dag mn. lief tot gauw in het echt of op de foto s m hele dikke knuffel van Omie xxx

schrijf ook een berichtje / reactie





Weekendje weg

Papa heeft mama verrast met een weekendje weg naar Maastricht. We waren allemaal nog wel erg grieperig maar dat mocht de pret niet drukken.  Mama heeft een mooi vest gekocht en ik heb weer allemaal nieuwe kleertjes gekregen.

Omdat dit weekendje ter ere van mama haar verjaardag was kreeg ze sterretjes op een taartje. Dit veroorzaakte echter zoveel rook dat het brandalarm af ging en binnen 5 minuten de brandweer op de stoep stond. Was erg grappig omdat ze mama allemaal een handje kwamen geven en haar feliciteerden.

hieronder een korte video impressie

[flashvideo filename=video/maastricht2008.flv width=400 height=300 /]

Met een hoop citrosan en paracetamol zijn mijn papa en mama het weekend door gekomen. We hebben het wel ontzettend naar onze zin gehad en het was een geweldig eerste weekend weg met alleen ons drietjes.

Zeker voor herhaling vatbaar…

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Kietelen en schateren…

[flashvideo filename=video/20-10-2008-schateren.flv width=400 height=300 /]

1 reactie

  1. betty - okt 20, 2008 at 21:09

    echt echt ongelooflijk leuk wat een enig weekend zeg gaaf gaaf gaaf wat een leuke gezinnetje zijn jullie geweldig echt genieten zo met zn drietjes het druipt er vanaf he wat een heerlijk gevoel om jullie zo te zien genieten,en prachtige foto s om op vreten zijn jullie alle drie dag lieverds hou van jullie,je bent niet alleen eenleuke pappa maar ook een attente leuke man voor je vrouw wat een romanties en lief verjaardags kado geweldig maar goed daarom heb je natuurlijk ook een lieve fijne vrouw he zoon toedeloe dag alledrie, ga weer van de filmpjes genieten, over die brandweer wil ik nog wel meer weten doeii

schrijf ook een berichtje / reactie