Paniek in huize Pisa

Vandaag hadden we even paniek thuis. Joan had haar mamadag met Nicki. Op een gegeven moment is Nicki beneden aan het spelen en klaagt ze opeens over pijn, als Joan haar dan oppakt om te troosten begint zij heel hevig over te geven. Nadat Joan zich om haar bekommert en hun beiden verschoond heeft geeft ze nog meerdere malen over. Nicki begint vervolgens weg te vallen en ook draaien haar ogen telkens weg. Op een gegeven moment reageert Nicki ook niet meer op haar moeder haar stem.
Joan heeft toen meteen de huisarts gebeld maar die was niet direct bereikbaar. Hierop is Joan zo slim geweest om meteen 112 te bellen. Deze stuurde binnen 10 minuten de motorambulance. De ambulancebroeder kon Joan snel geruststellen met de woorden dat er niet een direct levensbedreigende situatie was. Nicki moest nog wel langs een arts. Hierop heeft de motorambulance Joan met Nicki in de auto naar een huisarts in de buurt begeleid, en deze heeft nog wat onderzoekjes gedaan.
Ook zij zag geen verdere reden tot paniek, en vermoedde dat Nicki last had van een buikvirus waardoor zij zo hevig moest overgeven. En verder vertelde zij dat bij kleine kinderen het niet ongebruikelijk is dat ze na hevig overgeven even van de wereld raken. En daarna vooral heel veel en heel diep willen slapen. Kortom eenmaal thuis, papa was ondertussen ook al vanuit zijn werk aangekomen, hebben we Nicki in bed gelegd en heeft ze even geslapen. Om 3 uur werd ze wakker en moest zij opnieuw overgeven. Daarna knapte ze flink op en wilde ze alleen maar spelen. ‘s avond ging er zelfs een boterham en een bak yoghurt naar binnen, en vooralsnog is dit binnen gebleven. Nu ligt ze rustig te slapen en houden we haar goed in de gaten.
Maar wat een paniek ervaar je op zo’n moment. Ik ben meteen in de auto gesprongen en moest me erg beheersen om niet heel erg te hard te rijden. Gelukkig is alles goed gegaan en kon ik eenmaal thuis beide meiden in mijn armen sluiten. Verder moeten we gewoon afwachten hoe het gaat. We houden jullie op de hoogte.


2 reacties

  1. Fiona - jul 27, 2010 at 15:13

    Wat een verhaal… moest het toch even lezen na de korte melding op Twitter. Maar gelukkig alles weer (bijna) goed!

  2. Jacqueline - jul 28, 2010 at 14:57

    Jeetje jongens…goed gedaan Joan! Snel gereageerd. Schrikken he? Fijn dat jullie meisje weer opgeknapt is. Kan me voorstellen dat je even in paniek raakt met zo’n situatie.

    Dikke kus aan jullie allemaal!

schrijf ook een berichtje / reactie