Vooral niets willen missen

Er is een grappige nieuwe fase aangebroken in het borstvoedings traject, de “ik moet en wil wel drinken maar wil en mag niets missen” fase. Het is een giller om te zien, want het is aanhappen, loslaten en even breeduit glimlachen naar Mama, aanhappen, loslaten en omkijken want ik hoor Papa achter me, aanhappen, loslaten want volgens mij liep de poes langs, aanhappen, loslaten want wat zijn die schilderijen mooi, aanhappen, wauw wat is die lamp cool etc. etc.

Voor mij is het dan vooral de kunst om niet te reageren als ze loslaat om breeduit naar me te glimlachen want als ik daar eenmaal aan begin is het einde helemaal zoek. Tussen het aanhappen en loslaten is er ook nog een variant waarbij weliswaar wordt omgedraaid om te kijken, maar dan zonder loslaten. Dit gebeurd op de momenten dat de afleiding groot is, maar de honger groter. Dan worden de kaakjes op elkaar geklemd “AU” en probeert ons dametje de hele borst gewoon even mee te rukken “nog meer AU” richting wat er dan ook te zien of te horen is. Ondanks deze pijnlijke momenten blijft het erg grappig en lachwekkend om te zien.

[singlepic=753,320,240,,left]Verder wordt er tevens veel gekletst met volle mond, want voor een praatje hoef je niet los te laten. Ons dametje is de laatste tijd uberhaubt veel beweeglijker en wakkerder. Ze is minder gaan slapen en spartelt en zwaait veel met haar beentjes en armpjes, ook op haar buik spartelt ze er lustig op los. En als ze dan wat uitbundig is dan komt ze bijna los van de ondergrond. Erg komisch om te zien.


nog geen reacties.

schrijf ook een berichtje / reactie