Nicki in het ziekenhuis. (nu alles weer goed)

Zit je thuis, dan komen ineens de tranen. Wat een klote avond. En tegelijkertijd wat een lieve mensen om ons heen! (bedankt C&R).

Vandaag in de na middag is Nicki bij vrienden van ons (tijdens een feestje) van de trap gevallen (vermoedelijk op haar hoofd) In eerste instantie leek het alleen maar een buil op haar hoofd, echter na een paar minuten viel Nicki steeds weg en klaagde ze over pijn in haar kaak en nek. Wij de huisartsenpost gebeld, en na heel veel discussie tot de conclusie gekomen dat we niet mochten langskomen maar ze zouden iemand sturen. die iemand was twee (2) ambulances en een trauma helikopter. Nou neem maar van mij aan dat je dan al stuk zit. Paar minuten later was de eerste ambulance gearriveerd vrij snel gevolgd door de tweede. Nicki moest gestabiliseerd worden en naar het ziekenhuis. Helikopter was op dat moment niet meer nodig dus die mocht omkeren en weer landen.

Eenmaal op de EHBO ging het allemaal heel snel. Röntgen foto’s gemaakt van haar nek en rug. Daar konden ze niet genoeg op zien, dus moest ze ook nog door de CT-scan. Een resultaat wat normaliter 20 minuten op zich laat wachten duurde nu een uur. En al die tijd moest Nic een nek kraag om houden. Dit was erg lastig omdat ze telkens moest spugen en dan een heel bataljon zusters haar moeten keren. Gelukkig was daar eindelijk het verlossende nieuws. Rug goed, en nek goed. Dus de kraag mocht af.

Nicki moet nog wel een nachtje blijven ter observatie. (en mama mag blijven slapen naast Nicki) En als het goed is morgen weer naar huis. En dan helaas geen verjaardagsfeestje vieren. Dat stellen we maar uit naar volgende week zondag.

Wat een avontuur weer, en wat een respect voor de dames, heren, van de ambulance, de EHBO en de rest van het ziekenhuis die ons vandaag geholpen hebben.

Nu ga ik proberen te slapen…..


1 reactie

  1. [email protected] - jun 10, 2012 at 20:02

    hier word ik erg verdrietig van Omie

schrijf ook een berichtje / reactie