Sint Maarten (met een knipoog)

Gisteren was het Sint Maarten en werd de voordeur platgelopen door zingende kinderen die hun portie snoepgoed kwamen opeisen. (toch enigszins een verkapte vorm van chantage, het “als ik geen snoep krijg van jou, dan zal ik jou krijgen, (of nog valser gaan zingen)”, idee).

En zo als een goed Hollands huisgezin betaamt, bereid de familie Pisa hun dochter Nicki voor op de toekomst. Je moet toch ergens beginnen met het verpesten van je kroost.

Kortom we zijn begonnen met het overladen van de kleine met de meest ongezonde vorm van snoepen, zodat ze alvast kan wennen aan het idee. En ja hoor zoals het een goede heden ten daagse koter betaamt, verdwijnt het met suiker overladen kleinood zonder omweg richting de mond. Hieronder het bewijs.

Enkele ogenblikken later gaat de deurbel, Elsa (onze mini buuv) helemaal opgedost, staat luidkeels te zingen voor de deur. Tja dan kan je toch eigenlijk niet anders, en geef je toch maar weer toe aan de maatschappelijke dwang om mee te doen aan dit volks(kinder)feest. Kort daarna besluit papa om toch maar te gaan sporten (is nou eenmaal gezond mama) en wenst hij mama veel succes met de deurbel……


nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie