Archief van de ‘een nieuw begin’ categorie

We hebben een dochter….

En ze heet Nickita Isadora Carina Pisa.

We noemen haar NICKI.

Moeder en dochter maken het goed. Nicki is geboren op 12-06-2008 om 03:59 AM, weegt 3620 gram en is 51 centimeter lang. Morgen zal ik wel wat meer schrijven want ik heb pas 1 uur geslapen sinds eergisteren. Maar wel alvast even een foto…

Eerste kennismaking met mams….

1 reactie

  1. Edde en Nannette - jun 12, 2008 at 23:53

    Dag klein meisje!

    Al negen maanden onderweg, maar de echte reis begint nu pas.
    ‘t Is hier buiten best leuk; zeker met zo’n lieve papa en mama die voor je zorgen. Wel spannend allemaal, hoor.

    Mooie foto’s èn naam, maar uiteraard komen we je snel in het echt bewonderen! Nu eerst lekker uitrusten met mama – en papa, want die is vermoedelijk ook wel slaap tekort gekomen.

    Edde, Nannette & Daphne

schrijf ook een berichtje / reactie





nog meer fotos…

Hier gauw nog een paar fotos van Nicki, en een erg trotse en vooral stoere moeder.

3 reacties

  1. Caroline en Rob - jun 12, 2008 at 17:28

    We zaten er al op te wachten! Ze is inderdaad erg mooi; geen woord gelogen Bas! Trots op jullie!! Geniet ervan en we hopen dat jullie snel thuis zijn!!

    Liefs Rob en Lien

  2. Jacqueline - jun 12, 2008 at 20:04

    Nou mama, je hebt niks teveel gezegd…wat een prachtig meisje hebben jullie gemaakt!

    Ik hoop gauw nadat we terug zijn langs te mogen komen.

    Hele dikke kus en liefs van ons allemaal,

    Dennis, Jacq, Julie & Aimée

  3. pa - jun 13, 2008 at 22:10

    Joan en Bas van harte gefeliciteerd met die kleine dreumes
    ik hoop jullie spoedig te zien
    leuke fotos van de kleine
    groetjes pa

schrijf ook een berichtje / reactie





Net geboren en nu al de hik….

Nicki was nog net maar een paar uur oud en kreeg toen de hik. Iets wat mams al lang heeft mogen ervaren toen ze nog in haar buik zat, maar voor pa was dit een hele nieuwe gewaarwording

[flashvideo filename=video/de_hik.flv width=400 height=300 /]

7 reacties

  1. Wim en Saskia Meeuwessen - jun 12, 2008 at 21:05

    Halllo Joan en Bas,

    Wat een plaatje !!! Heel erg gefeliciteerd met jullie prachtige dochter. Goed gedaan! Veel geluk, liefde en vooral veel, heel veel mooie momenten toegewenst.

    Heel veel groetjes,

    Wim en Saskia Meeuwessen
    Sebastiaan en Liselore

  2. Frank, Jen, Marian, Sas, Wout, Nicole - jun 13, 2008 at 07:15

    Hi Joan en Bas,

    Van Harte Gefeliciteerd met de geboorte van mooie dochter Nicki. Echt een plaatje.

    Geniet er lekker van,

    MI

  3. Nicole - jun 13, 2008 at 07:18

    Hoi Joan en Bas,

    Van harte gefeliciteerd met dit prachtige wondertje. Geniet er lekker van.

    Veel Liefs,
    Derk, Nicole en Kaylen

  4. Mandy - jun 13, 2008 at 09:57

    Kersverse Papa en Mama Pisa van harte met de geboorte van jullie mooie meid! Hopelijk is alles goed gegaan en kunnen jullie lekker genieten van dit wondertje! Prachtige namen trouwens!
    Groetjes van Mandy

  5. Alex Bosker - jun 13, 2008 at 11:55

    He Bas en Joan,

    Van harte gefeliciteerd met de geboorte van jullie dochter! Ze is een mooi poppetje, aan de foto’s te zien. Ik hoop dat alles goed gaat.

    Aangezien ikzelf ook zeer recent dezelfde ervaring heb, wens ik jullie vooral een goede nachtrust toe.
    Ga lekker genieten van Nicky, ook van al die ‘onhandige’ eerste-keer-momenten (eerste luier omdoen, eerste keer badje, eerste keer aankleden, …) en maak veel, heel veel foto’s.

    Uiteraard ook namens de Corus-collega’s gefeliciteerd.

    Groeten
    Alex

  6. Rudy, Tea, Anna Louisa en Ruben - jun 15, 2008 at 12:32

    Hallo nieuwbakken Pappa en Mamma en (achter)nicht,

    hartelijke felicitaties en kussen van ons alle vier. En weer is de eerste een meisje! We wisten het, de traditie blijft in stand. Joan en Bas, geniet van dit geweldige geschenk, wat een mooi meisje. Nicky, welkom in onze familie, we komen je snel bewonderen.

    Rudy en Tea, Anna Louisa en Ruben.

  7. opoe snip - jun 20, 2008 at 09:57

    dag lieve schat van mij.je bent het mooiste kleinkind van de wereld maar dat zal elke oma wel vinden.ik loop ook overal te leuren met jou ,want ik heb fotos van je gemaakt op mn mobiel en die kan ik mooi laten zien.ik hou van je en dikke kusjes van opoe

schrijf ook een berichtje / reactie





Papa update – Dag 3 van mijn leventje

Zo onze dochter is vandaag 3 dagen oud en het gaat allemaal super. Wel vinden we het allemaal nog ontzettend eng en wennen maar alles op zijn tijd.
Ze slaapt het beste met haar buik bovenop de grote buik van papa en hij doet dan geen oog dicht. Dus dan maar vol bewondering naar de kleine vingertjes en teentjes kijken. Iets wat de oma’s ook niet konden nalaten.

Al 2x in bad geweest en luier verschonen en aankleden is al zo gewoonte dat dit zonder nadenken gaat. Wel al het eerste spuug ongelukje gehad en de luiers zitten behoorlijk vol, dus ook dat gaat allemaal volgens schema.

Verder al bezoek gehad van Omi en Opoe, Wojis, Herm, Mirjam en de kids. Pittie en de kids, en natuurlijk Coby. Kortom al een hoop indrukken en nieuwe ervaringen.

Vandaag kwam ook nog Wendy (VK) langs om Nicki te wegen. 3380 gram. dus slechts 240 gr lichter dan haar geboorte gewicht en dat is perfect. Nicki slaapt goed, drinken van de borst is allemaal nog onwennig voor zowel moeder als dochter. Maar met de hulp van onze kraamhulp Jolanda, zal het allemaal wel op zijn pootjes terecht komen.

1 reactie

  1. Wojis - jun 18, 2008 at 20:24

    Hoi liefies,

    Mijn lieve dochter Elsa sliep ook graag op een buik, helaas was dat die van mij en deed mama geen oog dicht. Maar zeg nou zelf, is het niet de meest geweldige reden om niet te slapenl. Ik kon mijn ogen niet van haar afhouden en als ik zo kijk naar de foto’s kan jij dat vast ook niet pappie Pisa ;)

    Liefs,

    Wojis & Co.

schrijf ook een berichtje / reactie





De mooiste en liefste van allemaal (natuurlijk)

Het papa-virus heeft toegeslagen, ik ben verliefd. En ja ook ik vind dat ik de mooiste, liefste, gaafste, geweldigste, meest bijzondere dochter heb. Maar zeg nou zelf, dat is toch ook niet te ontkennen?

1 reactie

  1. Wojis - jun 18, 2008 at 20:29

    Dag Pappie Pisa,

    Uiteraard heb jij de mooiste liefste geweldigste dochter die er is, dat hebben alle lieve pappies. Vind je ook niet dat het het mooiste gevoel op aarde is om verliefd te zijn op je kindje?!

    En je hebt gelijk hoor het is een plaatje, foto’s maken van Nicki is een makkie ze staat overal mooi op.

    xxx Wojis & Co.

schrijf ook een berichtje / reactie





Foto’s dag 4

Okay, hier nog een paar foto’s van dag 4. Nicki in haar favoriete houdingen, onze mini-buuv Elsa kwam kennismaken en was helemaal verkocht. En tot slot nog wat shots van Nicki en mams.

2 reacties

  1. chantal - jun 16, 2008 at 08:52

    Wat een prachtige site hebben jullie gemaakt zeg! Toevallig kwam ik via google bij jullie terecht. Ik ben onder de indruk van de liefde en toewijding die er van af spettert!
    Ik wens jullie veel geluk toe, gefeliciteerd met jullie dochter.
    Groetjes van Chantal (trotse moeder van 2 zoons van 6 en 8 jaar)

  2. Judith Weijman - jun 16, 2008 at 10:26

    Hallo lieverds!
    Heel hartelijk gefeliciteerd met jullie hele mooie meisje!! (en wat een gezellige naam!) Ik vind haar heel mooi en hoop dat ze een beetje ‘makkelijk’ ter wereld kwam. Heel veel plezier en geniet van haar & van elkaar. Dikke kus Juut

schrijf ook een berichtje / reactie





Mooie bloemen

We hebben mooie bloemen gekregen van MI-Swaco (Joan haar werkgever) en uit Engeland (Thanks Phil!!!). Verder hebben we nog een hele bijzondere plant van mijn moeder gekregen (zie onder de plaatjes)

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





De kaartjes zijn verstuurd…….

En we verklappen nog niet hoe het eruit ziet, dus jullie zullen geduldig moet wezen.

Wel wil ik alvast Annette van de KunstKlub bedanken voor de hulp bij het drukken. Zij maakt zelf trouwens ook hele leuke kaartjes en is erg behulpzaam met tips en dergelijke als je zelf een kaartje ontwerpt (zoals wij). Kijk maar eens op haar website http://www.kunstklub.nl/

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Gehoortest uitslag en de hielprik

Vandaag heeft het consultatiebureau een bezoekje gebracht aan Nicki. Dit was noodzakelijk voor de hielprik en de gehoortest.

Wat betreft de hielprik krijgen we als alles goed is geen uitslag. Kortom geen nieuws is goed nieuws. En de gehoortest was okay. Maar dat laatste wisten we al toen de kleine nog bij Joan in haar buik zat.

[flashvideo filename=video/hielprik_en_gehoortest.flv width=400 height=300 /]

Verder maken moeder en dochter het goed. Voeden gaat goed, slapen gaat goed, kortom alles goed!

 

1 reactie

  1. Ernst van der Vliet - jun 17, 2008 at 15:46

    Hoi Bas,

    Hartelijk gefeliciteerd met jullie dochter! Geniet ervan.

    Hartelijke groeten,
    Ernst van der Vliet

schrijf ook een berichtje / reactie





Mijn eerste vaderdag

Toen ik thuis kwam werd ik verrast met een cadeau. Joan en Jolanda hadden samen met Nicki een cadeautje voor vaderdag gemaakt.

Is toch wel bijzonder hoor….. zo’n vaderdag. laat je niet helemaal ongeroerd. En wat een top aktie van Jolanda onze kraamhulp.

We hadden het niet beter kunnen treffen!!!

1 reactie

  1. Alexander van den Eshof - jun 18, 2008 at 11:03

    Hee Bas!

    Welgefeliciteerd met je eerste vaderdag! Jammer dat Nicki nog niets heeft geknutseld voor je, maar dat haalt ze de komende jaren wel in. Mijn dochter heeft een hangkaartje met wel storen/niet storen gemaakt voor op de deur van mijn werkkamer. Slim idee, nietwaar? Ik gebruik hem al.
    Geniet van je dochter en zorg dat je hoofd vooral thuis is en niet bij Corus of Ordina PM of waar dan ook.

    Groet van een waarderende collega!

schrijf ook een berichtje / reactie





Het geboortekaartje

Vol trots, kan ik jullie zeggen dat ik het kaartje helemaal zelf heb ontworpen, verzonnen, getekent en gemaakt. Natuurlijk onder toeziend oog van Joan en verrijkt met haar goede iedeeen. Het enige dat ik niet zelf heb gedaan is het drukwerk (daarvoor dank aan Annette van de Kunstklub (www.kunstklub.nl) voor haar mooie drukwerk en nuttige adviezen.)

Het fotokaartje en de sticker zijn wel geproduceerd in huize Pisa omdat we dat er later pas bij verzonnen hadden.


De voorkant.
Nicki haar naam in het groot, gedragen door de dieren in een grote optocht. (en natuurlijk Vinnie onze kat op de voorste olifant)


De achterkant.
Alle gegevens, wat leuke grapjes en een songtekst van Creed, geschreven door de zanger toen hij te horen kreeg dat hij vader zou gaan worden (uitgekozen door Joan). Verder zit de kaart vol symboliek maar als je daar meer over wilt weten dan moet je ons dat maar persoonlijk vragen.


Een geplastificeerde fotokaart die los in de envelop zat.
Het kaartje heeft de grootte van een creditcard, dit is vooral gedaan voor de oma’s zodat ze meteen een foto in hun portefuille konden doen.


Een sticker die voorop de envelop zat.
We vonden de envelop wat leeg dus heb ik daar nog een extra sticker voor ontworpen in de stijl van de website.

Kortom een volle envelop (kaartje was 8x40cm) en vooral heel veel lieve en gave reacties. Daarvoor allen dank.

3 reacties

  1. Jacqueline - jun 30, 2008 at 16:17

    Hi Lieverds,

    Gisteren thuis gekomen en jullie kaartje gezien. Ik vind hem helemaal geweldig! Ik wil graag dit weekend al langskomen en ga jullie dus even bellen of het uitkomt.

    Kusssssss,

    Wat een mooi meisje hebben jullie gemaakt zeg! Goede fabriek hoor ;-)

    Jacq

  2. Pieter Bogaard - jul 9, 2008 at 01:25

    Hoi Joan,

    we kennen elkaar van het werk, ik bij de KPN en jij bij Wanadoo.

    Tijdje terug vertelde Jacq me dat jij (toch) zwanger was, en ze gaf me de link naar deze site.

    Kwam er telkens niet van daar eens te kijken, maar in mijn hoofd liep wel een soort tellertje mee dat je nu ongeveer zo ver moest zijn.

    En ja hoor, gefeliciteerd!!!
    Vind het heel leuk voor jullie, mooi kindje.
    Gaat het jou nu weer een beetje goed na een moeizame aanloop??

    En passant las ik dat Wojis een blindedarm-operatie had. Goed gegaan hoop ik?? Doe haar ook mijn groeten.
    Is haar bevalling goed gegaan??

    Hoi,
    Pieter B.

  3. geboortekaartjes maken - okt 4, 2008 at 14:24

    Mooi gemaakt hoor!

schrijf ook een berichtje / reactie





Dag 10 van mijn leventje

Even snel een update:
Papa en mama zijn ondertussen al behoorlijk uitgeblust, met Vinnie heb ik ook al kennis gemaakt en ben voor de tweede keer gewogen door de verloskundige. Na 9 dagen zat ik al bijna weer op mijn geboortegewicht en dat is geheel volgens schema.

Borstvoeding is allemaal nog lastig en vooral onwennig, maar mams begint het aardig onder de knie te krijgen, en ikzelf trouwens ook.

Ik heb mijn eerste flesje gekregen van mijn vader en hij heeft me lekker in de tummytub gewassen. En verder probeer ik zoveel als mogelijk te slapen maar dat wil niet altijd lukken. Ik ben nog een beetje op zoek naar mijn ritme. Maarja er zijn dan ook zo veel dingen om te ontdekken op deze wereld…

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Verre cadeautjes en onder de douche

Vandaag een mooi cadeau ontvangen vanuit Engeland van Phil. Een geweldige mooie roze, zachte en vooral grote teddybear.

Verder lekker met papa onder de douche geweest en daarna lekker opdrogen in papa zijn grote handdoek.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





zus vs. dochter

En toch vind ik dat Nicki in ieder geval dezelfde neus heeft als mijn zussie Steffi. Over de ogen valt nog te twisten maar de neuzen zijn gelijk. Verder lijkt het erop dat ze mijn haar heeft en de mond en wenkbrouwen van Joan

3 reacties

  1. nathalie torenvliet - jun 25, 2008 at 07:51

    Hoi kersverse pappa en mamma!
    Beetje laat misschien maar ik wil jullie nog even van harte feliciteren met jullie mooie, nee corrigeer, prachtige dochter! Wat een schatje! Mams: heel goed gedaan hoor en paps: idd de neus van je zus. Leuk, dat zoeken naar overeenkomsten. Wij zijn daar na 6 maanden nog steeds mee bezig en een tipje van de sluier: het veranderd telkens :-)
    Veel liefs,
    Nathalie
    collega bij ordina

  2. Wojis Kroone - jun 25, 2008 at 11:58

    Hoi Nicki,

    Nou ik moet zeggen dat je inderdaad op je tantetje lijkt. Maak je geen zorgen dat is helemaal niet erg. Die is erg leuk geworden!

    Wij vinden je in ieder geval een plaatjes.

    Liefs,

    Wojis & Co.

  3. kenissen van betty - jun 25, 2008 at 20:43

    Dag Bas & Joan !
    Van harte gefeliciteerd met de geboorte van jullie prachtige dochter. Het is echt een schatje hoor, we hopen haar een keer in het echt te zien. En onze complimenten voor de geboortenkaart die jullie zelf hebben ontworpen!

    Groetjes David, Elsa & Meron

schrijf ook een berichtje / reactie





Allemaal leuke en gave cadeaus

We hebben allemaal leuke en gave cadeaus gekregen. Hieronder een paar foto’s.

Naast wat je op de foto’s ziet hebben we ook hele stoere en leuke kleertjes ontvangen, en heel veel kaartjes (waarvoor heel veel dank)

Van mijn tante een heel mooi kinderbestek met mijn naam hierin gegraveerd, en leuke voorlees boeken van Joan (mijn stiefoma), en Coby.

Van Rob en Lien een geweldige wiebelvogel voor boven mijn bedje (moet papa nog ophangen). En verder zijn Roy en Thea op bezoek geweest en heb ik van hun een stoer pakje gekregen.

En van papa zijn werk een mooie bos bloemen, een luiertaart en een luiergebakje. (geniaal)

2 reacties

  1. opoe snip - jun 28, 2008 at 22:19

    hoi lieve nicki hoe was je eerste buitenlandse reis,best wel spannend zeker.pappa maakt een prachtige site over alles wat je meemaakt dit is voor oma heel gaaf omdat ze zo ver bij je weg woont en je niet zo vaak ziet,zo kan ze elke dag even naar je kijken.dikke kussen van oma

  2. Mandy - jun 30, 2008 at 08:07

    Er mist nog een geweldig kado! Dat van M-I SWACO! Kunnen we dinsdag 8 juli rond 15.30 jullie hiermee komen verblijden?
    Mandy

schrijf ook een berichtje / reactie





Mijn eerste reis naar het buitenland

Vrijdag 27-6-2008 gingen Rob en Lien trouwen in de vondelkerk in Amsterdam en mijn papa moest de trouwreportage schieten. En ik mocht mee!

Allemaal ontzettend spannend voor mij en een heleboel geregel en gesleep voor papa en mama. We moesten erg vroeg naar Ilpendam om foto’s te maken van Rob tijdens zijn voorbereidingen. Ook meteen even kennis gemaakt met rob zijn familie, en de broer en schoonzus van Lien.

En daarna zijn we doorgereden naar Rob zijn huis in Amsterdam om Lien op te halen. Daar aangekomen nog gauw even aan de borst en snel weer slapen terwijl papa aan het fotograferen was voor de trouwreportage.

Tijdens de ceremonie heb ik heerlijk genoten van alle muziek en mooie lichtjes. En heeft mama me goed bezig gehouden terwijl papa weer met zijn camera in de weer was. Het was een erg mooie ceremonie, en Lien zag er geweldig uit.

Na de ceremonie en de receptie zijn mama, papa en ik blijven slapen in het huis van Rob en Carolien. Want, de volgende dag zijn we naar Belgie gereden om daar het feestje van Rob en Lien bij te wonen. Lekker ingepakt in de maxi cosi, en de borst op de achterbank. Rob en Lien hadden in Belgie, (voorbij Bastogne) een heel mooi huis gehuurd met zwembad, bubbelbad, sauna, en een hele grote tuin waar we allemaal lekker buiten konden zitten.
We hadden in deze hele mooie vila, onze eigen kamer en ik had een heel bed voor mij alleen. Dit had ik ook wel nodig na de lange reis. Zelfs nadat ik de gehele weg alleen maar heb geslapen en gegeten. Van het feestje hebben ik en mama na de BBQ niet veel meer meegekregen omdat het toch wel allemaal erg vermoeiend bleek achteraf. Maar gelukkig kwam papa niet al te laat ons gezelschap houden en hebben we met zijn 3-tjes heerlijk geslapen.

De volgende dag nog wat buiten gewandeld en daarna afscheid genomen van Joris (zoontje van Marten en Annelies), en natuurlijk van Rob en Lien.

Daarna terug naar huis voor nog een andere speciale verrassing maar daarover in het volgende bericht meer. Tijdens de rit had mama een hele coole tent gemaakt zodat ik geen last had van de zon en wederom heerlijk kon slapen. En aan het einde van de dag, thuis aangekomen, opnieuw heerlijk in slaap vallen, in papa’s armen.
Al met al was het een hele zware reis maar gelukkig wel ontzettend de moeite waard en hadden we geen van allen dit avontuur willen missen. Ondertussen heb ik thuis al lang weer me ritme teruggevonden. (wat een heerlijk kind ben je toch, en wat een geweldige vrouw heb ik!)

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





OPA!

Toen we terugkwamen uit Belgie reden we langs Opa, en moesten we dus wel even langs gaan.

Opa en ik hadden nog niet kennis gemaakt dus was dit ontzettend spannend en leuk. Opa noemde me een klein wondertje, en mijn papa en mama zijn het hier roerend mee eens

1 reactie

  1. opoe snip - jul 1, 2008 at 19:36

    echt leuk die foto van joop met zijn kleinkind,wat zal hij trots geweest zijn zijn op de kleine meid.ik hoor dat jullie het ook heel leuk hebben gehad in belgie,een beetje ontspanning is ook wel ff lekker.het was vandaag fijn weer en ik heb lekker aan de plas gelegen.kan mij er nu al op verheugen om daar ooit eens met de kleine meid heen te gaan xxx voor alle3

schrijf ook een berichtje / reactie





Er was eens een…… olifant

Het ziet er naar uit dat mijn papa en mama gek zijn op olifanten. Want overal waar ik kom zie ik olifanten. Er ligt een gele olfant in mijn wiegje, een groene in mijn ledikantje. Ik heb olifanten op mijn deken. En er staat een hele grote olifant in mijn box. Tegen die grote olifant vertelde ik dat ik later wel veel groter zal worden als dat hij nu is, maar hij wilde me niet geloven dus ben ik verhaal gaan halen bij giraf. En die wilde wel luisteren. Later kwam Vinnie bij me langs om ook het verhaal te horen maar toen was ik te moe om het nog een keertje te vertellen, en tja ik lag ook wel heel erg lekker op papa zijn dikke buik.

1 reactie

  1. Jacqueline - jul 5, 2008 at 22:59

    Wow…wat een mooie plaatjes joh! Errug schattig ;-) Cute met Vinnie.

    Kus,

    Jacq

schrijf ook een berichtje / reactie





Wat een poeperd….

Mijn moeder betrapte me toen ik mijn luier aan het vol hoesten was. En nu had dat gekke mens ook nog eens een camera bij zich. (en dat terwijl ze zegt dat mijn pa te veel foto’s maakt).

Maar hieronder het resultaat van mij eerste poepsessie vastgelegd op foto.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Lekker op stap – week 4 begonnen

Ik ben nu 3 weken oud en mijn papa en mama proberen me zoveel mogelijk mee te nemen naar buiten.

Dit weekend, al mee geweest in de auto, we waren te vroeg voor het consultatieburo, dus zijn we de auto gaan wassen. Ik heb toen lekker met mama in de schaduw gezeten.

Verder moest papa weer fotograferen, en deze keer was het op het strand van Luna. Dus ook deze keer mocht ik weer mee en ben ik lekker met mama een paar uurtjes buiten geweest en hebben we door het water gewandeld.

Verder hadden we een klein succesje…. ik heb zowaar even op de speen gesabbeld.

2 reacties

  1. betty gathier - jul 6, 2008 at 21:37

    heerlijk met pappa gepraat over jou natuurlijk en over je lieve mamma,meisje de foto s van jou en mam zijn zo enig.Mamma heeft foto s gemaakt dat je een poepel maakt nou daar krijg je de eerste prijs voor geweldig daar ben je prachtig je uitdukking op je toetje ik kan je wel opeten . De foto s in je box met de olifant te gek ga nu begrijpen wat het oma gevoel is heb je nog maar een keer gezien maar de vlinders in mn buik blijven maar groeien ga mam morgen bellen wanneer ik deze week kom, dag schatteke dikke knuf Omi

  2. betty gathier - jul 7, 2008 at 20:19

    Dag lieve Nicki ik kom as woensdag over een week en ga ontiegelijk van jou genieten als mama niet te moe is hoor. Dag paradijs vogeltje Dag schatteke kusje Omi

schrijf ook een berichtje / reactie





Het relaas van een net papa geworden papa……

Sommige dingen in het leven daar kan je je geen voorstelling van maken. Een bevalling is er daar eentje van. Wat een verschrikking. Voordat je nou rare dingen gaat denken wil ik je vragen wel verder te lezen.

We zijn nu 3 weken verder en ik heb meerdere malen mijn kant van het verhaal mogen vertellen. (zodra Joan weer (lekker) achter de PC kan zitten zal je ook wel haar ervaringen zien verschijnen). Nu is de tijd rijp dat ik het ook eens daadwerkelijk opschrijf.

Het relaas van een net papa geworden papa……

Onverwachts krijg je te horen dat je naar het ziekenhuis moet, enigszins met spoed, want de kleine heeft in het vruchtwater gepoept. Al je vrezen worden bewaarheid. De weg is afgesloten, wegwerkzaamheden, die waren er 90 minuten geleden toen je voor controle via dezelfde route naar het ziekenhuis reed nog niet. Je besluit om er maar gewoon doorheen te rijden anders zit je zo minstens 30 minuten langer in de auto. Gelukkig geen oranje reflecterende mannetjes doodgereden en die bekeuring komt later wel.

19.30 uur: Aangekomen bij het ziekenhuis moet je parkeren, een van de nadelen van de luxe van een auto. Gelukkig het is gratis tot 9.00 uur in de ochtend (dan zijn we wel weer thuis), dus ik hoef me geen zorgen te maken over een parkeerkaartje.

De verloskundige (Wendy) straalt een bepaalde rust uit, dus alles zal wel goed zijn. Euh, nee, we moesten met spoed naar het ziekenhuis, dus er is iets niet goed. De paniek slaat weer toe en je loopt als een kip zonder kop achter je vrouw (in rolstoel) en de verloskundige aan. Overladen met vluchtkoffers, tassen, en foto/video rugzak.

En dan sta je ineens naast een ziekenhuisbed waarin je vrouw ligt. Je bent volledig het besef van de voorgaande minuten kwijt en weet alleen nog maar dat je in een ziekenhuis bent. Dit laatste valt gewoonweg niet te ontkennen, grauwe muren, faal geelkleurig beddengoed, chemische lucht, verstelbaar bed met te veel knoppen en handeltjes, medische apparatuur aan de muur. Tja het is een ziekenhuis, en dat was niet volgens planning.

De verloskundige komt binnen en vraagt of alles goed is…… Tja wat moet je zeggen? Ja! Even later komt er een zuster binnen en die stelt zich voor als Linda, een leuke zelfverzekerde dame, die de klappen van de zweep wat lijkt kennen. De verloskundige weet te melden dat zij er weer vandoor gaat en dat ze ons veel succes wenst. Euh, hoezo gaat zij weg, zij zou toch de bevalling doen. Nee, alleen als het poliklinisch is….. Wat is dit dat we zijn toch ik een ziekenhuis? Hoe klinisch wil je het hebben….? POLI-klinisch! En dat is het momenteel dus niet…..

Zo val je van de ene verbazing in de andere. Verloskundige weg en een zuster die om je heen dartelt. Maar waar is de arts? Enkele ogenblikken later komt de arts (van eerder die avond) even langs en vraagt of alles goed is. Ja hoor antwoord Joan, het gaat wel. Hoezo vrouw het gaat wel, jij ligt lekker in dat bed en ik moet nog van alles regelen. Camera klaar leggen, video controleren, nat washandje regelen, glaasje sap voor mijn vrouw vragen, druivensuiker naast het bed, bevallingsplan aan de zuster doorgeven, je geen zorgen maken….. Hoezo geen zorgen, we zijn potverdorie in het ziekenhuis en dat was niet volgens planning.

Ondertussen worden de weeën heviger en frequenter. Je loopt je de benen uit je lijf om het washandje koel en vochtig te houden, om je vrouw met een rietje drinken te geven, en om mee te puffen. Als je niet al buiten adem raakt van het rennen en regelen dan is het wel van het puffen, je vrouw bepaalt het ritme is je tijdens de zwangerschapsyoga verteld. En als vent heb jij je daar maar aan, aan te passen. Kortom je bent continue bezig met het inhaleren van valse lucht en sterft bijna door ademnood.

Dan komt de dokter weer binnen, met een coassistente (naam onbekend). De coassistente positioneert zich strategisch aan een hoek van het voeteneind en slaat haar armen over elkaar. Dokter Annelies Rep gaat naast het hartfilmapparaat staan en kijkt wisselend naar Joan en naar de strook papier die door het apparaat uitgespuugd wordt. Er verschijnt een zorgelijke blik op haar gezicht en haar voorhoofd betrekt in een frons. Je vraagt wat er is en je krijgt als antwoord dat ze het niet helemaal vertrouwd. Hoezo niet je kijkt naar de strook papier en ziet een regelmatige hartslag en een heleboel pieken die de weeën moeten voorstellen. Deze laatste komen wel erg snel en het is ondertussen al zo erg dat de weeën op zich langer duren, dan de tijd die er tussen zit. De kleine blijft te rustig tijdens een wee. Kortom je begrijpt dat een regelmatige hartslag dus niet goed is. Er komt een tweede dokter bij, dokter Bais, een wat oudere, nette dame, die niets dan ervaring uitstraalt. Ze spreekt weinig en staat voornamelijk naar de strook papier te staren.

Ze moeten de zuurgraad van het bloed controleren van de kleine wat het ziet er niet bevredigend genoeg uit. Een te hoge zuurgraad betekent te weinig zuurstof, en dat betekent spoed. (tang, vacuüm, keizersnede). Er wordt aan Joan gevraagd of zij op haar rug wil gaan liggen. Nee! Dat wil ze niet want dan kan ze de weeën niet opvangen. Ze moet!, dus met tegenzin en angst in haar ogen draait Joan zich op haar rug. Dokter Rep brengt een buis in en roept uit, wat een haar! Ja dat wisten we al van de verloskundige, die kleine heeft een bos vol met donker haar. Dat blijkt dus nadelig te zijn want dan wordt het moeilijker om bloed af te nemen……….. Hoezo? Er wordt uitgelegd dat er een sneetje in hoofdje wordt gemaakt en dat daar dan bloed wordt weggezogen. Okay….. of eigenlijk niet okay! Na even doorvragen hebben we twee keuzes, of bloed afnemen via eerder genoemde manier of hoog risico lopen dat het mis gaat. Tja dan heb je dus eigenlijk weinig keuze.

Het bloed af nemen verloopt moeizaam en voor Joan vooral pijnlijk omdat ze de weeën niet kan opvangen. Uiteindelijk hebben ze voldoende bloed en moeten we twee minuten wacht want zolang heeft het apparaat nodig. Na drie minuten krijgen we de mededeling dat het apparaat geen uitslag heeft gegeven en dat ze het nog een keer moeten proberen. Tranen bij Joan omdat ze opnieuw op haar rug moet liggen. Ikzelf raakte op dat moment behoorlijk gefrustreerd omdat ik enerzijds mijn vrouw over haar toeren zag en anderzijds omdat het idee dat ze opnieuw mijn dochter gingen snijden me totaal niet aanstond. Maar we hadden opnieuw geen echte keuze.

Wat doen die debielen, en sorry, maar ik kan echt geen andere naam verzinnen, nadat ze opnieuw met veel moeite, en voor Joan vooral pijn, bloed hebben afgenomen, ze lopen naar het eerder genoemde apparaat, en plaatsen daarin opnieuw een cassette met bloed van mijn kleine meid. En zoals ik al stilaan begon te vermoedden, wederom geen uitslag. Het toestel was defect.

Als iemand mij kan uitleggen hoe je in een medische omgeving, waar levensbedreigende situaties voorkomen, gewoon zonder na te denken, een toestel voor een tweede keer gebruikt, terwijl het al een keer heeft gefaald, dan zal ik het wellicht snappen. Maar tot op heden is dat nog niemand gelukt. Mijn bloed kookte. En zoals jullie wel kunnen vermoedden, ze kwamen vertellen dat Joan voor een 3e keer op haar rug moest gaan liggen, en er opnieuw een sneetje gemaakt zou worden. Op dat moment werd ik pislink en heb ik werkelijk op het punt gestaan om klappen uit te delen. Ik heb ingehouden omwille van Joan en de hele situatie. Er was echter één grote wijziging in de gehele situatie. We hadden andere keuzes als voorheen, enerzijds Joan, en die kleine voor een 3e keer alles laten ondergaan, of anderzijds een keizersnede. Wel potverdorie, waar kwam die nou ineens vandaan? Een keizersnede was voor Joan echt geen optie, dus stemde zij met veel tegenzin in met een 3e poging. Ikzelf was nog niet overtuigd en dat was iets wat gelukkig door zuster Linda niet onopgemerkt voorbij ging. Ze wist me gerust te stellen door te zeggen dat ze het laboratorium hadden gebeld en dat zij het bloed zouden onderzoeken, ze zouden niet meer het apparaat gebruiken.

Met tranen, en vooral angst en een hoop onrust in haar ogen onderging Joan een 3e poging. 10 minuten later hadden we de uitslag, alles was naar tevredenheid. Ik zag dat Joan een klein beetje kon ontspannen. De beide artsen vertrokken, gevolgd door de coassistente. Ze zouden later terugkomen. O ja, de coassistente. Wat deed die daar ook al weer?

Zuster Linda, stelde ons wat gerust en loste mij enkele malen af daar waar het drank en washandjes corvee betrof. De weeën waren ondertussen zo hevig en frequent dat ze minstens 90 seconde duurde en er slecht 30 seconden tussen zat.

Enige tijd later opnieuw de arts en de coassistente. Ik was nu iets rustiger en begon al te opereren in een automatische piloot modus. Tijd voor foto’s of video was er nog niet geweest en nu had ik er de energie niet meer voor. Kortom ik had iets meer tijd om te observeren wat er allemaal gebeurde. En het viel me op dat Joan een aantal keer een vragende blik had geworpen in de richting van de coassistente die opnieuw strategisch geplaatst stond op een hoek aan het voeteneinde met haar armen over elkaar. Het leek wel een standbeeld en het frustreerde mij enorm dat ze totaal geen respons gaf als Joan haar vragend aankeek. Hoe langer ik hiernaar keek hoe groter de frustratie werd. Ik snap heel goed dat artsen het ook eerst allemaal moeten leren maar als je aan een patiënt z’n bed staat doe dan in ieder geval alsof je interesse hebt in datgene wat er gebeurd. En parkeer jezelf niet als stoïcijnse trut aan het voeteneinde van een bed. Er was bij mij blijven hangen dat je als patiënt en partner gewoon moest zeggen wat je niet aanstond. Dus ik ben naar zuster Linda toegegaan en heb haar mijn frustratie verteld. Zonder blikken of blozen stapte zij op de coassistente af, greep haar stevig bij de elleboog en bonjourde haar zo de kamer uit, breed glimlachend in mijn richting.

Uren verstreken, het leken wel minuten……..

Het viel mij op dat de bezorgde blikken niet verdwenen op de gezichten van de doktoren. Zuster Linda probeerde Joan nog wat gerust te stellen en vertelde haar de ze het beste gewoon de weeën over haar heen kon laten komen en dat ze geen moeite moest doen om ze weg te puffen. Dat scheen Joan te ontspannen en vrij snel daarop begonnen de persweeën. Het was vooral voor mij een hele opluchting wat ikzelf kon eindelijk weer normaal ademhalen en de overvloed aan valse lucht zou eindelijk stoppen. De bedoeling was dat Joan tijdens het persen haar adem zou inhouden, dit bleek echter een erg moeilijke opgave. Totdat dokter Bais, Joan een tik in het gezicht gaf met de woorden, ik zei toch dat jij je adem in moest houden. Dit was de oplossing, en gaf Joan net dat beetje extra energie. Het stomme is dat het mij allemaal niets kon schelen omdat ik de zag dit dokter Bais dit weloverwogen had gedaan en het zeker het gewenste effect had.

Weer een paar bezorgde blikken verder, en toen kwam de ellende. Ze wilde nogmaals bloed afnemen. Het zou nu makkelijker zijn, om dat het hoofdje al zichtbaar was. Met pijn in mijn hart stemde ik in en begon ik met mijn poging om Joan over te halen om ook in te stemmen. Wat vond ik dat verschrikkelijk, je liefde vragen om iets te doen waarvan je weet dat ze heel veel pijn zal ondervinden. Uiteindelijke lukte het en werd er voor de 4e keer bloed bij die kleine afgenomen (achteraf heb ik pas echt beseft dat ze bij die kleine 4 keer een sneetje van een halve centimeter in haar hoofdje hebben gemaakt). De dokter liep al weer naar het defect apparaat, en voor dat ik haar neer kon hoeken, sprong zuster Linda er tussen met de woorden dat ze het laboratorium al had ingelicht, en dat ze snel terug zou zijn met de uitslag. 10 minuten later was het zover.

De uitslag was niet goed, er was haast geboden, er werd besloten om over te gaan op een vacuümbevalling.

Al met al heeft het 10 minuten geduurd, en dat is niet lang. Maar er gebeurde zoveel te gelijkertijd dat het wel een half uur leek. Ze hadden besloten om een siliconen kapje te gebruiken omdat dit minder schadelijk voor de kleine zou zijn. Deze is tot 3 keer aan toe los geschoten. Met als gevolg dat de kleine bij Joan weer naar binnen schoot, en aan Joan haar gejammer te horen was dit niet prettig. Daarnaast hebben ze Joan 12 centimeter ingeknipt. In eerste instantie met een botte schaar die door een luid vloekende arts op de grond werd gesmeten en die vrolijk verder ging met een nieuwe schaar. Na een hoop gesjor, een knie tegen de rand van het bed en een paar ferme rukken kwam de kleine eruit. Nick was geboren, 3 uur 59 in de ochtend, tranen in je ogen van geluk en tegelijkertijd onzekerheid. Je weet nog te vertellen dat jullie willen dat de kleine minstens 1 uur met navelstreng op moeders buik blijft liggen.

Nee, meneer! Wij willen dat u nu knipt, en als u het niet doet dan doen wij het! Hoezo? Wat is er aan de hand dan? Zonder na te denken knip je de navelstreng die je dochter verbind aan je vrouw door en wordt je verteld dat je ze mag volgen naar de kamer ernaast. Je kijkt over je schouder om je vrouw een geruststellende blik toe te werpen maar dat had je beter niet kunnen doen. Je ziet je vrouw met haar benen in de beugels liggen, met een wond van 12 centimeter tussen haar benen. Er onder een emmer waarin het bloed druppelt en wat al nog niet meer. Je probeert de schrik op je gezicht te verbergen, en geeft stoer je vrouw een knipoog.

In de andere kamer zijn er 5 mensen in witte jassen bezig met je dochter. Hoe heet ze? Ja jezus dat vertel ik je zo wel, vertel me maar eerst hoe het met haar is. Abgar score van 5, klote dat is niet goed. Ze huilt niet, je ziet geen ademhaling, er zit geen zichtbaar leven in. Ze pakken een zuurstofmasker met blaasbalg en geven het kleine wezentje een ferme puf. Als een achterlijke begint het borstkastje op en neer te gaan en komt er heel voorzichtig een klein huilgeluidje. Apgar 8, pfff dat klink al een stuk beter, en in plaats van een heleboel onbegrijpelijke medische termen en verontruste blikken begint het medisch personeel te lachen en grapjes te maken. Ik weet ze te vertellen dat mijn dochter Nicki heet.

Wat er daarna allemaal gebeurde zal ik jullie besparen (2,5 uur wachten totdat je gehecht wordt, artsen die geen tijd hebben, slechte communicatie) Wel wil ik nog zeggen dat ongeacht de dingen die ik anders had gezien ik toch heel blij was met de artsen die ons hebben geholpen, en vooral met zuster Linda (die het trouwens roerend met me eens was wat betreft de coassistente), die was echt onze steun en toeverlaat.

4 reacties

  1. betty gathier - jul 7, 2008 at 19:51

    pffffffffffffffffffffff gosallemachtig doet me ergens aan denken Bas wat een top stel zijn jullie tweetjes wat geweldig en wat een geluk dat jullie zo n mooie gezonden nicki hebben gekregen, en Nicki wat een geluk dat jij zulke prachtig prachtige ouders hebt heel veel geluk jullie drieen.liefs Omi

  2. betty gathier - jul 7, 2008 at 20:15

    Nicki Nicki Nicki ohhhhhhhhh wat ben ik blij zo blij allemaal vlinders van jou dag lief kindje knuffeltje Omi

  3. [email protected] - okt 14, 2009 at 14:31

    jemig nu zie ik dit pas uitgebreid.heerlijk dat dit kleine wezentje er is en
    wat heben jullie al veel gein aan elkaar gehad,gelukkig is nu het (onzekere)voor iedereen eraf en kunnen jullie elkaar volop knuffelen.
    luvya3 oma

  4. [email protected] - okt 28, 2009 at 14:22

    BEWONDERING EN LIEFDE VOOR JULLIE DRIEEN DAAR IS MIJN HART MEE VERVULT SCHATTEN VEEL KUSSEN VAN OMA EN MAMS

schrijf ook een berichtje / reactie





Eerste teken van leven na de bevalling van Mams

Ook ik leef nog, maar dat hebben jullie aan de foto’s al kunnen zien. Wel heeft het en behoorlijke tijd geduurd voor ik weer een beetje lekker in mijn vel zat. Moeilijk op gang komen van de borstvoeding, 2 weken niet kunnen zitten vanwege een megaknip en veel tranen en onzekerheden wat betreft het nieuwe moederschap vielen me erg zwaar. Maar ik heb het overleeft en had vandaag een erg goede dag. Heerlijk met de kleine in de auto op pad, goed nieuws bij consultatieburo, Nicki heeft goed geslapen en had zowaar vandaag geen bijvoeding nodig. We gaan de goede kant op. ;-)

2 reacties

  1. omam - jul 8, 2008 at 10:10

    wijfie ik begrijp helemaal hoe jij je gevoeld hebt de eerste weken want je krijgt er geen gebruiksaanwijzing bij en de pijn is ook niet prettig. in de toekomst zul je nog vaak voor vraagtekens komen te staan, speciaal met je eerst kindje is alles vreemd en elk e baby is anders dus kan men je eigenlijk niet zeggen zo moet het. je komt hier zelf achter en naarmate je rustiger bent is nicki dat ook. ik ben blij dat de hechtingen weer genezen zijn en ik weet dat je een geweldige moeder bent. ik hou van je en dikke kussen van mams

  2. [email protected] - okt 21, 2009 at 12:24

    hi nicki, nu zijn we al anderhalf jaar verder en mamma en jij zijn heerlijk aan elkaar gewend en jullie lijfjes zijn weer in een conditie waar je wat mee kunt.mamma heeft inmiddels bewezen een gweldige mamma te zijn en jij bent een geweldige kleindochter die ook de nodige pit heeft.voor mamma is het zwaarste nu achter de rug omdat je niet meer zo teer en breekbaar bent,ik weet nog dat ik het met mamma ook heel zwaar vond toen ze nog zo klein was en naarmate ze groter werd kreeg ik er meer vertrouwern in.papa is ook een superbink en je hebt het heel erg getroffen met dit stel wijffie.oma is stapelgek op jullie 3 en heeft dan ook heel wat knuffels en kussen voor jullie in het berichtje meegestuurd

schrijf ook een berichtje / reactie





update 8-7-2008

Hier weer een korte update:
Op aanraden van de buren hebben we een draagdoek aangeschaft die ook fungeert als hangmat. Op de foto zie je Nicki in de doek van de buren, maar ondertussen heeft Nicki haar eigen doek (oranje).

Verder hadden we weer een (heel) klein succesje met de speen maar dat blijft madam maar een vervelend medium vinden en ze geeft nog steeds de voorkeur aan de vinger van Pa of Ma.

Vandaag twee hele leuke dingen.
1) de collegea van mama zijn op kraamvisite geweest. 5 man (vrouw) sterk (ze hadden met nog meer willen komen maar dan was het kantoor onbezet). En we hebben een geweldig kado gekregen. Klompjes voor Nicki waarop details van haar geboortekaartje staan geschilderd. Echt een superkado (Pa werd er even stil van). En verder nog allemaal leuke giraf spullen zoals een slaapzak, kliederdoek, spuugdoek, en nog veel meer.

2) Daarnaast kregen we via de post een geweldig leuk en lief kado van Jacq en Dennis, een knuffeldoek in de vorm van een bloem met een bijtje erin. En met Nicki haar naam erop. Ook super!

Tot slot nog wat fotos van madam zelf terwijl je net wakker gemaakt is voor haar voeding.

1 reactie

  1. Wim en Saskia Meeuwessen - jul 9, 2008 at 22:19

    Hoi,

    Wat een plaatje is het toch. Als het lukt met die speen, dan kan ik jullie vertellen dat het label label doekje dat jullie aan de speen hebben hangen echt goud waard is!!! Onze kinderen konden dankij dat doekje al heel snel zelf hun speen vinden in bed en dat scheelt een hoop heen en weer geloop straks midden in de nacht. De doekjes van koeka voor aan de speen zijn ook geweldig!

    Groetjes van Sas

schrijf ook een berichtje / reactie





Mijn eerste twee gezichten

Mijn papa en mama beginnen al twee gezichten te herkennen. Na het eten als ik voldaan ben dan ga ik lachen zodra ik hun zie en ze tegen me beginnen te praten. Zodra ik hen niet meer hoor of zie stop ik met lachen.

En verder zet ik voor het eten vaak mijn (zoals mama dat noemt) zuinige mondje op. Helaas zijn de foto’s niet van super kwaliteit maar papa was nog een beetje slaperig toen hij ze maakte

1 reactie

  1. betty gathier - jul 11, 2008 at 17:41

    oh wat gewelding nicki je lijkt daar op je mamma wat enig wat ben je verandert wat wijs ben je al wat een leuke foto weer ,wat een leuke oogjes pret oogjes heb je nou ga ze vergroten ,ik heb elke dag een andere foto van je op mn laptop nu ga ik die er weer op zetten oke,de laatste foto maak je vlg mij een geluidje bij ! dag lieverd dag schatteke,dag paradijsvogeltje je Omixxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

schrijf ook een berichtje / reactie





Slapen met papa

Heerlijk in slaap gevallen met mijn papa. Mama maakte zich wel een beetje zorgen over papa zijn vinger. Maar ja zonder val ik nog niet in slaap en hij kennelijk ook niet.
Maar 1 ding is zeker we waren allebij hard aan slapen toe, en we hebben dan ook heerlijk liggen tukken.

4 reacties

  1. betty gathier - jul 13, 2008 at 09:26

    slapen met pappa wat een heerlijk veilig gevoel liefs Omi

  2. betty gathier - jul 13, 2008 at 09:32

    wacht elke dag op nieuwe foto s s morgens of s avonds laat vlug nog even kijken fijn hoor om naar te kijken, droomde vannacht Nicki dat je een grote stenen trap opliep je was zeven maanden, en mama vond het goed hi hi, niet zoooooooo vlug groot worden hoor dag lieverd knuffeltje Omixxxxxxx

  3. betty gathier - jul 13, 2008 at 20:01

    nou verder geen nieuwe foto s vandaag ik neem mn foto toestelletje mee wil je op de muur plakken, kan wel de hele dag naar je kijken ,dag lief meisje dag lief babytje dag paradijsvogeltje,dag schattekind Omi

  4. Jacqueline - jul 13, 2008 at 20:49

    Wat een grote ‘aaahhhhh’-factor heeft deze foto zeg. Superfoto!

    Heb nog wat leuke kleertjes liggen voor Nicki. Gaan we binnenkort weer even daten dan kan ik het even aam jullie geven en kan je uitzoeken wat je hebben wilt ;-)

    Kussss,

    Jacq

schrijf ook een berichtje / reactie





1 maand oud….

En Nicki heeft al weer een heleboel mee gemaakt. We zijn dit weekend naar Groningen geweest waar we (overgroot)oma hebben gezien. Kortom we konden de 4 generatie foto maken die Joan zo graag wilde hebben. Tevens hebben we kennis gemaakt met het dochtertje van Maddi en Anjo, Esmee. (achternichtje van Nicki) Esmee is achterkleinkind nummer 17 van oma en Nicki is nummer 18, Kortom de familie is flink aan het uitdijen.

Verder zijn we dit weekend bij Pitty, Steven en de kids wezen logeren. Was erg gezellig en Steven heeft heerlijk voor ons gekookt. Vooral Richard vond het erg leuk dat Nicki er was.

Er gebeurde nog wel iets grappigs en dat was dat Nicki zelf haar fles wilde vast houden en dit lukte ook nog. Het is een bijzonder kind en dat is ze….

P.S. Verder staat papa me te wassen in de wasbak nadat ik mijzelf helemaal onder gepoept had. En ik met een blik van, hoezo mijzelf ondergepoept?

1 reactie

  1. betty gathier - jul 18, 2008 at 18:43

    Wat een prachtige foto van vier generatie geweldig met nicki haar overgrootmoeder, en die mooie oude handen die nicki dragen geweldig,wat een mooi pakje heb je gekregen , en die 2 kleintjes samen geweldig allemaal wat een top foto s Dag liefs Betty

schrijf ook een berichtje / reactie





Even tijd

Ja ik weet het, jullie horen niet erg veel van deze nieuwbakken Mama. Maar tussen de voedingen en de slaapjes door (ook die van mij) blijft er voor mijn gevoel erg weinig tijd over. De dagen vliegen voorbij zonder dat er iets uit mijn handen komt, maar dat zal er wel bij horen in deze periode. Wel heb ik eindelijk het gevoel dat we in een iets regelmatiger ritme komen, vandaar dat ik nu dan ook even tijd heb.

Nicki ligt na de ochtendvoeding en haar speelkwartiertje nu al een paar uur lekker te tukken en ik heb eindelijk mijn Mama Weekboek afgemaakt. Het speelkwartiertje (kan ook langer zijn) is na elke voeding weer een genot, want de kleine meid gaat steeds meer lachen en geniet duidelijk van alle aandacht. Ik heb ook af en toe nog een behoorlijk dip, want de vermoeidheid slaat om de zoveel dagen toe en dan kan ik net even minder incasseren. Ook is mijn lijf als ik teveel doe nog steeds pijnlijk, waardoor ik helaas geen lange wandelingen met haar kan maken. Gelukkig doet Papa erg zijn best om me hier en daar te ontzien. Verder is onze lieve Nicki als ze geen krampjes heeft het zonnetje in huis en prijs ik me erg gelukkig met onze kleine meid.

1 reactie

  1. betty gathier - jul 18, 2008 at 18:38

    Hoi nieuw bakken mamma nou je doet het geweldig hoor en met je hormonen komt het ook wel weer goed ,je lijfie heeft al die maanden nogal wat te verduren gehad en je bevalling ,jullie doen het hardstikke goed en traantjes moeheid geprikkelheid ook voor pappa hoort erbij maar niemand vertelt dat he,dat boek is voor iedereen nieuw de een vind het leuk de ander spannend enz.Joan wat heb ik geweldig genoten lieverd is goed zo ik ga zo tevreden weg met 3 mensen in mn hart ,en met heel veel plezier 5 weken terug denk bedankt meisje voor de heerlijke uren met je dochter geweldig liefs voor jullie hoop dat mn zoon zich wat beter voelt.dag meisje liefs Betty

schrijf ook een berichtje / reactie





Omi was op bezoek

Omi was een middagje op bezoek en heeft zich rijkelijk vermaakt met haar kleindochter. Lekker flesje gegeven, luier verschoont (hoe ging dat ook al weer?) en samen kletsten ze de oren van elkaars kop.

Als laatste nog even een foto van madam in haar favoriete slaappositie

1 reactie

  1. betty gathier - jul 19, 2008 at 18:50

    ja klopt , hoe ging dat ook alweer,leuk , misschien mn brilletje beneden laten liggen zoon ?????????heerlijk genoten van jullie principessa , wat heeft ze heerlijk in mn kuiltje liggen slapen he joan, wat is ze enorm lief dag schatteboutje Omi gaat nu even weg maar neem je in mijn hart mee dag paradijsvogeltje dag mooi kind met je heerlijke pret oogjes dag allessie van me hvl je omi

schrijf ook een berichtje / reactie





zes weken oud

Hier weer een kleine update van onze kleine meid: De eerste foto, madam was lekker in bad geweest en ligt hier klaar om afgedroogt te worden.

Op de tweede foto is goed te zien hoe veel haar Nicki heeft en vooral dat het nu middels een kuif recht overeind blijft staan. (lijkt me nou nog niet de leeftijd voor gel)

De volgende fotos laten zien dat madam een nieuwe favoriete slaapplaats heeft in de avonduren. Namelijk bij ons in de woonkamer en dan het liefst ook nog bij ons in de armen. De box is een goed tweede alternatief.

Het dametje heeft er nog al een handje van om haar gezicht open te krabben dus slaapt ze nu met handschoenen aan. Dit werkt erg goed en de krassen in haar gezichtje zijn al bijna verdwenen. Evenals de baby acne. Ook dit is aan het afnemen (gelukkig)

Last but not least. Joan heeft de deur van de kinderkamer versiert met de kaartjes. Hier alsvast een voorproefje. 

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Nicki en papa spelen samen

Het speeluurtje van papa en nicki voor het slapen gaan. Dit leidt regelmatig tot de slappe lach van mama.. Klik op onderstaande video om te kijken.
[flashvideo filename=video/week6_lachen_met_papa.flv width=400 height=300 /]

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Wandelen met mama

Deze week al meerdere keren lekker buiten gewandeld met mams, dit zodat ik wat frisse lucht kreeg en mams de nodige beweging. Dinsdag naar de verloskundige gewandeld voor de nacontrole, Woensdags naar de Apotheek voor een vette zalf om op mijn “door baby-acne en krabben” gehavende snoet te smeren en Donderdags naar de AH voor wat lekkers te snoepen. De laatste dag was voor ons allebei wat teveel van het goede, want ik moest een groot deel van de wandeling huilen en mams kwam bij thuiskomst de trap bijna niet meer op. Het was die dag ook wel erg warm en benauwd.

Bovenstaande fotos zijn in het park gemaakt, tussen het huilen door.

1 reactie

  1. betty gathier - jul 27, 2008 at 19:49

    hallo paradijsvogeltje omi uit spanje die dagelijks aan je denkt en erg blij is dat er weer nieuwe foto zijn geweldig ik mis je meisje maar dat hoort ook zo he. Lieverd je wordt als maar mooier en wat ben je weer gegroeid, en de film van jou en pappa geweldig, ben ik ook erg blij mee dat ik je zo kan zien heerlijk bedank pap en mam maar voor me. Ik hoorde dat het zo warm was in nederland maar aan je te zien in de kinderwagen geloof ik dat niet zo Henk pest me altijd met het weer.Omi heeft het hier 40 graden en ik geniet met volle teugen de zee en de golven zijn zo warm dat je helemaal de zee niet uit wil ik lig er uren in, als je zes bent vraag ik of ik je mee mag nemen met de vakantie. Lieverd elke keer krijg ik de foto’s van je op mn netvlies je lieve smoeltje en geweldige pretoogjes kriebels vlinders er gebeurt van alles in mn buik dag paradijsvogeltje dag schatteke hele hele grote omarming embrasso en besos in het spaans dag mn lieve meisje kusje voor mam en pap daag Omi

schrijf ook een berichtje / reactie





Nog meer foto’s

Hier nog een paar foto’s van deze week.

Ze spreken denk ik voor zich. Nicki in de wipstoel, met haar blote buik in bed. (is momenteel 27 graden celcius in de kinderkamer, en niet koeler te krijgen. En daarom ligt ze ook wat vaker op ons bed. In de hoop dat ze wat afkoelt.

En tot slot een poging om in het baby badje te gaan (ook vanwege de hitte, buiten in de tuin was het 35 graden!) maar dat was nog geen succes.

2 reacties

  1. betty gathier - jul 29, 2008 at 18:43

    wat een grappige serie weer enig ze licht echt te schateren he wat prachtig. Je ziet er letterlijk maar ook figuurlijk cool uit hoor, hoop dat het beter gaat dag heel veel liefs van Omi

  2. Bep en Jan van Kouwen - sep 22, 2008 at 20:23

    Hallo ‘fam’ Pisa.
    Van harte gefeliciteerd met de geboorte van jullie dochter.
    We hebben zaterdag het geboortekaartje van jullie dochter Nicki gekregen van Joan (heel leuk kaartje overigens) dus onze felicitaties zijn wat aan de late kant maar daarom niet minder gemeend. We wensen jullie dan ook héél véél geluk in jullie verdere leven, voor de hele familie. Groetjes van Bep en Jan.

schrijf ook een berichtje / reactie





Fotomodelletje…

Vanwege de warmte konden papa en ik eindelijk wat mooie studiofoto’s maken. Lekker warm dus ik kon geen kou vatten en lag gewoon lekker behagelijk op het vachtje. Vooral het berenbond beviel me goed.

En natuurlijk moest poes zich er ook weer mee bemoeien.

2 reacties

  1. Jacqueline - jul 27, 2008 at 23:09

    Helemaal leuk! Wat een mooie plaatjes…gehehe..wanneer ga je mijn meiden fotograferen? Als ik je was zou ik hier mijn werk van maken ;-)

    Enne…jurkje staat Nicki helemaal stoer en lief

    Tot gauw!

    Kus,

    Jacq

  2. betty gathier - jul 29, 2008 at 18:52

    wat een prachtige fotos toppie hoor ben in okt jarig fotoboek wil ik met al haar foto s Leuk Nicki voor later ook gevaarlijk als je een eng. leraar krijgt zal pappa je wel eens uitleggen dag lieve lieve nicki Besos para Omi xxxxxxx

schrijf ook een berichtje / reactie





Opnieuw de studio in…

Dit weekend opnieuw wat foto’s gemaakt. Ook Mika, Elsa en Levi waren van de partij.

Deze keer had Nicki wat minder zin en zijn de fotos van haar dan ook niet helemaal naar wens. Gelukkig heb ik wel een mooie foto kunnen maken van Joan en Nicki samen.

En ik denk maar zo, ze wordt vanzelf ouder, en dan gaat het vanzelf makkelijker ;-)

2 reacties

  1. betty gathier - aug 4, 2008 at 19:17

    wat een schattige fotos weer van nicki gos wat verandert ze snel voor jullie niet denk ik maar als je haar zo lang niet ziet, mooi samen met mn schonedochter prachtig hoor, en leuk de andere kindjes .dag lieve nicki omi mist je als ik al die babies hier met de potekes in de zee zie trappen tsoep daar is je lieve smoeltje er weer dag heerlijk lief kindje dag schatteke van hele dikke kus van Omi.

  2. betty gathier - aug 4, 2008 at 19:22

    kom nog even terug weet je dat de laatste foto op pappa gaat lijken voor het eerst als ik zo naar je toetje kijkt zag ik pappa in je gezichte terug. weet je nicki geeft niet op wie je lijkt hoor maar ik kreeg een flits van heeeeeeeeee bassie .lieverdje hoop dat het niet meer zo warm is voor je, en of je al goed gaat drinken hoop voor je dat het achter de rug is.dag mooi heel mooi meisje Omi

schrijf ook een berichtje / reactie





Vaccinatie en bezoek MI-Swaco

Vandaag was het dan zover dat Nicki haar eerste prik kreeg en weer werd gewogen en gemeten. Ze is 300 gram aangekomen sinds 25/7 en zo’n 4 cm gegroeid sinds 15/7. Ze hield zich heel stoer en huilde alleen toen de prik werd gezet en was daarna meteen weer lekker aan het lachen tegen Reini (de wijkverpleegkundige). Reini vond haar een blije, vrolijke meid en was erg tevreden over haar vooruitgang. Vooral het opheffen vanaf de buik was ze erg van onder de indruk en ze vroeg of we hadden geoefend “Niet dus”.

Na de vaccinatie zijn we nog even op bezoek geweest bij MI-Swaco, (waar Mams werkt) zodat ook de collega’s die niet op kraamvisite zijn geweest het kleine meiske even konden aanschouwen en natuurlijk om de nodige felicitaties in ontvangst te nemen. ;-)

Thuisgekomen leek Nicki wat huileriger en vermoeider, dus na de voeding lekker snel naar bed en hopen dat de vaccinatie niet al te veel ongemak met zich mee brengt. Gelukkig heeft ze meest pijnlijke prik “Pneu” niet gehad.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





bad video’s

De filmpjes spreken voor zich denk ik ;-)

[flashvideo filename=video/MVI_1149.flv width=400 height=300 /]

[flashvideo filename=video/MVI_1150.flv width=400 height=300 /]

1 reactie

  1. betty gathier - aug 6, 2008 at 19:41

    hallo lieve allemaal ,wat een fijne filmpjes wat enig wat een rustig tevreden baby ben je daar heerlijk in pappa zijn grote sterke veilige handen geweldig,en maar tegen mamma lachen leuk hoor .Hoop dat je goed sñaapt op je prikje en er niet teveel last van hebt.zo de filmpjes 3 keer beken is 9 uur en ga koken anders wordt het te laat.dag prinsipessa dag omi s kind mucho s besos ,heb zin om je te knuffelen en te zien ,3 maanden australie hum hum, dag vrouwtje dag lieverdje hvl van omi

schrijf ook een berichtje / reactie





week 7 is voorbij

Weer een week verder. Gisteren was Nicki al weer 8 weken oud. Time flies when you are having fun…

Er is een hele hoop gebeurd, en sommige dingen hebben we al eerder verteld, maar toch hier een kleine opsomming van afgelopen week.

Vanwege de hitte wat probleempjes met slapen dus lekker veel bij mama en papa gelegen, en ook veel in de woonkamer op de loveseat bij papa.

Papa had voor mama het zwembad neergezet. Maar op een gegeven moment lag hij er zelf in te relaxen en toen mocht ik er van mama bij. Was wel erg leuk, maar omdat het al wat later op de avond was toch ook wel een beetje koud.

Omdat ik me zo druk maak, voornamelijk door de krampjes moet ik dus ook veel slapen en dat lukt niet altijd even makkelijk. gelukkig hebben mijn ouders een lekker groot bed en kan ik lekker bij ze wegkruipen. En de poes is dat helemaal met me eens. Alleen als hij zo dichtbij mij ligt dan kriebelt hij me wel met zijn oor in mijn oor, en ja dan doe ik geen oog dicht.

Gisteren was er heel erg hard onweer en de poes is dan heel erg bang. Hij komt dan direct schuilen onder mijn wiegje, want ik ben nergens bang voor en slaap overal doorheen.
Het blijft en gekke kat, althans dat zegt mijn vader altijd, die kat spoort niet.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Nicki in kaart gebracht…

Dit is even een testje om foto’s op een kaart te plaatsen.

1 reactie

  1. betty gathier - aug 11, 2008 at 19:38

    grappig bas zo heb ik even nicki haar geb.plaats laten zien en nederland erg leuk

schrijf ook een berichtje / reactie





week 8, de foto’s

Beetje druk geweest hier en daar dus niet echt aan de foto’s toe gekomen. Maar nu dan toch….

Was een raar weekje, Nicki had een paar dagen dat ze helemaal ontregelt was, met alle drukte vandien. En ze was dan ook vaak wakker. En altijd bereid om aandacht te vragen ongeacht de vermoeidheid.

Verder met mams wezen winkelen omdat papa jarig was, en er een kadootje gekocht moest worden. De grote verrassing was dat mama mijn rompertje versierd had en de hele keuken vol had gehangen met slingers.

Daarna weer veel behoefte aan aandacht van mama en zelf een dagje behoorlijk overgegeven. De eerste poltergeist-kots was een feit.

Maar ongeacht alle slapeloze momenten en het overgeven, zijn er toch voornamelijk vorlijke momenten en lach ik een hoop. Verder hangt er boven mijn box een hele leuke mobiel waar ik helemaal door geobserdeerd ben. En als mama de jungle-geluidjes aanzet heb ik helemaal geen aandacht meer voor de rest om mij heen.

En tot slot heb ik een nieuw spelletje geleerd, kiekeboe…. dat is pas lachen, verstoppen onder de knuffel en dan doe ik al zelf de knuffel opzij. Kortom het loopt allemaal lekker….

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Wakker worden

Als nicki wakker wordt dan is zij vrijwel altijd meteen alert, en vooral erg vrolijk. Het lijkt erop dat ze erg blij is dat ze ons ziet. Joan heeft dit vastgelegt op video en hieronder het resultaat.

[flashvideo filename=video/week9wakkerworden1.flv width=400 height=300 /]

maar ja dan moet je natuurlijk niet de hik krijgen…….

[flashvideo filename=video/week9wakkerworden2.flv width=400 height=300 /]

1 reactie

  1. betty gathier - aug 15, 2008 at 19:10

    wat geweldig jouw wakker worden heerlijk weer een noeuwe dag, wordt misschien eentonig maar ik vindt het weer geldig,helaas heb ik er geen geluid bij, weet niet waar het aan licht,maar ben hier alleen en kan het niemand vragen, maar je bent om op te eten , over een 10 dagen ben ik weer thuis in bilthoven ,zal ik wel eerst een afspraak moeten maken om je te zien, nou merk het wel ,dag lieverdje dag prachtih meisje ,Omi heeft het wel heeeeeeeel fijn hoor aan de zee en zon 40 graden heerlijk ben helemaal warm van binnen nergens pijn meer kan je dus heeeeel goed knuffelen en krijg ik misschien een lachje van je dag paradijsvogeltje dag prinsipessa dag allessie Omi

schrijf ook een berichtje / reactie





week 9 is voorbij…

Vandaag 10 weken oud en alles gaat nog steeds super. Mama is zich voorzichtig aan het voorbereiden dat ze weer moet gaan werken en morgen heeft papa zijn eerste papadag. Verder is Oma Ien deze week langs geweest en zijn we lekker wezen wandelen.

Verder begin ik door te krijgen hoe ik dingen moet grijpen en begint het roze varkentje mijn lievelings knuffel te worden. En mijn assortiment aan gekke bekken wordt met de week gevarieerder. Verder bleek na een bezoekje aan het consultatie buro dat ik nog steeds volgens schema groei.

1 reactie

  1. betty gathier - aug 23, 2008 at 20:07

    prachtige plaatjes weer gos wat ziet ze er altijd leuk uit al die kleurtjes en het staat haar zo goed erg leuk hoor. en gefotografeerd worden is niet erg vlg nicki zo hardstikke leuk, wat een smoeltje heeft ze toch en ze verandert zo je ziet haar groeien , leuk dat haar oma er was dat was zeker genieten, joan ziet er ook hardstikke goed uit lekker hoor.Nou nicki de vakantie reaktie zijn ten einde en hoop je weer in het echt te zien dag lieverdje dag schatteke hele dikke knuf van Omie

schrijf ook een berichtje / reactie





Eerste papadag en KDV

Vandaag had ik mijn eerste papadag, en dat viel me eigenlijk wel zwaar, zeker omdat Joan nog thuis was en dan wordt het toch lastig om dingen helemaal te doen zoals je dat zelf wilt. Je wordt onbedoeld toch beïnvloed door elkaar. Nou had het dametje ook nog een beetje een ‘off-day’ en kwam zij wat vaker voor de voeding dan normaal. Maar gelukkig kon Joan nog even bij springen met een borstvoeding en hebben we geleerd dat we de kolfvoedingen beter, ‘ruimer’, moeten afmeten. Papa kan nou eenmaal niet in nood er gauw even de borst in hangen….

Daarnaast zijn we vandaag met zijn drieen naar het kinderdagverblijf (KDV) geweest voor een eerste kennismaking met Wies en de andere leidsters. Per 2 september gaat junior daar voor het eerst naar toe. Dus volgende week eerst 2 dagen oefenen en daarna voor het eggie…..

Maar de KDV verhalen volgen later nog wel….

2 reacties

  1. Oma Ineke - aug 22, 2008 at 21:55

    wat fijn dat ju8llie zo met zn 3en aan dat hele proces van pappadag en kinderdagverblijf kunnen wennen voor dat alles voor het eggie gaat dan is het niet zo moe9ilijk meer om haar achter te laten.kusjes voor alle3 oma

  2. betty gathier - aug 23, 2008 at 20:20

    grrrrrrrrrrrr wat moeilijk he bas voor het eerst alleen met je kind en dan is je vrouw nog in de buurt, joan heeft die fase al achter de rug he,leuk hoor een hele dag alleen met nic spannend en wat geweldig voor haar ook zo n pappa dag heerlijke tijd voor deze kindjes dag verblijf moet ik aan wennen maar een hele dag alleen met je pappa moet toch wel byzonder zijn, en dat mamma het vertrouwen heeft dat pappa ook altijd voor zijn dochter kan zorgen.nou wens jullie uiteraard veel sterkte en dat alles fijn mag gaan dag liefjes dikke knuf van mij en nicki een hele hele dikki van je omie dag liefs van betty

schrijf ook een berichtje / reactie





Wendag Kinderdagverblijf

Nou, de eerste wendag op het KDV zit erop. Dit keer met mama, maar volgende keer moeten mama en ik het alleen rooien. Vooral mama vind dit erg moeilijk en dat terwijl het gisteren best goed ging. Na een goed lopend ochtendritueel samen met papa kwamen we om 09:30 aan bij Beregoed en was het tijd voor een slaapje. Dit lukte niet zo goed omdat er een mede KDV genootje heel hard lag te huilen en dan is het motto “if you can’t beat them join them” dus ook maar een goeie keel opgezet.

Mams heeft het een tijdje aangehoord en is toen toch maar even komen troosten, dat hielp niet. Uiteindelijk maar een kort dutje gedaan op mama’s schouder, waarna Wies “1 van de leidsters” de fles heeft gegeven. De hele 200 ml. ging erin als zoete koek, even uitbuiken en spelen in de box en toen weer het bedje in voor weer een potje huilen en een kort dutje. Ook mam’ moest huilen toen Wies vroeg hoe ze het vond dat ze de kleine meid straks 3 dagen per week daar zal moeten laten, daar wordt ze namelijk erg verdrietig van.

Toen om 12:00 naar huis waar ik in mijn eigen bedje nog heerlijk 2 uur heb geslapen, om vervolgens lekker knus een uur+ aan de voedselbron van mijn voorkeur te blijven hangen. Mijn mams

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Weer een weekje verder…

We zijn ondertussen in week 11 beland en alles gaat voorspoedig.

Afgelopen week is er een hoop gebeurd en zijn we een heleboel ervaringen rijker. Nicki is 2x bij het KDV geweest om te oefenen en dat beviel haar prima. Mams had er wat meer moeite mee, maar dat hebben jullie eerder al kunnen lezen.

Verder weer wat nieuwe kleertjes gekocht voor de dame en voor het eerst echt gespeeld met haar boxspeelapparaat op haar kleed dat papa in de keuken had neergelegd. Was wel vermoeiend, dus uiteindelijk lekker in slaap gevallen

Toen het wat mooier weer werd ook lekker buiten op mijn kleed gelegen met m’n vader. Ik heb ook weer gewandeld met mijn moeder en uiteraard weet een hoop gelachen zoals jullie kunnen zien.

Kortom alles gaat lekker…

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Weekendje weg met MI-Swaco

Dit weekend zijn we met MI-Swaco (Joan haar werkgever) naar Koudum geweest. Hier konden we skutjesilen en fierljeppen. Beide dingen hebben we niet aan meegedaan omdat we op die kleine moesten passen maar het was wel even lekker ontspannend en we hebben heerlijk ge-BBQ-ed aan het einde van de dag. Het was wel erg jammer dat er zo veel wespen waren.

Nicki heeft zich ook prima vermaakt en we hadden een heerlijke hotelkamer, kompleet met bedje voor Nicki. En natuurlijk weer even met papa op bed in slaap vallen (lijkt thuis wel)

verder kan Nic steeds meer grijpen en in haar mond stoppen, en blijft ze lachen.

1 reactie

  1. betty gathier - sep 4, 2008 at 19:10

    Dag vrouwtje dag schatteke mooie foto s weer van jou en mamma enig, jullie waren weer de hort op het weekend ,waar je op de foto staat met mamma s mooie wapperende haren kijk je wel een beetje lullig of kijk je in het zonnetje grapje hoor al de foto s en filmpjes zijn geweldig en wat wordt je groot je groeit als kool ben blij als ik je weer eens zie. je oogjes worden als maar leuker zo ondeugend,en blauw he lieverd prachtig zijn ze.Pappa heeft me gister geholpen met de comp dus nu heb ik eindelijk copieen kunnen aken en zaterdag gaat omie naar een vriendin die haar boot wordt gedoopt en ga ik lekker met je pronken ,dag principessa dag poppedijntje dag omie s liefje daaaaag Omie xxxxxxxxxxxxxxxxxx

schrijf ook een berichtje / reactie





Ik ben 12 weken

We zitten nu op twaaf weken, week 11 was een drukke maar erg leuke week.

Papa had zijn eerste papadag zonder dan mama hem hielp en dat ging echt super. Het weekend zijn we met MI-Swaco naar Friesland geweest (weer een land dat ik op mijn kaartje kan zetten)(mijn papa zegt dat Friesland buitenland is).

En voor het eerst deze week naar het KDV en dat vond mijn mams wel erg vervelend. Maar ik heb het prima naar mijn zin gehad en heb goed gegeten en geslapen. Maar mams is lekker gaan shoppen en heeft wat lekkers voor papa gekocht en leuke kleren voor mij. Ze heeft ook een slaapzak gekocht van sesamstraat en daar slaap ik echt super in.

Op papa zijn papadag was het mooi weer dus heeft hij mij lekker in de tuin de fles gegeven en zijn we wezen shoppen bij de intertoys omdat we volgende week naar allemaal verjaardagen toe moeten.

En ikke, ik kan al hardop lachen, en dingen vastpakken en in mijn mond stoppen. Ik vind het heerlijk als ik in bad ga en als papa of mama een liedje voor me zingen, dan moet ik vooral heel erg hard lachen. Vooral als ze het puntje van mijn neus aanwijzen ga ik helemaal uit mijn dak..

Oja Vinnie de poes heeft mijn voedingskussen geconfisceerd. Ik krijg hem nog wel als ik later groot ben.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Lachuh

Nicki is nu echt aan het lachen met een hoop geluid, en haar gekke papa op de achtergrond

[flashvideo filename=video/lachen_met_papa_week11.flv width=400 height=300 /]

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Week 12 zit er op

Vandaag weer een papadag en Joan zit ziek thuis. Kortom we doen het een klein beetje samen.

Dus weer tijd voor het week nieuws:
Het weekend begon goed nadat ik wat extra moe was van mijn prikje dat ik op papadag had gekregen. En vrijdag kwam tante steffi op bezoek en die had een heel gaaf speelgoed paard meegenomen. Dier hebben we dan ook maar meteen omgedoopt to Steef het paard. Ik kan hem heel makkelijk vasthouden en op hem sabbelen, wat ik dan ook met plezier doe.

Steffie heeft me gevoed, in bad gedaan en verschoond en we hebben vooral een hoop gelachen. Ik hoop dat ze gauw komt oppassen.

Later dat weekend zijn we naar Ureterp (Friesland) gereden om de verjaardag van Nesta en Richard te vieren. Ook dat was weer erg gezellig. De kids waren blij met kun kado’s en Richard moest weer alles weten over mijn ontwikkeling.

Gedurende week weer naar het KDV en die hadden het voor elkaar gekregen om me op een speen te laten sabbelen. Iets wat mama meteen heeft voortgezet en op de foto heeft vastgelegd.

Tot slot heeft papa wat leuke speelgoedjes voor me gekocht en nieuwe kleren en slaapzakjes. Ik ga steeds beter dingen grijpen en wil steeds meer vermaak. Gelukkig vind ik alle nieuwe speeltjes erg leuk en voor al de 3-poot van papa en Steef van tante Steffi.

Oja dat leeuwen t-shirt hebben mama en papa heel lang geleden van Omi gekregen, die wist toen al dat ik er aan kwam. En nu ben ik er al weer uit gegroeit.

1 reactie

  1. betty gathier - sep 13, 2008 at 17:12

    hoi poppedijntje nou filmster je nieuwe sessie is weer geweldig, met je knappe tante stef heel erg leuk, ja wanneer mag ze op je passen ,ik eerst hoor stef dan oma de andere en dan tante stef . Wat lief dat mam en pap dat dat t-shirt bewaard hebben en wat goed dat je er al uitgegroeid bent goed teken he . Omie wil zo graag wat nieuws voor je kopen ,maar je hebt al zoveel leuke dingen wat zie je er altijd vrolijk uit lieverd mamma en pappa heben een leike smaak hoor.Nou dag vrouwtje dag schatteke hvl. Omie

schrijf ook een berichtje / reactie





Week 13 rustig verlopen

Week 13 zit er op. En het was een rustig weekje. Wel heb ik volgens mijn papa en mama weer een sprongetje gemaakt (bron: Oei ik groei). Dit komt er op neer dat ik weer klaar ben om nieuwe dingen te leren. Wat deze week dan ook opviel was dat ik veel bezig was met proberen om me om te draaien en dingen te grijpen.

Het lukt me nu ook om zonder handen (van papa of mama) rechtop te blijven zitten in mijn tummy tub. Papa is hier meteen op in gesprongen en heeft nieuwe speeltjes voor me gekocht. Een speelkleed en een cool ding voor in de box. Maar mijn grote favorieten blijven toch echt Steef het paard en Coby het varken. (Gekregen van respectievelijk Steffi en Coby). Alhoewel mijn birdie (een dikke vogel) ook wel heel erg leuk is. Als ik hem op zijn kop mep maakt ie een heleboel geluid..

Verder ben ik eindelijk van mijn berg af (een soort babyroos). Papa en mama hadden een tip gelezen dat ze mijn hoofd met olie moesten insmeren en dan de volgende dag dit er pas af boenen. En ja hoor weg was mijn berg, plus dat ik voor een tijdje wel een heel apart kapsel had.

Verder heeft papa nog wat foto’s ge-upload waar ik het omdraaien aan het oefenen ben…En waar ik mama aan het helpen ben met mijn schrift

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie





Een Mamadag

Elke Maandag heb ik een hele dag met Mama, ze noemen dat een Mamadag, zo heb ik ook een Papadag op Vrijdag. Op Mamadag wordt ik “zoals elke dag” rond 06:30 wakker “sinds 2 nachtjes zelfs alleen in mijn eigen kamertje” en krijg ik de borst, waarna ik alleen mag spelen in mijn bed met een veelvoud aan knuffels & leuks. Meestal val ik tot mijn grote spijt, en na wat mopperen en verzet tijdens het spelen een uurtje in slaap, ook Mama doet dan meestal nog een dutje. 

Rond 10:00 wil ik dan mijn bed uit en iets leuks ondernemen. Vandaag hebben we gekeken welke kleertjes nog pasten en ben ik officieel uit mt. 50/58 gegroeid. Toen heeft Mama ontbeten en ik me op mijn speelkleed in de keuken vermaakt, eerst op mijn buik al kijkend in de spiegel en toen nog even op mijn rug toekijkend hoe Mama zat te genieten van de eitjes van Omie’s kippetjes. Ook moesten er natuurlijk weer foto’s gemaakt worden voor mijn avonturen strip. Rond 11:00 luste ik wel een flesje en om 11:45 moest ik even bijkomen tijdens mijn middagslaapje.

Om 14:15 was ik lekker uitgeslapen, Mama maakte weer wat foto’s en toen zijn we op bezoek geweest bij de buurmeisjes Zionne & Salomee, waarna ik geduldig heb zitten wachten op mijn fles in de wipper. Na de fles 10 minuten knus uitbuiken bij Mama, terwijl we kijken naar Bim & Bam in de dierenwereld op Baby TV. Daarna lekker kletsen, lachen en knuffelen om vervolgens nog even kort tot rust te komen in de box, alvorens ik weer een uurtje ga slapen rond 16:00. En als ik dan rond 17:00 wakker wordt is Papa al weer bijna thuis en onze Mamadag voorbij.

nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie